711 resultaten.
de storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 triest en baldadig
alsof de reis pas net begint
en dan terugkerend en ongenadig
waar de wolken zo grijs
geen licht door laten
zo wreed doch wijs
verandert liefde in haten
hoop in weemoed
die kaarsen doen uitdoven
en veranderen tranen in bloed
die wanhoop beloven
tot de aanvaarding toe
pas dan, zal de storm
zijn zoals hij is
in zijn verraden…
GAUDI IN DECEMBER
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
666 In Barcelona was het zestien graden
En licht en donker brachten kleuren voort
Al zag ik ook hoe Christus werd verraden
Zij deden denken aan de hemelpoort
De architect koos voor moderne paden
Zijn werk was buitenaards, nieuw in zijn soort
De Spaanse burgeroorlog kon het schaden
Maar hij pakte het op, zoals dat hoort…
nederland opstelten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 nederland geeft weer niet thuis
het gevolg laat zich wel raden
de rechtsstaat is weer eens beroofd
de bevolking weer verraden
straks wordt ook uw licht gedoofd!…
Een Spaans volkslied
gedicht
3.2 met 5 stemmen
3.226 In de gezegende dagen
Van jubelen en van bloeien
Wanneer de hartstochten schroeien
En hun dorst naar de lippen slaat,
Wordt soms ons geluk door vlagen
Van sombre weedom verdorven:
Dat zijn liefden, lang gestorven,
Die beschuldigen van verraad.…
Wie hier mag zijn, vergeet het niet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
558 Wie hier mag zijn, vergeet het niet:
palmtakken voor een koningsgroet,
verraad wordt in een kus ontmoet,
een rechter die zijn dood gebiedt,
wie hier gedenkt, vergeet het niet:
een kroon strekt niet altijd tot eer
en wie men kruisigt, telt niet meer,
een naadloos kleed verscheur je niet,
wie hier gelooft, vergeet het niet:
hier sterft Die…
Het verlies
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 De moordenaar loopt in zijn eentje,
De helse hofnar lacht hem toe in zijn verraad.
Zijn lijdende lichaam ingehouden met sneden.
Zijn ogen ruiken zijn gevoel.
Hij voelt een slachthuis in zijn ogen,
En Hij schreeuwt om vrede uit zijn smoel.…
Ik heb mannen gekust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Zoveel levens heb ik geleefd
verwoven met wat ik deed
en zei tegen de mensen
die ik aan kon raken
Ik heb mannen gekust
zonder hen te kussen
ik ben in de steek gelaten
verraden en geslagen
alsof het echt was
en in mijn fantasie sliep ik
met vrienden die ik af en toe
even omarmde
Mijn leven is meer
ik ben meer
inleving dan bloed en…
Mijn beste vriendin ben ik
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
822 mijn beste vriendin ben ik
elke snik, lach of kus kan ik met mij delen
en zoals bij velen kan ook mijn vriendschap
nooit stuk
mijn beste vriendin ben ik
ik zal mijzelf niet verraden, voorliegen, schaden
of met bedriegelijke daden mij angstig maken
of druk
mijn beste vriendin ben ik
geen oordeel zal mijn zelf vellen als ik faal
mijn zelf…
ALLARDSOOG
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 we lopen het zandpad op
rechts de kale akker iets verder links
de steen met namen
een oude man met bloem vertelt hoe het was
die voorjaarsavond terwijl de vogels zongen
en de vijand schier verslagen
de tuin in milde geur
van appelbloesem en sering - weet hij nog
het grijze lood dat door de kleuren sneed
tien keer heeft hij geteld
verraden…
NAMUR
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
553 Sterren waren ogen
binnen handbereik, zee
was waar het strandde, land
verraad van het deinen
in de volmaaktheid
van hun tijdelijk bestand.
Het kreeg een dons van vreemde tekens
en de woorden werden trage daden,
lijven reikend naar een dode ziel.
