Alle inzendingen over light verse

8893 resultaten.

Sorteren op:

Vers gevallen wit

netgedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 801
het volle maanlicht de klokken mompelen koperkleurig, hun gebronsde klanken klinken dof, diep en wijds over stil land elk van hun klanken markeert scherp en helder de grenzen van deze eindeloze stilte, de stilte van de diepe midwinter, van verlangen naar zachte voetstappen, dat stille hunkeren, onbenoembaar, naar het gekraak van verse…
Tjoke21 december 2007Lees meer >

Ik ben van u zo verre

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.999
Ik ben van u zo verre, Ik waar bij u zo graag, En zeide u alle de liefde Die ‘k in de ziele draag! Ik fluisterde u in de oren Zo geren een enkel woord! -ik zong het reeds duizend keren! nog hebt gij het nooit gehoord! Ik zong het aan de rozen Wel honderd, honderd maal – Licht heeft het afgeluisterd De wilde nachtegaal. Ik zei het…
Pol de Mont12 februari 2021Lees meer >

Rookvrije werkplek

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 843
Ik zag op teevee, ‘t was in Veere, de brandweer heel druk demonstreren. En in het gegons klonk luid: ‘Nu voor óns een rookvrije werkplek creëren!’…

Triolet

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 621
Zo 'n vers is nu weer in. M'n zinnen zijn erop gezet. Hoera, dit is een triolet! Het vers bestaat uit één couplet. Hier komt alwéér die zin: Hoera, dit is een triolet! Ik zei 't al aan 't begin.…
Aubrey27 augustus 2008Lees meer >

Ongeschonden, geschonden,

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 554
Hoe vaak zal ik sterven aan een dodelijke blik als ik de bodem raak van een glas wijn en de smaak veranderd in troebele azijn? Hoe sterk zal ik zijn om te geven, in de doolhoven van elliptische wanen die op elkaar lijken, metaforen van bergenhoge kloven, niet overbrugbaar blijken? Hoe lang ben ik bestand om eigen zure druiven te…
pama29 oktober 2008Lees meer >

de verte

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 743
Dichte mist als een wollige deken, beschermende bedekking, maar de onbekende verte verschuilt zich, laat zich niet kennen, verborgen, maar toch aanwezig. Als een dreiging, onbestemd, of een onvervulde belofte... De verste verte, haar kop naar beneden, haar kont omhoog, spieren gespannen, loerend, klaar om onbezorgdheid af te straffen, om…

enigszins surrealistisch

netgedicht
3.5 met 34 stemmen aantal keer bekeken 2.045
en Dali had een snor en daar trok ie dan aan als aan een elastiek, als een veer sprong die dan weer terug -pats!- en rolde zich heel snel op, ik zou jullie er eigenlijk, om 't jullie te laten zien, een bizar schilderij van moeten maken.-…
c. paris5 september 2009Lees meer >

Ver weg

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.389
Jij & ik, samen wij, waarom ben ik hier en jij zo ver weg van mij.…
Tessa8 november 2009Lees meer >

lief klein mensenkind

hartenkreet
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.638
Lief klein mensenkind, al ben je nu een ster, je blijft mijn lief klein mensenkind, ook al sta je nu zo ver!…
Gerda12 november 2009Lees meer >

OVERBRUGGEN

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.161
Wij willen water overbruggen van oever naar wal en omgekeerd Het is niet de rivier die ons deert zelfs niet bij hoog water Nee, dan ooit het veer dat veerstoep met veerstoep verbindt het nu...met het later Maar de veerman heeft z'n veerpont verlaten motoren stilgelegd Zijn vaartuig heeft hij vaarwel gezegd met een '…

Zo'n vers

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 594
Net gedicht onderweg zag ineens je gezicht zo jong als boterbloemen in de berm zo vers hoorde ik door jou haar stem op weg naar als de boterbloemen bloeien ja dan .... zo’n vers.…

IJdelheid

netgedicht
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 769
Verloor daarbij een witte veer. Door het geklater, vormden zich kringen om hem heen in 't water. Nadat de poetsbeurt was volbracht, zwom hij weer verder door de gracht.…

Op een klein stationnetje….…

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
cadans verdwijnt langs kale biels en in rood en room geblokte bomen, onveilige signalen werden genegeerd, niet opgepikt in de tussenliggende stations, ondermijnt een refrein wat verder spoort in geblindeerde wagons, om zich in cadans te laten wegen, niet aan ijk en eindpunt gedacht, weinig balans op een dood punt, lijkt een halte te ver…
pama16 juni 2010Lees meer >

ver weg van dat verwegge

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 714
Ver weg van dat verwegge.…
kayla21 juni 2010Lees meer >

