1669 resultaten.
Hermelijnwit
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
919 waar de aronskelk
dauwdruppels vangt
spiegelt een hermelijn
onschuldig wit
als schaduwspel
van zijn sluipende moord
in het levensvocht
van de ochtendzon
dan hoort dit leven
een kilte lied
de stervende schreeuw
die stilte wordt
en dauwdruppels vangen
de ochtendzon
als de aronskelk
zich vult met bloed…
Doodknuffelen
snelsonnet
3.2 met 15 stemmen
1.874 Ga dan niet schreeuwen, schelden of bedreigen:
Probeer met een omhelzing aan te pappen
Zo’n knuffel wordt vanzelf heel erg geschikt
Als je daarvoor polonium hebt geslikt…
De weg
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.292 Het enige wat je hoort is jouw innerlijke schreeuw
Om begrip, een schouder, een beetje menselijkheid.
Het is al zo'n vreselijk oneerlijke strijd.
Je bent alleen, tegen een vijand die je niet kent.
De vraag is nu of je er sterk genoeg voor bent.…
Mijn Waddenzee
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.267 Ik heb mij gericht
tot het slijk op je gezicht
je daden verheerlijkt
zoals God mij loont
mijn voeten gebalsemd
in jouw
gestigmatiseerd verleden
is het mijn rouw
die tranen laat
wanneer je gelofte
mij terzijde staat
als je schreeuw weerklinkt
uit de keel
van een vluchtende
Jan van Gent…
De stank van haat
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.081 Schreeuw naar de vissen
opzij ik zwem hier
de zeeën zijn van mij
schiet op de vogels
bloed in de lucht
de hemel dat ben ik
haat zaait de mens
zwart op alle kleuren
het licht donkert
één waarheid
slechts gewenst
nuances ze verteren
in de stank van haat…
Kabinetscrisis
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
537 Al dat schelden, schreeuwen, lallen…
Kan niet een keer de kiezer vallen?…
heupgewiegde tijd
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
697 Het gedicht
krijgt een gezicht
op muren
van eeuwen
schreeuwen
onder oude lagen
op te graven
bericht
slijpt, schuurt, tast
zoekt het contouren
van de wondere
heupgewiegde tijd
harde zetels
staan op wacht
bij fresco's
oogstrelend zacht.…
Geboorte II
gedicht
2.9 met 22 stemmen
21.349 ik schreeuw; ik kan niet terug.
Plotseling ben ik te groot,
hang ik aan leven bloot.
--------------------------------------------------------
uit: 'Eeuwig heimwee drijft hem voort', 1972.…
Digitaal
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
531 Wereldvrede is
je geprogrammeerde tekstverwerker
de trap afsodemieteren
uit het dakraam
je eigen programma schreeuwen
geluiden uit je ziel geboren
door de wind gedragen
naar alle uithoeken van het bestaan
geesten zich laven aan je echo
ver van het weten
vreet je de honger aan
van je eigen stemgeluid.…
Herriemakers
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 Herriemakers op het dak
Nee geen Sint & Piet
noch meneertje Krentenkak
schreeuwen zij, van grote hoogte, naar benee
onverstaanbaar is de boodschap
wil je vliegen, ga je mee
mensen rijden fietsend door
hebben geen oog voor natuurschoon
ook al gillen de twee luid in koor…
weer zien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 de gezichten van poreus
porselein zoeken zacht
de nabijheid van elkaar
het aarzelend beroeren
van de breekbare handen
om die ene ander
opnieuw te zien
reizen gesloten ogen
over onneembare muren
in het oog van de storm
stamelen en schreeuwen
hun huilende monden…
ik had een droom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
666 Ik had een droom
Over een sjaal, die waaide weg
Over een schreeuw, die weerklonk
Over golven, die het zand overspoelden
Over een zee die ruiste
Ik had een droom
Over bloemen, die geurden
Over dieren, die dronken
Over paden die elkaar kruisten
Ik had een droom
Over twee mooie ogen
Over een vriendelijke lach
Over een liefdeskus…
Verkleurd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 nu kleuren vervagen
en mijn vertrouwen voorgoed
geschonden is
blijkt de stilte doof
eenzaamheid klimt met alle macht
naar binnen en neemt bezit van
het tolt in mijn hoofd
en struikel over woorden
al ontbreekt het mij aan moed
om deze uit te schreeuwen
want wie zal mij geloven
de wind die ik heimelijk ontmoet…
grandfinale
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.366 handen klapten
applaus
tegen muren
ze haalde
nog eenmaal
fel uit
intieme suggestie
van heupen
borsten voluit
schreeuwen
werd stil
staren indringend
adem ging stotend
hijgen
werd dwingend
ze keek in hun ogen
lachte laatdunkend
hun onderbuik uit…
zo luid en zo bang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 het hart van de storm
een oceaan van wachten
slaapt zonder wolken
houtduiven koeren
droever dan mensenverdriet
de boom zucht ruisend
een heldere pijn
in oude zielenlagen
het gras nat en zwaar
iemand wil schreeuwen
een stem met honderd kelen
zo luid en zo bang…
Alom rondom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
740 ALOM RONDOM
De stilte is de baarmoeder
van niets, waar iets
de ruimte betreedt als een schreeuw
Iemand krijgt handen en voeten
kruipt over het zwart van een vloer
Er lichten sterren op en gaswolken
en planeten en vormen satellieten
zich nog en sturen alvast
alvast voorboden van hen meteorieten…
nachtduivel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
508 voor bijna alles
bang ligt zij in
het zware gras
er is geen tijd
alleen maar duur
de pijn van
het bewegen
bomen wringen zich
uit de aarde
een witte onweerskleur
doorklieft de lucht
haar schreeuw
zo luid zo rauw zo bang
in het zware gras
waar de nachtduivel
zich verborgen had…
Onvermogen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
909 Hij was nog lang niet uitgekeken
toen nummer twee ter wereld kwam
en daarna nummer drie en vier
en rap nóg twee aan vaders stam
Pas bij de schreeuw van nummer zeven
kwam zijn eerste geluksgevoel
weer enigszins tot leven……
Ijzige helderheid
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
166 Je vader tilt je op
Steeds hoger gooit hij jou
Uit zijn handen
Ik hoor je schreeuw
Alleen door lucht omringd
Hij laat je
Als een bevroren engel
In bewogen licht
In het ijle hangen
Snelle sluitertijd handig
Bij vliegende vogels
In ijzige helderheid…
Stil
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.084 Maar het blijft stil,
zelfs de schreeuw
van mijn hart hoor je niet.
