Alle inzendingen over verte

2104 resultaten.

Sorteren op:

Nacht

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 698
ergens klinkt gerinkel van gesneuvelde ruiten in de aanloop naar de nacht * stil maar, het is niets dus sluit nu maar je ogen er is niemand die je ziet niemand, behalve ik ik zal over je waken tot het ochtend wordt * in de verte schemert een lied van zwarte laarzen geloof in eigen kunnen en déja vu…

Tijgers en permafrost

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 795
De polen aan de horizon Zijn zenit en nadir Oneindige vlakte met Tijgers en permafrost Gedevalueerd milieu ten Faveure van economische Groei, terwijl de Steppe dooit Met de verte dichtbij* Nabijer dan ooit *Vrij naar een dichtregel van Gerrit Kouwenaar…

Schuilplaats

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 826
De nachtkaars beroert sterren schuilt in tedere aanraakbaarheid huilt om onverlichte verten. Stormdruppels tellen eeuwigheid op het ongeschreven behang.…

Noorderlicht

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 787
Blauwe ogen aanschouwen in verte het noorderlicht de pracht en kracht van het mystieke dwalend in dit verre landschap zweef ik op winterwind huilt mijn hart parels van ijs strijk ik door mijn lange haren en fluister heel zacht jouw naam…
Almaresáre30 januari 2006Lees meer >

en hoe je mij verwart

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.232
mij bonst het hart dat ik jou stervend ben wijl ik probeer te zien de schuchtere kus schuw op mijn wang het hunkeren van een ongedanste verte.…
sunset26 november 2008Lees meer >

moeder

netgedicht
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.921
nu ze niet meer wist wie ik was keek ze me beter aan ze wist niet meer waarom ze keek men zag het haar zo aan ze keek en zag iets anders en als ik haar iets vroeg zei ze steevast dat ene ja vanzelf vroeg ze niets er was ook niets meer dat ze vragen moest dan keek ze door het venster alsof er nog een verte was maar tussen dicht…

ik heb de stilte zo lief

netgedicht
3.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.000
gelijk de klepel bungel ik de grootste afstand, heen en weer ook nog eens op de verste verte van boven in het ritme van mijn tijd het is als rust in riet schommelend langs waterstromen laat mij maar en zoek niet ik draag de morgen in een enkel woord de avond in mijn hart…

Chaos en geluk

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 508
Alles lijkt samen te komen om dan weer te verdwijnen naar verten die onbereikbare uitdagingen lijken te blijven Wat rest is een wervelwind die de chaos in stand houdt waardoor oplossingen sporadisch kleine stapjes mogelijk maken Geluk is de bereidheid om dat te waarderen…
geeraardt14 februari 2011Lees meer >

Vice Versa

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Laat mij een hand naar verten reiken. Naar verweesde gronden die van geen zijde wijken.…
Iniduo20 juli 2012Lees meer >

Zwerftocht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
’t Is alsof verte mij steeds roept onrust mij drijft tot de horizon. In wind en wolken door azuren blauw over zeeën en bergen ongeduldig, willoos. Ligt ginds geluk wat ik vinden zal waarheen ik word gedreven tot einde van mijn leven?…

DOODLOPEND..?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 636
Ik zie je kijken in verten kijken Het zicht door ochtendzon in deze winterdag gebrand Op deze weg zijn wij -tenslotte- aangeland Wij wijken af van de kaart,kompas gebaande wegen Verlegen vroeg jij: 'loopt dit pad niet dood?'…

Schimmel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
Daar in de verte tussen hoge bomen onbereikbaar voor onze dromen het stilstaande witte paard zo sierlijk onbewogen de rug lijkt grauw daar bij de vaart mistig in de wintermorgen we hebben dikwijls overwogen of het een mystieke schim was of een hoefdier met een staart.…
mobar15 december 2015Lees meer >

Hemels spektakel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
In deze sereniteit won het licht en hoewel de lucht verblindde bleef ik kijken, want in de verte gloorde een kracht die voor niets zwichten zou.…

Kerktorens

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 620
Zij staken boven alles uit waren grootst tussen de groten Toren te zijn van een kerk naar de kroon te steken Alleen de hemel onbereikbaar de goden buiten handbereik Wij zijn slechts leken doen aards werk luiden alleen klokken tot in verten hoorbaar.…

moessonregens

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 403
achter ons lag een tijd van sudderen en niets-aan-de-hand we keken niet om naar de verdorde tuin de donder in de verte leken we niet te horen aan de rand van de vlakte stortte de woede van moessonregens op ons neer we hadden erop gewacht zonder het te weten…
J.Bakx11 december 2019Lees meer >

