806 resultaten.
Late regen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
624 de druppels
Op de aarde die doorweekt wordt
Het glinsterende water spat uiteen
Langzaam sijpelt het water
Verder over het mossige groen
De zon schijnt op de pareldruppels
Regendruppels glinsteren
Damp stijgt op ver omhoog
Als de warmte zich een weg baant
Over de natte doorweekte aarde
Heerlijke geuren van herfst
Vermengen zich in het woud…
Kronkels
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
915 Wouden om door te dwalen,
verloren paadjes dagenlang,
niemand komt je tegemoet,
ik blijf nog even dralen.
Bizarre kronkels in je gedachten,
omringd door herfstige rivieren,
turend naar dorre, geelbruine bomen,
ik blijf nog even dromen.…
De Trap
hartenkreet
3.1 met 25 stemmen
3.376 In het woud
Staat een boom
Oeroud
Van het hout
Maak ik een trap
Naar de hemel
Naar de heer
Terwijl ik bouw
Kijkt hij op me neer
En lacht me stralend toe
Dan klim ik omhoog
Naar de hemel
En ben ik bijna boven
Dan kan ik het vreugdelicht zien doven
De heer zet de trap in brand
Ik stort neer
Naar beneden
Waar ik zacht beland
Alleen door…
De rivier
netgedicht
4.4 met 45 stemmen
18.723 Een rivier van geluk
Sprankelend in geluid
Het kan niet meer stuk
De wens komt uit
Poelen van verlangen
Kijken me aan
Aan elkaar hangen
Naast elkaar staan
Moerassen van lust
Zichtbaar beneveld
Je hebt me gekust
Lieve woordjes gepreveld
Woestijnen van gevoel
Liefde als zand
De zon schijnt zwoel
Zet alles in brand
Wouden van aandacht…
echte mannen
netgedicht
4.3 met 30 stemmen
2.681 ze hebben tatoeages, kale koppen
de echte mannen hebben altijd dorst
ze leven als een ouderwetse vorst
hun sloofjes zijn aan 't boenen en aan 't soppen
ze laten zich door niets en niemand foppen
er groeit een woud van haren op hun borst
ze eten snert met spek en Hema-worst
en lachen om de allerschuinste moppen
als mannen zijn het echte…
Liedje
poëzie
3.5 met 24 stemmen
9.920 Elk vogeltje betovert mij
Tot danser op zijn lied,
Het machtig woud belovert mij,
Terwijl ik wortel schiet.…
Schimmenspel
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
946 Langzaam rolt een dromerige stilte haar deken
over het bedroefde woud. Tezamen
met een koele wind
rilt ze in de nevel van het dal.
Een zwarte vogel tuurt
in de diepte van de nacht, verscherpt
zijn blik. Een eenzame ster licht even op.
Druppels doorschijnen een bleke maan.
Het is even eeuwen ouder
doch schimmen komen en gaan.…
winterslaap
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.127 bloot
de aarde heeft zich nu verhard
is wit in plaats van donkerzwart
een ijzig laagje dekt de sloot
de dag de tijd is zonder kleur
de oostenwind beademt kil
de toppen van de bomen stil
gebroken grond een diepe scheur
van buiten lijkt het eenzaam koud
maar wie hierin gezworven heeft
weet al wat is gestorven leeft
de zonnewende in het woud…
Het einde van de wereld
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
910 Niet doordat men wouden velt
of door CO2 uitstoot.
Niet door 't gat in de ozonlaag
of omdat het poolijs smelt.
Niet aan vuur of watersnood
gaat de wereldbevolking dood.…
Barrevoets
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.101 Het woud van associaties, wordt
getransformeerd tot toverbos
onder het dak waarin bladeren
zich herkenen, pompt vuur door
nerven, niets geleerd en niets verteerd,
te denken dat ik straks niet ben,
blijft zo vaag, licht gevoel in de maag,
een kwaal van dogma’s die ik ken,
iedereen kent het, niemand kan het zeggen,
om te zwerven onder de…
Van alle mensen hou ik het meest nog van apen
gedicht
2.2 met 41 stemmen
18.570 Hoe ver ook van elk woud dragen hun armen een boom in zich.
Ik ben een boom,
hun armen zijn mijn lianen.
Ben ik het die hen draag,
of zij die mij gespannen
tussen aarde en hemel houden?
--------------------------------
uit: 'Apenjaren', 1998.…
WANDELEN OP DE MAAN
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
660 Samen wandelen op de maan
in ‘t karige, romantische licht
Eventjes met je blijven staan
mijn handen strelen je gezicht
Zachte klanken van ‘t woud
ruisen woorden om ons heen
Oh mijn lief, je hebt het koud
vanaf je topje tot aan je teen
Handen, die je teder warmen
zweven over heel je koele lijf
Over die schouders en armen
en over..wat ik…
Elfentalen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
527 Ik voel een woud dat tot de einder reikt
waarover zonlicht zich heeft uitgestort.
Ik droom een elfje dat niet van mij wijkt,
en samen dansen wij op ’t sprookjesbord
en vangen appelbloesem in mijn schort –
tot huilen van het lachen mij verrijkt.…
Een natuurlijk kado
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.026 Zo vraag ik voor de vele dieren
hun vrijheid in het woud
en dat u de mens laat weten
dat zij het bos behoudt.
Dat vraag ik deze keer aan u,
sinterklaas, ik wil geen speelgoed,
marsepein of koek en ook geen
speculaas!…
Stad en vlakke land
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
524 Hoe liefelijk is dan mijn vlakke land
Met zicht tot aan de einder
Waar zich de blauwe hemel spant
Tot nevelig woud aan de horizon
Geluk zover men ooit verlangen kon…
Moeders
gedicht
2.8 met 9 stemmen
14.213 Boomtoppen wenken in een weifelend
woud waarboven wolken razen. Er is kalmte
die toeneemt terwijl het donker wordt en koud.
