35704 resultaten.
ontwaken
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.665 in vers vertrapte aarde
staan mijn voeten
onwennig
ik volgde je lach
en de ronding
van mijn verlangens
jij draait je om
en vraagt waarom ik hier ben
of ik je ken
de aarde zuigt
mijn woorden zacht naar binnen
verlies mijn zinnen
en mijn eigenwaarde
doch zonder een geluid
beroer je zacht mijn huid
kust mijn koude lippen
terwijl de ochtend…
Vaarwel en tot ziens
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
2.397 Zij bewijst dat het tussen de oren zit
door die beet te pakken, rond te draaien
tot hij tranen voelt
Daarna uit volle kracht één keer
twéé keer op de borstkast slaan
die galmend toegeeft géén plek
voor haar te zijn, maar dat hoort zij
allang niet meer, zij is ver weg
Buiten in de frisse lucht stijgt het
duister uit de grond, zingt een merel…
Over het spoor....
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
4.183 Je woont aan de overkant van het spoor,
maar het lijkt af en toe of je zo ver weg bent.
Ik kan je hier bijna horen lachen,
het is toch net of ik die lach nooit heb gekend.
Als ik heel stil ben,
kan ik je zelfs horen zuchten.
Maar zelfs dit laatste geluid sterft af...
omdat ik mijn hart niet bij je kan luchten!…
Eén avond zonder pijn
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.577 Verloren loopt ze ver weg
van die plek in steen,
verhard heeft ze het overleefd.
Getekende woorden
branden in haar ogen,
te lang hebben stemmen gelogen.
Ze probeert haar angsten te verbranden,
maar ze verassen bitter
in haar diepste bergwanden.
Geboren werd ze veilig
in een avond zonder pijn.…
De zon daalt, wij hebben ons verinnerlijkt in ons bootje
gedicht
2.8 met 24 stemmen
16.051 De zon daalt, wij hebben ons verinnerlijkt in ons bootje
en varen zoet vereenzaamd in een landschap
waarbij ik roei en jij met elegante handslag het water
in het water schept opdat wij zinkende niet zinken
in het water waar zo pas zie ik omkijkend land was
en ver voor mij op de kant was de kindertijd en wuift nog
o god wat hou ik toch van de knieën…
Puber
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.149 Ik kijk naar jou,
je donker haar
hangt als slierten
om je hoofd,
je blik oneindig ver,
maar in jouw ogen
zie ik een ster
van herkenning.
Jij kijkt mij aan,
je ogen zeggen
wat je mond
niet spreekt.
Het leven doet pijn,
ik wil liever
alleen zijn,
heb geduld!
Onze ogen
zoeken elkaar
in vertrouwen.…
de tijd is uitgemeten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
765 zacht klinken de seconden
de klok is blij
en wijst in uren aan
hoe ver het is
in vrolijk jou en mij
de tijd is uitgemeten
maar de wijzers
weten niet hoe ze
ons gaan stoppen in
het dansend liefdeslied
een koster in zijn
zomers korte broek
bengelt traag wat
donkere slagen in
een late avondgroet
jij bent lente daar…
Uitgesproken !
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.158 Wij vormen woorden maar wij spreken niet
de diepe stilte is van ver te horen.
Toch werd je eens als kind bij ons geboren
terwijl je ons als vreemden achterliet.
Wat bleef is de herin'ring aan je lach
er valt een schaduw over ied're dag.…
Gij moet wel liefde zijn...
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
913 Gij moet wel liefde zijn,
want zo onmachtig -
ik kan slechts in U leven
want overal en nergens zijt Gij -
einder en verlangen ver voorbij.
Een licht dat niet te stelpen is,
een fel vermoeden dat niet wijkt,
een stem die roept en zwijgt,
een schaduw die me wenkt
en drijft tot waar ik niets meer weet.…
Rozenkrans
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.855 In je weerschijn
veer ik echter op
keer ik terug
in volle bloei
vlechten onze lijven
een rozenkrans
slaan we het kruis
dat ons bestuift.