Dag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
Als goud het groen zacht raakt, zich plooit en vlijt, haar teder streelt en liefjes kust, daar aan de einder, de verste verte, waar je je ogen lichtjes knijpen moet, daar waar het blauw troebelt in roze avondrood, wordt de dag in slaap gesust…

de top van de berg

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
de top van de berg wiegt als een slaperige reus van noord naar zuid van oost naar west wiegt hij een halve slingerbeweging per seconde heen en weer de trillingen zingen een lied van een schaatser in de verte op het ijs nee de reus snurkt niet…
J.Bakx16 januari 2022Lees meer >

Aardbeienmaan

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
Soms heeft een afbeelding bij een gedicht nog voor het verschijnen van luchtfenomenen - een aardbeienmaan aan het nachtfirmament door zonen der zon in de verte beschenen - haast een voorspellende magische waarde Vannacht schreef in donkeroranje tint een aardbeienmaan een baan om de aarde in het zwart van de inkt van…
Maxim12 juni 2025Lees meer >

Stille duisternis

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 92
Klep, klep, klip en klaar, Stap voor stap in de verte staar Naar d’einder in ’t verschiet, Waar je helemaal niets van ziet, Noch hoort, noch voelt of ruikt, In duister en in doodse stilte Verhuld blijft tot in eeuwigheid.…
Joris Olivier20 augustus 2026Lees meer >

MAANLICHT

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.964
Het maanlicht vult de zuivre heemlen Met glanzende geheimenis, De luisterblauwe verten weemlen Van Die alom en nergens is.…

drijvende heuvels

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 399
– wereld in wording ontdaan van oude, getekende huid verwordt het rood tot vruchtbaar grijs; de heuvels tooien zich weer, langzaam, tonen trots hun nieuwe tijd gesproken woorden van stilte verwarmen mijn handen rustend op je ogen; ik voel jouw verten: groene heuvels drijvend in het witte licht…

Vanuit de 13u55 Brussel-Amsterdam

gedicht
2.7 met 33 stemmen aantal keer bekeken 17.980
boerderijen met gulle hand over het oude land uitgestrooid een beekje een hooiberg een tractor in de verte koeien vredig zonder doel van het ene hier naar het andere op het centraal station fiets gejat en nee ik heb geen euro is er gelukkig weinig meer van te merken ------------------------------------ uit: 'Planeet jeugd', 2003…

VERS

snelsonnet
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.927
Uw dichter is in Frankrijk, hij rust uit en meldt vanuit de verte vriend en vijand: als lezer heeft u ook een dagje vrij want ditmaal wordt hier geen speedsonnet gespuid. Géén vers nieuws, géén nieuw vers, het is vakantie, vandaag, vergeef het mij, géén vers-garantie.…

Voor altijd

hartenkreet
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.575
Het fluisteren van de wind je stem belletjes die rinkelen in de verte je lach de zachte gloed van de schemering je ogen het schuchtere ontwaken van een bloem je glimlach de stralen van de zon en de maan de liefde tussen jou en hem een dauwdruppel op een vergeet-me-nietje een traan op mijn wang…

Hittegolf (geschreven in Haiku)

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.150
Vurige massa lichtjaren in de verte, verzengend dichtbij Golven van hitte nemen huizen in bezit. Heteluchtovens Kokende stenen bakplaten voor rossig vlees, pekel doordrenkt het Hijgende wezens snakken naar de koele lucht, maar haten de kou…

Euforie in Mei

netgedicht
2.9 met 44 stemmen aantal keer bekeken 17.875
Verende passen en gedachten op een slingerweg in jonge zomerwind blaffen honden verte maar deren niet ik huppel dus groet het groen en lila met vurige harten blaas geel paardebloemmeel een epifanie van pluis langs Pinksteren in de late zon zal ik dansen…

Sust

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Heel even kust ze stilte verlangt rust in avondrood bloeit onverbloemd wanneer armen eenzaamheid vangen oogluikend verdwijnt haar laatste lach in ijzige verte terwijl wij weerloos loslaten sust zij reeds verloren rust…
metha28 juli 2007Lees meer >

Naderend onweer

gedicht
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 15.201
Heel in de verte nog rolt iemand van de trap Dronken verhuizer die de rommelzolder Volstapelt met duister rondkolkend huisraad Met bijl en snijbrander nadert hij ons interieur In de palm van zijn hand nu vlak boven ons Valt in een flits zijn plan te lezen. ------------------------------- uit: 'Achter de rug', 1997.…

kloosterstilte

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 864
de schemer valt, verstomt de taal van vogels rond de kloosterplas in de verte dooft een hoeve haar vensters, blaft nog laat een waakzame hond dan wordt het stil, raakbaar stil zwijgt alles in en om me heen rust mijn blik op de vage einder tast naar wat onzegbaar is…

Op de hoeve

poëzie
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.019
Het Angelus klept in de verte in tonen zilverhel, Grootmoeder knielt op de drempel, de kinderen staken hun spel. Grootmoeder bidt: 'Onze Vader...' De kinderen zeggen 't haar na: - een zonnestraal glijdt door het lover een lichtstraal van Godes genâ. -------------------------------- uit: Gedichten (1907)…