10902 resultaten.
OUDE EN NIEUWE STEDEN
gedicht
5.0 met 2 stemmen
8.894 Je voelt je razendsnel vertrouwd
met oude steden, fraai gebouwd
om torens heen:
al kende je daar heg noch steg,
na een klein uur vind je de weg
heel goed alleen.
Maar neem een wijk uit onze tijd:
je raakt er vaak de weg nog kwijt
na honderd keer.
Zelfs in één bouwwerk, één kantoor,
zoek je je rot, de jaren door
en telkens weer.…
oude lome eik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
226 mocht deze sterrenhemel van zwart
papier zijn dan kraste ik mijn naam
ergens waar geen sterren staan
het liefst schreef ik het met
de neerbuigendheid van een
oude lome eik waarvan zijn
kruin mij ooit in een nest
zal laten ontluiken
ach, eens zal het een legende zijn
dat een dichter zich verplaatst
met vleugels van hetzelfde
hemelse papier…
... maar haar pijn voel ik altijd
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.499 voorzichtig maakte zij je los
en droeg je naar beneden
Wilde je iets uitproberen
misschien, in je spel
of was je levensmoe
de twijfels zullen blijven
Je zou pas twaalf worden
aan het eind van de volgende week
maar niemand zal ooit
je laatste momenten kennen
Vaak kom ik haar tegen,
de vrouw die jou heeft gebaard,
ze lijkt weer de oude…
Onvergetelijk
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.044 Wat oud is en bewaard
laat ik door mijn handen glijden:
zand en zaad en scherpe randjes
vormen kringen op de loop van deze tijd.
Een enkel beeld laat net dat
beetje herinnering zien als
kleine steentjes, opspattend
en de ruit weerspiegelt de strijd.…
relatie
netgedicht
1.8 met 57 stemmen
9.915 dat schilfert
en zijn buitenlaag
verpulveren laat
door sporen
heimelijk geweld
het stiekeme gewoel
dat achter ellebogen
woekert
en de tong
met bitterheid bekleedt
de schuld knaagt
ook haar deel
en de schaamte
die mijn partner is
steekt soms het hoofd
naar binnen
bewust en dwingend
met grote
en doorlopen ogen
waarbij gevoel
van oud…
Voorjaar in Amsterdam
gedicht
4.5 met 66 stemmen
6.514 Vanmorgen zag ik onverwacht,
gewend aan rommel, vuilnis of een oude fiets,
er drijft kastanjebloesem in de Lindengracht.
Verrast wachtte ik even op de brug
en zag het bloesemwater om de pijlers spoelen.
soms kwam het, met de rondvaartboot, stroomopwaarts terug.
Een carillon, ik kon niet langer blijven staan.…
Licht en donker.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.816 licht en donker
een eeuwen oud gevecht
de zon strijdend met een schaduw
strijdend om het recht
de wereld te veroveren
licht en donker
beide zijden van mijn hart
vreugde, toch verdeeldheid
ergens binnen heerst de smart
van het verliezen van jouw licht
het licht wat jij wegnam
toen je mij verliet
is vervangen door een schaduw
verduisterend…
dromen
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.399 meestal verwarrend
tussen waken en slapen
complete verhalen
heel veel mensen
oude bekenden
tussen waken en slapen
enge situaties
fijne momenten
niet te programmeren
dromen
even ontsnapping
uit de werkelijkheid
soms vertederend
soms verklarend ...
meestal verwarrend…
Geen leven
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.532 Het is toch geen leven zoals ze daar ligt
Maar officieel is ze niet dood
Een oud ziek lijf, gevuld met slangen
Een zakje vocht vervangt het brood
Het is geen leven om zo te lijden
Als de chemo het vertikt
Is het ethisch iemand te bevrijden
Als je ziet dat ze haast stikt
Het is geen leven zoals zij ligt weg te teren
Paniekerig kijkt door…
Alzheimers' lach
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.155 Al ben je oud, ik voel de pijn
van vergeten rituelen.
