5489 resultaten.
In het eeuwig lief
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
623 toch maar eerder bij machte
over mezelf dit rijke rijk te betreden
In het land van liefdevol vergeven
dwaal ik zoveel eeuwen in het licht
Eindelijk kan ik in louter stilte leven
en eindelijk heeft liefde een gezicht
In ’t vele stil zo helemaal verloren
en in al dat lief volkomen opgegaan
Als uit licht een licht wordt geboren
kan ik nog enkel…
Hofconcert
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
826 .'
Voor haast iedere plant is 't een bof,
maar een enkeling vindt 't een sof.
Prijzen vele het lied,
dovenetels toch niet,
want ze horen niet in zo 'n mooi hof.
De vrolijke planten waarderen,
de bloemen die graag musiceren.
De hofkapel sluit
met een toegift. 't Is uit
en de klaprozen applaudisseren.…
Mysterie
poëzie
3.5 met 4 stemmen
3.321 Doch eindlijk begint het te trillen,
Of een zucht langs de snaren streelt,
Of een enkel met liedren te stillen
Verlangen er droomt vóór het speelt.
En een mijmring van tonen zingt éven
Uit de stilte, als de huivrende geest
Eener geur die schaduws deed beven...
Maar mijn ziel is vervúld geweest.…
Zeldzaam zalig...
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
961 Niemand had ooit kunnen denken,
het leven vol mooie geschenken,
enkel tijd bepaalt ons bestaan,
om nieuwe wegen in te slaan.
Een nieuwe gezamelijke weg,
ontplooit zich zonder overleg,
het overkwam ons gewoon,
woorden stil in fluistertoon.…
Zuster
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
674 gaf ik u de zinnen
als spinnende kat in de schoot geworpen
uw stem verbonden met kloosterstilte
duwde mij in richtingen
welke buiten mij stonden
ik verzoop
in vrouwen die wuifden
als maagden in volle maannachten
ik blies de kaarsen uit
en nam hen tot mij als witte kruiken
daar ik achter hun ogen enkel u zocht
ik verbleef als toerist…
In stilte
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
631 Mijn hoofd (in stilte)
Laakt het verleden
Keurt af nu jouw liefde
Mijn hart (geruisloos)
Klopt naar tevreden-
heid als
(de liefde)
Zich echt
Openbaart
Klopt nu slechts voor jou
Daar jij
(mijn muze)
je echt
waar onthult
De tijd (echter is)
Een trein zonder rails
Stilte (is enkel)
Voedzaam met tranen
En echt (belangrijk)
Is…
waarom verkeerd?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
677 waarom wordt elke gastarbeider bestempeld als lui
die enkel van ons komt profiteren?
waarom geven blanken te vlug de brui
aan kleurlingen die zich té weinig generen?
waarom wrijven ,onbekenden dan nog,
mij steeds onder de neus
dat ik veel feller moet schoppen?…
ALS JE TOCH EENS WIST
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.244 warempel eens wist
hoe ik iedere nacht lig te wenen
Sinds jij je van bed hebt vergist
heeft mij geen zon geschenen
Als je nu warempel eens wist
hoe ik naar jou kan verlangen
En hoe ik je direct al heb gemist
jij houdt mij eeuwig gevangen
Als je nu warempel eens wist
hoe ik ’s nachts lig te wachten
Dromend dat jij vlug herbeslist
zijn dat enkel…
je herkent me niet
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
854 maskers breng ik mee
vreemde kleren
lange veren ook
en alle kleuren van de regenboog
parasols
een enkele paraplu
misschien regen
je weet maar nooit
en de maskerade kruipt
kringt zich traag
door alle kronkelstegen van de stad
die nog aan deze morgen wennen moet
naar de rivier
brug hoog gekromd
koudijzeren leuningen
en verlangen…
NUL
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.127 Gare dood ligt over vier uur
met de poten ten hemel geheven op tafel
Ik voorzie
weinig tot geen fatsoen
rondom dit gastronomisch grafje
(de som van onrust en schijnheiligheid
gedeeld door de tijdseenheid nul
vermenigvuldigd met
de massa van het gevogelte)
Tenslotte is God al sinds enkele
millennia van zijn taak ontheven door
Willekeur…
impressie van het onzichtbare
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
678 niemand kijkt
vragend
wanneer ik nacht word
eenzaam val
uit de schoot van het licht
als was ik enkel een stem
waarvan waanzin zich
niet meer lost
het is wat het is
en geloven was nooit
een waarheid
slechts een ontbinden
van gedachten zonder
gezicht
waar wil je dat ik sterf
mij te grijpen leg,
vierhoofdig
in de onmacht
op lippen…
Transfiguratie
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
551 Steeds weer moet losgelaten worden: niets
bindt voorgoed, geen woorden of dromen,
maar we gaan verder, het leven is groter
dan enkel maar het hier en het nu.
