Alle inzendingen over vorsten

650 resultaten.

Sorteren op:

Gueux

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 802
Een geus oftewel landloper schurk boosdoener wat jij ziet is goed deugniet een bandiet van de liefde met een naam iets wat aangepast voor de gein vorst dorst geen woord door jullie gestoord schrijven blijf ik geeft me een kick van geluk niets of niemand maakt dat stuk de haat en negatief gedoe al die land veroveraars laat mij maar…
marcus neuborg17 september 2008Lees meer >

De machten der liefde

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 521
De vorst aan de grond doet pijn aan mijn voeten Mijn lichaam staat sterk doch stram en verlegen naast jou in de regen Verdragen de krachten de machten der liefde ons ongekend zacht Integer vervagen de nachten, de dagen Gedachten die vragen om springbron te worden Van innerlijk weten en uiterlijk schijnen Van ongeremd leven…

BLOEMVERKOPERS

gedicht
1.7 met 112 stemmen aantal keer bekeken 17.364
Dan denk ik aan het Hooglied en de bloemen Die ik geplukt heb rustend aan je borst, De leliën die toch niet zijn te noemen Dan door een Salomon en groter vorst; De rozen en de kussen, overal Gestolen en geplukt in Sarons dal.…

WINTERS GENOT

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 492
Winterzon breekt door, wordt al warmer, vorst verdwijnt: rijp valt van bomen. Maartse sneeuw daalt zacht; pas aan 't eind van de winter zien we zuiver wit.…

Kringloop

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 730
broeit gebladerte als warme rook een schijnzalig schimmel bedekt de ruïne van aardse barbarij er borrelt een gistend mengsel in de onderbuik van bedorven jaren doch in de vochtige kelder blijft de glinstering van een druppel mooi weerkaatst het licht van een geklaarde hemel in glanzende haren en groeien breekbare bloemen op de dunne lijn tussen vorst…
Iniduo27 januari 2013Lees meer >

Sneeuwman

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 724
Je moet denken als de winter om de vorst te zien en de takken van de pijnbomen volgeladen met sneeuw En koud geweest zijn, al zo lang om de jeneverbessen te aanschouwen, ingepakt door ijs De sparren ruw in de verre schittering Van de januari zon; en dan niet te denken aan welke ellende dan ook in het geluid van de wind, in het geluid van…

Vertier

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Een ondernemend, veel besproken iemand siert fijn schertsend dit koddige feestvieren, aan oude plattelandsvreugde verwant, maar vorst wijs en kundig hart en nieren der geschiedenis van zijn Vaderland, dat hij eens als koning zal bestieren.…
Han Messie21 februari 2016Lees meer >

Feeëriek tafereel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
de zon wist witte randjes van de ruige vorst die de bloemen omgeven in een laatst overleven nog is er geen wind wel een tintelfrisse kou die van de dauw kristallen maakt met duizend twinkelingen alsof de tijd heeft stilgestaan ik wilde voor de bloemen gaan heb daarvan afgezien jou geroepen je kwam op blote voeten over het bevroren…
wil melker5 december 2017Lees meer >

Regen En Storm

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Een lange maand 10 graden vorst en lekker zon Een 11 stedentocht die weer begon. We zowaarlijk weer eens horen: “It Sil Heve” of eh "It Giet Oan !" Voor Ljouwert, Culturele Hoofdstad nu dit jaar, een kers op de taart. En zitten we, voor je het weet en al met al, toch maar weer lekker, dik in maart !…

Einde wintertijd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 855
De eerste klus met zachte hand, wordt na de vorst, ter hand genomen.…
Evert de Boer22 februari 2018Lees meer >

Metamorfoses

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 348
De vorst breekt weer door mijn tanige huid; ze hangt als vel aan de slapende eiken. De grens naar herstel is nog te bereiken, nu ik mij losmaak van het winters besluit. Van het land pluk ik de zachte dagen, een regenbui die mijn lichaam masseert; ik ken de bittere kern die hij vereert, met mijn jas kan ik hem wel behagen.…

Knikken naar de blauwe lucht

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 355
vandaag alweer mooi weer de buur verschijnt, hetzelfde weer we knikken naar de blauwe lucht alsof daarin iets groots zucht van mei naar juni is het snel gegaan van daar naar vroeger nog sneller gedaan een stadhuisplein, een koets, een vorst een eeuw die naar wat zonlicht dorst zo groeit een praatje zonder plan van hier tot waar de tijd…

Hoe het milieu naar de knoppen gaat

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 575
De vorst blijft weg, 't vriest niet meer verzucht de schaatser elk jaar weer. Komt door ozonlaag weten geleerden die zullen 't weten, hebben er voor geleerd. Toch twijfel ik aan die geleerdheid en wil er 't mijne even over kwijt. Elke reclame op straat en t.v. gaat over schoon, witter, doe je ook mee?…

Wakzak

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 985
jij met twee monden terwijl het kwijl langs jouw lippen liep keek ik even achter je ogen naar binnen koud en kil achter warm geloken wimpers lopen letters langs gedachten kloppen even rechts aan staan links even stil bij het weten en niet willen zien, verscheurd rukt twijfel aan jouw tong gespleten klinken klanken ijzig als een vorst…
metha24 mei 2005Lees meer >

Een dichter in Holland

gedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 8.070
Is immers dit papier - al om het even of ik in vreemde streken woon of hier -, en ik als vorst, mijn pen als valkenier jagen er op de vogels die daar zweven.…

maandag wasdag

netgedicht
3.4 met 41 stemmen aantal keer bekeken 3.798
bloeiden de bloemen indertijd met felle vorst van buiten in huis binnen op de ruiten de was ging door zonder respijt voor het stoepje pal op de sloot hakte vader het gat met een bijl rondde dat rillend af met de vijl waarop ma met teil rap toeschoot in tijdelijk water werd met de hand door ma stoer gespoeld en gewrongen ik werd kijkend…

