6136 resultaten.
Vertrek van dochters
gedicht
2.3 met 234 stemmen
42.075 Er was in ons huis een wereld van verlangen,
geluk, pijn en verdriet gegroeid, in hun
kamers waarin ze verzamelden wat ze mee
zouden nemen, hun herinneringen.
Nu ze weg zijn kijk ik uit hun ramen en zie
precies dat zelfde uitzicht, precies die
zelfde wereld van twintig jaar her,
toen ik hier kwam wonen.…
kind vergeten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
741 Toen ze naar huis terugging is Azana achtergebleven.
Pas de volgende dag werd Azana door haar gemist.
Ze gingen met elkaar gezellig eten,
Het restaurant dat heette Chuck E. Cheese.
Na afloop telde moeder niet precies,
Azana werd door mam gewoon vergeten.…
Gelukkig met het zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
667 Het plein der genezing
Klinkt bij thuiskomst
Al weer even vertrouwd
Als hij grommend
Langs het lint
Van asfalt en
Bitumen zoeft
Naar het bieden van hulp
Bij weer nieuwe ellende
In een te haastige
Niet zo vertrouwde wereld
Afdalend naar de
Plek van nieuwe pijn
Zweven twee zilveren
Engelen met zachte koers
Over mijn huis…
Ode aan de zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
807 saffraan kleurt de oogst
van zonnebloemen
de geur van nootmuskaat
doet je naar huis verlangen
ver weg in warme regens
van salamanders, zeg je
dronken van het land, het koren
de bloemenhuid in Pruisisch blauw
in de toppen van de bomen zie ik je wolkenkruin
je voeten dansend op de golven
ga oogsten, het koren is rijp
kinderen…
Terwijl de tijd verstrijkt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
864 Ze wil hier niet meer weg
niet terug naar het lege huis
waar alleen nog wat bloemen
langzaam staan te sterven
in een oude breekbare vaas
dus zit ze maar te wachten
terwijl de tijd verstrijkt
met gesloten ogen
verhult het donker
soms wat van de twijfel
de kunst van navigeren
in het wankele duister
is te varen op gevoel
tastend naar…
thuisloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
540 In de schaduw van tijd
doolt het kind
in een thuisloze ruimte
op zoek naar liefde
Zijn rijpe adem
wasemt eenzaamheid
Het hongerige hart
echoot verlangen
rust te vinden in zijn licht
Maar het huis van de geliefde
fundeert niet op moeras
De muren geven rust
en benauwen tegelijkertijd:
Kom mee naar de kermis
Verleid me met erotiek…
Het orakel van Zalk
gedicht
3.3 met 3 stemmen
15.466 Hooor de wind
geselt
de grote
note-
boom op het gazon
in huis
zingt de ketel van
de cv
uit volle borst
mee
Zie
de wind snijdt
de kopjes
van bolgewasjes af
de geschubde kattepelzen vertellen
die wind houdt aaan
Strooi beschermend materiaal!
Dicht buitenhokken!…
Villa Toverberg
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
963 Bij toverslag verandert mijn heupkopnecrose
nu mijn huis in een verraderlijke bergreus
met een ijzige wand en dito trap,
ligt bij elke tree het valgevaar op de loer,
lig ik straks met al m’n alpiene ervaring
met een gebroken heup op de koude keukenvloer.…
Mijn zwarte sprookje
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.063 ben overgegaan op dromen
van kobolden en gnomen
de wereld gaat toch naar de maan
de groene spirit
staat in bijna ieder huis
met engelenhaar behangen
maar hun wortels
blijven duurzaam thuis
in aardse grond gevangen
de mensen zingen
kerst en vrede
doen toch vaak heel andere dingen
ieder jaar wordt weer
het kind geboren
zijn boodschap…
schuchtere voelsprieten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
520 het huis waarin ik wilde wonen was klein
zo klein als het in een sprookje kan zijn
van binnen oogde het nog groter dan een paleis
ik hoefde er niets te verzinnen, alsof alles, ieder laagje
een onderdeel van me was, rechts- of linksgewonden
vage dagen of een tragisch hopen sliepen in vrede
en liefhebben hechtte zich aan eenheid, het hart…
Het spook
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.825 En als er 's nachts gedoold moest worden door het huis, dan klonk er
de hele tijd een stemmetje, 't kwam uit de hoek vandaan,
dat angstig vroeg: 'O, mag er alstublieft een lichtje aan?'
De mensen die daar sliepen werden wakker van 't geluid.…
Ik hield een lichtje warm voor jou ( R. )
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
747 Hier in dit huis
in mijn aanwezigheid en nabijheid
liet ik telkens weer
een kaarsje voor jou branden.
Een licht om je welkom te doen heten.
Ik houd een licht, warm en brandend...
om jou te doen thuiskomen:
delen, met elkaar, onze diepste dromen.
Als ik twaalf kaarsen ontstak...…
Avond
poëzie
4.5 met 6 stemmen
5.948 Het huis sliep achter zijn gesloten blinden,
Wij zaten samen op de kille bank,
De dag was als haar oude vader krank,
De blaren fluisterden met moede winden.
Moe van de geuren die zij moeten dragen
Van graven oud en rozen uitgebloeid,
Weemoedig vlagend door verwarde hagen
En 't armlijk loof dat om de zerken groeit.
