683 resultaten.
De dood omarmen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.018 In diepe angst geworteld
Gaat het loslaten beginnen
Een lichaam dat geboren is
Uit de schoot van de moeder
Wordt weer teruggegeven
Aan de schoot van moeder aarde
In diepe angst geworteld
Niet wetend wat zal gaan komen
Glijdt het lichaam langzaam
Door de sluiers van de dood
Ogen vechten tegen het zwart
De dood sluit geduldig het licht…
Dromen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.048 Een sluier werpt zich, over zonlicht en dag.
Gedachten die dansen, jij die naar mij lacht.
Hoofd in de wolken, een waas verandert kleur.
Van een wereld vol verhalen, roze, het mag.
Van een hak op een tak, aan de stam van een boom.
Bomen die buigen, voor een takje op een troon.
Niets is onmogelijk, je kent iedereen.…
haagse liefjes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
660 was een keurig mèske van weleer
toen nog op de hoek Thorbeckelaan
ze stond daar maar zo alleen te staan
druilend in de regen dat doet hartezeer
dus vroeg hij haar achterop de fiets
naar ’t tentje aan de Laan van Poot
spreken van wat haar zo verdroot
dat wilde hij - verder helegaar niets
nat in fluister kwamen ze steeds dichter
buiten sluiers…
VERGANKELIJKHEID
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 elkaar te lijmen
smacht elke vezel
in je vege lijf
naar een vleug erkentelijkheid
teken van herinnering
aan een ver vervlogen
en te vlug verdampt
roemrijk verleden
nog sta je triomfantelijk
kantelen
van je vervallen slot
te strelen
met een gebroken lans
in je uitgebeende hand
dit land
heeft je veel te vroeg
tot bruid genomen
en je sluier…
Sneeuwvlokskes op grafkruuskes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
20 De sneeuw blijft liggen, zacht en licht, een witte sluier over ’t zicht. Geen stem die roept, geen stap die gaat, geen wind die nog de zerken slaat.
De albasten kelk in haar holle hand vangt vlokken uit een winterland. Ze strooit ze neer, zo stil, zo moe, en trekt de witte stilte toe.…
de draak valt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.205 zijn nek
ik hang te hijgen in de touwen
een gevorkte tong kietelt mijn hielen
vleermuisvleugels vouwen open
als een waaier van vliezen
ik sta maar wat te stuntelen
wil met fladderende armen weglopen
net binnen jouw bereik
vind je het wijwatervat
druppels sissen in schubben
je houdt een zilveren kruis in tegenlicht
spreidt een sluier…
Angstdromen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
476 ik heb angstdromen
in de ban gedaan
zij zullen mij
niet meer overkomen
sluiers zullen geen
ogen doven die niet bestaan
fluisterende stemmen
vergeten hun misdadig plannen
het gefolterd schreeuwen
en de eindeloze val
ik ken ze allemaal al
van opgejaagde creaturen
nooit meer zal ik
badend in het zweet
ontwaken om pas na uren
weer…
Naar Siëna
gedicht
3.2 met 26 stemmen
8.443 Houden, als kind, van zachte lijnen,
van felle kleur: ultramarijnen,
oranje en rood, gelijk een zon;
van warme gelen, rijp als koren
van sluiers blauw, wolkenverloren
van helder wit; sneeuwwater; bron.
Twee eeuwen later, dieper houden
van warme tinten, donker gouden
gebarsten oker, schroeibruin brood.…
Advent
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.471 zwartgesleepte sluier, soezende zomer
tuimelt lichtvoetig als een vilten stemvork
over ons glinsterdak, ondermaans bestaan
krioelt van noten, zingt van opschudding, klinkt
lentelijk, tot winterstof helderhoog zweeft,
licht wordt als groeiend gras haar bloemen
ten hemel richt alsof God spreekt, zij
vergeten dat bangtrillende kou
anders is dan…
liefde
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
2.209 waar zou dag heen gaan
die opluchtenden zuchtende wind
die langs mijn wangen streek woelde
om de donkere stilte te verjagen
met een boog om me heen
ogen die niet zien wilde
de sluier van de ogen die
roerloos lach
zong de klok zijn sonet opgelucht
van blijdschap of zwaar met lage zwaare klanken
m'n haren zo zacht dat niets vergelijkende…
Voor moeder
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.425 Langzaam breide je een sluier om mijn hoofd,
eerst mijn ogen, dan mijn mond,
als laatste dan maar mijn hart rond.
