7668 resultaten.
Zijden Draden.
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
3.272 Vluchtige zinnen die ik hardop las,
weerkaatsten zachtjes tegen de bomen.
De echo's waren spiegels in duister licht,
over mijn daden en denken en doen.
Teleurgesteld veranderde het mijn zicht.
Lang geleden is nog toen.
Zijden draden sponnen tot was.
Hoger, dunner, fragiel.…
Ontvallen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.093 Een steen valt in het water
langzaam dalend naar
de schoot van de rivier
wat eens zo'n sterke muur leek
'n onneembare vesting
lijkt door de tijd brozer dan ooit
gestreeld door kabbelend water
veredelt sereen licht de luister
bomen wiegen geruisloos in de wind
©Lady Love
~* Voor Gabriel die op 26-03'09 zijn vader verloor *~…
stille middag
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.066 in middagstilte aan het Drentse veld
waar krekels ongewis
hun tsjirpen laten horen
de vogels heel ontspannen fluiten
in overgave aan hun eigen toon
zelfs bomen wachtend luisteren
het gras zich neigt naar elke kleur
daar wil ik heel alleen voor jou
mijn allermooiste spel
over de velden sturen
de piano laten zingen
over stilte
in mijn eenzaam…
Herfst
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
916 De bomen, ze schudden
en zwieren heen en weer.
De wind laat zich kennen
en blaast nog een keer.
De wind met zijn geluiden
gefluister of gedonder.
Het jaargetij der herfst
blijft voor mij bijzonder!…
Ingesloten,
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
647 trekt de muts nog meer
over zijn bevroren oren
er hangt 'n ijspegel aan zijn neus
zo koud was het nog nooit te voren
baant hij zich 'n weg
door het vergeten oude bos
waar niets meer groeien kan
op het bevroren groene mos
vervreemd van donkere bomen
koud de rilling over z'n rug
uren lopend in foute cirkels
vergeten hoe de weg terug…
stroom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 de rust van ruisen,
van niets,
van bomen en bladeren
en wind,
van vogelgezang en vissen
die drijven in sloten,
kanalen
en zeeën van tijd.…
juist las ik in het ochtendblad
gedicht
2.3 met 68 stemmen
13.931 juist las ik in
het ochtendblad
na die van twintig
en dertig
is nu een bom
van vijftig megaton
ontploft bij nova-zembla
verwekkers van chaos
maken ijzige muziek
regenwolken uit
het noorden dragen
de echo met zich mee
tik tik tik
tik tik
tik
de hele weg naar huis
heb ik de morgen niet gezien
het is al negen uur
----------…
Ik heb ontmoet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Waar de kastanjes lagen verscholen
tussen de bladeren van de bomen
spraken wij geen woorden, de natuur
liet zichzelf door schoonheid verwoorden…
ZORGVULDIGHEID
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
607 eeuwigheid
waarin de onrust tot rust
de zorg berusting zal worden
in het waardevolle even,
dat het leven vertegenwoordigt
in de aanwezigheid van je naaste,
die het begrip heeft, dat nodig is
om het leven te voltooien
zo huldig je met de bloemen van het veld
zing de liederen van de hemel,
die door hun klanken vrucht afwerpen,
daardoor weer bomen…
Een koude witte kerst
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
1.058 zacht zingt
het jingle bells
door dennengeur uit
stenen met een ecokeur
de natuur
is niet belazerd
de kluit krijgt
regelmatig water
geen kaarsen
in de boom maar
licht gesluierd
met groene stroom
een stal
met dubbel glas
spuitbussneeuw
zonder gevaarlijk gas
een koude witte kerst
die ons nog lang zal heugen
alleen de co2 uitstoot…
De avond
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
566 Over alle stille bomen
waakt de grote gouden maan,
vergezeld van mooie dromen
die als sterren blinken gaan.
Als het schouwspel over is,
dan pas valt de duisternis.
