650 resultaten.
Gueux
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
802 Een geus
oftewel landloper
schurk boosdoener
wat jij ziet
is goed
deugniet
een bandiet
van de liefde
met een naam
iets wat aangepast
voor de gein
vorst dorst
geen woord
door jullie gestoord
schrijven blijf ik
geeft me een kick
van geluk
niets of niemand
maakt dat stuk
de haat en negatief gedoe
al die land veroveraars
laat mij maar…
De machten der liefde
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
521 De vorst aan de grond
doet pijn aan mijn voeten
Mijn lichaam staat sterk
doch stram en verlegen
naast jou in de regen
Verdragen de krachten
de machten der liefde
ons ongekend zacht
Integer vervagen
de nachten, de dagen
Gedachten die vragen
om springbron te worden
Van innerlijk weten
en uiterlijk schijnen
Van ongeremd leven…
BLOEMVERKOPERS
gedicht
1.7 met 112 stemmen
17.364 Dan denk ik aan het Hooglied en de bloemen
Die ik geplukt heb rustend aan je borst,
De leliën die toch niet zijn te noemen
Dan door een Salomon en groter vorst;
De rozen en de kussen, overal
Gestolen en geplukt in Sarons dal.…
WINTERS GENOT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Winterzon breekt door,
wordt al warmer, vorst verdwijnt:
rijp valt van bomen.
Maartse sneeuw daalt zacht;
pas aan 't eind van de winter
zien we zuiver wit.…
Kringloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
730 broeit gebladerte als warme rook
een schijnzalig schimmel bedekt de ruïne van aardse barbarij
er borrelt een gistend mengsel in de onderbuik van bedorven jaren
doch in de vochtige kelder blijft de glinstering van een druppel mooi
weerkaatst het licht van een geklaarde hemel in glanzende haren
en groeien breekbare bloemen op de dunne lijn tussen vorst…
Sneeuwman
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
724 Je moet denken als de winter
om de vorst te zien en de takken
van de pijnbomen volgeladen met sneeuw
En koud geweest zijn, al zo lang
om de jeneverbessen te aanschouwen, ingepakt door ijs
De sparren ruw in de verre schittering
Van de januari zon; en dan niet te denken
aan welke ellende dan ook in het geluid van de wind,
in het geluid van…
Vertier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 Een ondernemend, veel besproken iemand
siert fijn schertsend dit koddige feestvieren,
aan oude plattelandsvreugde verwant,
maar vorst wijs en kundig hart en nieren
der geschiedenis van zijn Vaderland,
dat hij eens als koning zal bestieren.…
Feeëriek tafereel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 de zon wist
witte randjes
van de ruige vorst
die de bloemen omgeven
in een laatst overleven
nog is er geen wind
wel een tintelfrisse kou
die van de dauw
kristallen maakt met
duizend twinkelingen
alsof de tijd
heeft stilgestaan
ik wilde voor
de bloemen gaan
heb daarvan afgezien
jou geroepen
je kwam op blote voeten
over het bevroren…
Regen En Storm
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
595 Een lange maand 10 graden vorst en lekker zon
Een 11 stedentocht die weer begon.
We zowaarlijk weer eens horen:
“It Sil Heve” of eh "It Giet Oan !"
Voor Ljouwert, Culturele Hoofdstad nu dit jaar,
een kers op de taart.
En zitten we, voor je het weet en al met al,
toch maar weer lekker, dik in maart !…
Einde wintertijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
855 De eerste klus met zachte hand,
wordt na de vorst, ter hand genomen.…
Metamorfoses
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
348 De vorst breekt weer door mijn tanige huid;
ze hangt als vel aan de slapende eiken.
De grens naar herstel is nog te bereiken,
nu ik mij losmaak van het winters besluit.
Van het land pluk ik de zachte dagen,
een regenbui die mijn lichaam masseert;
ik ken de bittere kern die hij vereert,
met mijn jas kan ik hem wel behagen.…
Knikken naar de blauwe lucht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
355 vandaag alweer mooi weer
de buur verschijnt, hetzelfde weer
we knikken naar de blauwe lucht
alsof daarin iets groots zucht
van mei naar juni is het snel gegaan
van daar naar vroeger nog sneller gedaan
een stadhuisplein, een koets, een vorst
een eeuw die naar wat zonlicht dorst
zo groeit een praatje zonder plan
van hier tot waar de tijd…
Hoe het milieu naar de knoppen gaat
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
575 De vorst blijft weg, 't vriest niet meer
verzucht de schaatser elk jaar weer.
Komt door ozonlaag weten geleerden
die zullen 't weten, hebben er voor geleerd.
Toch twijfel ik aan die geleerdheid
en wil er 't mijne even over kwijt.
Elke reclame op straat en t.v.