Jouw lach en hopeloze woorden,
zo leeg en anders als zij zijn,
ik kan ze niet meer delen.
Een klein gebaar is wat ik wens,
een flikkering in je ogen.
Het is het niets dat ik nu zie,
verdwenen gedachten van een mens,
zo stil en onbewogen.…
Zeil maar weg
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
3.019 Zeil maar weg
de wijde wereld in
Laat al het oude achter
dit is een nieuw begin
Zeil maar weg
leef je eigen leven
Wees zo vrij als de vogel
die zich op de wind laat zweven
Zeil maar weg
de horizon tegemoet
Kijk niet achterom
wat voor je ligt is goed
Zeil nu dus maar weg
over de azuurblauwe zee
Ik zal je enorm missen
maar in mijn…
Afscheidsbrief
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.519 eten in de pan
Een briefje: "even opwarmen
Drie minuten in de magnetron
Je krant die ligt al op de bank
De witte was gedraaid
De bonte is al uit de mand
even luchten tegen de stank
Je tenniskleding en je ballen
Zitten in je tas
Ik heb de rits maar dicht gedaan
dan kan er niets uit vallen
Bekijk maar even wat je doet
met al mijn oude…
afscheidssonate
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
3.131 nog even warmde de zon je koude
bleke gelaat
hielden we je vast tot de dood jou
kwam halen
en streelden onze tranen je stilaan
naar de overkant
zo verliet jij met ‘n zucht het lege
uitgewoonde lijf
stroomde je oude ziel naar ’t licht
terug
als een milde avondzon in ‘n weids
en onvergetelijk vergezicht…
Altijd alles in beweging
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
821 Vervloeien van werelden
en van atomen;
opengaan en dicht,
kind-zijn en oud worden,
niets staat stil,
de roos verwelkt.…
op schilderachtige panelen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
788 we werkten samen
aan het oude jaar
op schilderachtige panelen
uren dagen waren ingevuld
fragmenten zijn er velen
we hebben kleuren opgehaald
de horizon reliëf gegeven
jij penseelde meestal weken
en ik streelde maanden glad
nu kan dat nog in klad
de meeste zijn al klaar
gevernist en onderschreven
maar in het perspectief van
volgend…
Rust
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.297 Dwarrelend als een verdord blad in de wind
Is dit het moment dat ik mij zelf terug vind
Lig ik kleurloos droog op mijn oude matras
Reeds afgestorven alsof ik er nimmer was
Laat mij de rust het enige wat ik u vraag
Laat mij verteerd liggen door insecten belaagd
Zo ik rottend verdroogd tot as ben wedergekeerd
Heb ik niets maar dan ook niets…
vlinderstruik
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
2.095 in onze tuin
staat een oude vlinderstruik
prachtig te bloeien
deze vlinderstruik
stond eerst in de tuin
van mijn schoonouders
iedere zomer verspreiden
deze paarse bloemen een
intens vertrouwde geur
als een vlinder
op een bloem neerstrijkt
raken zij me even aan
een tedere begroeting
van hen die zo troostend
voelbaar aanwezig zijn…
De kunstenaar
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.046 ‘Een open deur’
Zei de oude kunstenaar.…
Waterloosheid
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
840 Waterloos zijn
Synoniem met chaos
In de infrastructuur
Op het Zernike
Sluiten de scholen
Tegelijk om negen uur
Massale stormloop
Op de bussen richting het centraal station
Waar de chaos ook al begon
Eeuwen wachten in de wind
Voelend alsof
Ik me even in een metropool bevind
Ach oude bus
Ik wacht niet meer
Lopend vind ik mijn weg…
Dit mág toch niet
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
985 de boom is hoog en dik
al menig jaar oud
een prachtig stukje hout
kappen dus
de botte bijl gaat erin
scherp als een mes
het woud huilt in bes
een geldklus
na ons de zondvloed
zo wordt er gedacht
verloren gaat de pracht
onder een stille zucht
kale plekken in het woud
bomen met wonden
macht is niet gebonden
ze stelen onze lucht…
Drenthe
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
545 Waar weiden,vennen
groen gekleed
als golven stromen
door het land
De wind gevangen
door bomenhagen
schier eindeloos geplant
Dromen ijle wolkensluiers
in een hoge stille lucht
waar een rover staat te bidden
voor een geslaagde vlucht
Word ik op de grote heide
soms door stilte overmand
die dan zo duidelijk voelbaar
is in dit oude Drenthse…
Rijden
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.361 Warme auto,
zachtjes rijd je
langs een zevenslapersgrijze melkweg
van asfalt,
de oude baan.