Dan treft liefde
ons beider hart,
smelt de rozengeur
van overgave.…
Bang
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.275 Je ligt naast me
en vertelt
je levensverhaal
Ik zie een kleine,
bange jongen
Hunkerend
naar liefde
Ik streel je
lief gezicht
Je ogen zijn ver...…
vanaf waar
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.046 Hoe ver weg
vanaf waar dan
mag je iemand missen
is `n mijl genoeg
zijn twee passen te vroeg
en als je naast me zou zitten
en hoe lang
vanaf wanneer
mag ik jou gaan missen
twee maanden
of mag ik in weken meten…
Vergeten graf
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
735 letters van mijn zerk
de maden overtuigen dat ik niets anders ben
dan wat schimmelende duisternis
nachtenlang heb ik tussen veldslagen gedoold,
lijken achtergelaten die ooit, voor hun sterven,
schreiden in mijn hongerende ziel om het
grijze vocht dat uit mijn ogen stroomde
en nog voor het uur dat de avond stil viel
wierp ik mijn schaduw ver…
Ma´s stofdoek
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.438 zij neemt mij niet meer af
het patiné verdiept zacht
onder deeltjes van stof
van wie eens beweging was
en slijt de verse dna
in fijn tot zeer fijn
mocht er een methode zijn
zij bouwt zichzelf op
van microscopisch klein
tot een reuzin, zeven voet
lang en voor niemand bang
wiegt zij haar liefste
zij zegt: wie spaart heeft wat
aan…
Vandaag is pastel
gedicht
2.7 met 187 stemmen
68.867 zachte vioolmuziek
bestrijkt mijn ventrikels
in een perfecte akoestiek
die de hemel dichterbij haalt
de frisgroene geur
van vers geplukte bloemen
verspreidt de illusie
dat alles onverwelkbaar is
de bittere smaak van afscheid
wordt milder door de gedachten
aan de voorkeur die je had
altijd te zwaaien met een lach
deze dag draagt jouw…
welkom herfst
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
663 zon slechts vlucht
voor de immer groeiende nacht
het is niet kil noch koud
maar warm al evenmin
het is de tijd van sterven
even uit de weg te gaan
om tot rust te komen
na maanden vol van leven
de dood dan toch aanvaarden
en ergens ook wel weten
dat niet volstaat dus
alles overnieuw zal moeten
vanaf een zeker moment
ergens in een verse…
Samen
hartenkreet
4.6 met 120 stemmen
4.603 M'n zon, jouw licht,
m'n vers, jouw gedicht.
M'n zin, jouw woorden,
m'n lied, jouw akkoorden.
M'n ogen, jouw blik,
m'n tranen, jouw gesnik.
M'n emotie, jouw gevoel,
m'n bestemming, jouw doel.…
angst om te vlinderen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
626 in verscholen verte
wacht gekreukeld
teerblauwe vlinder
in veilig cocon
onder grijs-grauwe zwaarte
sluip- slurpen
dorstige dreig-rode
vurige vlammen nabij
vleugellam geslagen
krinkelt vlinder osmotisch
blauwe lucht-gedachtjes
terwijl ver buiten haar bereik
in groen en gele pracht
het universum lonkt
schildert zij haar vliegangst…
verzuiniging van talen en tongen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
590 het bot
van moeizaam slikken
na jaren van leren spreken
aan de toog van het hoge woord
heb je ineens geen verhaal meer
je bent nog altijd diezelfde
alleen, je hebt hem ingepalmd
met een man die taalt
vanuit de diepe ervaring
het verdorsten en
het houden aan het leven
die andere is er nog wel
maar die had een paar maal
de kraan te ver…
verbrand verleden
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.277 Ik ren weg van mijn verleden
Maar het verleden haalt me in
De toekomst nog ver voor me
Ik ren er tussenin
Durf niet meer achterom te kijken
Wat geweest is, is voorbij
Maar het blijft me achtervolgen
Het houdt zich vast aan mij
Ik zet elke dag de stap
Mijn verleden te laten gaan
Maar het verleden biedt mij veiligheid
Want waar…
Land van Lieverlee
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.195 Mijn grote witte pluizenfee
vloog over land van Lieverlee
voorbij de paardenbloemenzee
en zucht van bonte koe
