6466 resultaten.
Vuur in mijn buik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
433 Haar gedichten gaan ook over mij
ook al kloppen ze niet helemaal
er is wél een vuur in mijn buik
misschien kan het gedoofd worden
maar zolang het brandt, verlangt het
naar het beste van jou
dat mijn schoonheid niet begeert
om mijn lippen binnen te dringen
maar hunkert
naar het beste van mij
het zware geheel, heilig
en veilig, mijn thuis…
Haar beeld
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
457 ze druppelde
glinsterend
groene voeten
in het koude
ochtend gras
spiraalde
ronde speelse
vormen in
haar gaan
door het nat
licht scheen
alle kleuren
door gebroken
stralen van
de ochtendzon
feeëriek
danste zij
met de frêle
schaduw van
haar beeld
vonkte volmaakte
schoonheid in
het langzaam
doven van haar
ochtendsleep…
LAIS CCXVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 Dat ’s ochtends de liefde zich ontplooit;
dat het in haar zo blij en levend is;
dat het zich te vaak aan twijfel vergooit;
dat het nooit is zoals zij wil dat het is;
dat alleen zij, LAIS zijn einde is;
dat al de schoonheid veel te snel vergaat;
dat het zich in niemand anders nog ziet;
dat de mens vrij denkt maar briest als een paard;
dat het…
Te Oud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 Afkeurend vele blikken
Scannend van top tot teen
Priemende speldenprikken
Geniepig en gemeen
Ik weet heus wel mijn benen
-Hun schoonheid is ver zoek-
Die zijn om te bewenen
Zo in een korte broek
Ik moet het wel bekennen
Het is dus geen gezicht
Maar oh wat is het wennen
Aan zo een volksgericht
Bij ouderdom hoort ongerief
Stilzwijgende…
LAIS CCLXXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Er is de schoonheid in de lelijkheid.
Er is een zucht die spraak doet verstillen.
Er is geen plaats, geen lezer en geen tijd.…
Avondschildering
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
435 Waarom nog één woord vuil maken
aan het weerspreken van een waarheid
als schoonheid ligt besloten
in de kalmte van het zwijgen
maar zelfs zwijgen verdacht is in tijd?…
Volmaakt in imperfectie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
264 kan niet breken
het kan overslaan
als ingehouden adem
en doorgaan
Een hart is volmaakt
in imperfectie
perfect in harmonie
met je natuur
Een hart met littekens
klopt onvermoeibaar
heelt de scheuren
Een hart vol verlangen
blijft niet treuren
is vrij van gevangen
wil in ontvankelijkheid ontvangen
Een hart
bevangen door schoonheid…
Venus van Fleringen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
190 Jouw goddelijk lichaam
uit Parisch marmer gehouwen
eenzaam in het zonlicht
die lange verstilde jaren
verdicht smachtend en
wachtende lippen
ontvang mijn kus
mijn omhelzing
de warmte van leven
Jouw verstening zal verjaren
als wij vertrouwen op onze liefde
blijft ook jouw schoonheid behouden…
Samenscholingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
38 Om de harmonie en de schoonheid
van de mensen, in een dorp
of een stad te observeren
moet je een toren bouwen
Want van dichtbij ruik je alleen
de wrijfvlakken en de wetten
van aantrekking en afstoting
van zielen die voelen
één te zijn zonder te weten
hoe dat werkt, hoe het kan
georganiseerd worden:
talloze kleine groepen
en samenscholingen…
nog groener dan het was
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.740 ik zal mijn vingers
niet meer buigen en
haken aan wat leven geeft
die tijden zijn geweest
ik moet ze strekken
om de dood het grijpen
te beletten anders viert
de jager snel zijn feest
ik zie het gras nog
groener dan het was
struiken in hun vol ontluiken
terwijl mijn herfst ze moet sluiten
de dagen korten
maar er is meer licht in…
ALS IK DE KINDEREN ........
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.864 Als ik de kinderen zie spelen
dan is de hele wereld mooi
en heeft de herfst de kleuren
van een prachtige lentetooi.
Als ik de kinderen zie spelen
en hun klaterlach heb gehoord
dan ben ik alle ellende vergeten
en hoor ik weer elk lief'lijk woord.…
de jaargetijden
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
927 Een dek bladeren en regen
waaronder zomer sterft
aan geen mens of dier gelegen
het is gewoon de herfst.
