571 resultaten.
Talenten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 De knikker rolt in zijn hand
Het is zwaar bloed, zegt hij
je weet wel, net als zwaar water
Er bestaan gemuteerde dieren
die beter overleven met zwaar bloed
In Nagasaki
We willen tegen hem spelen
Hij aarzelt, Joris doet een voorstel:
ze vormen een team en verdelen de winst
Het is tien melk tegen een vlam
tien vlammen…
DILEMMA
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
561 Haar dochter duwde mij een pakje in de handen
Dat in de linnenkast van Rina heeft gelegen
Haar post aan hem ging toen hij trouwde op in vlammen
Leg ik mijn schuldgevoel en aarzeling aan banden
Of mag ik vrij over de bladzijden bewegen
Een ongeschreven wet kan leeslust niet verlammen…
Vurige geestdrift
netgedicht
3.7 met 68 stemmen
343 ijskoude angst
kleurt de vurige
geestdrift die
mijn hart door
poetische spirit
doet laaien in
vlammen die
van binnen
verterend branden
het komt uit
het culturele
doorgeefluik
dat het internet
aan het universum
geschonken heeft
want dat venster
is dag en nacht
hel verlicht
voor hen
die zich verloren
voelen zonder
klankbord…
Eva vraagt...
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
1.591 welk verlangen van mijn hart
is slechts vlammen en nooit de brand?
welke vrijheid spreekt mij niet aan?
wat voor pijn doet mij minder pijn?
en welke dood raakt mij anders?
van welke zon hield ik meer
Kaïn of Abel?
welke liefde die ik in mijn
ziel draag komt niet uit Uw licht
maar houdt mij schuldig en klein?…
RENDEZ-VOUS
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.120 we dansten, dronken gulzig uit de fusten
terwijl een gonzend klokgelui ons suste
je zachte lichaam rook naar zoet gevrij
en werd een speelbal voor mijn lusten
we rolden, tolden, lagen zij aan zij
van top tot teen nam je bezit van mij
we spoelden aan op verre, zilte kusten
de zon boetseerde je figuur in klei
je levenssappen die mijn vlammen…
Geketend hart
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.108 balalaika vloeit haar tonen
trillend door de zwoele nacht
de donk’re stem van ‘n nomade
zingt vol ontroering een ballade
over wat ‘t leven met zich bracht
De aangelegde ketens knellen
en beperken een tijdloos dwalen
dat kriebelt in het zigeunerbloed
hen drijft naar verre zonnegloed
in wens de einder te bepalen
Het vuur laait likkend vlammen…
tempo doeloe
gedicht
4.1 met 49 stemmen
42.909 de vlammen uit de oost zijn nooit gedoofd
je bleef de sarong steeds volhardend dragen
je lachte wanneer ik weer op kwam dagen
als jij je culinair had uitgesloofd
de onvolprezen geur van Indisch eten
je huis een pasar malam in het klein
we dronken kelken toeak na ’t festijn
ik zal je ajam roejak niet vergeten
je hebt je leven hier met trots…
ze zingen rind het pentagram
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
901 ze springen in het rond
dansen vier dimensies
hun ogen dragen vuur
blikken vragen om attenties
ze roepen zwoel
willen met je praten
weten wat je voelt
houden alles in de gaten
hun jassen zijn van duister
daaronder zijn ze bloot
ze voeden zich met vlammen
zonder warmte gaan ze dood
ze zingen rond het pentagram
de hymnen…
botsen op het slagveld van galop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
720 vlammen dansen nacht
likken aan het duister
deinen fluweelzacht
net hoorbaar hun gefluister
een vonk ontwaakt in dromen
zet de paarden aan
tot wilde haast, de klaroenstoot
laat de vijand komen
ze botsen op het slagveld
van galop en draaien steigerend
een ronde maar de tijd is al gestopt
er vallen geen gewonden
het vuur brandt Waterloo…
Een klein lied met grote gevolgen
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.704 Wild slaan gitaren
uit de vlammen van zijn handen,
eenzaam danst de gouden tand in zijn mond.