Rechts
een prachtig blijspel
van bomen en bloemen,
links een huisjesarchipel
en 't kleine, zilv'ren schoonheidsvlekje
van de nacht,
de maan.
Lichtflitsen.
Niet van een flitspaal.
Bliksem
en wind met een ruisend accent.…
Dromen of werkelijkheid
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
2.775 Een kalme rustgevende
oude man,
wuifde mij met zijn hand.
Zijn mantel wapperde uitdagend,
ik wilde er naar toe,
gelijk hoe.
Tot iemand mijn naam riep,
en ik besefte dat ik sliep.…
rechtspraak
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
971 stil
haast doods
spiedt het verdict
de kamer binnen
de deur knarst
ogen open en schroeft
leugens dicht tot eed
in het geweten
alleenspraak weegt
vleugels, steeds kleiner
zwaarder
in grijze gestaltes
en in het zwijgen van muren
worden gezichten oud
onder de glans
van waarheid
- De internis non iudicat praetor -…
liefde in zwart
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
840 je was hongerig
overdag
bij de haard
en in het gras
om wat je later
zo oud als de wereld
niet zei
voor allen die het zagen
ging de tijd telkens terug
naar het begin en het wuiven
ik verwachtte je hand, geloofwaardig
tot ik de koude en houterige knieën
verzweeg, blinde ogen en hoe
het sneeuwde tegen mijn wang
weet je nog…
Blonde krullen
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.241 Het jonge kind met blonde krullen
de ogen helder, hemelsblauw
is een oud mens geworden
met doffe ogen, de haren grauw
De poppen zijn verruild voor kogels
met de tranen komt het bloed
voor huizen zijn er de ruïnes
en niemand ziet wat het met haar doet
Van warme familie naar de wezen
in de puinhoop van donderende brullen
hoor je haar zachtjes…
Als de avond zucht
gedicht
3.8 met 13 stemmen
7.981 Je zit wat onderuitgezakt
op een bankje in de duinen
waar je uitkijkt over zee
de vergane glorie straalt
van het matte in je haren
waar het goud van ooit
nu grijze strengen strooit
je hand streelt oud fluweel
dat plooit rondom je dijen
hun schoonheid lang passé
je blikken staren wrang
over het ebbende getij
en in het doffe van je ogen…
m`n dochter
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
2.389 Spelend met je gouden haar
Zoals je daar ligt zo tevreden
Je ogen dicht, maar met een glimlach om je mond
Dromend over mooie dingen
Tenminste dat hoop ik wel voor jou
Niet weten wat er gaat gebeuren
In de grote wereld om je heen
Mijn lieve kleine dochter
Een wonder elke dag weer
Meer als meer zal ik van je houden
En je beschermen als je oude…
PAX
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.313 En ook: compacter door de tijd
die samensmeedde wat het was:
een ongevochten oude strijd
naar enig roerloos waterpas.
Alleen wanneer dit samensmolt
vervloeide wat nooit was gestold
tot wat er nimmer was geweest.
Een steels gekoesterd klein moment
verborgen en weeral ontkend
daar waar het gromde als een beest.…
Rendez-vous
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
715 heen en weer
aan mijn raam voorbij
voorover gebogen
armen op de rug
misschien morgen, mompelt hij
met een oude hand
en versmalt langzaam de stilte
wanneer hij me te vroeg
verontschuldigend aankijkt
hij klimt weer verder
daalt op en af
breekt de wijzers
van een vermoeide dag
misschien morgen, mompelt hij
en steekt de tijd
terug…