Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

De laatste dagen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Ik dacht de afstand in jouw naam vragen maar de stilte gaf geen antwoord en ademde teleurstelling versus stille moed voelde ik in mijn grijze aderen nog voor de nachten bleef jij niet bij me maar in de verte stond mijn jas je goed uit een donkergrijs verleden had ik wol van ’t schaap over één kam geschoren zoals de zonderlingen…
mobar21 september 2012Lees meer >

Waar blijf ik met mijn vragen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
de zomer heeft zich ingepakt berust in een verlatenheid herfst brengt me heimwee een stille weemoed terwijl de wind toch zo vol van leven over de aarde raast menig blaadje omhoog blaast en ik zie hoe een kind dansend haar weg vindt zich verbaast over de vruchten die de bomen verlaten hoe handjes graaien, pakken verstoppen in jaszakken…

zie mij

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 732
mijn stap gaat voor duwt blauwe mijmergolven over drempels van hard steen in dampen van zomer hoog rondom het licht wolkt golvend stijgt lang ik volg traag in zacht glijden en stille aarzeling vooruit ik huiver warmte om me heen zie mij zoek mij kijk mij aan volg in lome trage beweging de watervaste dunne lijn naar mij aarzel en verstil…

Een verre prinses

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
Opgehelderde mysteries sterven een snelle, stille dood. Het maakt me wat weemoedig soms.…
J.bakx24 november 2012Lees meer >

G.P.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 746
Losgezongen van de ruimte onbewust zijn van de tijd valt er om je heen een stilte raak je wat je net nog voelde in een paar momenten kwijt Tonen,klanken,melodieen maken soms wat in je los zoals de wind in bomenkruinen bladeren ritselend in het stille bos Het geluid van zee en golven eindeloos neerslaand op het strand in het zweven van…

Zij, die de oorlog ( Noord-Korea )

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 683
ze daalden af in stille en serene stilte der waardevolle menswaardigheid. Voor hen: de zuiverste beloning, uit mijn stil, stromend en kabbelend hart.…

Lente

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
Of vang je haar in taal: in klank en beeld, een melodie gespeeld op de fluit of op de mondharmonica, wat ijl in de stille meiavond?…

terugblik

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 728
daar waar jij en ik elkaar vroeger ontmoetten daar ontstond een liefde wanneer ik terug denk hoor ik in schemerlicht muziek van Fairouz zie ons samen, altijd samen, hoor een dronkenmanslied jij en ik, wij dronken niet lief, de bloesem op het plein groeit dit jaar roze wij genoten er zo van, foto’ s zijn stille getuigen in…
fairouz23 april 2013Lees meer >

het mat geslagen uur

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 648
ergens is er nog jouw stille adem, de aanblik van wat eens was nee geen naam in eeuwigheid maar een plek naast alle ingezetenen wat gaan we doen, zal de nacht jouw glans gaan strelen tot aan het mat geslagen uur waar in wij het feest gaan delen?…
elze27 oktober 2013Lees meer >

Mijn hart kent, went

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 603
in de stille deemster fluister ik in woorden mijn weifel, mijn twijfel tot een ongeoefend lied mijn hand penseelt dromen nachtelijke werkelijkheid een wonderster, zo mooi siert mijn gesloten pad ik ben ik tot de morgentijd mijn hart kent went aan de tegenslagen hoffelijkheid wint overwint nonchalance een hunkering lispelt langs…

Verliezen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 714
alles sterft ja, ik weet het wel de vogel, een bloem het hart, een mens mag ik missen… mag ik huilen… als kraaien in zwarte verenjassen een herfstschreeuw brengen steeds, steeds dichterbij mag ik missen… mag ik huilen… om toen, toen die warme dag dat de koude wind een huid kwam schuren en het verliezen rond het stille sprei…
Hilly Nicolay8 september 2014Lees meer >

zij in het licht

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 480
alles wat beneveld staat te schuimen is de kurk die me vangt in het geweten monumentale twijfelingen, gecorrodeerd door tij en onrust hebben de taken verdeeld en neigen slechts tot kortstondige huiveringen en draderig lichaamsvocht steeds staat zij in het licht van alles wat de nacht kan noemen en waadt mijn Wad op haar eigen stille…
elze17 januari 2015Lees meer >

zonnepitten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
één zij glansden, toen haar glimlach straalde in de breedte van de dag het mag – er zijn - zei ze en ik ik boog en sloot haar woorden in mijn hart samen waren we samen groeiden we en samen lieten we de tijd vol kostbaarheid voortdurend rond de tafel gaan “zo waait de wind” sprak ik haar aan en gaf een klein geschenk, de stille…

Zonet

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 633
Het leeft en huivert, een klagen zonder zich uit te kunnen spreken leed een blanco bladzij van jouw kleed zich lezen laat op deze stille dagen Een zeilschip vaart sloom voorbij wij liggen op het nog warme zand ons wacht geen verre overkant slechts eb en vloed en dood tij Jouw blik beroert een verdriet grijs als de maan in de nacht koud…

Meer dan een Meer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Weer verlang ik naar dat stille meer. Daar ga ik zitten op een houten bankje. Het water stroomt er als mijn eigen leven. Onzichtbaar blijft de geheime levensbron. En toch, wat troebel is maken bronnen helder, terwijl ik stil geniet in de late avondzon. Dat meer is meer dan de werkelijkheid. Aan zijn oevers heb ik al vaak gezeten.…