Het lied van de gitano rolt als een bal
langs de wanden in het dal
van de Guadalquivir.
Uit de bergen ijlen ruiters in verrukking
naar de fiësta in de stad
aan de oevers van de bruisende rivier.
Daar zijn de señorita’s!…
Rond het pentagram
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
710 ze springen in het rond
dansen vier dimensies
hun ogen dragen vuur
blikken vragen om attenties
ze roepen zwoel
willen met je praten
ze weten wat je voelt
houden alles in de gaten
hun jassen zijn van duister
daaronder zijn ze bloot
ze voeden zich met vlammen
want zonder gaan ze dood
ze zingen rond het pentagram
de hymnen van verloren…
Geen rivier te koop
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
945 Vlammen verschroeien
mijn hongerige schedel.
Rond mijn graf woekert
alleen nog maar brandnetel.
Een walm propt zich vol met
verstikkend zwart geween.
Letters zinken voor eeuwig
weg onder mijn zware kleed.
Geen rivier kan het razende vuur
tot eindeloos schreien dwingen.…
CONTRADICTIE
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
892 we zijn die keer tot middernacht gebleven
en in een halve cirkel rond de haard
brachten we oude vraagstukken in kaart
de waard had flessen brandewijn gegeven
gedachten steigerden als wilde paarden
de voors en tegens gingen door een zeef
totdat het juiste antwoord overbleef
en toen we wazig in de vlammen staarden
was elke tegenstelling opgeheven…
Element
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
786 krachtig element
in pijlen als in stenen
Is in verlichten van de zee
waar vóór het vallen van de nacht
de Asunción zijn zeilen bolt
in ademloze kleurenpracht
We spelen er gevaarlijk mee
Gebald rolt het
de hemel uit
met orenpijnigend geluid
en vonkenregenspuwend fel
in gloed van hel
Gloeit wangen op tot inkarnaat
waar liefde ogen vlammen…
Ik ben de minnaar
gedicht
2.2 met 193 stemmen
34.173 Ik ben de minnaar die je 's nachts aan banden legt
zeker mijn wellust, mijn ogen blauwe vlammen
begin ik warm te draaien, stoomt mijn paardenkracht
stormt het bloed door je gespannen ledematen.…
Parfum
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.100 hooghoudend met zelfontworpen klucht
Want ik ben de architect van mijn eigen ondergang
ronddwalend in de blauwdrukken van mijn pijn
voel ik nog steeds de onweerstaanbare drang
om me voor te doen als de geliefde waar ze bij wil zijn
Mijn huis zal uiteindelijk komen te staan
ik geef mezelf een duwtje in de rug aan de rand
want verloren vlammen…
liedje van vergangen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
624 Zachter tijden kwamen over
het totaal verwoeste land
maar slechts onkruid
woedde welig waar
het goede zaad verbrand
in de vuurzee en de vlammen
van het nooit gedoofde lied
weggewist maar nooit verdwenen
met de tijd toch wonden liet.…
Nog op mijn lippen...
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.782 0 vlammen in 't verjongde bloed !
0 dorst, die 'k, nooit gelest, wil lessen !…
De Feniks van Zwillbrock
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 Opeens lijkt de hemel met vlammen gevuld,
Is fier een flamingo een stijgvlucht begonnen.
Langs struiken beloverd met lentefris groen
Nog ietwat betoverd naar Zwillbrock gegaan.
Wanneer dan in 't dorpje de kerkklokken slaan,
Verbaas ik mij niet om dit plots visioen:
"Ook heden in 't Venn hier is evenals toen
De Here waarlijk opgestaan."…
OUDE VERTELKUNST
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Heel het gezin was huiverig verblijd:
verhalen mochten zich om vlammen stoven,
riepen het bange bijgeloof tot strijd.…
VERVAL
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.480 Want nog mag het wijze duister weten
hoe vlammen hier laaiden bij kasteelbal,
waar feestangst steeds "trots der burcht" zou heten.…
Niet slapen zonder welterusten te zeggen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
703 En al springen de vlammen
er niet meer vanaf,
toch lichtten je ogen op zodra je me ziet
en dat, mijn man, zie ik het liefst!
