489 resultaten.
JE ZAL NIET STERVEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 wie heeft jou zo gevreesd dat zelfs je dode lichaam
hem nog meer angst aanjaagt dan zijn eigen schaduw
waarin hij onophoudelijk het dreunen van
jouw voetstappen hoorde?
waar kan hij nog schuilen nu hij je onzichtbaar
heeft gemaakt en je stem luider dan ooit
zal blijven echoën van noord tot zuid
van west tot oost?…
een glimlach blijft niet uit
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.088 de avond is gevallen
lopend door de straten
lichtjes achter de ramen
uit het café zucht muziek
hol zijn de voetstappen
sla mijn arm om je heen
je kijkt me even aan
een snelle kus volgt
de deur slaat open
licht wordt aan gedaan
hang de jassen op
en fluister een glas drinken
door kaarslicht reeds aan
jij zittend op de sofa
reik ik…
Weet je nog
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.409 wereld af
elke voetstap verafgelegen
weet je nog
jij en ik tussen
slapen en ontwaken,
we schuilden in elkaar,
een bron van tedere liefdesdaden
we ontvouwden onze stem
duizend woorden achterlatend
weet je nog
in de hoek van de kamer
jij en ik,
buiten de regen
de wind hield plotseling op,
jouw gedachten bewust vermeden
onze voetstappen…
notenbrood
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
620 mijn liefste wandelt graag langs rosse herfst
en ritselende voetstappen hij wiegt
zo graag op wind die door de bomen vliegt
en buitelt uit een tij dat langzaam sterft
hij ziet hoe zoete zomer snel bederft
een laatste liedje door de luchten driegt
alvorens hij gehaast weer verdertiegt
en herfst zijn klauwen in de aarde kerft
mijn liefste…
De zee
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.476 Slenterend loop ik op het strand
mijn gedachten probeer ik te laten varen
Mijn voetstappen laat ik achter in het mulle zand
terwijl de wind waait door mijn haren
Mijn gedachten dwalen toch naar de tijd van toen
het brengt ontroering diep in mijn gemoed
Wat vroeger was kun je nooit meer overdoen
het verdwijnt immers voorgoed
De golven kabbelen…
Vooruit
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.272 Ze zijn weer daar
De laatste maanden van het jaar
Tijd om dingen op te ruimen
Tijd om zaken af te handelen
Tijd om boeken dicht te doen
Deuren dicht, andere open
Tijd om verder te lopen
Even terugkijken, niet te lang
Vooruit
Is het enige goede geluid
Voetstappen op het gele pad
Naar de stad met de edelstenen
En de tovenaar
Die ook gewoon…
De zee
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.275 Slenterend loop ik op het strand
mijn gedachten probeer ik te laten varen
Mijn voetstappen laat ik achter in het mulle zand
terwijl de wind waait door mijn haren
Mijn gedachten dwalen toch naar de tijd van toen
het brengt ontroering diep in mijn gemoed
Wat vroeger was kun je nooit meer overdoen
het verdwijnt immers voorgoed
De golven kabbelen…
Pad van het leven
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.075 wandelend door de dagen,
maak ik mijn voetstappen af
ik zie nieuwe mensen komen,
anderen slaan af
Mensen wandelen met elkaar
op dit pad,
van liefde en haat
weet welke weg je neemt
weet waar je staat
maar pas op voor dit pad
je glijdt makkelijk uit
sta gauw weer op
en kijk vooruit
je ziet je groepje wandelaars
twijfelt…
Herboren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
674 snelweg
wielen rijden
de kar
voortgetrokken door 6 zwarte paarden
en die witte
slaaf van dit bestaan
ier hugenoot of een schipbreukeling
bataviaan uit uit het oude Java
door de ring van vuur gegaan
de kapotte klok
het avontuur
water aarde vuur
lucht
en dit hart van hout
is eindelijk opgelucht
verlicht verlost
van de wilde haren
laat voetstappen…
Lac Pavin
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.008 Onmiddellijk boren onze voetstappen
diepe kraters in zijn blanke buik.
Een nieuwe ijstijd
ontvouwt zich voor onze ogen.
