28807 resultaten.
k versus k.4
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
710 gedateerd
verderop, in de gang, staat een oude vrouw
voor een witte, steriele deur
haar haren hikken scheef
tegen haar linkeroor
ik ben teruggekeerd
van de zee, zegt ze
het water heeft op mij gewacht
het lijkt alsof ze naar de horizon staart
wie ben ik, vraagt ze
haar schaduw valt, vlak
en verslagen
ik kijk haar aan
en hoor
de meeuwen…
Najaarszon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
443 Oranje gekleurd straalde
de zon over de golven
van de zee.
Een ware happening en
de avond verliep zacht
met zeer weinig wind.
Meeuwen vlogen
voorbij.
Dicht tegen de kustlijn
kwamen de golven
rustig aan land.
Helaas ging de zon snel
onder, het blijft
wonderlijk hoe ze steeds
ondergaat.…
Op een aal
snelsonnet
3.3 met 15 stemmen
808 Ga nooit in zee, dat is hier de moraal,
met zo’n geslepen lepe leugenaal!…
Aandacht schenken.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
456 Een koude lucht uit zee.
Omstandigheden die zo uitkomen.
En een gedicht is weer geboren.…
Seizoenen komen en gaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 Proestend druipend voorover gebogen in de wind
loopt hij op het melkwit grint
Veegt de hangende tranen uit zijn baard
terwijl het meisje voorbij galoppeert op haar paard
Seizoenen komen en gaan
het witte huis de bloesem
stille boom onder de gouden maan
De blauwe rivier
ik herleef ze
schilder met vrije adem de bruisende zee
het…
in kaart gebracht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
426 in de zee van mogelijkheden
dobbert een verlaten boot
veilige aankomst vervlogen
in oceanen van overvloed
varen cruiseschepen
verveelde dromen na
op het eiland van verlatenen
waait een kille tegenwind dwars
door zielen en dekens heen
in havens van hebzucht
meren superjachten voor
gouden kansen aan
in baaien van bezinning
stromen…
laveren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 het poreuze laveert
tussen leven en
brisante stilte
lawaai en papier
tussen broze woorden
en een zwevend
teken op vleugels
van het licht
het poreuze rust
op breekbare
takken tussen
leven en dood
laveert als een
danser tussen
woord en beweging
het poreuze vaart
doorzichtig door een
smalle zee heen en
weer tussen leven…
Verwachting
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 Laten we er zijn
als er sneeuw ligt
Laten we er zijn
bij de eerste lentedag
de eerste bloem
het vroege ochtendlicht
Laten we onder de bomen gaan liggen
Laten we er zijn
op een zomeravond
aan zee
Laten we gekleurde bladeren zien vallen
Laten we in de wind gaan staan
en in de regen
Alles stroomt
Alles uit de tijd gelicht
en vol betekenis…
Een sprankje ondeugd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 ogen zingen
met het licht
van de zon
van binnen
een sprankje
ondeugd lag
als verrassing over
je bruingebrande jeugd
op het warme strand
kleine cirkelwinden
speelden met
achtergelaten dingen
waaiden op in
een minitornado
bestrooiden ons
met zand als
offerande van
de natuur op een
godvergeten uur
wij holden naar de
zee…
achtervolgd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 hij ziet de bergketen de zee grijs
en donker hij ziet de sterren in
de zwarte lucht hij hoort wolven
huilen naar de maan
hij ziet de levenloze vrouw elke
nacht ziet hij haar opengesperde
ogen de geluidloze mond hij denkt
aan haar weerloze handen
op de donkere vloer van de cel
ligt zijn bril en er is zijn gezicht
dat in de duisternis…
Verloren in mijzelf
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 Verloren in mijzelf
zinkend
verdrinkend
er is geen nu
geen verleden
de tijd heeft geen besef
zout op mijn lippen
de zee is nabij
vogels schreeuwen
voorbij schaduwland
grillig gevormde vingers
grijpen gedachten
wachtend op het licht
van dageraad
Zilver breekt haren
in duizend broze tinten
van licht
aan de horizon
tijd verroert…
Dronken liefde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
583 Samen dansen we onder de sterrenhemel
Op het ritme van de deinende zee.
