1348 resultaten.
Geen wilde takken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
557 iedere lente
wilde ik weer
groeien naar het licht
hoger de vrijheid
ontdekken in blauw
en het groen van mijn blad
maar elk jaar
werden mijn takken gesnoeid
zij wilden breedte en bloei
mijn vruchten
zo voor het pakken
geen wilde takken
ben geknot
in de groei van talenten
een boom in het bos van dezelfde enten…
De Inghelicke groete.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.632 ZIJT gegroet ô Maghed Marie,
Vol van gratiën zonder getal,
De Heer is met u t'allen tije,
Gezegend zij dy boven al
Dat vrouwelijk heet, en hier beneven
Is gezegend heilig en rein
De vrucht dijns lichaams hoog verheven
Jesus Christus: dit is certein.…
zingend hart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
415 de bladeren aan
de bomen zuchten
onder de vochtige warmte
de wind nam een vrije dag
in de kalmte van
de wegebbende hitte
wordt gewacht op de zeepbel
in de zinderende lucht
de met mos begroeide muren
de niet geplukte vruchten
in de boomgaard
troost van dat wat was
de vallende sterren
in de maanloze nacht
voor wie luistert
de magie…
Naast Jou
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
648 naast jou, mijn lief te mogen leven
is een wonderbaarlijke droom
met volle maan, boven 't aardse verheven
naast jou, mijn lief te mogen leven
is ons verwennen in De tuin van Eden
en vruchten plukken van de liefdesboom
naast jou, mijn lief te mogen leven
is een wonderbaarlijke droom…
Nuttig Nadelig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
193 Kinderen eten van de levensboom
Eerst kennen ze nog geen andere
daarna durven ze niet meteen
maar op een keer proeven ze
van nieuwe vruchten, voorzichtig
Als het moet zijn ze flink
en bijten ze door
met een vies gezicht
Zo leren ze te kiezen
tussen nuttig en nadelig
passen ze met kennis en uitvindingen
hun wereld een beetje aan
naar…
Eenzaamheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
51 Kijk eens naar buiten
Zo hoog in die lucht
Zie je dan een kuiken
Of zie je een vrucht
Ik heb het over de wolken
Zo hoog, vergeleken ons beneden
Wat is de wereld toch mooi
Te mooi om binnen te blijven
Toch ben ik bang
Bang voor de buitenwereld
Want hoe moet ik dat dan
Zo alles alleen
Kan ik geen vragen stellen
En heb ik niemand om me heen…
een herfst te ver
netgedicht
1.8 met 11 stemmen
1.239 als door de wind gedragen
fluisteren bladeren rust
vele kleuren staan op
en dansen in lieve lust
zoete vruchten hangen
aan je lippen zo rood
de pit is slechts hard
de rest is zacht vlees
een schillenboer komt
langs de geopende deur
en pakt het emmertje op
met daarin de harde pit…
deze keer
hartenkreet
3.4 met 23 stemmen
7.214 Een beeld, een papiertje en een schaap,
is alles wat ik nu nog heb
maar meer zal het worden en worden zal het meer
want deze keer zal ik niet rusten tot ik alle vruchten raap
van het fenomeen dat liefde heet, laatste keer!?…
Olijfgeheugen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.325 Jij, vlijmscherp uitgelijnd
op giftig azuur, koppig
en verstard vormenspel,
amalgaam van molm,
versteende stof en zilver,
schenk mij van je vruchten
de bitterste,
opdat ik herinneren zou
hoe de strijd gestreden werd,
paarden waren er, weet ik nog,
besmeurd met bloed en slijk.…
Mantra's van stilte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
510 ik lees in
gedachtenspinsels
woorden die hun
karakterletters al
hebben verloren
hoor stemmen
in mantra’s van stilte
die het verleden
hebben vergeten door
herhaling in heden
voel de emoties
van de natuur in het
