4186 resultaten.
Het afscheid voorbij
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
2.145 Als de nacht zuchtzacht uit de aarde komt
donkere leegte opstijgt uit koude klei
het gezang mijner kind'ren verstomd
denk dan nog eens aan mij
Als de lente in jouw lichaam herleeft
als vlijtige liesjes op een rij
die jij gezwind en dartel water geeft
denk dan nog eens aan mij
Als de open haard gezelligheid dicteert
het warme 'ons'-gevoel…
die alles wist van gisteren
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.030 ik zoek je in de ochtendmist
die alles wist van gisteren
ik ben je kwijt geraakt in
de tweestrijd van je hart
je kon het niet meer aan
en moest me laten gaan
ik wacht op je bewegen
in flarden grijze kou
je jas van bont omvat
het lijf waar ik van houd
handen die me warmte geven
ogen die me weer doen leven
lente bracht wat bloemen
in…
Liefdesboeket
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.729 - ik blijf van je houden
zelden tijden van distels
de nectar is dan al in zicht
- mijn liefde is aan jou gericht
wij, verslingerd als kamperfoelie
met de zachtheid van mos
- ik laat je niet meer los
nooit het gevoel van muurbloem
maar dansend als een blad in de wind
- op jouw melodie die mij bindt
gevoel gelijk bloemen der lente…
Erwtensoep
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
6.165 deelde deze uit vanaf de steiger voor ons zomerhuisje
de soep genoot een faam tot ver achter de dijken
men reed er graag een plas voor om of kluunde zich de bramen
een enkeling trotseerde een nat pak onder de brug
slechts éénmaal is zij ingegaan op een verzoek om het recept
een vage kennis wou het sturen naar zijn zuster in Amerika
in de lente…
Sterrenstof
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.303 passen met de wind
in je rug
De winter ademt
een kille sfeer uit
het kan je niet bekoren
je hebt de liefde
opnieuw ontdekt
daarom is de sneeuw
net sterrenstof
wat vanavond alleen
jou bedekt
Dankbaar kijk je
omhoog naar
wat er over jou
wordt uitgestrooid
koning Winter is
jou goed gezind
hij heeft je
hart ontdooid
’t is jouw lente…
Lentedromen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
988 Bij de eerste tekenen van de lente
Worden verlangens weer gewekt.
Een frisse wind waait langs kleuren,
Ramen worden weer opengezet.
Bomen gaan botten,
Het nieuwe groen geeft je hoop.
Weelderige bloemen groeten jouw rust,
Je geniet van deze oogstreling, heel bewust.
Je schept de geuren in je hand,
Stofwolken verdwijnen in het zand.…
heel even
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
2.436 zomaar
een lente-dag
nog maar nauw'lijks
de winter vaarwel gegroet
ontmoette ik haar
ademloos
het eerste woord
door mij gepreveld
amper hoorbaar
fluisterzacht
verdronken
in jouw sprankelende
waterval van woorden
die vertelden
over wie jij bent
en wat jou raakt
een sluimerend begin
inspirerend, vol reflectie
twee mensen
o zo…
Wat houd ik van de herfst...
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
773 Waarom slechts lente vieren als het leven
zo gauw voorbij gaat en de nevels komen
die hangen als een grauwe sluier over huizen
en hen zacht maken in hun contouren van steen.…
De wind en de liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
524 Zacht zucht de fluister van de wind
over moeder aarde
het stormt niet
maar een warme glans
van liefde
bouwt bruggen en kastelen
vriendschap
straalt van noord oost naar zuid west
ze vangt het op met beide handen
haar voeten dansen vrede
ze wil dat verder dan over de horizon
fluisteren tot waar
nu nog de bomen kaal van tak
in de wortels lente…
Wat een weer..
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
704 De lente die moet nog beginnen,
Wanneer komt het er eens van?
Ik kan nu echt niets meer verzinnen
En ik ben toch nog zoveel van plan.