Alles wordt in 't zwart gehuld
en de zon wacht vol geduld.…
Onopgemerkt1
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 sinds dagen verkleuren
inkt uit fotolijsten wegsijpelt
uitzicht zienderogen vervaagd
wordt de wereld kleiner
blijkt het bankje bij de plas
verdwenen evenals de bomen
aan de overkant
waar vreemde mensen
al pratend bloemen brengen
betalen ze de koetsier
met gelijke munt die hen
op een dwaalspoor zette
verwateren stille gedachten…
mijn trouwste levenskameraad
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
587 hij die mij buiten lokt
om samen
rondjes om te lopen,
hij die in de buurt
elk huis en zijn bewoners
en daar ook al zijn bomen kent.
hij blijft voor mij in touw
de brave,zachte knuffelbeer,
van 's morgens vroeg tot 's avonds laat:
bruyntje,
mijn trouwste chow-chow
mijn beste levenskameraad.…
Kwam je tegen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
534 We liepen als vanouds naar
die oude boom in het park
waar we zovaak hebben gestaan.
Je neemt me in je armen, streelt
mijn haar, jaren glijden weg
het voelt weer zo vertrouwd.
Een laatste kus dan scheiden
onze wegen wij hebben beide
nu een heel ander leven.…
Ranunculus
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
495 Vandaag lig ik tussen boterbloemen
in de stad lopen enkel bomen
met rozen aan hun voeten
op het raam een zoenoffer
geplakt omdat dit het enige is
wat nog niet is gedaan
er zwom een vis naar de maan
op een blauwe deur
daar zag ik nog een naam
ik kon hem niet naar huis brengen
ik ben
allang geleden
ik weet niet of ik je versta…
verandering
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
713 is niet meer
ik haal je tevoorschijn
op een doordeweekse dag
dit moment wordt korter
niets is nog bezig, haastig of hongerig
zichzelf te blijven
ons begrijpen
verlegt zich, het zal ook vreemd blijven
jij die de bladeren scheurt, zo mogelijk
en opnieuw
het is daarom
dat ik niet meer glimlach, geen vogel geef
of lente
aan de boom…
Een avond in Goes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
656 Een avond in Goes
Waar nuchterheid de bomen voedt
De lucht de aarde geuren doet
Het gras met vele kleuren zoet
mijn hart een houvast geeft
Een avond in Goes
Waar een oude dame vol hartenpracht
recht vanuit haar ogen lacht
En eenzaamheid de ziel verzacht
met mooie woorden zelf bedacht
Maar waar ik ook deze nacht
niet alleen zal zijn…
Regenboogweb
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
482 ik hark mijn gedachten
vang op hol geslagen eikels
die ik in boomholtes verstop
in een heksenkring speel ik
haasje over als een
onbevangen kind
tel de appels van de den
die ze eerder vallen liet
opgaand in de wind
zie de bomen dansen
beklim een regenboogweb
met lichte tred
tot de spin er weet van krijgt
vlug sla ik m'n vleugels…
Leegte - ruimte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
543 Weidse leegte boven me
voor – achter – links - rechts
vreet me op
zuigt me leeg
angst overheerst
een boom zonder wortels
de stam zweeft als de meeuw op het strand
voor hij landt
zich nestelt
een bolletje veren op het zand
kop in de wind
staat hij stil
roerloos verankerd
zo licht
zonder wortels
ik schrijd de ruimte in
wandelende…
Weemoed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
684 Waar stilte zich nestelt tussen
de bomen in late zonnestralen
die zachtjes wiegen op de wind.