seizoensgebonden zijn
die nu alles geven om in
vrucht en zaad te overleven
ik open mijn handen en
geest zonder god te…
Ontheemd
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
512 je hebt mijn woorden afgenomen
langzaam aan mijn zijn ontvreemd
hoe ben je daar zo toe gekomen
ben van nu af aan ontheemd
nu jouw kleuren zijn verdwenen
mij dit leed is aangedaan
zeker wetend dat datgene
jou duur zal komen te staan
laat me niet meer onderdrukken
voor spijt betuigen ben je laf
nu zal ik de vruchten plukken
voor eeuwig…
geleidelijk
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
696 geleidelijk verandert er veel
het tij zit tegen
de karige oogst
wordt moeizaam ingehaald
waar de wind waait zo hij wil met
slagregens die het licht breken
naast de resten op de akker
-van wat eens vrucht droeg-
lijken de wegen in staat
van de verwording zonder houvast
raken wielen versplinterd
glijdt alles voorbij
de rand…
Hun grillige wensen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
415 duizenden kleuren
wiegen om aandacht
vragen je hand
in zachte koestering
stelen rankheid in
een klankbord van groen
bloeien van leven naar dood
met de vrucht in hun schoot
het zijn jouw ogen
die hen hebben gekozen
de vraag om samen
te gaan is hun bestaan
bloemen houden
van mensen maar zijn
helaas afhankelijk
van hun grillige wensen…
Levensweg
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
624 ik ben geboren uit een zee van liefde
die badend van verlangen
de aarde een zonnekind wou schenken
als een lichtpunt uit de hemel
gestuurd door alle sterren
en gedragen door de wind
viel ik in de moederschoot
hier blijf ik even dwalen
pluk de vruchten van de dag
eens zal ik mijn lichaam achterlaten
en mag mijn ziel in hogere sferen…
Lente zonder verval
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 wij hebben
de bloemen geplukt
die hun kelken verwelkten
anderen in knop
vertraagden door
zaad en vruchten te maken
we gingen voor zomer
in schoonheid voor al
eeuwige lente zonder verval
maar kleuren vervaagden
toen de knoppen verdwenen
en het bladgroen bevroor
onze weide bleef zwart na
ontdooien want zonder zaad
kan geen bloem…
Koninginnedag 2009
netgedicht
2.8 met 22 stemmen
1.882 Wat kan een mensenhart nog dragen
als kettingzagen komen aandraven
en snijden in het zo gewilde leven
zodat ik mijn eigen boek wil sluiten
Oranjebitter, de smaak van
een onbekommerd bestaan heeft plaats gemaakt
voor zure wijn waarvan het bezinksel
de golven worden van deze aardse oceaan
laat de slachtoffers de vruchten wezen
waarop wij…
Niemandsland
netgedicht
4.2 met 61 stemmen
934 Nu jullie gans zijn uitgedoofd
zet ik de bijl in alle takken
van de stamboom in mijn hoofd
om het leven te herpakken
moet ik de verwachting doden
en in oude wortels hakken
zelfs het mooiste mij geboden
heeft nu alle vrucht verloren
van geloof in jullie goden
niemandsland zal mij bekoren
tot ik uit de laatste strohalm
als eerste nazaat…
On uit gesproken
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
557 gisteren fluisterde de wind
haar woorden toe
na een warme nacht
vielen ze als rijpe vruchten
in haar schoot
de zaadjes van het goed luisteren
hadden wortel geschoten
juist het on uit gesprokene
werd koesterbaar
in de palm van hand en hart
liefde straalde uit
twee paar mensen ogen
zo mild en zacht…
De aller-schoonste bloem
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
588 Ik zag slechts het begin
van het ouderlijk gezin,
een bloemknop van een vrucht
een vogel op haar vlucht.
Iets wat traag ontwikkeld wordt
ook gestaag groeiend niet verdort.