Naar buiten dat is wat ik wil,
De tuin in, lekker werken,
Maar het weer blijft een bittere pil,
Dat kun je aan mijn humeur wel merken.…
Tulp
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
744 Ayaan is gisteren wel honderd keer geplant
Haar zwarte tulp zal in de nieuwe lente bloeien
Maar ik hoor Wilders in de Kamer alweer loeien
Over 'n linkse bloem, een ongewenst migrant
Dus haal ik hier meteen de druk maar van de ketel
Ik noem ze; 'Geert', mijn bereklauw en dove netel.
-----
AMSTERDAM - Het Rijksmuseum…
Hallo jij daar,
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
3.135 steeds in orgaan en hersenkwab
tot in het radeloze toe beroeren
Terwijl Sysiphus gaat wringen
doodmoe blikkend naar de straat
witte drap die de mens aanvreet
misselijk alleen achter laat
zompig vastgezet in vieze kringen
Geef dan nog niet op er is hoop
de sneeuw vandaag valt al dente
en geachte clienten bedenk ook
het wordt beslist ooit lente…
Een ware nachtmerrie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
635 Ze roepen om bomen van gewoon formaat
een langere lente dan de vorige
vooral om zomers en picknickmanden.
Hoe laat je de rest in witregels vergeten.
Hebben alle partijen vleugels en zij enkel vlerken?…
Saamhorigheid
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.705 gelukkig stel
zo helemaal geschapen voor elkaar
Ik zag hun ogen naar elkaar staren
een blik waar zoveel liefde uitstraalde
en dacht; waarom zijn niet allen zo
toen ik dat beeld weer boven haalde
Die man, die vrouw, zo stapel op elkaar
zoiets kan alleen maar echte liefde zijn
'k zag ze later op een bankje zitten
genietend van een echte lente…
haar betovering
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
662 ik lees woorden
van een vrouw, de diepere waarheid
van het kwetsbare
benoemd op iedere
lente- en wintertrede
in een zoektocht
tussen handen, klein en groot, in een lichaam,
vreemd gescheiden doch onafscheidelijk
en opnieuw
in adem, een bloem over fluisterhuid
zoals het optillen
wanneer het wenen
wensen golft, een spreken wordt
en…
Vlinder zonder vleugels ?
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.179 Je kwam liefde te kort, een woord
waarom gelachen wordt, het
blauw wordt ijs, daarna grauw,
niet in meer staat innerlijk te
bloeien, in de kou wordt alles
ontkend, de regen berijdt het
blad waaronder de vlinder geen
tehuis kon vinden en tot in
de lente zal zwijgen, een kale
boom op een oude prent, dat in
elk seizoen van kleur verandert…
New York - Queens
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
772 In een winterse laan
staat een stoere hoge boom
wit besneeuwd verheft hij zich,
onopvallend voor zich uit knarsend,
boven het luidruchtige verkeer uit
niet zwichtend voor de kou en de last
alsof bomen aanvoelen dat
de lente alles zal herstellen
Onder die boom
rust een doelloze zwerver
die ooit ergens liefde gaf en kreeg,
onopvallend onder…
Liefdesverdriet
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
702 Veel bloemen bracht ze voor d'r mee - de lente.…
Van boom tot as ?
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
605 Krakend ben ik gevallen, te
vroeg, mijn stammen in de lente,
een droom droeg mij weg op
vlotten, op een bed van kale takken,
waarop ik het avonduur op schreef
langs steile oevers waarlangs ik dreef
langs wolkenloze nachten,
langs de schroom van liefde
naar de droogten van de zomer.…
Mijn buurmeisje
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
724 “ Een lente per jaar en in het leven
slechts één jeugd is te kostbaar
om zomaar te vergeten. “
Simone de Bauvoir…
lenteoproep
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
452 laten we samen
bij het begin van deze prille lente,
na wekenlange mist van twijfel,wantrouwen en onbegrip,
na maanden van koude-kak-drukte en kille verbeten kilte
mekaar eindelijk opnieuw recht in de ogen zien,
niemand hoeft gezichtsverlies te lijden.
