912 resultaten.
nederland waterland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
808 de straat is leeg
druppels vallen in een plas
of ernaast en maken nieuwe plassen
mensen zijn de regen vooruit gerend
schuilen in portieken
waar spruitjeslucht hun naaktheid toont
ze wachten met de overgave van een hond
die niet eens zijn vacht meer schudt
nog staat het dorp stil
en bewegen grauw en grijs de wolken
straks malen molens…
Aer mea arena est
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
630 ze kijkt me recht in de ogen
de vrouw draait zich om
haar mond valt open
teken is hetzelfde
de cirkel met de vleugels
en de initialen zijn gelijk
als die van ons
s r
onder de roos
zal je schuilen
in de lucht
beschermen zij ons
met de schilden van bliksem
en de vuisten van water
heel mijn wonden
voor later
kijk naar beneden
het is…
Regen
poëzie
3.8 met 4 stemmen
4.817 nu kan ik nog wel bij u schuilen
maar hoe zal het zijn in die nacht
als de winden als wolven huilen
en de eeuwige vierschaar ons wacht.
o God! sta ons bij in het einde —
wij zelf zijn zonder kracht.…
Adam en Eva
gedicht
3.9 met 12 stemmen
8.652 Ik wil je
bevriezen maar
er is vannacht teveel zomer in mijn slaap
zodat je als regen op me neerklettert, geen
vijgenblad om onder te schuilen, geen
appel voor de dorst.
Alleen een slang
om dood te trappen.…
Dictatuur
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
586 Ik ken geen plek, waar ik kan schuilen
Ik weet niet waar ik veilig ben
Ik weet niet hoe ik mij moet gedragen
Ik weet niet of ik mag zijn wie ik ben
De mens wilt orde, de mens wilt tucht.
De staat wilt gelijkheid onder zijn burgers.
Massa en uniformiteit
De burger, echter, wilt iets anders.…
Vlucht van de arend (psalm 121)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.542 Onder die vleugels
schuilen wij
in vogelvlucht.…
'S AVONDS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.021 Dan bersten de donkere erinringen open
als hagelwolken, op mij;
dan loop ik zo haastig mooglijk schuilen
in de herberg daar naastbij.…
hoeveel jaarringen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 lange dunne
bomen in het
gelid kijken als
verheven Apollo
gezanten neer op
een nietig mensenkruin
hoog boven
woedt de ieder voor
zich stammenstrijd
een geluidloos reiken
naar het hemelse
lichtste licht
stam na stam
verheft zich tot
een onaardse
afstandelijkheid
op deze onbereikbare
hoogte is geen plaats
om te schuilen…
Bloed kruipt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
807 er hangt een familie
om mijn nek
de ene verdrietig
de andere gek
ze schuilen bij mij
en ik bied ze hulp
bij de een droog ik tranen
duw een ander uit zijn schulp
voor de een doe ik boodschappen
bij de ander maak ik schoon
ik draag ze al maanden
het lijkt zo gewoon
maar er zijn van die dagen
dan wil ik niet meer
ben ik moe…
wolkenkrabbers
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
644 De kracht en sterkte van hoogte moet erin schuilen.
Ze staan daar trots van vervoering
In al hun glorie.
