27290 resultaten.
Dromen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
843 Maar jij staat aan het stuur,
en houdt hem op de wind.
Al is het slechts een droom,
eens voeren wij zo met z’n twee,
in ons huwelijksbootje
over de grote levenszee.
Dit kan niet meer, dat weet ik al zo lang.
Toch blijf jij steeds mijn kapitein.
We varen over zee,
en ik vaar met je mee.
Alleen in mijn gedachtegang.…
Windhoos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
443 Gestript van menselijke maat
past hen slechts de tooi van deze tijd
van afbraak en van verval, van geweeklaag
Het huis gaat schuil onder huilen
en gerammel en geklapper
overstemt het leven
Krakend stort majestueus
het erf van gepluimd en dapper
siddderend en met een dreun ter aarde
Respect voor dit ontzagwekkend natuurgeweld
overtreft…
Kleur bekennend
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
406 ik zag je
met gedachten
spelen waarvan
de kleuren als
ballonnen werden
voort geblazen
door de lucht
niet lukraak
want ook de
wind had smaak
pushte de
zachte velletjes
die veel intiemer
met elkaar
omgingen dan de
snelle stuiters
die opvallend hard
hun laatste adem
kleur bekennend
uit bliezen
onder struiken
in de meest
luwe…
Sneeuwde stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
609 geruisloos
sneeuwde stilte
esoterisch in het
gaan langs het
dubbelglazen raam
transparant
vlokten hun
voorbijgaan
zonder stapeling
de platte kant
toch waren er
nog luwteplekken
waar een warrelend
licht suizen wat
dynamiek verried
en tocht
zijn energie
langzaam loste
als de avondkoud
het licht liet vallen
in de donkerte…
De bries van blauw
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
411 ze fladderen
landen heel
zacht op de
korrels zand
van het strand
een kleurig
bewegende rand
aan de zee
die om het zout
was verkozen
wij te midden van
de opengevouwen
vleugels toch
aan de teugels op
de bries van blauw
op de klapwiek
van stilte spreekt
schakering zijn spel
van verzameling
ongelijke delen
die toch als
kameleons…
schuim en as
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
559 op de uiterste punt waar twee zeeën
samenkomen zocht ik een geschikte plek
kwam tot rust en maakte een mooi stapeltje
het was moeilijk het vuur gaande te houden
rook steeg op in noordelijke richting
verwaaide beeld geur herinnering zeewaarts
dansend daalde je op de schuimende golven
teruglopend de etsende nietsontziende wind
aan mijn handen…
Windfluisteringen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
454 verluchtigend
vlocht wind
met warme en
koude vlagen
zijn verhalen
aan bladeren
die opgewonden
hun draai nog
niet echt
konden vinden
omdat ze een
heel seizoen
deel hadden
uitgemaakt van
de boomkroon
onder het stof
van verloren dagen
blonken glinsterend
vragen die niet aan
de orde waren geweest
jij wist sneller
dan een ander…
Herfstbladeren
netgedicht
2.8 met 111 stemmen
601 Een plotse wind
steekt op door het herfstige park
het sneeuwt blaadjes…
Ontmoeting
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
563 De beukenhaag danst
naar de pijpen van de wind
beweegt met alle stormen mee
Het verdorde blad huivert
trilt rilt onder de grillige
plagerige beroeringen
Boven de winterharde heg piept
als uitkijkpost een schaars takje uit
aardmannetje op wacht
Aaneengesloten bruine rijen
golvend in dichte vertakking
deinen in saamhorigheid
In…
Ultiem dirigent
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 ik heb lang
met huid en
ogen de
melodie van
het zonlicht
genoten
met wind
als ultiem
dirigent die
de diverse
smaken
van natuur
mens en
universum
uitstekend
kan traceren
en weet
welke wolken
de bak schaduw
moeten bevolken
voor een net
andere melodie…
Laat mij..
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
627 Laat mij
Jou tranen
Zijn
Strelend
Langs
Je gezicht
Laat mij
De wind
Zijn
Als een zacht
Teder briesje
Langs
Je huid
En
Voel
Je geborgen
In je
Zijn…
waaibomen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
563 het was weer
stormachtig vannacht
de ontwortelde bomen
waaiden tot waar
de wind hen bracht
alwaar ze zich ontheemd
hebben neergelegd
de kruinen diep verscholen
in de nog volle bladerpracht
maar zó kwetsbaar als een
prooi voor elke onverlaat…
DIEP IN MEZELF
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 het lijkt soms zo oeverloos overbodig
in de wind waaide een waardevol advies
wat zij mij met een zucht voor las
is accepteer wat je ziet en blijf bij jezelf -
het je ik blootleggen schenkt soms
alleen maar ongewild verlies
en ach wat doet het eigenlijk er ook toe
van al dat graven wordt je hondsmoe
en wat je uiteindelijk ontdekt is wie…
Explosie en implosie
netgedicht
1.0 met 185 stemmen
525 ik laveerde
op de thermiek
van een warme
weerkaatsende
aarde waarbij
door verschillen
in ondergrond
kleine tornado’s
ontstonden
nauwelijks
zichtbaar
maar in snelle
ontwikkelings-
potentie
redelijk gevaarlijk
als de condities
gelijk blijven
in de bovenlucht
zeker daar
waar houtbouw
vlot construeren
mogelijk maakt
werken explosie…
8 augustus 2024
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
766 avondwandeling
uit mijn hoofd en lijf
waait de wind alle veelheid
bij een tuinhekje
'n melganzenvoet in bloei
ineens omhuld door
de geur van kamperfoelie
in een huurfietsmand
één gaaf statiegeldblikje
nog een klein stukje
en een zoete slaap wacht me…
[ Een zachte adem ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 Een zachte adem
waait in de schoot van mijn huis --
een warme streling.…
Wanneer de herfst kleurt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
16 Goud valt op de grond
rust keert terug in de wind
de aarde ademt
Blad na blad laten de
bomen hun zware zomermantel
vallen zonder protest. Rondom daalt de stilte
neer en wie even vertraagt, voelt de koele bodemadem.