De vulkaan zwijgt
en wij spreken slechts met onze adem.…
Rifraf
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 geweest
zout van tranen, het doet slakken
wijken van het eeuwige pad
Vliegend tapijtje met mot
kijk er vormen zich gaten
Men roept hosanna in den hoge
verbindt zich met hemel
en jawel met een stotterende hel
Het is zoveel om te omschrijven
Er past een hamer om kleuren te slaan
een scherp oog voor het gemaakte spoor
halfvol gewaaide voetstappen…
Mijn leven weer in de hand
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
983 De zeewind waait door mijn haren
eenzaam loop ik langs het strand
De golven zijn wild en niet te bedaren
mijn voetstappen laten sporen achter in het zand
Een moment sta ik even stil
adem de frisse zeelucht in
De zon gaat onder en het wordt kil
ik slenter terug naar het begin
De zon zakt verder achter de horizon
ik geniet enorm van dit tafereel…
Hier
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
519 het strand suist
een woestijn aan stilte
is het daar
de droogte
dwingt mijn raam tot mistig kijken
en ik staar naar de horizon
zie de rondingen van je krullen
voorbij mijn zicht wapperen
ik denk aan je
ik voel aan je
ik denk je te voelen in mij
aan mij voel ik je denken
voel me denk me
zo ik jou voel denk ik
een spoor aan voetstappen…
Licht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
918 Ik ruik nog steeds jouw geur, je voetstappen hoor ik nog steeds,
ik denk nog vaak “ hoe zou het zijn, als je er nog was geweest.”
het is koud, maar ik voel nog steeds je warmte, herinner mij nog elk moment,
en ondanks je afwezigheid, voel ik dat je bij mij bent.…
VERRE BERGSTEM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
438 De Oekraïense aarde
vol gezegende groeikracht
dreunt onder zwaar geschut
voetstappen van felle krijgers
en bange vluchtelingen
de bodem verlangt als altijd
voedzame gewassen
te mogen baren
maar voelt klamme angst
bij het krijgsgebulder
oostenwinden uit de bergen
van de woeste Kaukasus
blazen bemoedigend
over de vlakke akkers
brengen…
De lente ingesneeuwd
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
357 ze praten
laten hun
takken kraken
door de strenge
vorst die samen
met de geel rode
maan meester
zijn in het bos
waar kleine kale
takken nog nooit
zoveel sneeuw
hebben getorst
beneden kraken
voetstappen
op de harde
bovenlaag
duidelijk hoorbaar
evenals de vlucht
van dieren gestoord
in hun winterslaap
maar die zijn weer
snel…
In de roedel
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
456 vol nacht
ogen die niemand lazen
de wind wist haar naam
de mensen niet
zij trok zich terug
in bossen van denken
in sneeuw van stilte
waar elke stap
een echo was
langzaam keerde zij om
niet luid
of met trompetten
met kleine stappen
door het woud, dauw
en ochtendlicht
en zie-
de wolf staat niet meer
alleen
de vlakte ademt voetstappen…
Maanloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
28 Buitenkomend zie ik de maan
in het kobaltblauwe, windstille zijn
ik voel een soort
zwoelte
om mij heen
zo'n vochtigheid die ervoor
zorgt dat een gedweilde vloer
je gevangen houdt op een stoel
om geen voetstappen te veroorzaken want
dan is al het werk voor niets geweest
de maan observeert mij
en niet andersom
vanavond kan ik er niet naar…
Adembenemend panorama
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.026 Voetstappen stempelen
beelden in de
vormende aarde
tussen buigende takken
wentelt zilver sterrenlicht
in fonkelende ogen
Melodieuze echo’s
wervelen in nachtelijk leven
als een rivier
en tijd stroomt
rustig kabbelend voorbij
Overspoeld door gevangen genot
licht als een veertje
door het tijdloze
gegeven moment
uitkijkend, verlangend…
Begonnen aan onbekend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 De top is ver, het zand is los,
slechts voetstappen
zijn lokkende sporen,
die de weg wijzen
naar opwindend lawaai:
spelende kind'ren
die vrijheid doen horen.
Achter het duin,
steeds weer die vraag:
Wat doen water en wind vandaag?
