8947 resultaten.
nicxx
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 luister naar wat ik je ga geven
iets om mee te nemen
op een pad niet ver van hier
laat ik je lachen
elke dag
keer op keer
tot we vallen in een eeuwig lied
van waar we vandaan zijn gekomen
geklommen tot aan de hoogste bomen
en weer vallen keer op keer
geef me nog een nacht
samen lekker dwalen
geef me je lach
nog een enkele
keer…
Lippen vertrekken
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
660 los dat haar
eindelijk los dat haar
het vlecht zich eigenharig
tussen de toetsen
handig vingers ontwijkend
die willen ontwarren
neuzen vrij
wroeten in regels
opengesperde vleugels
bespeuren oud schrift
geijkte normen
willen vernieuwen
een verse punt
prikt scherp inzicht
slijpt zachtheid
zonder verlies
en lippen…
Weer in de war
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
1.257 een sneeuwbui in de zomer
draait mijn wereld om
nauwelijks van de schrik bekomen
voel ik het bevriezen
van mijn verbrande huid
bekogel ik strandgasten
die vluchten van het strand
met verse ballen van sneeuw
het ijs smelt op de blaren
en koeling helpt niet meer
mijn zomer is bevroren
het strand slechts binnenbrand
laat nu de voorjaarsregen…
Rietmaaiers
gedicht
2.8 met 71 stemmen
34.836 .'
Feloeken en barkassen glijden ginds
tegen de horizon voorbij, ver van
mijn oog en hand. De Eufraat kleur bloedrood.
(Basra, herfst 1991)
---------------------------------------
uit: 'Vrede is eten met muziek', 2005…
Zoete wraak
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.356 Lege ogen in het duister
Stemmen in de nacht
Ver weg klinkt een zacht gefluister
Verdrietig huil ik zacht
De minuten kruipen voorbij
De deur slaat in het slot
Jij houdt niet van mij
Hebt me maanden lang bedot
Een mes rust in mijn handen
Het grote moment komt dichterbij
Ik hoor je vloeken over je banden
Dat krijg je als je speelt…
Tijdloos
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.356 Dit is wat u nu leest: een tijdloos gedicht
Het zal zo blijven staan
Het overleeft als een rimpelloos gezicht
Elk mens dat zal vergaan
Mens, wat u hier nu leest
Is vroeger door mij geschreven
Uw nu is mijn later leven
Of mij te ver geweest
Wens ik dat ik nu weet
Wat morgen voorbij zal varen?…
In nevels en spiralen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
679 ik stapte uit
in sterrenvlagen
hoorde ik de kosmos praten
ver voorbij de maan
zij eigent zich de waan
van dagelijks bereikbaar aan
ik wil zon
de latente nova waar
ons stelsel mee begon
delen in haar kracht
opgaan in haar pracht de
oerknal delen waar alles mee begon
nog zwaai ik naar sterren
in nevels en spiralen zullen wij
ooit…
De narcist
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
2.026 andermans kinderen -
lief voor eigen kroost
levert geen applaus op, dat
is vanzelfsprekend
feest in de hel en
gieren verduisteren de dag
als het paar scheidt -
zij hertrouwt met ‘n
droogstoppel, hij met de
boze stiefmoeder
was hij spoorloos
hadden wij alsnog een super
pa gefantaseerd -
maar hij bleef met
de boze stiefmoeder verse…
Licht & Duisternis
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.630 Hoe ver ben ik gekomen?…
Sneeuw voor de zon
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.425 begon
Is vandaag geworden
De inspanning van tijd
De meest gehate
En geliefde tegelijk
Gisteren was jij hier nog
En ik
In mij woedt de oorlog
In ruïnes
Waren wij vermist
Diep in onszelf
Maar we worden niet gemist
De wegen die ons leidden
Zijn nu onbegaanbaar
En akelig oud geworden
Daarmee ook achterhaald
Onvermijdelijk zijn we
Ver…
De tragedie van de zwarte strik
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
1.204 In de mottenballen:
Smoking,
Vers geperst
Uit oranje appelen.
Door de prins nog zelf gesigneerd.
Dagen in de regen gehangen,
Maar nog altijd zoeter
Dan de zoute druppels
Die hij op zijn schoudervulling droeg.
Het was een lange avond
en in open portier
vroeg zij de eeuwigheid;
ze kreeg de avond.
De tragedie van de zwarte strik.…
Huisje nummer zeven
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
689 de geur van vers gemaaid gras
verbloemd het dorre leven
in dit hof, dat nimmer groen was
zoek ik huisje nummer zeven
een bord geeft wat weg is aan
Lindeplein slechts een gegeven
ik zie geen linde staan
maar wel huisje nummer zeven
daar versteend meneer van Lem
hij was wat achter gebleven
de gemeente metselde hem
in huisje nummer zeven…
in een lastig parket.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 de draad die je oppikt
opnieuw de lijn volgen
al is ie krom als de Rijn
maar wel vloeiend, zacht
hoop je als donkere olie
en zo loop je ook, met
vliegen en opgestookt
door bijen door het ver-
keer dat dan leven heet.
Maar ik ken geen betere
weg!…
Dageraad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
458 Eindeloze verten breken aan,
de trilling aan de horizon
bergt een keten van beloften,
elk een suizelend pijlschot ver
van zijn vervulling vandaan.