Alles om ons heen vergetend
Vraag je, ga met me mee.
Dronken zijn we van de liefde
Dronken zijn we van de wijn
Dansen van intens geluk
In de zilte lucht en de maneschijn
Ik voel je ogen branden
Je zachte armen om me heen.
Je kust me met vol verlangen.…
Haiku Voor Alfonsina
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
410 Jij de dichter jij wachtte
Het einde niet af
Jij koos voor de zee
Daar liep je statig en trots
Over de bodem
Zeepaardjes schelpen
Lichtgevende zeewezens
Begeleidden jou
Vol van verlangen
Hebben zij uitgekeken
Naar jouw poëzie
Die jij zal schrijven
Voor hen op de zeebodem
Dood was niet je eind
Het was een begin
In de diepzee…
Overpeinzing Haiku
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
536 Herinnering roept
Vele levens op een rij
Verleden voorbij
Blauw, geel, purperrood
Zwart en tinten witter grijs
Een hemelpaleis
Liefde komt, bloeit, gaat
Ze geeft en neemt als de zee
Mijn hart beweegt mee
Lucht ademt voor mij
Totdat de klok niet meer slaat
Leven mij verlaat
De eeuwige reis
Als een rups incognita
De…
een stippellijn van struisvogelveren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 en zo gebeurt het dat het vee
naar het water komt en het vee
komt drinken in de ochtend
het lijkt erop dat de springbok komt
de springbokken lijken op het water van de zee
ze bestrijken heel dit land
onze taal zou net als wijzelf
net zo weinig te betekenen
hebben als vogelgekwetter
aan het einde zullen de gedachten
ons verlaten…
Zwarte letters
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
470 ik zag
de nieuwe
boeken in
een kleurige
vloed van
spraakmakende
titels aanspoelen
uit de wit
kuivende zee
van literatuur
met stevige
deining in de
heersende
westenwind
krulden zwarte
letters de
kletsnatte rug
het leven in
verhaal van de
schrijver terug
met boek
en broodje
in de hand lag
men op strand
te smullen van
kommer…
Bloem in voorjaarsregen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
541 de zee spoelt de oudste dromen
door het onderwaterwoud
zwart groeit door het grijze heen
ongepolijste sporen van erosie en verval
hoe zacht deze hemel van schelpenkleuren
het licht beeft van verlangen
in de blauwe koelte
bloemen vogels en vroege dromen
een milde voorjaarsregen
vult de verweerde letters van jouw naam
verre tonen…
Belle Epoque Blankenberge
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
594 Boven hen, een vogel aan een
nylon draad, meewiegend met
de luchtgolven, dromend van
de eindeloze zee.…
ouder worden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Als een vis in het water
Een rots in de branding
Een baken in zee
De erosie heeft geen vat
Aan de stoelpoten wordt niet gezaagd
De herinneringen zijn beeldend
Genietend wat er ooit is geweest
En zeker van wat er gaat gebeuren
Leeftijd speelt geen rol
In een gelukkig leven
als je jong bent kijk je uit
naar wat er komen gaat
en bij het…
Iets vertellen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
452 ik moet je iets vertellen…
géén eendagsvlieg
eerder iets dat blijft hangen
dat klinkt als…
een zoemend liedje
met vonkend ritme
dat golft in azuren zee
zo’n melodietje dat…
je leden bevleugelt
en danst in je lijf
het is als…
de bitterzoete passie van
vermiljoenen rozen
(een doorn hier en daar gelaten)
une…
Zomerse kornuit
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
440 avond
is gaan dansen met de weemoed
tussen alle pracht en praal
ben je een opvallende schoonheid
in de schemering van boekenkasten
kan ik aan jouw tederheid wennen
in mijn oude lichaam bij de rivier
waarin ik een duik neem
om de zomer te vieren
alleen met de dieren
aan jouw gedachten
hang ik mijn kleren op
strek ik mijn rug over de zee…
Vicieuze cirkel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
174 In de eindeloze zee van mijn gedachten,
Ligt die ene gedachte te wachten,
Die ene, ik me niet meer kan herinneren,
En dát, dat blijft mij hinderen.
