Alle inzendingen over aarde/water/wind

27290 resultaten.

Sorteren op:

Dromen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 843
Maar jij staat aan het stuur, en houdt hem op de wind. Al is het slechts een droom, eens voeren wij zo met z’n twee, in ons huwelijksbootje over de grote levenszee. Dit kan niet meer, dat weet ik al zo lang. Toch blijf jij steeds mijn kapitein. We varen over zee, en ik vaar met je mee. Alleen in mijn gedachtegang.…
Antje2 maart 2022Lees meer >

Windhoos

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
Gestript van menselijke maat past hen slechts de tooi van deze tijd van afbraak en van verval, van geweeklaag Het huis gaat schuil onder huilen en gerammel en geklapper overstemt het leven Krakend stort majestueus het erf van gepluimd en dapper siddderend en met een dreun ter aarde Respect voor dit ontzagwekkend natuurgeweld overtreft…

Kleur bekennend

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 406
ik zag je met gedachten spelen waarvan de kleuren als ballonnen werden voort geblazen door de lucht niet lukraak want ook de wind had smaak pushte de zachte velletjes die veel intiemer met elkaar omgingen dan de snelle stuiters die opvallend hard hun laatste adem kleur bekennend uit bliezen onder struiken in de meest luwe…
wil melker1 oktober 2022Lees meer >

Sneeuwde stilte

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 609
geruisloos sneeuwde stilte esoterisch in het gaan langs het dubbelglazen raam transparant vlokten hun voorbijgaan zonder stapeling de platte kant toch waren er nog luwteplekken waar een warrelend licht suizen wat dynamiek verried en tocht zijn energie langzaam loste als de avondkoud het licht liet vallen in de donkerte…
wil melker14 november 2022Lees meer >

De bries van blauw

netgedicht
4.6 met 31 stemmen aantal keer bekeken 411
ze fladderen landen heel zacht op de korrels zand van het strand een kleurig bewegende rand aan de zee die om het zout was verkozen wij te midden van de opengevouwen vleugels toch aan de teugels op de bries van blauw op de klapwiek van stilte spreekt schakering zijn spel van verzameling ongelijke delen die toch als kameleons…
wil melker5 februari 2023Lees meer >

schuim en as

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
op de uiterste punt waar twee zeeën samenkomen zocht ik een geschikte plek kwam tot rust en maakte een mooi stapeltje het was moeilijk het vuur gaande te houden rook steeg op in noordelijke richting verwaaide beeld geur herinnering zeewaarts dansend daalde je op de schuimende golven teruglopend de etsende nietsontziende wind aan mijn handen…

Windfluisteringen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 454
verluchtigend vlocht wind met warme en koude vlagen zijn verhalen aan bladeren die opgewonden hun draai nog niet echt konden vinden omdat ze een heel seizoen deel hadden uitgemaakt van de boomkroon onder het stof van verloren dagen blonken glinsterend vragen die niet aan de orde waren geweest jij wist sneller dan een ander…
wil melker10 oktober 2023Lees meer >

Herfstbladeren

netgedicht
2.8 met 111 stemmen aantal keer bekeken 601
Een plotse wind steekt op door het herfstige park het sneeuwt blaadjes…
CB29 oktober 2023Lees meer >

Ontmoeting

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 563
De beukenhaag danst naar de pijpen van de wind beweegt met alle stormen mee Het verdorde blad huivert trilt rilt onder de grillige plagerige beroeringen Boven de winterharde heg piept als uitkijkpost een schaars takje uit aardmannetje op wacht Aaneengesloten bruine rijen golvend in dichte vertakking deinen in saamhorigheid In…
J.Bakx12 december 2023Lees meer >

Ultiem dirigent

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 456
ik heb lang met huid en ogen de melodie van het zonlicht genoten met wind als ultiem dirigent die de diverse smaken van natuur mens en universum uitstekend kan traceren en weet welke wolken de bak schaduw moeten bevolken voor een net andere melodie…
wil melker4 januari 2024Lees meer >

Laat mij..

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 627
Laat mij Jou tranen Zijn Strelend Langs Je gezicht Laat mij De wind Zijn Als een zacht Teder briesje Langs Je huid En Voel Je geborgen In je Zijn…

waaibomen

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 563
het was weer stormachtig vannacht de ontwortelde bomen waaiden tot waar de wind hen bracht alwaar ze zich ontheemd hebben neergelegd de kruinen diep verscholen in de nog volle bladerpracht maar zó kwetsbaar als een prooi voor elke onverlaat…

DIEP IN MEZELF

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
het lijkt soms zo oeverloos overbodig in de wind waaide een waardevol advies wat zij mij met een zucht voor las is accepteer wat je ziet en blijf bij jezelf - het je ik blootleggen schenkt soms alleen maar ongewild verlies en ach wat doet het eigenlijk er ook toe van al dat graven wordt je hondsmoe en wat je uiteindelijk ontdekt is wie…

Explosie en implosie

netgedicht
1.0 met 185 stemmen aantal keer bekeken 525
ik laveerde op de thermiek van een warme weerkaatsende aarde waarbij door verschillen in ondergrond kleine tornado’s ontstonden nauwelijks zichtbaar maar in snelle ontwikkelings- potentie redelijk gevaarlijk als de condities gelijk blijven in de bovenlucht zeker daar waar houtbouw vlot construeren mogelijk maakt werken explosie…