Zoveel moet losgelaten worden: weer
terug naar het dal, naar het geven en nemen,
de raadsels en twijfels erbij, maar de bomen
dragen gauw weer bloesems. We mogen leven.…
u bestaat ?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 al dromend ga ik van links naar rechts
stoppend, kijkend en maar weer doorgaan
geen enkel besef waar ik heen wil of kan
in een diepe kuil vallend als ik blijf staan.
geen dromen meer ruw en steeds maar harder.
m'n eigen ik verdronken in verdriet.
geen plaats waar ik geluk kan voelen
en daarom m'n gevoel één groot vergiet.
bestaat u?…
KOMTOCHEENSKLAARKLOOTZAK
gedicht
2.6 met 44 stemmen
67.106 Mijn kamer verhuurd
Voor een uur of 2
Aan enkele verstok-
Te voyeurs
Een gat in de
Vloer geeft een
Luxueus uitzicht
Op het onderliggend
Temijersbed &
Bij iedere seance
Kreunt mijn
Krolse kat
Luidruchtig mee &
Via een snelle
Knopindruk golft
De (van een bedrijfs-
Tape afkomstige)
Mededeling - Kom
Toch Eens
Klaar Klootzak -
Door het…
Verbonden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
581 Alleen de liefde blijft en draagt ons verder
tot waar geen woorden zijn, maar enkel licht.
Een leven lang wordt deze les geleerd maar
steeds weer volgt ons falen omdat we
nooit ten volle open komen voor de kracht
die alles leidt en die op antwoord wacht.
Maar houden wij het uit bij lange nacht?…
wanneer bloemen geuren in de nacht
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
769 wanneer ik aan jou denk
dan wordt langzaam alles zachter
de muren
de stoel waarop ik zit
de houten tafel
het lijkt alsof ze mee wiegt
met mijn gedachten
de vaas met een enkele bloem
glimlacht naar me
alsof ze weet
dat ik de blaadjes zou willen
afplukken
één voor één
ze hoort het me zeggen
hij houdt van me
hij houdt niet van…
Rouwboeket
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.579 Midden in het heideveld
rust jouw as geborgen
in een blauwe urn
met opschrift:
omdat jij bijzonder was
dat is ook zo en elke dag
mis ik je nog maar toch
bezoek ik je niet vaak
ik vind er niets
geen ogen die ondeugend glimmen
geen hand die even in de mijne knijpt
geen lijf waar ik mijn armen om kan sluiten
enkel maar een urn
met…
VALENTIJN 2013
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
962 Dat ik zo smoorverliefd op jou ben
laat ik jou door dit gedichtje weten
Ik ben dit feitelijk al sinds ik je ken
daarom heb ik achter je aan gezeten
Kleine liefdesbriefjes stuurde ik jou
waarin ik je mijn liefde verklaarde
Mijn liefde èn mijn eeuwige trouw
ik eis enkel je hart als tegenwaarde
Rode rozen vond je op het bordes
plus nog een…
Vlinder in Frankrijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
821 Zij hoorde haar man toen gevat reageren:
'Een vlinder in Frankrijk verstaat enkel frans'.
De vlinder werd plots'ling een stuk minder nukkig
en spreidde zijn kleurrijke vleugels toen fraai.