Strelen mijn ogen weemoedig
de laatste kleurrijke herfstdagen
tot de vergrijzing zal gaan winnen.…
Advent
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
639 De bomen hebben hun bladeren laten vallen
De dagen worden steeds korter
De aarde verliest zijn kleur
Het wordt koud
De mensen verzamelen goud en goed
Deuren worden gesloten
Banden verscheurd
Liefde sterft
Er is angst
Maar ik ben niet bang
Want ik weet zeker dat
uit de stad van David een verlosser komen zal
Hij ontsteekt in ons het…
Oude Meester ~ Voor Burry~
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 een oude meester doopt zijn penseel
in het kleurrijke palet, waar hij
verdieping mee aanbrengt
op het vers gespannen doek
even later is er 'n verdronken
landschap geboren
waar wolken traag overheen
kruipen, de rivier buiten haar
oevers treedt
weten bomen zich staande te houden
in het wassende water
de gelijkenis sprekend, zo zacht…
Kroop schaduw omhoog
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
509 ik wist
met een handvol mist
je blik te omfloersen
nog scheen de zon
maar tussen bomen
kroop schaduw omhoog
wij liepen niet meer
maar dansten los van de aarde
verloren gewicht zwevend op lucht
samen liefde uitstralend
in de cirkel van leven
geven smolt ons tot één
zag in je ogen
de wereld veranderen
in landen liftte geluk met…
Het voorjaar komt er aan!
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
974 Vogel, wat zing jij
prachtig in die boom!
Het klinkt zo mooi,
't is net een droom....
Voel jij dat het voorjaar
weer komen gaat?
En dat de winter
ons weer verlaat?
Die mooie tijd
breekt weer aan!
Dan kun je weer een
nestje bouwen gaan.
En vlieg je weer met
takjes af en aan...
Tot je nest weer is gereed.…
Onneembaar onderhout
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
486 ik zie de bomen groeien
struiken dichten donker
in onneembaar onderhout
op open plekken
grijpen groene vingers
in snel tempo licht en zicht
schaduwen
schieten omhoog
reiken naar het nachtelijk duister
angstaanjagend is de stilte
geluidloos het gillen
als ik langzaam ingesloten word
zal nooit meer een bos betreden
want ik ken…
Nebula
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 schimmen
flitsen aan het oog voorbij
gaan voor zon
noch schaduw opzij
- als de mist, die licht doorlaat
maar niet helemaal
- als de bomen van het bos
en het schijnsel van een plek
open en kaal
- als een geheugen
dat herinnert en vergeet
zoals een bekend gezicht
waarvan je de naam niet weet
- als een zonnescherm
dat filtert en afwendt…
vogelvrij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
575 Zingen wil ik in bomen
bij het krieken van de dag
zangen uit nachtelijke dromen
genieten van elke vleugelslag.
Bevrijd uit benarde positie
van steeds beklemd gevoel
klinkt mijn lied als compositie
van uiteindelijk bereikte doel.…
Kriebels in het hart
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
546 trompettengele bloemen
omringen de wortels
van uitlopende kruinen
voorjaarsklokjes tonen
een bodem van klanken
het eerste lentelied
kriebels in het hart
voeten maken huppelpasjes
gelijk de lammetjes
zo klein nabij de ooien
de tedere beschermelingen
voor de nog zo frisse wind
een fris groen takje
heeft zich verknocht
aan een oude boom…
Wandeling
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
634 Wandelen met jou is het einde
weer naar het begin brengen
praten over kwaliteit van leven
wat zo heerlijk is
op een Noordzee strand
tijdens een regenachtige zomerdag
terwijl wij maar
geen afscheid kunnen nemen
nog eens terug gaan naar toen
we in bomen konden klimmen
en zandkastelen maakten
we naderen het einde van het verhaal
en komen…
Een tintelfrisse frequentie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
450 ineens krijgt leven de geest
uit een andere dimensie
voelt buitengewoon
op een tintelfrisse frequentie
geschoond dragen
takken en boom
hun gestalte wat grootser
vullen ruimte in ijlere lucht
wiekt een vlucht ganzen
hun v voor de wind
in het laatste rood
van de vallende avond
waar je droefgeestig
door duister verwacht
bruist de sfeer…