Ze moeten kunnen trots zijn,
op hun eerzuchtig gebouw,
dat oprijst in pure vervoering
en dat van top tot teen een eenheid vormt
zonder een enkele afwijkende lijn.…
Merlijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Ik neurie mezelf in slaap
met echte dromen, feeën
om me heen, en een haag
vol doornen
De uil roept, ja
ik kom, ik ga
weg van het schuilen
voor vreemde mensen
Het witte licht draagt me
door de zomervelden, klaver
groeit in mijn voetstappen
we zijn weer thuis
in de echte wereld
zoals toen het begon
en het leven van gisteren
lijkt…
WOONBOS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
306 Waaibomenbos
Luchtbellenbeek
deze twee namen
schuilen ergens in het boek
Knikkertje Lik
van schrijver Daan Zonderland
hier worden zeven wijzen
in apen veranderd
door de wraakzuchtige
tovenaar van Antrim
een verdrietig lot
voor die eenvoudige
toch eerbiedwaardige mannen
maar een woud vol
zwaaiende eiken en dennen
aan een bosstroompje…
Kijken in de zon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
464 Als de zon achter de kim schuilt,
Ziet zij dan ’t licht,
Achter de tranen die zij huilt,
Wijl ik in te nachtelijk duister,
In haar wil schuilen,
Wijl 'k naar haar tranen luister.…
Een droom vannacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.290 Ik wou me zo graag
ergens schuilen.
Maar toen kneep jouw hand
heel even
en zei dat ik
niet bang moest zijn,
want ik zou
het overleven.…
Verdrongen heesheid
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.473 Ik keer terug
naar de schaduw,
door mijn handen gedragen
en houd me schuil
in de stilte van het leven.
Ik waag het niet om
de wereld in te lopen,
waar luidkeels mijn
stem werd verzwegen.
Al jaren slaap ik
met mijn lichaam
in langzame heesheid,
verdrongen door de tijd,
kapot geschreeuwd
in een teruggetrokken leegte.…
Mijn madelief
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
534 ik pluk je niet
mijn madelief omdat
jij de kou trotseert en zo
het bloeiend leven eert
omring je
met mijn stevig gras
in samen peinzen hoe
lang en mooi de zomer was
als dadelijk
de eerste sneeuw gaat vallen
zullen vlokjes jou versieren
met hun schitterende kristallen
zullen wij onder
de witte deken duiken
schuilen voor de vorst en…
Morgen....
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
1.468 Morgen
Morgen ga ik weer opnieuw beginnen
Morgen ben ik weer bij zinnen
Morgen wil ik niet meer huilen
Morgen niet meer achter mijn masker schuilen
Morgen begin ik weer vol goede moed
Morgen wil ik een lach op mijn snoet
Morgen ga ik het weer proberen
Morgen moet het tij weer keren
Vandaag alleen nog even niet
Vandaag heb ik nog teveel verdriet…
Waarom verbergen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.331 hij verbijt emoties als het kan
maar op een schouder schuilen
is dat verkeerd dan?
waarom een kruis blijven dragen?
geen smart te delen
tot het einde van zijn dagen
zullen nooit wonden helen
is hij te beklagen
oprechte tranen bevrijden
diep geworteld verdriet
verzachten emotioneel lijden
echte mannen huilen niet?
jawel hoor meiden!…
lui
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 de zon draait haar ellips
in een transpirerende ruimte
en het veld golft
in vermoeide cadans
vee herkauwt schaamteloos
de dag
voorbij een horizon
verjaagt een anonieme hond
het geluidloos uur en schaduwen
strekken zich lui
van boom naar boom
waar vogels schuilen die zien
hoe de avond het vuur
vergeet
dan sluit ik de vensters
ga…
vederloos
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
628 kan jij me vertellen
wanneer tijd zijn adem inhoudt
en dan wegvliegt als een meeuw boven zee
het water niet tot bedaren komt
omdat jij onherroepelijk in poëzie verdwijnt
en dat uit de keel van golven
het ruisen zich verzet tegen de laaggewassen maan
eenzamer dan ooit
kan jij me vertellen
bij wie ik nog kan schuilen
nu alleen jouw woorden…
Wat ik je wens
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.357 Een plekje om te schuilen