Behulpzame bries,
uitdagende zee?…
Adem in mijn nek
hartenkreet
4.2 met 33 stemmen
2.997 Ze heeft vanavond geen tijd
Voor mijn ondoofbare verlangen
Ik leun op de brugleuning
Het loopt tegen middernacht
Ik kijk naar mijn schaduw
Aan de oppervlakte van de gracht
Plots zie ik een tweede schaduw
Een stem fluistert mijn naam
Voetstappen stoppen achter me
Voel haar adem in mijn nek
Warm en aangenaam
Ik draai me snel om
Ze legt…
Die eerste nacht
gedicht
2.6 met 102 stemmen
32.018 Hier had in gedachten al honderdduizenden
voetstappen liggen. En nu was ik er.
De taxi zwenkte Gloucester Road op: hier
zat ik Kees Buddingh', zesenveertig jaar,
die morgen wakker zou worden op Devonshire Terrace.
-------------------------------------------
uit: 'Hollands maandblad' jrg. 20, 1978.…
Je laten gaan
hartenkreet
4.7 met 64 stemmen
2.777 Verwijderende voetstappen
Pauze………..
Een sluitende deur
Het is gebeurd………
Een siddering gaat door m`n lijf
Schouders naar achter
Hoofd omhoog, ogen glanzend nat
Mijn masker op zijn plaats
Draai ik me om... en zie de morgen
Zonder jou………………
De inbreker
netgedicht
4.8 met 97 stemmen
1.565 de deur piept het uit
knarsend ontsluit het
de veiligheid binnen
tot buitenheid
beneden kraakt iets
zijn dreigend beginnen
kasten doorwoelt hij
doorzoekend in het niets
rammelend en graaiend
indringend door
diepe duisternis omgeven
slijpend sluipende voetstappen
komen uit de kamer
tenentrippelend trapwaards
handen gaan tastend
langs…
sprekende delen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
637 beschutting
het scharen in een vlucht
wenken van vogels
vluchtig zeldzaam
vermomd
in een raadselachtig zacht spreken
hoofdschuddend
haar dampende theewater
en hij droogde op in stilstand
ongewapend en kneedbaar
tot in zijn omzichtigheid
wachtend op een doorbraak
tot hij niets meer zeggen kon
in het zinnebeeld van leegte
dat uit zijn voetstappen…
- Gedragen door het zand -
netgedicht
4.1 met 35 stemmen
506 Blootsvoets de uitdaging om aan te gaan
was er maar één paar voetstappen te zien,
... als zaden in het zand op de grond,
een dracht van gouden ochtendlicht.
Slechts gesluierd hopen wordt
alleen gedragen door het zonnenlicht.…
Publiek geheim
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
558 keek diep in haar ogen
streelde de schitteringen
hij zag de glimlach op haar gave gezicht
volgde de charmante bewegingen van haar
slanke gestalte, vergat pardoes een joint
te draaien, werd high genoeg van haar
maar tijdens het afscheid zag hij in zijn
linkerooghoek een zwarte kraai omvallen
en dacht hij 'onbemind kind' terwijl
haar voetstappen…
voor dit kind
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
749 haren wild van wind
en wat van adem blijft
als meeuwen schreeuwen
langs de vloedlijn scheren
of onbarmhartig
in gestrande schaaldieren pikken
ik verzamel wee riekend wier
alle flessenpost
razend schuim
klonters taai teer
en teken met braakhout
van dromen verzadigd
zijn naam in hart natzand
waar vloed niet meer komt
en je voetstappen…
Magisch schouwspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
656 Vele voetstappen gezet
dwars door het gitzwarte
eeuwenoude veld
Dat ooit roodgloeiend stroperig
Vloeiend en grillig naar hier is gekropen
Gedropen uit machtige muilen
Die krachtig en vurig brulden
en met veel geweld fascinerende zuilen
achterlieten van betoverend bloedmooi
gebeeldhouwd obsidiaan
Zie hier de volgelopen vlakte
versteende…
hersenschimmen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
533 Hun voetstappen de vele
Dictaten geven aan de schimmen een
Magische kracht. Toch schept mijn
Nachtelijke angst met hen een
Saamhorigheid uit overmacht, dat
Verhult wat zich niet laat temmen
En veilig is als een deken in de nacht.…