Ik zag slechts het begin
van het ouderlijk gezin.…
De zee van bloemengeel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
462 jij streelt het land
en zet de zee
van bloemengeel
naar eigen hand
kleurt heuvels
en valleien met
je warme gloed en
laat de einders trillen
zont de huid
van rood naar bruin
en brengt pigmenten
weer tot leven
nog wachten vruchten
op wat lange zomerdagen
om in de herfst hun mooiste
oogst te kunnen dragen…
Die mijn bodem was
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
559 waar ik
armetierig was
had jij de kracht
de rots
te breken die
mijn bodem was
jouw groene vingers
brachten warmte
liefs en tederheid
je lach en ogen
schenen zon waarin
het leven goed gedijde
jij hebt me laten groeien en
tot bloei gebracht de vruchten
kwamen eerder dan verwacht…
Stuurloos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
482 als stilte overgaat
in doelloos zwijgen
en dagen zich van
licht middels schaduw
naar nacht aan
elkander rijgen
dan sterven bladeren
aan de huid
bevriest het levenssap
rond de ziel
stokt de adem
in een wezenloos geluid
zwalkend door
de ijle lucht
zoekt het kwetsbare,
nakend gekleed,
al roepend
naar de verloren vrucht…
Ladder
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.519 Hij weet hoe kruinen waggelen en zuchten,
hij brengt de ogen tot hoog overzicht,
hij brengt het hoofd tot in de wolkenluchten,
hij brengt de oren tot het vogelnest,
hij brengt de tanden tot het vlees van vruchten.
Zijn eisen zijn eenvoudig. Stap voor stap
zal hij zich geven. Wie niet horen wil,
die trapt hij van zich af.…
Herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
511 kleurenpalet is neergestreken
bonte blaren aan de bomen
de zoete zomer is bijna geweken
de herfst zal zeker komen
Als door een kunstenaar
wordt het landschap bewerkt
met zijn penselen was hij daar
hij maakt de bomen winterklaar
Zodat de tere twijg kan groeien
de bloesemknop weer adem heeft
in het voorjaar opnieuw zal bloeien
zijn vruchten…
het berusten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
546 er stroomde veel water
heel veel water
dat de scherpe randjes
behoorlijk heeft afgevlakt
te lange winters
temperde het felle vuur
in mijn bloed
berusting zette zich
vast in mijn aderen
de krachtige hopen van weleer
waarmee ik dikwijls
de zorgen als rotte vruchten
van mij afwierp
zijn geworden tot keiharde
keutels die mij soms…
ik zag de nimf in haar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
900 dit spektakel had ik
willen aanschouwen, haar lijnen
die fijntjes haar tekenden
op het scherm van ver
voor de horizon
zelfs had ik haar nog
meer kleuren willen geven, ach
ik beken, haar aanraken
in de bevalligheid van mijn streken
haar zien willen bewegen
zoals een vrucht op het zachte wiegen
van de wind, haar roze wangen
willen plukken…
was cipressenstress ontvlucht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
779 je bloeit in varens
vrucht al in olijven
ik was cipressenstress ontvlucht
wilde jou in paradijzen
je bougainvillet in
paars bij eerst ontmoeten
oléanders in de wilde tuin
komen ons in wit en rood begroeten
je strakt in kale rots
maar onweerstaanbaar is de Spaanse
trots tot overleven, onze cactus
heeft haar eerste bloem gegeven…
Levensboom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 Als het meezit, krijgt hij vruchten
waar hij eeuwig zal voor vechten.
Zijn levenselixir deelt hij
met zijn uitgestrekte armen,
tot zijn plantzaad de grond raakt.
Het is de herhaling van zijn bestaan.…
Politiek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 er altijd iemand klaar
om ze op te rapen
uit de dwaaltuin in de schemering
met gebrek aan
richtingaanwijzers
en wandelkaarten
Als ik mijn hart als poëzie
recht uit moet spreken in de gevaren
die mij omringen dan
moet ik zeggen dat wanneer ik
door het licht beschenen
zelfs in onbewoonde streken
zingend op haar paden
vrucht…
smelt tot wie je bent geweest
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
716 wil je dat ik kijk
naar je woorden
je begrijp uit de
vruchten die je deelt
moet ik ze
op kleur herkennen
in het struikgewas
waarmee jij je omgeeft
hoop je dat ik verder zoek
omhoog de bomen langs
waar vogels vliegen die
we samen hoorden fluiten
je kunt je toch
ook anders uiten
sneeuw is nu jouw feest
smelt tot wie je bent geweest…