Wind woei haar naam. Hun liefde
wordt beschreven in de kraters
van de maan.…
Aan de poort
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
415 Hoe meer jij van mij houdt
hoe meer ik jouw liefde
verraden moet, verscheuren moet
als een hond aan de poort
Hoe meer jij in mij gelooft, hoe meer
ik terug zal bijten tot jouw liefde dood is
aan de poort van de hemel
of de poort van de hel…
Het interesseert me niet..........
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.767 Ik wil weten of je een ander kunt teleurstellen om trouw te zijn jegens jezelf,
of je de beschuldiging van verraad kunt dragen zonder je eigen ziel te verraden.
Ik wil weten of je trouw kunt zijn en daarom betrouwbaar.
Ik wil weten of je schoonheid kunt zien zelfs als het niet iedere dag aangenaam is!…
Helshemel
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.625 Er is geen hemel na het wijlen
hoewel ‘t soms dromend prachtig lijkt
wanneer je over `t randje kijkt
niet verder denkt dan even keilen
De dood mag mij wel deef’nitief
anders zal ‘k geen rusten vinden
ik heb te veel verraden vrinden
(beloofde trouw aan menig lief)
Ik wil nog wel een uitleg trachten
verbeeld je haar`ge legers spinnen…
Alle dagen
gedicht
3.7 met 32 stemmen
19.000 Het wordt verleend
voor de desertie,
voor de dapperheid tegenover de vriend,
voor het verraden van onwaardige geheimen
en het in de wind slaan
van om het even welk bevel.
--------------------------
uit: 'Verschiet', 2001.…
Eenzaam
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.260 Zoveel mensen en vrienden om me heen
Maar ik weet niet waar ik moet beginnen
Voel me verraden en genept
En ben eenzaam diep van binnen
Zoveel mooie, lieve woorden
Ik kreeg ze iedere dag
Je had me op een voetstuk geplaatst
Zo hoog dat je me niet meer zag
Had me maar daar gelaten
Had me maar niet verleid
Ik heb teveel van mijzelf aan je…
het paard
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.689 ver verleden
Was de pracht
En de enorme kracht
Bekend van het adellijke paard
Zijn eigen meer dan waard
Mooi en sierlijk
Bijna niets meer dierlijk
Waardig en edel
Stap voor stap, tot in galop
Komt hij ten top
Spieren glanzend en strak
Joviaal en mak
Edel verwend
Door iedereen gemend
Manen als zijden draden
Die zijn fierheid verraden…
ontmoeting
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
907 van mij mag
de hemel komen
zei hij
en ik begon aan mijn
derde taartje
ik zag hem dromen
van een bestaan
zonder aardse pijn
het huisorgel
speelde als automaat
klanken van bach
zijn vingers
toonden het verraad
van vergankelijk bestaan
die hij reeds
bij aanvang van 't leven zag
toch was zijn engel
nog volledig aards
en gastvrij…
ik huil jouw tranen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.376 ik huil jouw tranen
langs oude muren
van kruisende paden
waar wilde klimop
oud en haast vergroeid
jouw pijn verraden
het lang gedoofd vuur
al tot as geworden
in een veel te vroeg uur
haalt aldoor het heden in
resteert een leeg gedicht
op een liggende zerk
een onherkenbaar gezicht
op een verdord perk
ik huil met jou de tranen
zij…
Ochtendlijke peptalk.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
822 Maar wees gerust, ik zal je nooit verraden,
je bent en blijft mijn enig spiegelbeeld.…
laf
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
638 wie oorlog rechtvaardigt
om wat wij geloven willen
wie de strijd verheerlijkt
over wat wij denken moeten
wie het verraad verheerlijkt
voor vergroting van de winst
wie puur de haat zaaien wil
tegen kwetsbaren onder ons
slaat een bijl aan de wortels
van het menswaardig bestaan
wie daarvoor ook nog eens
onze kinderen gebruiken wil
door ze…
De onpersoonlijke dood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 mijn wereld
verraden
geslagen en
vastgenageld langs
de krachtlijnen
van golgotha
we zitten heden
in de tuin van eden
waar groei in natuur2
de stikstof van de
huizenbouw zal
neutraliseren
zoals geweren
het geweld waar de
drone de held is van
de onpersoonlijke dood
in de strijd tegen hun
zusters en broeders
om verborgen roots…
Voordeel van nadeel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
425 Waarom schrijf ik nog de woorden uit mijn brein
dat die mij na mijn leven nog verraden
de dagen uit mijn vroege jeugd mij schaden
herinneringen aan toen groot of klein.
