41380 resultaten.
Zoekend dansen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 Getuige van haar diep gevoelde heimwee,
die onaantastbaar woelt,
resoneert het verhaal van blindelings zoeken naar schoonheid in metaforen,
die het leven tot verhaal en mythe,
tijd en thema bekoren.
Tijd,
de tijd bestaande uit weefsel door haar zelf geweven.…
Stromend water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Hij zal niet slapen,
hij kan niet slapen, als de stroom hem mee voert,
weg van zijn dagen in de tijd.
Ik sta op en loop,
verwassen
door de zwarte moeder,
de tijd in (zwarte bij honing gevend).
En toch,
terwijl ik hier weg wandel,
blijf ik wel ook daar
aan de oever zitten,
midden in de dans.…
(iii) Verborgen water
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
535 Uit mijn hart groeien wortels
naar het water van het kind,
alleen samen leven wij,
overleeft het kind de tijd.…
SAMEN MET DE ZANGLIJSTER AAN DE VINKENSLAG
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 De tijd vliegt
'fime flies'
ik hou zeker van de melodische zanglijsters
maar niet van de kattenbelletjes, lijstjes
ik ben zeker van de melodieuze vinken
maar vinkjes, afvinken ho maar!
maar de tijd vliegt en op 12-2-26
ga ik mijn 75ste levensjaar in
dan gaan die vogeltjes fluiten
omdat ik lijstjes ga maken van 'To do!'…
De glazen tijd
netgedicht
4.2 met 62 stemmen
2.974 alhoewel overkapt en gedragen
door hemel en aarde
en beschut door
vier sierlijke pilaren
is de loper des tijds,
uiterlijk gehuld
in het goud der armen,
op een voor mij ongekende dag
opgehouden
de voortschrijdende minuten
langzaam opbouwend te vergaren
ik zie hem zielloos staan
tussen verleden van allerlei aard
onderwijl…
De tijd ben jij
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.569 Je kijkt me aan
Alsof je iets wilt vragen
Mijn hand glijdt langzaam door je haar
Het lijkt eindeloos
Die ene blik
Voor altijd veilig opgeborgen
In mijn gedachten
Ik geef je een kus
Tintelingen
Over heel mijn lichaam
Minutenlang
“Ik vind je lief”
Fluister je zachtjes in mijn oor
Ik antwoord zachtjes
Zonder iets te zeggen
De tijd…
Met de tijd terug
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.089 Het is net alsof ik,
door de tijd wordt ingehaald,
bij elke grote harde tik,
wordt ik iets achteruitgehaald.
Ik draai in tegengestelde richting,
met de klok van het leven mee,
en elk uur volgt weer een lichting,
gaat er een stukje toekomst passé.…
verandering van tijden
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
848 spreek niet van vroeger tijden
peilloos diep zat nog in de leden
bij voorbeeld aangaande ping pong
vereniging voor het vast verband
vroeg men een representant
bijvoorbeeld in het algemeen
een tafel van hot naar her te rijden
voor de grote tafeltennisshow
of tewel wat een lid meer concreet
tredend uit het vereend geheel
achter zo'n meubel…
In mij woont de tijd
gedicht
3.0 met 11 stemmen
6.065 gemorste Eau de Cologne
waar bleven de stemmen die klonken
achter geblindeerde vensters waar uit
kleine maansikkels het spaarzame licht
verloren ging in de veel te grote nacht
waar bleven de beelden die zich met het verloop
der jaren vermenigvuldigen en heel soms keurig
gerangschikt zijn als foto's in een familie-album
in mij woont de tijd…
de tijden, ze veranderen.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Een snelle bolide met spoilers en speakers met
een enorm basgeluid, asociale gasten erin die
met duistere blik uit open ramen naar buiten
loeren, dat was in mijn tijd nog helemaal niet.…
Spiegels van de tijd*
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
558 De tijd vliegt maar de dagen gaan traag en
dan ineens is er weer een jaar voorbij
dagen verschieten tot witte vlekken
hoe meer ik zie hoe minder ik geloof
Achter de dijken onder de hemel
huilen de wolven in de koude nacht
het ettert in de buik van de aarde
spiegels stijgen tegen de klippen op
Meestal is stlte beter dan woorden
stilte laat…
LAIS CCCXXVII
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
379 het streelt haar in het veelvoud van de tijd.
het lost zich op in honderd handen en ‘ t
bevrijdt haar van de windsels van de nijd.
