oude lome eik
mocht deze sterrenhemel van zwart
papier zijn dan kraste ik mijn naam
ergens waar geen sterren staan
het liefst schreef ik het met
de neerbuigendheid van een
oude lome eik waarvan zijn
kruin mij ooit in een nest
zal laten ontluiken
ach, eens zal het een legende zijn
dat een dichter zich verplaatst
met vleugels van hetzelfde
hemelse papier, het zwart met
die gele geplooide stippen
soms denk ik “ kon het altijd maar nacht zijn
dan lag ik in dezelfde kruin en zou ik
alle gevallen sterren tellen “ waarom
vallen ze als ze niet eens uit een
moederschoot geboren zijn,
wie zal ze troosten als ze
op aarde in tranen uiteen spatten
wellicht geeft de eik
dichter wat de moederschoot
hem niet heeft kunnen geven
Geplaatst in de categorie: mystiek

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!