Ach was ik nog zo in geluk geborgen
een jonge knaap nog in zijn vaders huis
gekleed in spijkerbroek en wollen buis
geheel frank en vrij en zonder zorgen.…
LION JONS RIPPE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 vervoer
Maar in je hoofd ging je toch door met reizen
Je maakte een tramroutekaart, te prijzen
Uitvouwbaar en precies, een hele toer
Postuum word je nu om je werk geëerd
Museum Rotterdam is uitverkoren
En Ian Jaspers' werkstuk werd geboren
Hij heeft je met respect geportretteerd
Al dook je onder nog in Bennekom
Je werd alsnog genadeloos verraden…
speling van licht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
511 martelzintuigen verraden
schrijnende nachten
met afgrijselijk kwaad-
makende gedachten
elke speling van licht
als contrast met
verhardende duisternis
schreeuwt
over regels en afstand heen
waarvan elke
betekenis ontbreekt
wat steekt
zijn niet de pijnigende vlagen
maar
venijnig opkomende vragen
geluidsgolven snijden
treiterende…
RULE BRITANNIA (5)
snelsonnet
3.1 met 8 stemmen
1.214 Je mag niet sterven in het parlement.
Een zegel op z'n kop toont weinig achting.
Een vrouw met hoge nood, mits in verwachting,
mag plassen in de helm van een agent.
De raarste wetten op een rij gezet;
verbied ze maar wat mij betreft, bij wet.…
De verwarring
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.959 Verdrietig, verraden en verloren zijn de beste woorden.
Men zegt dat de liefde één groot spel blijkt te zijn.
Het begin is euforisch en utopisch en nog meer,
maar het einde doet altijd verschrikkelijk veel pijn.
Verraad en bedrog doen samen ontzettende zeer.…
"Zoals we werkelijk zijn "
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
638 Het menselijke gelaat, gespiegeld
in het aangezicht van een wereld
ruim gezaaid in sporen van geweld
plegen aan onszelf verraad.
Zonder zelfrespect hebben
onze maskers geen waarde
en door de tikken van de tijd
vervallen we tot meststof
voor deze aarde.…
Een nieuw verhaal
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
904 Ik probeer een nieuw verhaal te schrijven
poog met woorden tederheid om te zetten
tot innige daden zonder mezelf te verraden
maar ver weg is hij
die mijn dromen bewandeld
het pad van moraal nog steeds zuiver
heel graag zou ik wat dichter willen komen
zonder verstrikt te geraken in eigen gevoelens
zonder ook maar iemand pijn te doen
wat…
Ben ik verbitterd?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.840 Ik weet nog goed dat ik eens gluurde
of je je ogen wel gesloten had
Je gesloten blik die alles verraadde
wat hield ik van jou, mijn schat
Je zoende zóóóó vol overgave
dat ik even mijn zelfbescherming vergat
Mijn gevoel toestond voor jou te voelen
en als er iets dom was dan was het wel "dát"
Jij was blijkbaar niet zo moeilijk
en zoende er…
zie mijn vriend
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
756 zie mijn vriend en meester
daar staan in ‘t licht
lijdzaam onder bespotting
en verbijst’rend venijn
doodsbleek en zwijgend
tussen valsheid en leugen
in deze zwarte nacht
smeult het vuur van haat
verraad en achterdocht
de mens daar ken ik niet
waarachtig nooit gezien
ik zweer het bij god
de zon ontwaakt bloedrood
en de haan kraait…