8 augustus 2024

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 766
avondwandeling uit mijn hoofd en lijf waait de wind alle veelheid bij een tuinhekje 'n melganzenvoet in bloei ineens omhuld door de geur van kamperfoelie in een huurfietsmand één gaaf statiegeldblikje nog een klein stukje en een zoete slaap wacht me…
Peter Toll10 augustus 2024Lees meer >

[ Een zachte adem ]

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 392
Een zachte adem waait in de schoot van mijn huis -- een warme streling.…
Zywa5 september 2024Lees meer >

Wanneer de herfst kleurt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
Goud valt op de grond rust keert terug in de wind de aarde ademt Blad na blad laten de bomen hun zware zomermantel vallen zonder protest. Rondom daalt de stilte neer en wie even vertraagt, voelt de koele bodemadem. De vroege ochtendwind draagt de geur van vochtige aarde en brengt een vleugje vergankelijkheid met zich mee.…
CB8 november 2026Lees meer >

Kotojilantaarn

hartenkreet
3.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 472
In het trage licht, waar wind en water elkaar voorzichtig raken, zie ik hoe elke beweging zich zonder haast ontvouwt en hoe de ruimte een stille kring om mij heen legt.…
CB21 augustus 2026Lees meer >

Omgekeerde vlag.

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 135
De wind die eens de vlag liet dansen, fluistert nu een lege klacht. Geen kleur die nog kan prikkelen; de stilte heeft haar waan gebracht. Het water spiegelt grauwe wolken, geen teken meer van wat er was. Regen valt niet om te troosten, maar tekent alles grauw als as. Geen gesprek dat ooit begon, want woorden sterven in de wind.…
J.J.v.Verre.27 augustus 2026Lees meer >

De jonge meeuw

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 222
Straks slaat zij haar vleugels uit naar het open water, en wast de zee de laatste jeugd van haar rug.…
CB16 september 2026Lees meer >

begin

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
een vis is een vis in het water en als ze niet in het water zou zijn ging ze dood is de algemene opvatting maar wie weet wat een vis doormaakt als ze even op de kant springt dus precies dat moment en dan weer terug in het water daar begon het al…

ik had je zee beloofd

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.453
ik schreef met zand mijn naam je rug witte de letters daar zou ik die zomer staan ik had je zee beloofd en zon om licht te bruinen we verliefden ons die dag aan de voet van de eerste duinen we zuchtten zoete woorden in het waaien van de wind sprongen door de branding ondeugend als een kind we wiegden water en de golven gaven mee…

Herfst-serenade

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 750
wind en zon De herfst nadert met wilde schreden zij sluit de oogst van zomer toe…
G.T.Scholtens21 november 2003Lees meer >

Weet je nog, liefste

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.201
van je ogen, dat mij verrukte Ken je nog de verhalen, die de wind zong door je haar de stralen van eindeloze liefde voor elkaar…

ziel te koop

netgedicht
4.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.065
ik vroeg of je m ’n dromen wilde en je zei, ja ik wil wanneer de wind zuid is en ik alle woorden hoor wanneer niets wordt gedood wat jij bemint ik zal tot tien tellen en na honderd tot het heelal ik zal de zon over het water laten gaan, in lange bogen en over hen die wonen in jouw graf heen en weer, dieper en dieper tot…

haiku's

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
blad waait met de wind op weg naar verre plaatsen winter nadert ras stappen op het pad bladerloze boom in sneeuw een enkele vogel de oude steen ligt stil door verre eeuwen heen door niemand gezien kabbelend water stil ligt de verlichte stad een vogel vliegt weg het ven verscholen voetstappen in verse sneeuw krakend ijs dichtbij…

Panta rhei

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 925
I Het ijs werd weer water de zee weer woest en ik danste op de golven van mijn dromen blauwe nachten voorbij en in het zoeklicht van de rode maan leek het kleine geluk steeds meer te groeien als de wilgenroosjes en de wilde lelies en zelfs de nachtvlucht van de zwaluw bleef niet ongezien.…

door kilte bevangen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.130
slaat met haar koude om onze oren het wassende water is nergens te bekennen zelfs de zee kan ik door de schelpen niet horen…
Lia9 januari 2006Lees meer >

leven krimpt tot een gebaar

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 624
de klok verslaat de tijd al trager leven krimpt tot een gebaar en blik langzaam is er rust gekomen als stilte in de ochtendmist huizen dromen tegen heuvels onder hemels wit en blauw zachte flarden ruisen uit het dal vermengd met geuren van verval water kabbelt litanieën pluizen dollen in de wind kleuren delen groenversnijdend schilderachtig…
wil melker3 augustus 2006Lees meer >

LANDSCHAP

gedicht
2.8 met 37 stemmen aantal keer bekeken 11.072
Waarheen waait de wind in dit verstilde landschap, hoe zweven mijn ogen doorheen deze stilte, wat brengen bewegingen in mij teweeg als ik hiernaar kijk met mijn stille geest?…