10810 resultaten.
Nachtelijke horizon
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
610 Nachtverpozing door weemoed
eenzaam in echo van stilte
bijna aanraakbaar
door uitzichtloze horizon
die in het duister
metaforen zoekt
voor het alleen zijn
in de nacht
op het palet van jouw dromen.…
In plaats van bloemen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 Het is niet te versmaden
Dit bloedeigen smachten
Het evenwel verbeiden
Gezond en o, zo zoet
Dat de stilte het bedekt
Want dit duurzaam besef
Draagt een zacht moment
in
Vertraagde eindeloosheid…
Alles wit
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
590 het sneeuwt
op mijn hart
en in mijn ziel,
het legt er stilte neer,
zalig zacht en niet meer denken
worden kleuren wit
en wit is altijd schoon
zei moeder
op haar laatste
rustbed.…
echo
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
544 luister,
mijn liefste,
hoor de zachte klik
van de pal
en hoe de knal
door mijn kop scheurt
en dan niets
dan stilte
en is het
te laat
luister:
je hoort het opnieuw
keer op keer
in je hoofd…
Geen/Wel 4 mei
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
685 Die vierde mei is niet aan haar besteed,
Geen stilte, geen herdenking van de doden,
Want zij beziet de wereld en haar noden,
Er is fascisme, oorlog bij de vleet.
Ik ben benieuwd, nu zij zo stellig praat,
Of zij dan ook de vijfde overslaat.…
Te stil
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 Staren in de stilte van mijn dromen
dichter dan dicht bij je willen komen.
Neergeslagen
vormt de nacht, mijn dagen.
Opdat ik niet slapen wil
alleen slapen voelt zo... stil....…
Stil in jou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
534 De stilte in jou
schreeuwt
steeds maar weer
Er is geen weg terug
Een hand
op je schouder
ogen die je
aankijken
Een enkel woord
is genoeg
Maar het blijft
stil in jou.…
Kracht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
578 Veel woorden
in liefde geschreven
veel mysteries verweven in het leven
ik ben dankbaar en sterk
in de stilte van mijn hart
huist mijn ware gezicht
en vind ik opnieuw mijn
eigen kracht...…
Vaarwel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.084 Wie ben ik
Om jou te verwijten
Dat je niet meer verder wilde
Een oordeel
Dat is niet aan mij
Wat er toe doet
Is niet wie ik ben
Maar waar ik ben
En wat ik voel
Ik ben hier
Jouw laatste woorden
Ik herhaal ze nog een keer
Maar ze verdwijnen
In de stilte
Want ik ben hier
En jij niet meer.…
Menselijk
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
469 Hij ademt voorzichtig
in deze onbevangen stilte
een woord van vrijheid
misschien subtiele kern
van grenzen, gelijkgestemden
het is al donker in de nacht
maar dat doet geen pijn
omdat hij niet meer wacht
met mens te zijn.…
Toen ik je gelezen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 De stilte
Sereen
Leegte
En het alsmaar dreigende
Geluid
Laat het niet eindigend zijn
Dit leven als voortuin
Zal men dan ooit verder het
Universum
In gaan
Of niet meer als een baan
Om de maan
Heen…
Haiku reeks
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
430 Op een hoge tak
beklemtoont nu de stilte
dit wonderlijke.
Een mens oogt engel
als een handvol confetti
hier plots neerdalend.
Met mijn mond open
teken ik wat ik hier zie
als voorstelbare.…
edward hopper
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
507 hij is niet van de wereld
de wereld is niet van hem
in stilte tuurt hij binnen
naar het landschap daar buiten
alleen hij ziet wat hij ziet
geen zon of kunstlicht zichtbaar
leegte is het ongemak
het begin van een verhaal…
nacht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
410 onder gewicht van wolken
vluchten woorden over verre huizen
in deze nacht van slaap en stilte
een nacht als geen andere behalve
ingekeerde krabbels in mijn schrift
de lege plek in het bed…
Morgenstilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Je kunt de stilte horen
van het prille ochtendgloren
alleen het gezang van de vogels
streelt je oren
om zo even te genieten
van dit serene morgenuur
strelend zacht
als een pianopartituur…
ESSENTIE
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
565 luister naar
het geluid van stilte
voed je ogen met
het licht van de nacht
proef de smaak
van water
voel het wezen
van lucht
doorzie en ervaar
de essentie van leven
en geniet…
Mijzelf in mijzelf
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
598 Geen storm, geen stilte
een diepe deining
van mijzelf in mijzelf
verloren zijn
Mijn organen vervloeien
Vlugge visjes golven
onder de huidspiegel
Een vergeten verlangen
stroomt over mijn wangen…
Journey
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
781 Deeper and deeper as I journey
to living a life that seems to be
a lost reality
that I can't ever find
no way to reach my inner soul
esteem is low
how deep can I go
in the ground that I lay
if I don't find a way
to sift to the grey
that clouds my mind
this time I look to see
what's between the lines...…
Zwarte nacht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
766 Deze nacht verdonkert en kleurt mijn gevoel
als gedachten vertranen in nachtelijk dauw
en staar wezenloos, verlamt voor me uit
bevangen door sterke innerlijke kou
Een eenzame traan zoekt langzaam haar weg
schurend door een ijzig landschap van bitter verdriet
Mijn gelaat verkrampt, gehard als kristal
en toont versleten trekken die niemand…
Prachtig oud
netgedicht
3.6 met 98 stemmen
33.716 wetende glimlach om haar mond
wandelt statig, doch licht gebogen
door de tijd met haar rollator rond
ineens kan zij indringend kijken
dan voelt men zich weer even klein
andermans ogen moeten dan wijken
bevangen door onschuldig schuldig zijn
Nog steeds schuifelt zij door de tijd
loopt langs haar laatste levensdagen
bezit een sterke innerlijke…
ook ziek van verkoudheid?