Het lied dat je neuriëde
werd mij langzaam vreemd.
Heb ik je vandaag
voor het laatst vermoord?…
winterhardheid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
708 nu weet ik hoe hard haar handen zijn
waar vlakbij het hart hing in bundels
aan rode touwen en onstuimigheid
tijd maakt inderdaad einders
de zang van monniken als draagbaar
van de merel en de nachtegaal
hoe hoog in godsnaam verblijft zij
kruipt door het grijze van haar gaan
het valt niet in sluiers uit te drukken of
te dragen, licht schuilt…
balancerend - Duo gedicht
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
802 ijlings zoekend
naar verloren voetstappen
keert het tij zijn schaduwzijde
terra kleurt rood
als door de zon gekust
wind doet wolken sluieren
sneeuw bedekt meer,
alles schijnt verdwaald
balancerend op helder en grijs
jij in het firmament
lieflijkheid glimlacht je tegemoet,
misère wordt bedekt
door de dromerige mantel der vergetelheid…
De verre zomer
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
675 De muziek van de verre zomer
zie ik nog flauwtjes verborgen
achter een sluier van herfst mist.
Maar straks zal de zon
weer naar iedereen glimlachen en
de gevallen blaadjes op de grond
voorzichtig kussen.…
Minnares
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
456 jij hebt geen
schulden te verhullen
toe te dekken met het
mooiste gaas en kant
of schone schijn
van edelstenen te
sluieren omdat zij
oogverblindend zijn
haute coiffure
maakt af waar de
schepper met een lach
ooit begonnen was
in dit uiterlijk
vertoon vibreert
jouw grote droom van
de volmaakte minnares
ooit zullen wij in
het…
voel je God, vergeef het licht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
813 je wilt het zonlicht breken
ik heb naar je gekeken
ben ervan overtuigd geraakt
dat jij de wereld anders maakt
splits wit maar in de tinten
die je wilt, van ultra-violet
tot infra-rood, er is genoeg
de zon schijnt nog geen dood
voel je God, vergeef het
licht in dagen van genade
nee, geen sluiers willekeur
het uur moet zijn te raden…
ik valkuil met jou
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.072 maar houd me gedeisd
je daagt uit, in je stem
een verlokkend geluid
ik lees in je ogen
de wereld van toen
proef aan je zoen
de wisselende smaken
waarmee jij in mij
emoties kunt raken
je lach lijnt spontaan
mimiek toont de sporen
van vaker gedaan
je onschuld speelt
de vermoorde maar
wel, heel aangenaam
ik valkuil met jou
in sluiers…
in het vluchten van mijn handen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.783 rilde angst, mijn
woede knarste tanden
je blote voeten dansten om
de scherpte te vermijden
voelden messen dieper snijden
staal verkleurde rood
je schaduw werd steeds lichter
in traag bewegen stolde dood
ik zag het wenken van je hand
mijn lichaam was van schrik verlamd
huilde toen je ogen braken
ik hoor nog de muziek
en raap de sluiers…
eindelijk
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
2.162 je weigert pertinent om weg te kruipen
want kruipen heb je al te vaak gedaan
je hebt beslist de strijd eens aan te gaan
al voel je angstzweet van je voorhoofd druipen
je weet: nu is het pompen of verzuipen
een engel heeft ook vleugels om te slaan
de verre diepte laat zich luidkeels horen
er daagt een wereld die geen mens nog kent
de sluier…
Gril
netgedicht
2.5 met 22 stemmen
6.993 Wij rennen ras naar het altaar
onze honger kan niet wachten
vleselijke liefde te betrachten
boterbrief daarvoor, aldaar
Leg sintelstenen openbaar
bid wiens ook hoger machten
om dit kippetje te slachten
eer de schrans met huid en haar
Rook likt lucht vol ziltekruid
wit van maagd`lijkheid berooid
als ze zacht door sluier sist…
Gril
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.759 Wij rennen ras naar het altaar