Zij maakte een kiekje en zei dolgelukkig:
'Merci bien, tu est un très beau euh...butterfly.…
MEDEDOGEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.017 dreigend haar steen gebied
De laatste periode bleek één foltering
en dus een concentratie van verdriet
Grauwe lucht dreigend als die ziekte
die haar lichaam stapsgewijs verslond
Juist toen zij het zwakste was, piekte;
haar zo niet meer levenstijd toestond
Het allerlaatste zonlicht van die dag
scheen op het bescheiden, koud graf
God, die enkel…
woorden voor altijd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.329 mijn doodse stilte
en mijn snerpende gekrijs
in mijn woorden zei je
kun je me vinden
altijd
ze zijn multi-interpretabel
mijn woorden
als ik er niet meer ben
moet je dat weten
in mijn woorden zei je
zul jij je herkennen
en mij voor altijd
aan die ik vluchtiger ontmoette
heb ik een gedicht gewijd
of twee misschien
maar aan de enkeling…
De vrouw in de lange rok
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
609 het begon,
toen haar moeder haar deed leren
haar lange haar te eren,
door een lange rok te dragen
op de zonnigste der dagen
opdat mannen enkel staren
naar de lokken van haar haren
naar hoe mooi een vrouw kan zijn
in de felle zonneschijn.…
Luis op Venus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 Met de terugreis in gedachten
kon zij enkel blijven wachten
op een gratis vlucht naar huis.
Eindelijk was er hoop voor haar,
op valentijntjesdag zowaar
kwam de redding om de hoek
want de heuvel kreeg bezoek
van de vliegende sigaar.…
Avondliedeke
poëzie
4.6 met 5 stemmen
14.833 't Is goed in 't eigen hart te kijken
Nog even vóór het slapen gaan,
Of ik van dageraad tot avond
Geen enkel hart heb zeer gedaan;
Of ik geen ogen heb doen schreien,
Geen weemoed op een wezen lei;
Of ik aan liefdeloze mensen
Een woordeke van liefde zei.…
TEGENSTRIJDIG?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
482 Wie de Schepper vol heilig ontzag vreest,
maar enkel om eigen zin zal malen,
is gelijk een plechtig, niets winnend feest.…
Het water wil ons wijze lessen leren
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
502 bezeren,
maar mensen zijn soms nog niet toe aan dit verhaal
en sterven eerder aan een niet vermoede kwaal
dan dat zij weten en hun leven richten
naar het licht en naar de vergezichten
die toch van elders komen, van het water
dat stroomt vanuit de altijd grote levensbron,
vanuit de diepte waar dat alles ooit begon
maar soms zien zij dat enkel…
sorry
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
640 sorry zei ze
en haar mondhoeken plooiden neerwaarts
in een trieste glimlach
maar in haar ogen las ik geen spijt
enkel opluchting
dat het gezegd was
en dat was het
ik zweeg
want ik wist niet wat te zeggen
en hield me sterk
om toch nog indruk op haar te maken
het is haar recht, dacht ik
alles overboord te gooien
mijn hart te breken…
Herfstdoorsnede
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
598 Ik lig verstild in het grijze ochtendlicht
ons mooie overtrek toont slijtage
zojuist zag ik het najaar er voorgoed in vallen
Wij, enkel nog een doorsnede van de herfst
de zomers in ons zullen verjaren
steeds verder bladerend achteruit
Jij, die nog slaapt
in de zachte trekken van jouw gezicht
waarin de seizoenen sneller gaan dan ooit verwacht…
Eeuwig staan zondags de wagens
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 en zwijgend gaan de straten
daar, waar evenmin nog woorden wordt gewisseld
en gaan langs de vele wagens heen
en kijk
in de spiegelgladde portieren
liggen oude gevels gekerkerd
maar niemand vraagt waarom
niemand waagt het dat te vragen
want waarom deze gevels gekerkerd liggen
in de spiegelgladde wagens
dat weten
op deze verbannen middag
enkel…
er zij schaduw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 stof door het hart
het bevuilt verlangen
houdt het licht apart
en maakt ogen dof,
gevoelens blind
soms ben ik stuurloos
en weet niet waarom
dan kiest de dag
zijn eigen plan
dat het verstand
verre van volgen kan
en mij verstookt
van een enige lach
of kieren dicht naar buiten
met een duister gezag
alsof het mij van de ander
enkel…