’t vertelt haar nu de ziel zich heeft herkent
met lompe tong die traag haar taal verkent,
‘ t verhaal dat hem tot haar heeft voorbestemd,
dat zij als water is waarin hij zwemt.…
Zingen, hoe de donkre wereld
poëzie
3.1 met 24 stemmen
4.292 zijne ronde reize gaat;
zingen 'lijk de merel merelt
'lijk de nachtegaal, die slaat;
Zingen, blind, 'lijk vóór alle eeuwen
't laaien van 't onnozel licht;
zinge' als zon en maan, flambeeuwen
aan het duisterst aangezicht;
zingen: vreugde en smart, gesmeten,
al wat gloeit en al wat rijt
aan de gapend-geer'ge bete
van de hongerende Tijd…
Totaal witte kamer
gedicht
3.3 met 66 stemmen
25.006 Laten wij nog eenmaal de kamer wit maken
nog eenmaal de totaal witte kamer, jij, ik
dit zal geen tijd sparen, maar nog eenmaal
de kamer wit maken, nu, nooit meer later
en dat wij dan bijna het volmaakte napraten
alsof het gedrukt staat, witter dan leesbaar
dus nog eenmaal die kamer, de voor altijd totale
zoals wij er lagen, liggen, liggen…
explosiegevaar
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
778 over de doden geen woord
onvertogen, de levenden
kunnen slechts wachten
op die verlossing
ze kunnen immers
nog zoveel bewijzen
het kost alleen maar jaren
een scherpe pen slijt
nu eenmaal niet zo snel
als een stukje krijt
uitgestreken door de tijd
en massa's malse regen
ik hou de teugels in
verspil geen inkt meer
dan nodig, ik adem…
Ongrijpbare dingen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
841 Vader, U schiep veel ongrijpbare dingen
zoals de wind die ik hoor zingen
als ik hem wil pakken, lukt dat me niet
toch zingt hij gewoon maar zijn lied
Zo is het ook met het zonnegloren
als ik erin loop, voel ik me herboren
maar wil ik het pakken dan lukt dat niet
ik hoop dan dat niemand het ziet
En ook de tijd, Heer, ongrijpbaar als wat…
duindromend in vergetelheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
716 weg van bomen die
steeds dikker worden
bladeren die het blauw
groenwaaien in de lucht
van wortels waarvoor
stenen zijn gevlucht
jarenlange traagheid
die ze plet in grondverzet
van dichte ramen met
hun blinde ogen in
beton dat rotter wordt
door oxiderend leven
van dagen die als zand
hun levens slijten in
woestijnen van de tijd…
Imperfectum
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.302 begon al met het geloei
van varkens in de vensterbank
dat hoorde niet op vrije dagen
met grote plannen
De klanten waren in goede
handen achtergelaten
dat zou ik later wel merken
Ik hoefde alleen maar een paradijs
van de tuin te maken en een
oeuvre van mijn passie
De dagen begonnen echter
met druipende vensterbanken
De zee van tijd…
maalstroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 bezwijkt
in tegendraads verlangen
stroomopwaarts naar de wel
waar het alles ooit begon
te zwak in benen en in armen
wanneer de vloed te sterk blijkt
het onmacht aanvaarden moet
versopt verrimpeld
beurs geslagen en bemind
wentelt als hulploos wrakhout
het als oud mens vermomd kind
meegezogen in de maalstroom
van de meedogenloze tijd…
Twee seconden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
561 Mijn adem stokte
Slechts twee seconden
Voordat mijn stem de stilte verbrak
Twee seconden
Ik niet ik en jij niet jij
Maar wij
Volledig met elkaar verbonden
Jouw lippen op de mijne
Twee seconden, of eigenlijk een uur
Als vlam en vuur
Niet te onderscheiden
Slechts twee seconden in de illusie van tijd
Zoals de golf en de zee
Zijn wij…
Het losgeslagen anker
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
807 Het requiem van scheepsmotoren
legt mijn hart diep in ’t gehamer
van het geslagen rood en waar de dood van
het besef mij leidt door open ruimtes
en de geestelijkheid van het acces
want zelf mijn staren heeft de tijd geduurd
Het vooronder.…
Verblijd u
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
704 Verblijd u te allen tijd
Want God is goed
In alles wat Hij doet
Hij, die ons leven leidt.