De vroege ochtendwind
draagt de geur van vochtige aarde en
brengt een vleugje vergankelijkheid met zich mee.…
Kotojilantaarn
hartenkreet
3.0 met 25 stemmen
472 In het trage licht, waar
wind en water elkaar voorzichtig
raken, zie ik hoe elke beweging zich zonder haast
ontvouwt en hoe de ruimte een stille kring om mij heen legt.…
Omgekeerde vlag.
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
135 De wind die eens de vlag liet dansen,
fluistert nu een lege klacht.
Geen kleur die nog kan prikkelen;
de stilte heeft haar waan gebracht.
Het water spiegelt grauwe wolken,
geen teken meer van wat er was.
Regen valt niet om te troosten,
maar tekent alles grauw als as.
Geen gesprek dat ooit begon,
want woorden sterven in de wind.…
De jonge meeuw
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
222 Straks slaat zij haar vleugels uit naar het open water,
en wast de zee de laatste jeugd van haar rug.…
begin
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
514 een vis is een vis
in het water
en als ze niet
in het water zou zijn
ging ze dood
is de algemene opvatting
maar wie weet
wat een vis doormaakt
als ze even op de kant springt
dus precies dat moment
en dan weer
terug in het water
daar begon het al…
ik had je zee beloofd
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.453 ik schreef
met zand mijn naam
je rug witte de letters
daar zou ik die zomer staan
ik had je zee beloofd
en zon om licht te bruinen
we verliefden ons die dag aan
de voet van de eerste duinen
we zuchtten zoete woorden
in het waaien van de wind
sprongen door de branding
ondeugend als een kind
we wiegden water en
de golven gaven mee…
Herfst-serenade
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
750 wind en zon
De herfst nadert met wilde schreden
zij sluit de oogst van zomer toe…
Weet je nog, liefste
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.201 van je ogen, dat mij verrukte
Ken je nog
de verhalen, die de wind zong door je haar
de stralen van eindeloze liefde voor elkaar…
ziel te koop
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.065 ik vroeg of je m ’n dromen wilde
en je zei, ja
ik wil
wanneer de wind zuid is
en ik alle woorden hoor
wanneer niets wordt gedood
wat jij bemint
ik zal tot tien tellen en na honderd
tot het heelal
ik zal de zon over het water
laten gaan, in lange bogen
en over hen die wonen in jouw graf
heen en weer, dieper en dieper
tot…
haiku's
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 blad waait met de wind
op weg naar verre plaatsen
winter nadert ras
stappen op het pad
bladerloze boom in sneeuw
een enkele vogel
de oude steen ligt
stil door verre eeuwen heen
door niemand gezien
kabbelend water
stil ligt de verlichte stad
een vogel vliegt weg
het ven verscholen
voetstappen in verse sneeuw
krakend ijs dichtbij…
Panta rhei
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
925 I
Het ijs werd weer water
de zee weer woest en ik
danste op de golven
van mijn dromen blauwe nachten
voorbij en in het zoeklicht
van de rode maan
leek het kleine geluk
steeds meer te groeien
als de wilgenroosjes
en de wilde lelies en zelfs
de nachtvlucht van de zwaluw
bleef niet ongezien.…
door kilte bevangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.130 slaat met haar koude om onze oren
het wassende water is nergens te bekennen
zelfs de zee kan ik door de schelpen niet horen…
leven krimpt tot een gebaar
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
624 de klok verslaat de tijd al trager
leven krimpt tot een gebaar en blik
langzaam is er rust gekomen
als stilte in de ochtendmist
huizen dromen tegen heuvels
onder hemels wit en blauw
zachte flarden ruisen uit het dal
vermengd met geuren van verval
water kabbelt litanieën
pluizen dollen in de wind
kleuren delen groenversnijdend
schilderachtig…
LANDSCHAP
gedicht
2.8 met 37 stemmen
11.072 Waarheen waait de wind in dit verstilde landschap,
hoe zweven mijn ogen doorheen deze stilte,
wat brengen bewegingen in mij teweeg
als ik hiernaar kijk met mijn stille geest?…