En ook al is er wel eens een dag
die niet gaat zoals je het graag zag,
we hebben een ongeschreven,
niet door de Kamer aangenomen wet,
ga nooit zonder welterusten te zeggen,
naast elkaar te bed!…
dromen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
550 ja, ik zie u wel denken
in welke wereld vertoeft
hij, die turende grijze
zal hij naar gisteren wenken
of nu al naar de dag van morgen
in een golf van melancholie;
in koude of warmte geborgen
ik zie vlammen die vervliegen
uit brandend hout
dat haast tot as is teruggekeerd
en kijk in de haard naar mijn jeugd
waar ik met het…
Spinnend in mijn hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Jij keek dan aandachtig,
naar het dansen van de vlammen.
Wanneer we samen waren,
was het leven goed.
Vandaag nog heb je me geleerd,
hoe ik in vrede sterven moet.
Dit gedicht is voor jou,
met jou geschreven,
mijn wijze vriend,
spinnend in mijn hart.
Ik buig weer diep voor jou.
Met tranen in mijn ogen.…
Doofden in jouw ogen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
474 spirituele aanwezigheid
je dirigeerde
ongedwongen de
heerlijke sfeer die jou
vanzelfsprekend eigen was
je nam altijd
de grote wereld mee
zoals jij die kende en voelde
vol spirit en elan vitale
liet de tijd stoppen
en deed en passant
kleine wonderen terwijl
jij liefdevol naar ons keek
wij in stil verwachten
van vurige vlammen…
Callanish
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 in straffe wind
vanaf een neolithisch graf -
tientallen opstaande stenen van Lewis gneiss -
met in het midden een crematietombe
waar ooit door vlakgom van de vlammen
de doden werden gewist
liep ik op reis
een onbesliste route langs
naar hier
een laatste rustplaats in het niets
in regen en wind
een dodenkoerier
inscripties op…
Hartverwarmend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 van
een zorgenvrij feest
met een opgetogen
heerlijk ontspannen geest
als altijd bewogen
je ogen als aanjagers
van wat er ging komen
in het oplichten van tipjes
uit illustere dromen
vol geestdrift stortte
de groep zich daar op
met dansen en zingen
alsof er een geweldige
prijs viel te winnen
in uitgelaten wiegen
doofden de vlammen…
Het manifest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
509 ik wiegde mee
met de vlammen
van het vuurtje hoop
zag het manifest
gestalte krijgen in
oplaaiende hitte
golvend nam
geestdrift bezit
van alle mensen
hoger dan ooit
wakkerden emoties als
liefde en vertrouwen aan
om toch de aarde
nog klaar te maken voor
zijn nieuwe ijstijdenloop
de gevolgen van
vervuiling en brandschatting…
Cemetery blues
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
685 Ik zie de stoet vertrekken langs de bomen
De oude zerken staan hier schots en scheef
En ook de houten kruizen, half vergaan
Waarop al lang de namen niet meer staan
Daar weer en wind ze langzaamaan verdreef
De lege plekken met de hoge grassen
Vertellen dat de tijd veranderd is
Men kiest voor rouwmis noch begrafenis
Maar gaat in vlammen…
Lisboa, mijn zwanenzang
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
676 Veroverd met huid en haar,
heeft het mij verslonden,
geketend sleep je mij naar je
spelonken van je slepende
melodie, waaraan niet te
ontsnappen is, laat me branden
in je vlammen, die dansen op
akkoorden en waar ik niet vanaf
wil vallen, behalve als deze
breken, dat is uitgesloten, ik
blijf met jou verbonden,
de tijd was kort,…