7884 resultaten.
RAMSBECK
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
620 Zo liefelijk als het stadje was
Zo toegetakeld de poëet
Van wie niet een de naam nog weet
Van wie niet een de verzen las
Versvoeten vol versplinterd glas
Spoorden het dier aan dat hij reed
De schrijftaal die hij openreet
Vormde een incompleet karkas
Het vakwerk dat het stadje sierde
Kenmerkte hem nu niet bepaald
Tot hij een kleine kerk…
in een kring van vuur, oneindig open
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
630 tussen jou en mij
is er een oorsprong
en een waarheid die ieder heeft gezien;
een bewogen fabel bovenop het verlangen
of door het aaien
van een roze balsemien
in beroezing
en voltooiing van zinnen
zijn talloze namen reeds eerder geschreven
wanneer ieder ogenblik in liefde
zich door het leven heeft omgeven
het raakt je ziel…
pseudoniemen
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.909 hoe jij namen leven laat
één voor één karakters geeft, als mens
dromer
en als verlichte geest gekleurd
langs vijvers zweeft, de lelies blank
of roze licht
hoe je altijd zoekt naar juist dat ene mooie
diep vanuit jouw binnenkind
de wereld ziet
als vorstkastelen
al jouw pseudoniemen komen uit je hart
opgetekend als dezelfde mens…
Glimlach uit het avondland (5)
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
581 Zon verliest zijn kracht,
niet omdat hij veroudert,
schaduw rekt z’n tijd
Als men tekens leest,
hemellichamen zonder naam,
met ingetogenheid.
Vissende reiger
overleven op beide benen,
doet het ook met een.
Ongeboren kind,
bevrijd in het niemandsland,.
bron van vruchtwater.…
De zee van jouw woorden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
632 heb in muren
je naam gekerfd
mijn mes geslepen
op bomen
het hart gesneden
met pijlen doorboord
godvergeten veel
van je gehouden
jij hebt me niet gehoord
mijn liefde werd stil
verdronk in de zee
van jouw woorden
mijn golven
sloegen stuk in de
drukte op strand
als los zand
liet jij mij
door de vingers glijden
naamloos op…
Naar Eddy van Vliet: Dood
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
586 Je bent geen onbekende
Houd mij niet voor de gek met mannen
waarvan niemand de namen durft te noemen.
Leg mij niet in een bed tussen kwijlende
gedachten die van geilheid niet weten wat ze zeggen.
Klop mij geen geld uit de zak
voor nutteloze uren in chique dancings.
Veeg je voeten en wees welkom…
Rembrandtcyclus: anno 1633 ik kan je niet schilderen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 ik doe mijn naam geen eer aan lief
dat durf ik te beweren
jij bent een kunstwerk op zichzelf
en niet te kopiëren
er is geen kleur te mengen
in de zachtheid van je huid
je schoonheid is te machtig
die het strelen van penselen
niet erkent: jij bent mij veel te mooi.…
Zaagselsporen… (2)
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
809 Laat kinderen lezen,
dat zij hun naam en oorsprong zien,
gebeiteld in marmer.
Hoever moet ik gaan,
blikken uit ogen te vergeten,
wat kinderen is aangedaan.
Oud en vertrokken,
vanaf die tijd gedoofd in mij,
haar zwavelstokken.
Houten speelratels
kleppen kinderdromen
tot madeliefjes.…
gevallen engel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 gevallen engel
het leefde van de lucht in je longen
tilde door je maag heen de zware stenen op
tegen je te zwakke rug aan
het begon op deze dag met negenenveertig uren
een koude week
de eerste bladeren vielen
en jij zag de engel voor jouw dood aan
overschrijd geen grenzen
wie zonder naam een rots kan zijn
mag als lijk bekeken…
NORA STORM OVERLEDEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.162 Ze heeft haar naam eer aangedaan.
Ik draag dit korte gedicht op aan die vrouw van weinig woorden, veel daden!