Ik zwaai als een verlatende moeder.
Zij zwaait nog harder.
--------------------------------
uit: 'Jaja de oerknal', 2013.…
't Hoeft toch niet miljarden te kosten ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 Ik wil racen over banen
als een speer over wegen gaan
vliegen over bergen
als adelaar mijn vleugels uitslaan
als een vis door ’t water schieten
als leeuw op de savanne jagen
of olifant door ‘t dichte woud
misschien een ijsbeer, ook al is dat koud
in een raket naar Venus suizen
door de ruimte met een schip
heel de kosmos gaan verkennen…
BÄCKEREI KRÜMEL
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
550 De Efteling telt zeventig jaren:
in Sprookjesrijk verrijst een Alpenspijshuis,
waar stemmen van wouden en rotsblokkengruis
uit hoge bergen steeds omheen waren.
Hier mogen zich alle smaken vergaren
van het Jodelland, wiens klankengeruis
fijntjes samenspeelt met oven en fornuis
om kunstbeleving bij smullen te baren.…
(ii) Opvlammend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 De kinderlijn ontbreekt
tussen de werken van de maan –
jij, mijn kind, loopt
door een woud van zinnen,
onzichtbaar tussen de bomen
blootsvoets, onbedekt
(maar:
ik voel je voetzolen,
vochtige wind op je huid);
wie ben je geweest
of zal je er wel zijn
als ik de weg vind
naar onze tijd samen
voorbij de grens
die zich nu wel…
(ii) Opvlammend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 De kinderlijn ontbreekt
tussen de werken van de maan –
jij, mijn kind, loopt
door een woud van zinnen,
onzichtbaar tussen de bomen
blootsvoets, onbedekt
(maar:
ik voel je voetzolen,
vochtige wind op je huid);
wie ben je geweest
of zal je er wel zijn
als ik de weg vind
naar onze tijd samen
voorbij de grens
die zich nu wel…
Heerlijk seizoen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
335 Welk seizoen strooit zo kwistig
met edelsteen en goud
over de paden zo welig
in het langzaam kalend woud.
Een genot in late “Indiansommer”
wandelen in het knisperend blad
vrij van zorg, vrij van kommer
weg gedachten van een stad.…
STILTE
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
368 Heen en weer lopen
in het geruisloze woud
schept een nieuwe geest.…
pijnboomschrammen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
252 Eeuwig ploetert hij door
dit verschraalde woud van
terging en pijnboomschrammen
het zweet gutst hem van het hoofd want
hij zal zich dit godenleven lang niet
zomaar laten kennen
soms probeert hij zelfs te vliegen
tegen zijn eigen wijzere weten in
En de wind die
dreigt of zwijgt van alle kanten
zoals hij immer gewend is geweest…
Gheketent - ’n Slotdicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
101 al is d'aerde
vol van monden
ende kent sij
ontelbare wouden
met handen
.
een mensch wordt
ongevraeght henen ghesonden
ende dwaelt
aldoor
.
ende als enkeling
onteghensegghelijck
aen sichselven gheketent…
DE NAJAARSZONNE SPRANKELT
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.556 'k Doorleef de schone stonden,
Waarin ik dweepte in 't woud -
Ach, 's morgens bij 't ontwaken
Is alles koud en kil.…
Glimworm.
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.092 Wanneer de warme zonnestralen
Een stroom van licht, een stroom van goud
Doen vloeien over veld en woud,
Zou 'k vrezen heel verwaand te lijken
Als ik mijn zwakke glans liet kijken;
En deed ik 't al... 'k wed, dat bij dag
Toch niemand 't zag.
Och! denk om mij, mijn lieve kind!…
De vrouwe en de jager
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
651 Geschreven op de muziek van het Vilja-Lied
(uit de Operette 'Die lustige Witwe' van Franz Lehár)
Er woont ene vrouwe
In 't donkere woud
Zij houdt niet van mensen
Zij houdt niet van goud
Zij leeft met de dieren
Heel veilig vertrouwd
Haar maan is van zilver
Haar huisje van hout
Op een dag kwam er een jager
Zag haar baden in het meer…
Maître Renard
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.007 De vos
met zoete stem
en droef gehuil
al oud der dagen
zei hem:”Stuur maar met de handen los
in de richting van zoiets als woud of bos”
Dat doende viel hij in de vers gegraven kuil
met open ogen, die niet zagen
Ze hielden hem
horende doof
met woorden kozend lief
als “positief en perspectief”
voortdurend in hun greep
Nu rest nog…
Ergens
netgedicht
3.5 met 67 stemmen
1.535 In het zuiden ligt een eiland
een grote steenklomp
maar eenmaal beklommen
overzagen ogen een uitgestrekt woud
bijna onttrokken aan het zicht
door zijn dicht bladeren gordijn
een
lichtgevend wit zandstrand
bedekt met rijen duinen
donkerkleurige dennenbomen
en
honderden kleine kinderen
gelukkig samen rennend op het zandstrand
spelend…
Voor ge recht
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.975 -Statig freule prijst de spijzen-
graast het heerlijk zoet zo zoet
vreest niet van de duister zijde
aan wiens voet gij voeden zout
zucht geslaakt aan wouden kant
laat verend groen volgaarne door
een wel gevormd beha gelijk
haar ongerepte boezem strijken
dwaalt dus danig deze rokken
tot uw adem reiken kan
zoekt er rug gekromde stokken…