we hoeven niet langer
de verdorvenheid,
de domheid
en de zwakheid te promoten.…
Slank getailleerd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
647 Braque
Praags' Zwarte Madonna
Kubisme's icoon
(Huis van de Zwarte Madonna/Icoon
van het kubisme)
Bruggen van de
Moldau-rivier
Praagse Burcht in elke
Tsjechische Lente
Alle windstreken
Fotogeniek
Toren legt alles vast
Adembenemend
(Jindrisskátoren)
Praha, 2011…
Zijderups
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
667 (Sterrennacht)
Jouw lippen voelen als
Satijn; fluweelzacht
Bloed giert door mijn a'dren
Blij als ik jou zie
Lente, zomer, herfst en winter
Jouw liefde warm
Sterrennacht
Jouw lijf voelt als zijde
rups. Natuurgetrouw
en zacht als eeuwige
Voor altijd balans
Voorjaar, najaar en hoogseizoen
Laat mij van jouw
(Kom bij mij!)…
Relatie.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.033 Maar toen de lente was gekomen
Vielen voor mij ineens de bladeren van de bomen.
Het waren grauwe dagen.
En de zon scheen nog maar bij vlagen.
De waarheid kwam naar boven,
Ik wilde het eerst niet geloven.
Duwde het weg uit mijn hart,
En wilde weer een nieuwe start.
Al die mooie woorden van jou,
Daarom bleef ik je trouw.…
Herfst en dan...
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
1.498 Ik ga gebukt,
gedrukt door last en zorg van vele jaren
Ik denk in de verleden tijd, ik denk aan sterven
Laat, voordat een andere lente komt
een zachte dood mij komen werven
dan kan ik rusten, rottend in de koude grond…
Ik zag beelden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
860 Ik zag mensen elkaar groeten
Ik zag ‘n dag waarop het in de hele wereld lente is.
Ik zag beelden die mijn hart,
mijn geest, mijn ziel,
mijn hele wezen optilden
en neer liet strijken in een groen dal.
Ik zag beelden die reikten over grenzen van de tijd.
Ik zag beelden van een toekomst waarvan we allemaal dromen.…
Ik ben geen treurwilg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
560 tranen langs mijn stam benee
edoch de mensheid laat ze vloeien
als natuur verkleurd met regen
lijdt men aan projectie naar mijn kruin
er zijn soms armen om mij heen
uit liefde wordt er stil gefluisterd
waar mijn groenheid is gebleven
men verstaat mijn schone boomtaal niet
spreek ik toe in zacht geruis
men mij de tijd moet gunnen tot de lente…
Mijn wereld vertakt zich
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
541 Die te vegen, groepeer de zinnen,
dieper achter woorden die ik las,
souffleur en acteur treffen elkaar
in een laatste act, om dit boek te
wegen met een komische bladwijzer
in een merkwaardige klucht, vertakt
de wereld zich in een corso naar een
lente die te vroeg werd uitgeroepen.…
Landschapvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
870 licht gaat vrolijk aan en somber uit
schemering begint weemoedig
wanneer beekjes dalen naar rivieren
door achteloos gesmolten sneeuw
het bos heeft honderd bruine lijven
in avondmist bij het zoetwatermeer
en neemt de mensheid op met bomen
door houterig schrijven blijven dromen
waken over waarheid en jouw liefde
landschapvriend, is ook in lente…
SONNET 46
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
734 Zojuist verloor ik weer mijn ziel aan Bach
Adagio 'Concerto en ré mineur'
het heeft zoveel van verlangen en treur
ben vaak door zijn noten en tonen van slag
zoals hij gevoelig wenend meevoert
langs het hemelsblauw klassiek gelaat van
het schoonste wezen op aard, voel dan
eeuwige droom die met liefde ontroert
kom vrouw, waan der permanente lente…