Dé Nora Storm is gaan liggen
maar het slechte weer blijft
een nieuwe storm zal opsteken
omdat mooi weer niet beklijft!…
Ooit misschien
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
689 ‘k Had dit nooit gedacht,
’t Kwam totaal onverwacht,
Je zei ; ” Ik ga met je mee”,
Waarom zei ik geen nee,
Je nam mijn hand,
En gaf die kus,
Het ging zo snel,
Zo onbewust,
De spijt en schuld, die kwam nadien,
Hopelijk had niemand ons gezien,
Je hoort bij haar,
En niet bij mij,
Ze heeft je nodig aan haar zij,
We weten niet nog voor hoelang…
laatste handen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.311 je nam je schaduw en verdween
tussen bladerloze bomen
geduldig maar tevergeefs
bleef ik wachten op nieuw groen
maar
het donker bleef stil
toen de tijd het ook niet meer wist
besloot ik op zoek naar andere kleuren
nieuw licht te zagen
het zwart aan jou te laten
niettemin
mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen…
“Uit het niets”
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
481 Uit twee ongelijke
stenen vonken van
vuur, ontstaat de
pijn en warmte waar
jij op mijn huid ontdooit,
al spelend plooit een
naam zich tussen navel
en je haar,proef het
vlees en bloed, daar
waar ik de onzichtbare
tintelingen vermoed.…
Briefje voor de super
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
489 D'r vader zag dit en zei: 'Liefje,
wc-papier nam je. Waarom?'
Ze verklaarde: 'Je vraag vind ik dom!
Zo een vel is een boodschappenbriefje.'…
Bij de dood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.078 Op die winter dinsdagavond
spande zich om jou
de blauwe hemel
en het brandde, brak en week
alsof dit afscheid zomaar
komen kon,
als zomerliefde,
fel van vorm en naam en kleur,
alsof de bleke zeeën van de maan
zich wenden kunnen naar de zwarte zijde.
Wat niet gekund had, is gebeurd.…
De derde eenzaamheid
gedicht
2.5 met 47 stemmen
9.995 In mijn aren hangt hun tijd te drogen,
Op kousenvoeten te vergaan van geduld,
Want mijn lijf van graan en gras is oud
En verschraald van zovele jaren
Grazen op mijn blakende naam.
---------------------------------------
uit: Meisje dat ik nog moet, 2010…
Vannacht
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
965 Hij is gevallen bij het raam
zo onverwacht, ‘t licht gebroken
dat in zijn ogen werd ontstoken
als hij me groette met mijn naam.
Als in de herfst de laatste roos
de fletse blaadjes af voelt breken
die krullend opgaan in de wind,
weet zo het lichaam, smal en broos
zijn geest al grotendeels geweken
dat nu zijn laatste tocht begint?…
Gemekker
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.232 En ieder pijntje nam hij zwaar.
Hij was beslist niet te benijden.
Hij stierf, een lijk heeft niets te vrezen.
Zij dacht: het is voorgoed voorbij,
de lijdensweg. Die man van mij
is dood, maar ook totaal genezen.
Ze bleef er veel te vaak aan denken,
aan het gemekker van haar klager.