De wereld is van zijn dode schaal ontdaan
en sterrenvelden ruimen naar het westen:
de poort tussen het nu en het ooit
is in zijn eerste oorsprong opengegaan.…
panis angelicus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
578 de hemel huilt op
de tere witte rozen
een zachte deken
daaronder zwijgt hij
zijn glimlach blijft
en verzacht de pijn
veelvuldig waardig nijgen
een laatste blik in de aarde
waar deze moedige man rust
zo ver weg van de wereld
en zo dichtbij in ons hart
teruggegeven aan de aarde
die nu triomfantelijk deelt
in het brood der engelen…
eiland van echt
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
867 Hoop heet mijn eiland
geen twijfel aan het bestaan
het kwaad kan er niet komen
want het is te ver hier vandaan
maar de zee ruist er verlangen
naar een toekomst die nog is
al het moois dat ik kan bedenken
geen gedachten over gemis
de rots raakt het vertrouwen
in de woorden die hij mij zegt
betere tijden zullen komen
de doem werkt hij weg…
Droom... je mee...?
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
986 Ver boven dieptes en dalen
richting dromen vol mooie verhalen.…
Voetstappen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
524 Voetstappen over het zand
hebben mij meegenomen
waar de horizon het water verbrandt
waar realiteit verandert in dromen
Voetstappen over het asfalt
dragen mij op handen
waar de nacht valt
en waar vogels landen
Voetstappen over het gras
observeren mijn gezicht
wonden die ze genas
en bundelt zij het licht
Voetstappen veren op
Blijven…
Deinen in broos water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 nog zijn
de meningen verdeeld
over schietlood en kompas
tot averij komt het niet meer
een eigen koers
in oude klompen
niet giftig opgetuigd
met woeste tijden van weleer
ze deinen in broos water
de golfslag al voorbij
het laatste zeil gehesen
overstag was er nooit bij
lager wal zal hen niet raken
hun vrijheid is te groot
zo ver uit…
Zachtjes
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
799 Ver weg.. naar plekje waar niemand ons stoort, daar komen we er achter dat jou hart bij de mijne hoort.
Kijk me aan in m'n ogen, en voel mijn zachte stem.
Nu weet jij dat ik de enige voor je ben.…
Boezemde ondeugend
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
569 de felle tik
van hakken klakte
haar verschijnen ver vooruit
het stralend spijkerwit
slankte lange benen
elegante laarsjes tot de schenen
een mouwloos shirt
in zwart boezemde
ondeugend licht ontzag
de wind spon
krullen in het blond
rood sierde haar volle mond
ze keek me aan ik wachtte
op haar blik maar ze kwam
niet achter de zonnebril…
Oude Pauw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
521 het is geen hij
het is een zij
ze is dus een pauwin
Pauwla wil een wip
Diedrik krijgt een dip
hij komt niet overeind
Pauwla, o Pauwla
er komt geen pauwenleg
voor jou echt vette pech
voor Pauwla komt happy end
ze vindt een knappe jonge vent
die trots zijn veren spreidt…
bemoediging
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
765 wat me al dagen belaagde leek opeens
vervlogen toen ik zo licht als een veer
door het warmend geel van volgroeide
zonnebloemen werd opgenomen bijna
dronken in het groen van parelend gras
boven water kwam
en wat me bedrukte plots verdwenen was
terwijl ik naar ‘t weidse van helderblauwe
luchten staarde er 'n vleugje vertrouwen…
Vind je eigen ik
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
580 Ver was je niet
ik lag verloren in je eigen hart
het is jouw verdriet dat mij niet ziet.
Met trage lome bewegingen verwijder je de damp
van de spiegel met je hand
waar het verborgen leven ligt verscholen.
Ontdek je een zweverig ik,
twee liefdevolle ogen,
dan kijk je naar jezelf
en vindt de liefde
in je eigen blik.…
Wat te zijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
772 ik veeg mijn reet af met mijn handen
smeer de stront op alle wanden
laaf mijn dorst in een fontein
ver weg klinkt bel en tamboerijn.…
Het nieuwe jaar wordt alweer oud
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
648 De sneeuw en het ijs maken plaats
voor een heel ver heimwee naar lente.
Op de kast de uitgebloeide amaryllis,
de verdorde kerstboom al weggedaan.
Toch nog even terugblikken naar toen
en dan maar weer vooruit.
We leven even onbedachtzaam verder.
Het nieuwe jaar wordt alweer oud…
dementie 5, netjes kleuren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
673 En trek je er maar niets van aan,
als mevrouw Staver weer eens zeurt
En straks drinken we koffie,
met verse appeltaart
En gaan we kijken,
hoeveel centjes er zijn gespaard
Voor zuster Astrids afscheid,
ze gaat trouwen weet je nog.
En daarom kleuren we die kleurplaat,
want kleuren vind je fijn lieverd,
ja hé...toch ?…
Een Oosten rijkse
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.103 Wenen
huilen is er niet bij
behalve na het vallen
over het vele geld
uit Oliesthan: het dorp
waar zij vandaan komt
pompt papalie veel poen
vooral ‘s nacht
hangt alles aan de strijkstok
en wordt er gezwommen in walsen
haar hart is verpand
aan Johan Strauss
en Andre Rieu
uitzingen is een hobby
ook jodelen in het verbraskoor
tot ver…
Brandmerk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
567 de formulierenmaffia
stelt steeds die vraag
natuurlijk ken ik al jaren
mijn geboortedatum
als ik niet antwoord
word ik bestempeld
ben een verkeerd persoon
bij alle loketten
er wordt al gewerkt
aan sierlijke oormerken
opsporing verzocht
kan dan naar huis gaan
verder komen er ook nog
onderhuidse implantaten
aangebracht bij verse babies…
Illusie en belevenis
netgedicht
1.6 met 10 stemmen
1.169 Het haar al zo ver over de
ogen heeft laten groeien, dat het
verdriet maar enkele seconden lang is
om daarna ze uit haar gezicht te zwaaien.
De liefde in haar ogen zichtbaar
Op haar T-shirt draagt ze de naam van
haar vakantie adres. Haar broer ook
zo jong beweegt zich als een aap.…