Traan

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 796
een traan rolt langzaam langzaam maar zeker naar beneden de andere tranen zijn volgzaam er is verdriet geleden een zout spoor achterlatend zachtjes wenend de emotie gehavend niet redegevend de mond gesloten lippen die trillen de trots ruw omgestoten op zoek naar troost om te stillen het verdriet heeft de overhand treurend over dat…

geknot leven

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 725
genoodzaakt terug te reizen kwam de tijd in hoog tempo los: vlak landschap, luchtige lente oevers met zacht walsend riet geknotte wilgen als stille getuigen gebalde vuisten, scheve boosheid in strenge slagorde langs rustig water takken slordig vergaard en gestapeld afgesneden van de ouderlijke stam om eigenzinnig in bloei te komen tot ontelbare…

Weemoedig

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
een stille plek in Nederland niet ver van het strand eerst nog even op blote voeten door het zeeovergoten zand gaande op weg overdenkend welk veelgeurend boeketje bloemen breng ik vandaag naar jou roze rozen kleur van de liefde dit droeg jij uit ook trouw simpele dingen jij zag de humor ik mis je lach geweldig…
Antonia13 augustus 2016Lees meer >

Reflecterend aan voorheen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 835
gezien vrijwel niet van echt te onderscheiden wij twijfelden nog of het toen ook aan ons heeft gelegen we zagen het eerste beven van zijn hand alles ging later zijn eigen rustige gang maar in goed onderscheid raakte hij langzaam zijn markantste stukjes leven kwijt nog lichtte hij op in volle zon maar donkerde steeds meer in stille…
wil melker1 oktober 2016Lees meer >

Buitensluiten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 632
De nacht sluipt als 'n dief dichterbij Wil z'n honger naar donker sinister duister stillen Daglicht verbergt zich schielijk achter 'n rij hoge bomen Onheilspellend ...de vooravond worden weg en straat ruiten van huizen nat? Steekt wind op? gaat ie waaien uit veranderlijke richtingen gaat ie liggen?…

Goddelijke intuïtie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 642
Steeds vaker neem ik besluiten, die ik onmogelijk zelf kan nemen, alsof een stille stem me leidt. Altijd voel ik een aanwezigheid, wanneer mijn gedachten zwijgen. Geleerden noemen het intuïtie. Gelovigen geloven in God. Kunstenaars scheppen. Atheïsten zwijgen.…

Droomwinkeltje

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 500
ik heb mijn droomwinkeltje gesloten alle snuisterijen weggehaald van de kleine toonbank vol tovers heb ik met veel moeite afstand gedaan de chique balie met gebakken lucht nam al nooit een grote vlucht glimmers en glanzers waren niet aan te slepen maar werden ook snel weer vergeten een paar kleine knuffels waren mijn stille vennoten…

dat huis

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 538
waar ik tegen muren leunde bescherming zocht achter deuren die zich sloten tegen kwaad dat huis waar ik geschreeuwd heb in de wanhoop van wat leegte zeggen wil en waar geborgenheid tussen alle witte wanden zacht vervloeide tot een massa warme handen rond mijn lijf dat huis verlaat ik, ik laat het voor een ander ik wens de stille zegens…
switi lobi20 augustus 2017Lees meer >

Haar mystieke kant

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
in een valse onweerszon schittert de monoliet zijn boodschap tegen donkere wolken magistraal torent hij hoog boven het stille land schaduw werpend op haar warme mystieke kant zij voedt de atmosferische energieën diep in het spanningsgebied van het reflecterend geestelijk verkeer zij zijn onthecht waren een eenheid op interstellair…

Even iets en dan zwijgen

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 695
Echo van stille schaduw van de zomerdag nu in de luwte jouw stem weer herinnert aan de heimwee van jaren in de wildernis toen ik je zag, schaars gekleed in lendendoek bij de boom, die treurde aan de waterkant waar de dode vis lag vol met vliegenlarven probeer ik in dit schrijven niets te weerleggen omdat ik een zwaan zie landen op het water…

Wolken

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
veldslagen in welke luchtlagen wolken afleggen valt niet te zeggen onrust alle dagen bolle wolken vermengd met vlakke vlagen vechten en wagen zich in elkaars lagen ver boven de grond met zonnehitte waar zij in elkaars vaarwater zitten uit elkaar drijven of samenklitten stil onverstoord gaan zij voort bouwen dikke wolkenkragen maken stille…
Sjoerd Visser21 augustus 2020Lees meer >

Mijn lief is weg

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 733
Mijn lief is weg weg als een uitgedoofde ster weg als een afgebrande lucifer Mijn lief is weg ze sloeg hard op de stille trom en verdween met de noorderzon Mijn lief is weg als een rivier die buiten haar oevers treedt ze nam haar lichaam mee Mijn lief is weg als een uitgelezen boek. ik was de laatste letter in haar alfabet Mijn lief…
joepondro3 september 2020Lees meer >

Vluchtende vlinders

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Het is bijna of je de groene bomen hebt leren praten, door te luisteren zo mooi is het bos nu na jouw doodsdrift waar vlinders ademen in de wind en ik luister naar jouw woorden in de stille bossen van mijn dromenland heeft ieder geschreven woord die speciale klank van ontheemde kinderen die naar vrijheid snakken ik lees de zinnen voorzichtig…