Het leven zonder was zo mager.…
Liefhebwilg
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.152 heb mijzelf
afgelopen dagen gestalkt
hoeveel takken ik tel
die niet te benoemen zijn
de straling is niet altijd
verlangen naar fysiek genot
dat stapsgewijs stijgt
naar hoogtepunten
platonische liefde
verloren dreigt te gaan
kan evenzo slapeloos breken
redding is de enige optie
laat mij dan als de wind zijn
waar mijn naam een deel…
de wereld valt stil
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
1.995 je was voldaan
het leven te leven
van liefde geven
je geest nam wel waar
maar keerde om
naar vroeger tijden
je liet de wereld los
nu zweeft berusting
de triestheid vlucht
verlicht je laatste adem
niets verstoort de dood
hij is niet kil, maar eerlijk
naar jou, hij neemt je mee
de wereld valt even stil
14 april 2012
ter herinnering…
Ik droom de dag
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
710 lenteochtend, zo sluimerig mooi
toon je het stille weidelandschap
enkel een kievit is mijn metgezel
het verenkuifje maakt een dribbelpas
rond een kuiltje in het akkergras
roept zijn eigen naam
kiewiet, kiewiet, kiewiet
mijn mond blaast kringelwolkjes
door het zuivere koude ademen
ik droom de dag alvast naar mij toe
er ligt een…
menéér de Jager
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
668 U kijkt zéér tevreden menéér De Jager,
in Brussel zal Uw naam wel zeer verfijnd
over ieders lippen rollen,
maar hier in Nederland.....dat schrijnt....…
Vannacht
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.056 er werd mij een
engel gestuurd
aangemaand door boven
of wellicht lokaal ingehuurd
zij zong voor mij
het lied van troost
waarin eindeloze liefde
werd aangeprezen
na een wijle
hervatte mijn
neusgeronk
zijn gelijkmatigheid
zodat ik nu echt
in het onbewuste zonk
*
bij het ontwaken
proefde ik aan de dag
en nam…
Een open hart
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
896 Tranen namen iets mee
recht vanuit een gelovend, open hart.
Dit hart werd zwak, week
't brak en bezweek
kwetsbaar als het was
voelde het iedere steek.
Verlangend naar al wat onmogelijk bleek.
Omringd door onbegrip hierom heen.
Voelde het steeds meer verlaten en alleen.
Van jou heeft dit hart eens gehouden
als nooit tevoren...…
Airbags
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Haar borsten namen de functie van airbags over en redden haar het leven.
Ze vond haar eigen borsten veel te klein,
Dus wou ze graag een tweetal implantaten,
Met 38 KKK als maten,
Ze wou gewoon de grootste die er zijn.
Met zulke joekels kan je niks gebeuren,
Met prammen is het o, zo veilig scheuren.…
Een stem
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
801 Een stem riep mijn naam
zag niemand staan
toch wist ik welke weg te nemen
terug in het verleden
waar schemer nog altijd strijdt
het opnieuw doorleven
de schaduw weerstaan
dan alles achter laten
ballast weg om door te gaan
die stem bracht me ook terug
plots braken wolken open
waardoor het zonlicht scheen
toen besefte ik dat schaduw
voorgoed…
Een nieuwe toekomst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
826 dromen over regenbogen
Met aan het eind die pot met goud
We hopen ooit iets te bereiken
En dan opeens gaat alles fout
Geen droom meer om over te dromen
Geen regenboog meer vol van kleur
Opeens wordt alles grijs en donker
En dicht gaat die mooie deur
Misschien dat er een andere deur komt
Met minder goud en kleur en pracht
Maar met jouw naam…
Dromen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
858 Ik sta eenzaam voor het raam
wacht je ergens op, vraag je
verwacht je iemand, vraag je
ik schud mijn hoofd
je zou het niet begrijpen
het zou je ongelukkig maken
maar ik,
ik keek uit het raam
ik tuurde en speurde in mijn gedachten
ik schrijf de naam van hetgeen mij nooit
meer zal overkomen
ondanks al mijn bidden en al mijn dromen
liefde…
uiteindelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 elk beeld vertelt een oud verhaal
rond mooie woorden struikelt het gevoel van
volgepakte zinnen
om te beginnen was er nog een zachte foto
en een valse naam, die
afscheid aan zijn slippen droeg
waar ik ook naar vroeg, het rolde voor me uit
geen uitgestippelde staketsels
of een patroon naar nieuw
duinenzand grondt helm
aan zee verlaten…
Sterrenstrooisel wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
721 Hier in het grijs van de voortgaande nacht
bespeur ik zwak mijn naam in kabbelschijn
van water dat op sterrenstrooisel wacht,
voor ogen als een richtpunt hoopt te zijn
tegen scherpte van diepgevoelde pijn.
De wolkenlucht blijft het plan verstoren,
straks gaat maanlicht daar ook in verloren,
heeft duisternis opnieuw de overhand.…