Ik voel het echter breken
vanaf de dag dat je mij verliet.…
Eens zal dat zo zijn
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
741 het stemmen in je hoofd
hier zou het geluk toch moeten zijn
achter dat groene gras
ben je liever niet euforisch blij
dat je hier nooit écht was
de kudde heeft geen herder meer
alleen zijn is een kunst
de woestijn blijft leeg en dat doet zeer
want God zijn is een gunst
dus de kudde roept een ander
één die luistert naar gegil
van een schreeuw…
Eens zal dat zo zijn
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
835 het stemmen in je hoofd
hier zou het geluk toch moeten zijn
achter dat groene gras
ben je liever niet euforisch blij
dat je hier nooit écht was
de kudde heeft geen herder meer
alleen zijn is een kunst
de woestijn blijft leeg en dat doet zeer
want God zijn is een gunst
dus de kudde roept een ander
één die luistert naar gegil
van een schreeuw…
schaduw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
772 Die verschrikkelijke hel
Die zwarte wolk die bloed vergiet
Die niemand anders lijkt te treffen
Die niemand anders ziet
Een schreeuw van wanhoop wil ik schreeuwen
Maar mijn lippen blijven dicht
Het is die klamme zwarte wolk
Die condenseert op mijn gezicht
Het alleen maar blijven staren
Met je lijf zo zwaar als lood
Eeuwig denkend, ruminerent…
het onthoofde gezag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
255 buiten schreeuwen demonstranten, tot vuur bereid
omdat die ene vluchteling hier een plaats vindt
waar wordt nog uit het zwart de hoop op rede verleid…
Zacht staal
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.154 Ik schreeuw de kriebels uit mijn hart.…
wraak
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.257 grappig
hoe je hoofd
de vorm van stuiterbal
aanneemt
het karmozijnenrood
met vegen bruin
indigoblauw
harmonieus op
groen behang
en
el-ke let-ter-greep
ik schreeuw
je tranen door
je keelgat ram
en je bloed
proeft brokkelroest
zoals mijn wraak
zich rochelhoest…
als een zucht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
911 als de nacht haar deken spreidt
mij hult in zachte dromen
waar een ster in nevelen schijnt
mij liefde wil beloven
zal een zucht uit het niets
een schreeuw van verlangen
de beklemming doorbreken
groeien in mijn hart
waar rust in mijn dromen
de belofte van een ster
zal verschijnen in stilte
als een zucht
uit het niets…
Geen woord beweegt
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.182 ja
duizendmaal
ja
laat je
dromen achter
meer dan alleen maar
het sneeuwen
morgen
zal nooit
verder komen
wanneer
ik verwonderd
naar je adem
staar
en druppels
lik van
het schreeuwen
wat jij stamelt
jarenlang
kan ik
niet dragen
want
duizend maal
laat je me achter
vandaag
ja
het wintert in mij…
door de sterrenruiten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.819 je doorprikte haar met woorden
felle hagelstenen
kerfden een voor een
zwartomlijste zinnen
in de cirkel van geween
een ingesloten schreeuw
bedekte jouw fluwelen adem
het zachte kleed van dromen
gedragen tot de nacht verscheen
droge ogen keken
achter sterrenruiten toe…
Koud, zo koud ...
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
861 Heel even was de hemel daar
woordloos sprak liefde
de taal van morgen
ongebonden vrij
kun je niet bezitten
nooit bezitten
mag liefde
vrij zijn
of is verbondenheid
zonder ziel
eenzaamheid
kan houden van
de schreeuw verstommen
van verlangen naar jou
koud,
zo koud ...…