Verblijd u in de Heer
Want Zijn macht is ongekend
En Zijn liefde is onbegrensd
Zijn goedheid keert steeds weer.
Verblijd u in de Heer, elke dag
Wil Hem danken voor al het goede
O, Heer, neem ons op in Uw hoede
Wij prijzen U met diep ontzag.…
Lichtheid van het bestaan
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.455 blik verhult een groot verlangen
De scheurkalender aan de muur
Verhaalt een spreuk en bijbelwoord
Dat als dagelijks slotakkoord
Weerklinkt in ‘t vroege avonduur
Ik hoor de gangklok soms nog slaan
Als ik stil zit weg te dromen
in een haast vergetelheid
Hoor.. in de verte kraait een haan
De zon is bijna opgekomen
Ik ontwaak weer in de tijd…
te laat
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
626 Alle dagen
Sneller en donkerder
Alsof de tijd geduwd wordt
En stilaan lijkt te vervagen
Gedonder
Maar niemand die het hoort
Stilstaan en rond u kijken
Kan veel met je doen
Beseffen dat dit alles tijdelijk is
Goed doen voor het bezwijken
Zoeter dan een miljoen
Een plaats in iemands geschiedenis
Wat een droom!…
In luchtkastelen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
504 in lege uren
verspelen minuten
hun verwachtingsvol spel
tegenstrijdige
emoties en verlangens
opteren voor snel
om zinloos te vullen
door realiteit in luchtkastelen
te hullen golvend op wind
spelen als kind met
vuur van het moment
grenzen verkend
tot jij opent
in een vergezicht
ik dicht bij je wil zijn
nog vertraagt tijd als…
Heeft tijd een humane waarde?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 Er is niets oud en ook het
nieuw is er altijd al geweest,
voor een piramide is ook de
sfinx slechts een waakbeest,
een schil in de terminologie
van beelden waarover men
denken wil, deinen ideeën voort
in menselijke overleveringen
en ideologieën schouder aan
schouder in de menselijk geest
dat tijd in materie niet bestaat,
worden…
de vertedering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
359 mocht ik een regenboog zijn
dan kende ik al jouw weten, nu
sluimert de zinspeling
als een kwade nacht
in een weerzinwekkend tafereel
zou ik je willen omhelzen in de kleuren
die ons tekenen op het wit verlangen
en waar rust als een pilaar
de stoet met een hemels geschrei
ten onder richt
neen, de tijd klokt verder, verder
dan mijn vingers…
Een lege plaats
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
586 het voelt triest van binnen
nu jij er niet meer bent
die lege plaats in ons huis
waar je nooit aan went
de klok is stil gevallen
tijd houdt op te bestaan
geen enkel uitzicht
om nog op weg te gaan
de morgen wenkt niet
geen zon die mij omringt
een sombere verlatenheid
die zich overal opdringt
ooit komen wij weer samen
na die noodlottige…
De dag...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
553 De tijd die voor mij blijft,
ik ken hem niet
Vandaag gaat weer voorbij
en morgen zal ik wel weer zien.…
De Spiegel van Voorbij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
534 In tijd van vroeger
Zie jij de Spiegel van het
Voorbij, 't Verleden
In de Spiegel van
Het Verleden zie jij de
Toekomst van destijds
De toekomst later
Gebaseerd op die spiegel
Soms perspectiefloos
Met zeker de hoop
Dat het ooit goed zal komen
want de Spiegel van
't Verleden vormt een
Basis van de toekomst die
Zich voor ons uitspreidt…