waar jij je paardenbloemenhaar
liet waaien in de wolkenschaar
die opstak en in handgebaar
je meenam - je werd moe
Je was niet ver van mij vandaan
toen ik je zacht voorbij zag gaan
met slechts één pluisje er nog aan
ik lachte je…
Nederland/Frankrijk
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
2.007 Deze morgen
wakker
opstaan, luiken open
die van Rolande zijn nog dicht
de geur van vers-gezette koffie
opstarten met 'TéléMatin'
(koningin Beatrix krijgt applaus
op UitzendingGemist.nl)
5 mei is hier 8 Mai en
in de opmaat naar Bevrijding
worden grenzen zichtbaar
deze morgen ben ik wakker
praat ik MSN met zussen die roepen…
Klanken uit het kelderfust
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
1.309 Een simpele wending van het lot
als we de avond drinken
met sinaasappellikeur
en vers geperst sap
rond rode heuvels
langs haar blauwe jurk
klinkt pianomuziek, kunnen we
een duistere nacht bedenken
onbeholpen aandacht schenken
aan groene velden hartbekoring
platonisch en helder uitblinken
om het dromen zinken in nood
en noodzakelijke…
zomeravond
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
577 zonnebrand en
zap boos van net naar net,
het liefst zie ik een sneeuw
programma, ik sta op en
verwarm alvast de melk
in het pannetje de cacao
staat op tafel, de wereld
wacht wel. ik fluit nog een
liedje dat niet tegen het
raam opbotst maar de
eeuwigheid in gaat, zo-
als de wesp die het kozijn
verlaat om niet meer te
keren, ver…
de Eusebius.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
426 deze zomeravond
gelig verlicht, ik zie
het aan, als een uitge-
stoken telescoop, in
drie delen, eindigend
in de donkere spits,
god is heilig, de punt
wijst naar boven. ik
zie de haan niet, niet
in het donker, de maan
staat eenzaam in die
bolle blauwe ruimte
en god wacht in die
oneindigheid, hier
zo ongelovelijk ver…
korte weg naar de lichte tunnel
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
998 Het was zo dichtbij
En toch zo ver weg
Het licht werd feller
De tijden van donker
Waren verdwenen
Als sneeuw voor de zon
Het diepe dal in het leven
Was gevuld met hoop
Waardoor het gat verdween
Zwarte punten werden licht
Hoge treden veranderden in lage treden
De maan verdween voor de zon
De zware storm verzwakte
Waardoor jouw…
bezopen avond.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
972 mijn teevee maakt
boerende geluiden, da's
helaas mijn straf voor
het zuipen van van-
avond, dus ga ik maar
weer liggen op een
bed zonder veren.
Dat is best hard!
ik heb het er echter
wel voor over, alleen
de kater, straks, zie ik
tegen op, man! ('t is
een groot beest).
maar verder gaat 't
eigenlijk wel goed.-…
Chellah Beach Club
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
959 Bleke kamelen balanceren verward
op het koord van de branding terwijl
de lichten van het veer naar Tarifa
dansen op het ritme van mijn tango.
Een bronzen serveerster trakteert me op
een beker wijn en een heupwiegende blik:
wow, de sterren strooien schijfjes
verblinding op mijn ogen!…
Het Wad als bevrijder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
767 Als kleine tollenaar
inde ik van het Wad liefde,
liefde die broos me omarmde
en die mij bevrijdde van het juk
om steeds maar drenkeling te wezen
het koor van zout zonder een duidelijke
dirigent braken de golven
en tilden het schuim ver boven
mijn kunnen zodat ik balanceerde
tussen de mimiek van het klassiek
of de garderobe die het heden…
Woordenvermaak
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
450 de woordenvergadering verliest zich
in een zoektocht naar rijm
het onnadenkend samenvoegen
leidt tot wartaal
de ogen van medelingen
zijn geleend van anderen
of zwemmen in teveel sentiment
wat alleen staat klinkt zo hopeloos verloren
nee, de waarheid ligt ergens anders
meer in het vrije vers
en in het samenzijn van letters in liefde
dus…