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.617 bevoegen instanties
oppakken en betraliën
ook bij afzonderlijk vaststellen
van aanwezigheid van een dezer
voornoemde suspensiënten
bij schijnbaar anders
ingerichte combines
is koppeling aan het waarschuwingsbeeld
maar dan in meer confidentiële sfeer
voor de hand gelegen
vanwege ongepast- en ontijdigheid
van bacterieel aangedreven
innerlijke…
Jij
hartenkreet
4.5 met 38 stemmen
5.155 Ondanks die blik in jouw ogen,
waarmee je innerlijke woede streelt,
Blijf ik in je geloven,
wanneer je mijn persoonlijkheid steelt.
Ondanks die blik in jouw ogen,
waarmee je mijn gevoelens schaadt,
Blijf ik in je geloven,
wanneer de wereld mij ontgaat.…
Verliefd
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
1.431 Helaas brengt deze situatie ook veel onzekerheid
En vaak ook innerlijke strijd.
Zou ik hem smsen of niet?
Hoe weet ik nou zeker of hij iets in me ziet.
Neem één ding van me aan:
Heb niet te lang liefdesverdriet
als hij je niet ziet staan.
Ga verder met goede moed
Dan komt het in de liefde met jou wel goed.…
Zwaardreunend...
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.122 't Zijn hoofden, heet van d'innerlijke strijd;
't zijn harten, àl te groot voor 't aardse leven;
wij zien hun lippen nog van àlsmart beven
en gloed afgutsen van hun godlijkheid.…
Kleinkind
hartenkreet
2.7 met 50 stemmen
4.949 Ik wens jou, mijn teder kleine kind,
dat je innerlijk licht je altijd zal bijstaan, waar jij je ook bevindt.
Een leven vol liefde en aanwezigheid,
dat is wat ik je wens, mijn kleine meid…
Zo zag?
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
808 Het leven, waar jij ook mijn zonnetje was
in vele dingen denk ik zo even aan jou
het praten en ook je spontane gulle lach
die me van binnen,het innerlijke genas
woorden die ik graag tegen je zeggen wou
zou je trots zijn, als je me nu dan zo zag?…
Tragicus
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.090 Vanuit mijn diepste innerlijk groeit gegarandeerd
nog eens de droom van de verbitterde cowboy, die
wegrijdt de wijngaarden in, een op hol geslagen
zeldzame eenhoorn, die verdrietig is, maar eens
zal ik drinken uit een helder-blauwe zee, want
niemand kent de teugelloze diepte van een hart
dat nergens vrede vindt.…
PIJNBOOM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.007 onder een hoge den
duisternis heerste altijd in haar hart
Ze was van zichzelf geheel geen fan
onder de den schreide zij haar smart
Kilte heerste rond de kring om haar
koude voelde ze en de eenzaamheid
Op haar ziel bloedde een open blaar
van het meisje wat zich vaker snijdt
Somber woonde in haar moede ziel
verslagenheid beheerste ’t innerlijk…
Amanda Todd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Zij sprak de taal van eenzaamheid
gaf pesten vandaag een nieuw gezicht
men gunde haar helaas niet de tijd
voor ademloos is zij gezwicht
Haar donk’re haren, lang gekruld
verbloemden het gebroken zijn
gelakte nagels, rose, onverhuld
verborgen diep innerlijke pijn
Geen pad kon haar meer bekoren
elke weg was donker en lang
in het verleden…
Moederschip
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 de atmosfeer als een deken valt
ik ben in de broeiende kern beland
in het woud van intense geschiedenis
op de kust van een oerzee gestrand
waar het water van dezelfde hemel is
slome, brakke delta van blinde rivieren
hangbare geur van verdampte aarde
groene weelde van dierlijke dieren
het land dat de eerste mens baarde
geeft haar innerlijk…