Een winterlied verhaalt
over lange koude nachten
gure wind en ijzige grachten
en hoe prachtig wit neder daalt.…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
2.092 heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen
steeds de mooiste kansen plannen
om deze herfst…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
766 heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen
steeds de mooiste kansen plannen
om deze herfst…
waar Pietje was
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.163 een plank in het park
draagt de schilfers van de herfst
in bruin verlaten kleuren
door naaktheid omgeven
op zijn houten lijf staat
uit de weggelopen keuken
van een randbewoner
een kommetje met water
te waken naast een pluim
die blijven hangen is
welke vreemde vogel toch
kwam hier snel een bad nemen
om dan weer weg te vliegen
dat zijn…
Nog altijd geroodkoperd
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
748 toen ik stil
in de archieven dook
papieren vleugels
weer ontvouwde
wist ik je terug
je schudt het stof af
van je rug als jouw
dossier nu wordt geopend
ik hoor je lach
nog altijd geroodkoperd
leeft nu in mijn handen
als een lenteduif
vliegt op voor even
zomer en de herfst uit
zag je oogsten in je vlucht
het ongetemde leven
je…
Wintergevoel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
576 het werd ietsjes kouder
de hemel betrok
de herfst werd ouder
hier viel de eerste vlok
een wit tapijt
bedekte de aarde
zonder enig respijt
of de hemel opklaarde
sneeuw bedekt de grond
vriesman houdt de hand
wij gaan de seizoenen rond
biologisch zo gepland
sneeuw zal terug verdwijnen
herhaling valt ons te beurt
de zon zal wederom schijnen…
Neem me mee
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.153 Ik geef mijn stem mee aan de wind
Langs de dagen en de nachten
Langs een droom en werkelijkheid
Ik geef mijn warmte mee aan de winter
Langs lage wolken en vederlicht gemijmer
Langs witte dekens en roerloosheid
Ik geef mijn bladeren mee aan de herfst
Langs de lente en de zomer
Langs een traan op papier
Ik geef mijn liefde mee aan de nacht…
Hoog in de lucht
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
981 Jij kleine slaper met je stille ogen
De lente is je vriend
Sprankelend zijn je dromen
Jij wilde vogel met je schalkse lach
Onstuimig in je zomer
Krachtig in je vleugelslag
Jij mooi mensenkind met je eigen lied
Helder in de herfst
Zoekend naar je eigen stem
Jij lieve, kleine engel
Als sterren in de winter
Meedragend in mijn hand…
De stem van een cello
gedicht
3.5 met 78 stemmen
35.257 denken
de cellist Widlund vertelde me dat
er in dit instrument iets huist - een stem
een al heel oude stem waarnaar je zoekt
als je speelt en die je herkent
als je haar vindt
misschien is het dat waarom ik moet denken
aan de oudste geluiden die ik ken, zoals
neuriën, zingen, kreunen, huilen
en ook aan de kleuren van een woud in de herfst…
Cello
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
1.741 Denk toch niet aan
jaargetijden: klinkt de herfst van tessi-
tuur dan lager dan het zwoelen van de
lente in uw oren? Rutger, luister even:
als ik cello speel, dan zit ik in de
voren van het boerenland. Ik ruik de
paddestoelen, want het is mijn aarde.
Ik laat geen water achter in de lente.…
Donkelen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
736 Verwonderd zoekt zij
langs ijzeren wijzers
van de comtoise naar
gestolen tijd
monotone tikken brengen
adem noch uren dichterbij
helder wordt plotsklaps
het laatste beeld
alras schimmig vervagen
ooit gesproken zinnen
donderslagen komen in de
donkere uren veel later
het verlangen naar
de herfst schiet
door haar heen als
hete…
Ontastbaar dichtbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
672 Hoe blijft de zomer blinken in haar ogen
terwijl haar zacht gezonken geur
al slaapt in 't gele glooien van een herfst
verloren rimpels in de huid van hoge bomen.
Ze is er niet. Ik zie haar wel.
Ik luister diep en hoor ze praten.
Zonder ogen. Zonder oren.
Zij danst roerloos door mijn leven.
In de stilte van de dagen.…
Licht belegen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
692 levensjaren wijzer
rimpels onbevreesd
het dunne haar iets grijzer
handen verlegen verbonden
vervagen geleefd verleden
littekens als schrijnende wonden
tekenen ons nu, ons heden
ogen schijnen stralen
vervangen intens verdriet
langzaamaan verdwalen
het nooit en ook het niet
lente ziet weer kansen
haalt zomer dichterbij
zelfs de herfst…
Een voet afgezet
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
852 De herfst met zijn wondere luchten,
zijn kortere dagen, zijn vruchten,
hij stemt ons tot inkeer en vrede
en hoedt ons bestaan hier en heden.…
"het moet door je heengaan"
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
676 kom dichter, lyrisch over herfst
schrijf dat het blad verdort en sterft
en dus de dood je even meeneemt
je weet, een goede musicus
voelt als hij speelt de liefde
in zijn lijf, de heimwee en de pijn
verzoening met het leven
hij voelt de klank, zo diep vanuit de snaren
de trilling door zijn bevend hart
het ritme, kloppend door zijn aderen…
Het gif van deze zomer
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
638 Deze zomer zal niet paraderen in een
dodenmars waar ’t verdwijnen
zich classificeert als nummer één
terwijl de hemel tergend traag
de zon doet rijpen
brengt mijn groet de warmte
die zich schorpioent tegen het grijs
van de komende herfst, het lijkt een
visioen die het gif laat vloeien
en het sterven overtreft
met leven dat nog ongeschonden…
Liefdesgedicht
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.062 Ach liefste,
spreek me aan, ergens
diep in de herfst.
Niemand zal het weten.
Zelfs niet in het mooiste,
aangrijpende
verhaal.
------------------------------------
afbeelding: beeldentuin Dehullu 2009
kunstenaar: Tjikkie Kreuger…
liefdesgedicht
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.301 Ach liefste,
spreek me aan, ergens
diep in de herfst.
Niemand zal het weten.
Zelfs niet in het mooiste,
aangrijpende
verhaal.
------------------------------------
afbeelding: beeldentuin Dehullu 2009
kunstenaar: Tjikkie Kreuger…
smoeltje
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
696 de gele herfst
glanst goud dit jaar
we spreken af, de kleine man en ik
dat alles liggen blijft
zodat de zon nog wat kan spelen
en zo terloops vertelt hij mij
wat het verschil maakt
in het leven
dat kan de liefde zijn
(dat doe je met een hartje)
of niet, maar ook....…