Maanverlicht

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.295
't Licht streek contouren Jouw maanverlichte huid Jouw ogen glanzen Dansend vuur Hemelse twinkeling De schittering in Schoonheid Heerlijk jouw lijf Jouw weelde Zo puur Nacht van verlangen Jouw maanverlicht gezicht Gracieus en sierlijk Zacht gekust 'k Voel jouw genegenheid Mijn handen strelen Zachtheid 'k Wil mij in jou Verliezen…

levenslang

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 488
uit die gewoonte groeien woorden tot een acceptabel vers zo vers als het brood van morgen morgen wanneer de inkt is opgedroogd zal de dichter wellicht zijn vers willen vertolken…

Het Heelal.

hartenkreet
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 830
Het zou wel heerlijk zijn om daar ooit heen te gaan ver, bij deze aarde vandaan!…

Poëtisch zelfverzekerd

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 574
'Geen eind lijkt', zei 'n dichter uit Rome, 'aan mijn inspiratie te komen: het schrijven gaat goed, daar er altijd vers bloed door m'n dichtader zal blijven stromen.'…
Aubrey27 maart 2011Lees meer >

De Lichten

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.208
Toch is het hem, alsof de hemel dieper wordt, Wanneer die lichtzuil in 't omringend duister schiet: Zo doet een vers alleen 't vele des levens niet, Maar 't enkele in ons, dat oneindig is, beseffen.…

HOE LOOPT DE WEG DOOR DE WOESTIJN ?

poëzie
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.722
Dan was het nooit zo na, mijn God, maar ach, ook nooit zo ver!…

Wij zoeken 't ver

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.193
Wij zoeken 't ver:- Ik zoek het zuiver schone beeld, Dat kan verzoenen met dit leven: De vreemde vlinder die daar speelt Draagt 't op haar vleugelen geschreven - Doch als 'k mijn handen om haar sluit Wis ik die tere tekens uit!…

ON LINE

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 663
Mijn diepe verdriet is nu mijn onvermogen gelukkig te zijn. Ieder te redden van lijden, dood en verdriet, en onvermogen. Het eenzaam sterven van alle lotgenoten en eigen glorie. Het hele gedoe van de kwijnende massa: "daar schreeuwt iemand!" Het is niet leuk dit leven van totaal onvermogen.…

Zo maar zondag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.877
Vanmorgen word ik Wakker in een vers Woorden die zichzelf Bezingen in het Allermooiste lied Geen pijn, geen verdriet Zo maar uit de Hemel neergedaald Nog nooit zo veel Vreugde uit een vers gehaald Zo maar zondag…

Onvoorstelbaar ver

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 427
Geworden uit De wording Van 't Allereerste Begin - Aarz'lend bij de hand Genomen en zachtjes Meegevoerd met de Stroom van de rivier Die 'k niet meer Tegenhouden kon Zonder het te weten Op weg naar mijn horizon Onvoorstelbaar ver…

Verzadigd?

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 551
Behoed mij voor verzadiging door de ogen, oren en de mond ze bleven in begeerten steken, doe de emoties maar op het slot hangend aan de verzen van de horizon als volle rijpe kersen, parelend op kinderlippen, in het einde ving ik niet de weelde alleen het bot. Toen kwam jouw jeugd voorbij, sindsdien kom ik zintuigen tekort, na de droogte…
Pama15 april 2013Lees meer >

Venus

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 485
vol van bazen populierenloos onder het gekrijs van meeuw die enkele met duizend vleugels en allemans veren klinkt in hun oorstraal - het werkt vast bij maneschijn het liedje kalifaat…

Als 't latere geslacht dees woorden leest

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.512
Als 't latere geslacht dees woorden leest, - Want dit geslacht zal lachen om dit vers, De zotte poppen van de pratte pers In de aller-aller-eerste plaats, dán 't Beest Voor niets méér dan een groot gevoel bevreesd, Dat zich Beschaafd Publiek noemt, dat een kners Hoort in een gil of klacht, en van elk vers Rijm-zottertje maakt een familie-feest…
Willem Kloos9 september 2014Lees meer >

Wrakhout in schuim

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 688
Geronde stenen met wrakhout in schuim zeewier, plastic, kwallen Meeuwen op jacht eeuwig en altijd slechts ontevreden kijkend Zon als ploert, hitte terwijl golven blijven ronden, smelt ik plotseling…

Lopen op verse sneeuw

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 424
De taal die alleen Uit klanken bestond Heeft nu ook Woorden gekregen Die ik kan schrijven Op mijn geduldige papier - In dichtvorm schrijf Ik ze neer, een Onbeschrijflijk gevoel Maakt zich van mij meester, Voor mij het gevoel van de eeuw, Dichten in mijn vergeten taal Voelt als lopen op verse sneeuw…

poëzie is een vers

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 604
poëzie is een vers dat loopt als een trein ik heb ze gezien in mijn tijd de cadans vernomen die mij in slaap wiegde en deed dromen van bescheiden geluk zoals een mooi lopend vers dat z'n cadans heeft gevonden…