gaat over schoon, witter, doe je ook mee?…
Wakzak
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
985 jij met twee monden
terwijl het kwijl langs jouw
lippen liep keek ik even
achter je ogen naar binnen
koud en kil achter warm
geloken wimpers lopen
letters langs gedachten
kloppen even rechts aan
staan links even stil
bij het weten en niet
willen zien, verscheurd
rukt twijfel aan jouw tong
gespleten klinken klanken
ijzig als een vorst…
Een dichter in Holland
gedicht
3.9 met 14 stemmen
8.070 Is immers dit papier - al om het even
of ik in vreemde streken woon of hier -,
en ik als vorst, mijn pen als valkenier
jagen er op de vogels die daar zweven.…
maandag wasdag
netgedicht
3.4 met 41 stemmen
3.798 bloeiden de bloemen indertijd
met felle vorst van buiten
in huis binnen op de ruiten
de was ging door zonder respijt
voor het stoepje pal op de sloot
hakte vader het gat met een bijl
rondde dat rillend af met de vijl
waarop ma met teil rap toeschoot
in tijdelijk water werd met de hand
door ma stoer gespoeld en gewrongen
ik werd kijkend…
De winter wordt bijna ontslagen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
573 Menig gewas vreest nog de vorst die zijn laatste nukken torst
maar ik denk al aan zaaien en maaien en het versere uit een tas
aan de bloesem en de granen en het stapelen van het veldgewas.…
Reflectie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
617 Het water fronst
wanneer jouw hand zijn vlak bestrijkt
in poging de vertwijfeling te vervagen
uit de diepte die je in het staren ziet
zwijgend wijs ik
je vermoeide wilgen aan
wiens wortels gretig in de steile oever grijpen
vastberaden om het stormen te doorstaan
ik laat je zien
dat er velden zaden kiemen
in de aarde die door vorst was…
Dat rijmt
gedicht
3.3 met 6 stemmen
8.926 Nu ontmantelt de winter zijn doden
vissen komen naar boven, vlak onder het ijs
liggen hun witte buiken gebogen
Schuchter worden zij aangeboden
als een afscheidsgeschenk
van de wijkende vorst
Waarom zij niet mee kunnen smelten
zodat hun verstarring doorbroken en
zij weer zwemmen konden, keihard wegzwemmen
vraagt het kind aan mijn hand: kunnen…
SONNET 44
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Onder het jassen van de piepers door
zeurt de zuurkool pruttelend naar rookworst
ovaal het loodje legde na de vorst
verstijft nog in de schuur hing waar het vroor
tijd voldoende om er te ontdooien
weigert de kat spekvet om te binden
de zure hap niet valt te verslinden
alles eerst nog uit de knoop moet klooien
de nep jus uit een pakje heeft…
Tuinfantasie - 10e tafereel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
412 Nu nog een slokje water voor de dorst:
De reiger heeft gegeten als een vorst.…
OPEN STAAN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 Binnen Antwerpens schatpaleis
waar Schone Kunsten bewaard worden
blaast door elke zaal en gang
een stille maar steeds wakende adem
vorst met wijze kennis alle tijden
zoent eerbiedig grote oude werken
der reeds lang geroemde meesters
waait over herschapen wanden
die een nieuw leven begonnen zijn
bemoedigt jonge Vlaamse kunstenaars
van het bruisende…
Het apocalyptisch lijden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 eindelijk weer
een snijdende wind
sneeuw die
steeds hoger klimt
hechtend aan huis en haard
zelfs voordeuren niet spaart
glitters in een
aardedonker buiten
de greep van vorst
op beslagen ruiten
het krakend passeren van
hen die kou moeten trotseren
warm knettert
het vuur in uren
die in stroperige
traagheid verlopen
scherts en lach…
's nachts
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 de maan, slechts als een kleine sikkel,
sluimert in haar glimlach tussen
talloos twinkelend vertier
hier, op deze koude aarde
ligt het water onder vorst
de bomen hebben zich teruggetrokken
in hun schaduw, met schorsen als
een harde korst op eeuwenoude
wonden
maar daaronder kruipt het leven
zevenspikkelig omhoog
gevangen door een wrange…
Swung
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
787 Onder het jassen van de piepers door
zeurt de zuurkool pruttelend rookworst
welk ovaal het loodje lag na de vorst
verstijft in de schuur waar het vroor
tijd voldoende om er te ontdooien
weigert de kat spekvet om te binden
de zure hap niet valt te verslinden
alles eerst uit de knoop moet klooien
de nep jus uit een pakje heeft geen smaak
tooit smaakloos…
de eenvoud in onze jeugd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 in de winter van mijn jeugd
stonden de bloemen op het raam
als kunstwerken van de natuur
maar, het moet gezegd
voor dat inzicht kende ik nog geen naam
het was wennen deze week met vorst
en het schrappen van de voorruit niet meer gewend
dan ook nog de verwarmingstand laag in huis
even had de oude zwarte kolenkachel zich tussen
mijn gedachten…
Zilvergrijs
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
239 Nu klooft zij zacht de uitgeklede bast,
bergt de jassen op die ons kleurig staan,
en de vorst die ons als gast wil inlijven.
Zilvergrijs ademt de streek van de kwast,
die de zomer in najaar laat overgaan,
voor nu legt ze een kleed op hun lijven…
zonder groen blijft het bladstil
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.011 helderheid
zijn de nacht aan het vertragen
de zon vervlakt in
het krachteloze klimmen
neigt bij opgaan al ter kimme
de lucht is kil, dunnig
vlaagt een koude wind, maar
zonder groen blijft het bladstil
nog kleurt de oogst
de bodem wordt al schraler
weiden zonder vee steeds kaler
het leven trekt zich terug
diep in de warme huizen, vorst…
Wandeling na de storm
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
641 Ontwortelde bomen liggen als gevallen vorsten op
het pad,
na eeuwen grootse dromen één ongehoorde dreun.
En ach, de woest omhoogstekende splinters
van wie niet toegaf en werd gebroken,
gekraak in de nacht.
Wij kijken - houden ons vast aan onze
handen in onze handen,
de storm voorbij,
niet gevallen, niet gebroken.…
Sporen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
893 al vreemden rond op het terrein
Hoewel ik mijn verdriet nog niet kan beuren
Wordt al verwacht dat ik mij los zal scheuren
Van mijn geboortegrond, en dat doet pijn
Nu ga ik voor het laatst de akkers rond
De lege kassen en verlaten erven
Dan voel ik mij van binnen even sterven
En proef de smaak van tranen in mijn mond
Want ik zie in door vorst…