De winter wordt bijna ontslagen

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 573
Menig gewas vreest nog de vorst die zijn laatste nukken torst maar ik denk al aan zaaien en maaien en het versere uit een tas aan de bloesem en de granen en het stapelen van het veldgewas.…

Reflectie

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 617
Het water fronst wanneer jouw hand zijn vlak bestrijkt in poging de vertwijfeling te vervagen uit de diepte die je in het staren ziet zwijgend wijs ik je vermoeide wilgen aan wiens wortels gretig in de steile oever grijpen vastberaden om het stormen te doorstaan ik laat je zien dat er velden zaden kiemen in de aarde die door vorst was…

Dat rijmt

gedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 8.926
Nu ontmantelt de winter zijn doden vissen komen naar boven, vlak onder het ijs liggen hun witte buiken gebogen Schuchter worden zij aangeboden als een afscheidsgeschenk van de wijkende vorst Waarom zij niet mee kunnen smelten zodat hun verstarring doorbroken en zij weer zwemmen konden, keihard wegzwemmen vraagt het kind aan mijn hand: kunnen…

SONNET 44

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 692
Onder het jassen van de piepers door zeurt de zuurkool pruttelend naar rookworst ovaal het loodje legde na de vorst verstijft nog in de schuur hing waar het vroor tijd voldoende om er te ontdooien weigert de kat spekvet om te binden de zure hap niet valt te verslinden alles eerst nog uit de knoop moet klooien de nep jus uit een pakje heeft…

Tuinfantasie - 10e tafereel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 412
Nu nog een slokje water voor de dorst: De reiger heeft gegeten als een vorst.…

OPEN STAAN

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
Binnen Antwerpens schatpaleis waar Schone Kunsten bewaard worden blaast door elke zaal en gang een stille maar steeds wakende adem vorst met wijze kennis alle tijden zoent eerbiedig grote oude werken der reeds lang geroemde meesters waait over herschapen wanden die een nieuw leven begonnen zijn bemoedigt jonge Vlaamse kunstenaars van het bruisende…
Han Messie1 augustus 2015Lees meer >

Het apocalyptisch lijden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
eindelijk weer een snijdende wind sneeuw die steeds hoger klimt hechtend aan huis en haard zelfs voordeuren niet spaart glitters in een aardedonker buiten de greep van vorst op beslagen ruiten het krakend passeren van hen die kou moeten trotseren warm knettert het vuur in uren die in stroperige traagheid verlopen scherts en lach…
wil melker29 november 2015Lees meer >

's nachts

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
de maan, slechts als een kleine sikkel, sluimert in haar glimlach tussen talloos twinkelend vertier hier, op deze koude aarde ligt het water onder vorst de bomen hebben zich teruggetrokken in hun schaduw, met schorsen als een harde korst op eeuwenoude wonden maar daaronder kruipt het leven zevenspikkelig omhoog gevangen door een wrange…
switi lobi24 februari 2016Lees meer >

Swung

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 787
Onder het jassen van de piepers door zeurt de zuurkool pruttelend rookworst welk ovaal het loodje lag na de vorst verstijft in de schuur waar het vroor tijd voldoende om er te ontdooien weigert de kat spekvet om te binden de zure hap niet valt te verslinden alles eerst uit de knoop moet klooien de nep jus uit een pakje heeft geen smaak tooit smaakloos…

de eenvoud in onze jeugd

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
in de winter van mijn jeugd stonden de bloemen op het raam als kunstwerken van de natuur maar, het moet gezegd voor dat inzicht kende ik nog geen naam het was wennen deze week met vorst en het schrappen van de voorruit niet meer gewend dan ook nog de verwarmingstand laag in huis even had de oude zwarte kolenkachel zich tussen mijn gedachten…

Zilvergrijs

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 239
Nu klooft zij zacht de uitgeklede bast, bergt de jassen op die ons kleurig staan, en de vorst die ons als gast wil inlijven. Zilvergrijs ademt de streek van de kwast, die de zomer in najaar laat overgaan, voor nu legt ze een kleed op hun lijven…
Wijnand Raben11 november 2025Lees meer >

zonder groen blijft het bladstil

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.011
helderheid zijn de nacht aan het vertragen de zon vervlakt in het krachteloze klimmen neigt bij opgaan al ter kimme de lucht is kil, dunnig vlaagt een koude wind, maar zonder groen blijft het bladstil nog kleurt de oogst de bodem wordt al schraler weiden zonder vee steeds kaler het leven trekt zich terug diep in de warme huizen, vorst…
wil melker29 september 2003Lees meer >

Wandeling na de storm

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 641
Ontwortelde bomen liggen als gevallen vorsten op het pad, na eeuwen grootse dromen één ongehoorde dreun. En ach, de woest omhoogstekende splinters van wie niet toegaf en werd gebroken, gekraak in de nacht. Wij kijken - houden ons vast aan onze handen in onze handen, de storm voorbij, niet gevallen, niet gebroken.…
boeuck2 februari 2007Lees meer >

Sporen

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 893
al vreemden rond op het terrein Hoewel ik mijn verdriet nog niet kan beuren Wordt al verwacht dat ik mij los zal scheuren Van mijn geboortegrond, en dat doet pijn Nu ga ik voor het laatst de akkers rond De lege kassen en verlaten erven Dan voel ik mij van binnen even sterven En proef de smaak van tranen in mijn mond Want ik zie in door vorst…