Ik weet niet of die gedachte belangrijk is,
Dat maakt onzeker, ongewis,
Daarom blijf ik mijn hersens pijnigen,
Om mijn geweten te reinigen.…
Berouw
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.687 vergeef me mijn kille woorden
zo waren ze niet bedoeld,
ik verkeerde in koude oorden
waar warmte vanzelf was bekoeld
nu ben ik terug in de haven
terug uit die ijzige zee,
diep heb ik die woorden begraven
en mijn warmste zin breng ik mee
geloof me, het vuur zal weer branden
ik stuur je oprecht mijn pardon,
mijn warmte ligt nu in jouw handen…
Uit oer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
312 Baken in de branding
breker van de rusteloze
zee, een vruchteloze
volharding, vrouw
uit één stuk, uit oer
gebeeldhouwd vuur
dat de wind beweegt
die het water blaast
naar de aarde
en de gewassen
voedt die ons voeden
oer dat het vuur voedt
het loevende lichtoog
dat soms weerkaatst
en versnipperd, verborgen
en gemist in mist
vol tranen…
Een blauwe rivier
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
80 Een blauwe Rivier — ontmoette mij
Met ongetemde Vrede
Twee bruine Ogen open — wijd
Op Vleugels in de Hoogte
Geen Schijn van Weemoed hield hier stand
Voor de felle Zon — bezweken
Een wilde Vreemdeling werd ik —
In deze verre Streken
De Vloed trekt van de Oevers weg
De zwoele Wind — gevangen
Het naakte Leven zoekt de Zee
Waar Diepten —…
morgen valt de zee achterstevoren
gedicht
3.7 met 13 stemmen
6.169 morgen valt de zee achterstevoren
drinkt eb vloed
vaart zonder aankondiging
de hemel los
blijven we achter op het zand
engelen zonder draad
engelen zonder passe-partout
andersdenkend
morgen draait de wind
zonder mededogen
kapseist drijfhout
niets grandioos voor de boeg
blijven we achter op het zand
met geschilde lijven
dijen bezoedeld…
Regalia Festíva
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 "Een alternatieve aubade"
In mergelland, de voerstreek en batouwe
Aan randen van de peel, ter zee van lauwe
Heerst over 't stroese zand en de valouwe
In lockdownland de vorst van strenge kouwe
In genen dele wordt in kroonjuwelen
Versmaad noch veronachtzaamd om verblijd,
Niettegenstaande quarantainetijd,
Hem een royaal signaal te gaan…
Credo
gedicht
3.3 met 22 stemmen
12.695 ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen
ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots
maar de kranten wllen het anders
maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen…
koninklijk tijdsbeeld
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
808 de prijzen rijzen
mazzel-trixie bij ‘t land gepast
de pan nota bene nog in de kast
pieter’s berg betast en toen bekrast
de rotgans maakt nu zomer
de weg naar Rome vol zure bomen
spijkers zijn verdronken
laag water afgezonken
lazarus in zee gedragen
werk in heuvels omgezet
tiengemeten eindelijk afgemeten
wie leest nu nog de Beatrijs?…
In bed
gedicht
3.7 met 23 stemmen
19.350 Het is mij een droom te ontwaken
door een hand op het haar en de slapen
en de streling van zaaien en rapen
meer dromen te voelen maken;
hoor in het omhullend geruis
van een adem de zee, de wind
op een lang, leeg strand, en een kind
ver van het ouderlijk huis -
Zij vroeg mij waar we nu waren.…