…
Oergevoel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 en,
elke keer als wij op het strand lopen
geven we spontaan toe aan dat
oergevoel, zonder schaamte gooien we
ons schoeisel in de ruimte en ontdoen
ons van de geritste en geknoopte
ballast, rennen als gekken door het
schuimend water tussen zeewier en
drijfhout, als de naar huis snakkende
verdrevene na een lange ballingschap!…
de nevelgrijze mantel van het raadsel
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
555 men mocht hem niet storen
en immer ging hij moe naar huis
hij liep verkeerde kamers binnen
zei zelden doodgewone dingen
het was ook nooit vandaag
in de sporen van zijn vinden
de deur alweer naar buiten
vergeten vrouw en kind
hij liet geen enkele schaduw achter
en over uitgezongen stromen
spande hij met grote bogen
de beweging van de wind…
Vlammenzee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 Broeierige juliavond
De dag is rond
De klus van weer
Een schooljaar geklaard
Rij naar huis, voldaan
Dat ik mijn bijdrage
Kon leveren aan weer
Een generatie die
De school verlaat
Mijmerend over
Het voorbije werkjaar
Zie ik aan de donkere
Hemel vlakbij een vlammenzee -
Een passerende auto
Heeft vlam gevat
De bestuurder…
Thuiskomen 2
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
742 en draai ‘m
voor de zoveelste maal alweer, om
Een soort verwachting,
een beetje een mengeling van hoop en twijfel,
en tegen beter weten in,
doet iets met mijn buikspieren
God mag weten waarom
Je zelf gek maken,
heet dat, maar wie ben ik
Ik laat me in de oude fauteuil ploffen
die schuin voor de TV staat
en ik roep in het lege huis…
Sneeuwdoos (Window dressing)
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.978 Elke winter die valt is als een huis dat smelt
wat we moeten vasthouden en iedere vorm van spel
Gelaarsd en gepakt gaan we de boer op
spreken we van nestwarmte en een nieuwe dracht
Koperen onderleggers, smaragden vazen
elke kast heeft recht op haar uitzet
O u kan niet tegen knus
het maakt u wee en naar
Dat u dat dan uitlegt aan die man…
Opgestaan
gedicht
4.0 met 12 stemmen
31.184 .'
dominees gingen voorbij, met steeds kortere
tussenpozen,
zij wisten het precies,
ik sliep op de achterbank op weg naar huis.…
Stoel 37 C
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
2.550 Voor ieder die in zwijgen staat
Dit land in zuchten achter laat
Waar windstil alles over slaat
Een moederhart gebroken
Wie kende er hun namen niet
Hun toekomstdromen in verschiet
Hun huis vol kamers levenslied
Hun stemmen die verdoven
Zo zijn wij in ons hart geraakt
In bloemenzeeën allen naakt
In sterven zijn wij pas ontwaakt
Op vleugels…
Omtrent huizen
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.195 Soms is een huis ondergebracht in een flat (wat mensen
leuk, eng of duf vinden,
bijvoorbeeld).
Huizen gaan lang mee (opmerkelijk lang voor het vele
dat ze moeten doorstaan; binnenin leven mensen
liefst graag).
Huizen hebben daken (waarop vogels neerstrijken,
uitgeput
als ze zijn van lange vluchten).…
Werd de Liefde eens geknakt
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.203 Men verhaalt, dat de zwaluw haar nestje ontwijkt,
Als de stormwind de gevel doet kraken;
Maar de nachtuil keert in tot het huis dat bezwijkt,
Waar ze bouwt in een klove der daken.…
Dode mus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
848 zijn lach en zacht gezang
galmden in overvloed
door de bejaardengang
ondanks de treur van terreur
achter zijn bruine ogen
verschool er een geborgen schoonheid
om de wereld
als achttienjarige in herkansing te mogen zien
nu wordt hij
een kind zonder (t)huis
met de riemen van VVD
en de losse eindjes van de Bijbel CDA
al die…
Nooit meer vrij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
599 kunnen staan
nooit zal de intense liefde afnemen
ondanks dat ik bij je weg ben gegaan
Mijn grootste pijn is dat jij je nu afkeert
terwijl ons afscheid liefdevol was, niet boos
wij geen vrienden meer kunnen zijn
omdat je een rancuneuze nieuwe liefde koos
Je verdwijnt weldra uit mijn leven
vol ingefluisterde wrok
op een dag staat ons oude huis…
Op zoek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
607 en in een trage symfonie langs trok
hoger en hoger
zagen de bergen en zeeën onder ons
kleiner en kleiner worden
verdwijnen in het niets
en achter ieder antwoord nieuwe vragen
de waarheid brandde permanente
gaten
anderen verdwenen langzaam uit het zicht
terug – en in de steek gelaten –
vond ik alle antwoorden
gewoon
dicht bij huis…
Bouwer.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
583 Hij bouwt een huis van afdekzeilen op een staketsel
van wilgentakken. Sjort met zekere hand zijn droom
in platte knopen vast. Hij wordt metselaar en legt
zijn onschuld in het fundament. Later zal hij treuren
maar vandaag bouwt hij het groot voor veel
straatmuzikanten en pleintjesspelers, voor dromers
zonder dak.…
Ziekenrust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 In dit huis is het bijna hoorbaar stil.
Hier regeert voelbaar vrede.
De zuster komt stilletjes binnen,
geeft me een glas en een witte pil.…
Strijkbout
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.155 .
---------------------------------
Uit: 'Een huis verlaten', 2012.…
Asbak
gedicht
4.5 met 4 stemmen
2.909 .
---------------------------------
uit: 'Een huis verlaten', 2012.…
Pinksterblom, pinksterbruid.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
480 Pinksterblom, pinksterbruid;
kom toch eens je huis uit.
Versier je haren met pinksterbloemen.
Laat je door de mannelijke dorpsjeugd
zoenen. Bedel de liefde de dorpsstraat
uit. Laat je verkiezen tot pinksterbruid.
Pinksterblom, lila paars;
over het groen verspreid je een lila waas.…