onze honger kan niet wachten
vleeslijke liefde te betrachten
boterbrief daarvoor, aldaar
Leg sintelstenen openbaar
bid wiens ook hoger machten
om dit kippetje te slachten
eer de schrans met huid en haar
Rook likt lucht vol ziltekruid
wit van maagd`lijkheid berooid
als ze zacht door sluier sist met…
Moesson
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.100 Ons dorp was nimmer zo nat
de regen watervalt van de dakpannen
cascades van sluiers omspannen
het landschap en de hof wordt een bad
Een verdwaalde moesson teistert
het lage land waarop de boer verbijsterd
het gewas verdrinken ziet
de maïs wuift en golft als tropisch riet
Ik drijf langs wolken vol donder
naar een eiland in de zon
het leven…
Onuitgesproken verlangens...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.619 in onhoorbaar denken, angst
verduistert het licht in oprechtheid van woorden…
Bekoring opgedroogd als doornige rozenstruiken
verwelkt door onopneembaar vallend vocht
het fundament aangetast door zilte tranen
slechts zoutkristallen vormen een geplaveide weg…
Zie hoe prille zonnestralen kwenen in licht
verscholen in een sluier…
dance of the veils
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
952 bij volle maan zal zij dansen
waar onder luid applaus
oogstrelend
ze zich ontdoen zal
Van windsels en
sluiers één voor één
wervelend en draaiend
sneller dan ogen volgen
maar zijdezacht
huiden zullen verdwijnen
bij het licht van de maan
in het uur van waarheid
komt dat zien
volkomen weerloos
zal zij naakt zijn
laatste restjes…
Steeds
gedicht
3.6 met 21 stemmen
10.873 Dit is mijn zee: de dans tot op de huid
met sluiers water, golven en de stroom
verslingerd aan de voorsprong op de droom
die zijdezacht omsingelt en omsluit.…
Schone schijn
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
512 je ogen wijken niet
omdat ze kijken
alsof zij weten
dat schijn bedriegt
in het kruisen
van de blikken proef ik
de altijd durende strijd in
het spanningsveld der ikken
daar zijn geen sluiers
meer voorhanden worden
banden strakgetrokken
met ontblote tanden
ik lach terwijl
het altijd menens is
een schijnaanval omdat
jij naar meer…
Verraderlijke nevel
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.212 licht danste op het plafond
ik proefde het gouden schijnsel
dat mijn gezicht bewoog
zacht als de muzieknoten
die dwarrelend als een
ragfijne sluier mijn huid
beroerden, zich schikten
naar de contouren
van mijn lichaam
tot ik de kleuren hoorde
van jouw onverwachte komst
je voetstappen, grijs en koud
doorkliefden mijn ruimte
ik probeerde…
Wolkenstraat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
840 In bewondering voor de wolkenstraat
Een weergaloze onmetelijkheid
Waar geslacht en pracht geschreven staat
in sluiers van doorzichtigheid
Een verschuiving in de atmosfeer
Het verzamelen van het ijskristal
Goede geleiders van het warme weer
wisselen en wachten in het heelal
Met gevlokte watten in ‘t avondrood
De keur en ‘t kenmerk kunnen…
Danse macabre
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.512 licht danste op het plafond
ik proefde het gouden schijnsel
dat mijn lippen verwarmde
zachte muzieknoten dwarrelden
als een ragfijne sluier over mijn huid
waar ze zich schikten naar de
contouren van mijn lichaam
ik vergat de tijd
tot ik de kleuren hoorde
van jouw onvermijdelijke komst
je voetstappen, grijs en koud
verkilden mijn vertrek…
soms
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.631 Heilig zijn die momenten als je bij me bent,
Het is stil in me, ik voel alleen emoties,
Ik mis je warmte, je lach, je aandacht
Verdwenen ben je weer,
het is een sluier die ongemerkt van me afglijdt,
als die deur weer open gaat, zal je er zijn,
tot ziens, geen vaarwel.
jennemen
najaar 2007…