Dat je niet meer rennen hoeft
Nooit meer stille tranen huilen moet
Die van blijdschap dan weer wel
Jezelf te kunnen zijn
Nooit meer hoeft te twijfelen
Aan wie of wat je bent
Want van binnenuit is het zo goed
Handen die je vast kunt houden
Om te delen, warm en zacht
Heel veel zonlicht dat zal schijnen
Geen kou…
bedropen ramen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
620 de daken huilerig
regen loopt over
de ogen van de huizen
huizen zijn onverzettelijke mensen
doen alsof ze stokstijf zijn
ongeboren wezens schuilen
onder de bedropen wimpers
de oogkassen gevoegd in verband
de pupillen geëtst met kinderen
zij ontwaren elkaar
moederloos
aan de overkant van de straat
de blikken schuins en steels
het erkennen…
je adert in marmer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.066 is eeuwenoud kunst en
maakt de polijster niet armer
ze breken je leven
uit steen halen kleur
uit je groei en het bloed
dat je eens hebt gegeven
ze schuren je ziel
en lossen emoties
verkwanselen je geest
voor hun eigen negoties
maar ik voel je huid
op de dorische zuil
zie het verloop van je leven
in jou houdt de tijd zich niet schuil…
Kwijt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
498 Ik ben het kwijt
Kan het nergens vinden
Ernst zal me verblinden
Voor relativiteit
Wanhoop heeft het bedolven
Onder grote emotionele golven
Weggedoken zit het achter verdriet
Ook in getob vind ik het niet
Overspoeld door dramatiek
Houdt het zich schuil achter paniek
Maar ik laat me niet verblinden
Zal het verdomme weer terugvinden…
speels de wind
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
633 ( voor Hans Lodeizen )
dit gedicht gaat over de buigzaamheid
van ene Hans Lodeizen ( wie kent hem nog )
hij schreef over het schuilen onder het lover
en wist mij daarmee steevast te ontroeren
( kom daar nog maar eens om )
in zijn te korte bestaan speelde eenzaam zijn
en buigzaamheid van het verdragen
een uiterst belangrijke rol
zó mooi…
Dea sive natura
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
347 Terwijl de zon in kinderogen
om de aarde draait
kijkt luna ons eenmaal per maand vol aan in het gezicht
Terwijl de Moeder
in haar goedertierenheid
de dieren en de mensen baarde
streden de goden met titanen
In Gaia's grotten schuilen
de geheimen der voorzienigheid
als ware zij dea sive natura
Doch geen Adam uit haar ingewand
een…
De Nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
761 De Nacht is weer gevallen
Mensen drinken hun laatste glas
En komen op de rand van hun bed tot inkeer
Het leven wordt onzichtbaar
Gaat schuilen voor zichzelf.
Het is oorlog.
De wind rukt de bomen aan flarden
En met hen de stilte
Van in olie gedrenkte dromen
Op hol geslagen vliegtuigen
Scheren langs kerken en moskeeën.…
Als een engel uit de hemel
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.946 Als een engel uit de hemel
kwam je binnen in mijn leven
liet je me zien wat liefde is
wist je me vertrouwen te geven
Als een engel uit de hemel
heb je mij gelukkig gemaakt
door jou en je prachtige zoon
is mijn hart liefdevol aangeraakt
Als een engel uit de hemel
kan ik bij jou altijd schuilen
als het allemaal teveel wordt
mag ik op…
Wankel perspectief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
492 een gat
een afgrond waar ik
niet in wil kijken uit
angst voor verborgen lijken
zij ontstaan in
een steeds sneller leven
als anderen geen hulp geven
je komt ze altijd tegen
op een ongelegen moment
voelt dan hoe alleen je bent
in dit wankel perspectief
openen zelfs valkuilen een
barmhartig alternatief
in hun opvang
kun je schuilen…
Verdriet
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.027 Mijn tranen zitten vast
Achter lange tralies
Verstopt achter de muren
Vluchtend voor de pijn
Mijn verdriet is weg
Niet meer goed te vinden
Verblind door stralend daglicht
Bang om vrij te zijn
Mijn lach is ver te zoeken
Als regen in een droogte
Niet bang om soms te neppen
Dus doet er ook niet toe
Leef onder grote bomen
Schuil ik voor…