6649 resultaten.
singulariteit
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
655 Wie zal mijn vel nog lezen
krakend uit zijn voegen
alles besloten
op het perkament
van eeuwig groeien
zal mijn huid
zich sluiten
voor een zee van leven
zal ik niet
uit de nerven barsten
als vochtige ogen
de matrijs van het verleden
nog eens openen
zal ik dan
van papier worden
op de kantlijn
krioelt het
van ongeboren poëten…
Zendmast
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
624 Demonen bij het raam
vragen aan ons
kunnen jullie mee gaan
naar onder
er is gedonder
de donder en bliksem
hebben hun werk niet
goed gedaan
zij hangt nog aan die pilaar
zij is achtergebleven
er werd haar beloofd
het eeuwige leven
O mijn godin
mijn afgrond
maar win
win
win
de waarheid
overal
in
In dit bestaan
het zal de engelen…
Verloren in een grote mensenwereld
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
633 Moeke
stil zoeken mijn ogen
jouw gezicht
op de oude foto
kennen doe ik je
eigenlijk niet
vijf jaar was ik
toen je dood ging
toch voel je zo vertrouwd
inmiddels ben ik
bijna tweemaal
de leeftijd in jaren ouder
dan jij ooit mocht worden
maar nog diep van binnen
is er het verdriet
wat ik toch
een levenlang bij me draag
het eeuwige…
In ’t berkenbos
poëzie
2.3 met 6 stemmen
2.055 Ik liep zoals een neofiet
gaat door de Tempel stil ontroerd,
aan de aarde ontvoerd, aan de aarde ontvoerd,
op ritmen van het Eeuwig Lied.…
Vader zijn wil is wet
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
577 hij pakt haar hand
ze voelt en leest
zijn ogen en zijn hart
woorden zijn overbodig
ze weet
dit is een vaarwel
niet voor even
maar voor eeuwig
hij moest een keuze maken
deed het met zijn verstand
ze verbijt haar tranen
met een glimlach
wens ze hem alle geluk
morgen staat hij op het vliegveld
morgen vliegt hij
zijn nieuwe bruid tegemoet…
de doofheid van de leugen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.213 geef me
geen dagen van gebeden
wanneer ik mijn waarheid op de brandstapel werp
maar geef me een lichaam
waarin ik kan wonen
ongewijzigd gillen
tegen de schrijvers
en de makers van een dichtgemetselde
eeuwigheid
waar ik kan rouwen om de leugen
steen per steen
geworpen in woorden van het lot
bewaak mijn huis
en het eenzame…
Aan de haal met de dood
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.333 Jij aan de haal met de dood
die jij herkende in een leven
vol levens en waar het sterven
neigde naar verrukking in ogen
die de angst tot aan de hemel droegen
je rode haren die met de jaren
verkleurden tot aan het oktobergrijs
waar jij je fiets voor eeuwig in etaleerde
evenals jouw rode pull-over
met de smaak van paardenworst
strijdmakker…
Het omgevallen leven
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.172 Ik mag het gevelde bos niet raken
zoals de dij van een vrouw, de draken
daar zijn sober en zoals het lijkt
voor eeuwig ontrouw
even dacht ik nog dat er hoop zou gloren
een vluchtig verlichtend moment
dat de liefde opnieuw werd geboren
en dat ik alsnog word bemind
nu gloort er slechts nog herfst
in de sintel van mijn kruis
en worden herinneringen…
Aphrodithe lief
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
724 buitenkant
haar interieur voert strijd
met haar unieke duisterkant
Karyatides lichten zoutwit op
ondersteunen balken van steen
wachten op de definitieve bevingen
van Hephaistos, smid en hinkepoot
van een ondoorgrondelijk lot
De samensmeder verliest zijn blik
in de groeve van haar albasten,
voortreffelijk gepunte borsten
Want de eeuwigheid…
De zoete wens
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
953 toendertijd was mijn sterven ver
ongekend het eeuwige schaduwrijk
verlangen zocht enkel de mooiste ster
ik was onderweg naar gelukzaligheid
kom dan toch
x
ik rekke mijne tonge
tot vele ellen lang
met zoet
zal ik haar bestuiven
wees niet bang,
kus mij toch immer;
mateloos en
ongedwongen
x
het is ook zo spoedig binnenkort…
Levensboom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
804 In eerste aanblik van uw gezicht
ligt het weten, al , besloten
dat het eeuwig lied tot u gericht
uit vruchtbaar land
in d' aderen vloeien zal
in kringloop wordt gegoten.
Zolang mijn stem mag klinken
in ongetelde uren
gedenk dan in de donkerste nacht
dat onvermijdelijk overgaan
tot in dampen voort zal duren.…
De hand 1
gedicht
2.2 met 18 stemmen
7.353 Zonder lust brak ik
mijn deel van het dagelijks leven,
verstrooid, bang om de eeuwigheid
te verspelen aan liefde en brood.
Buiten waaide de wereld, wierp
steentjes tegen het raam.…
DOODSANGSTEN.....
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
752 Troostten inspireerden
Onvoorwaardelijk liefhadden
Om mij
Het kind
-Nu ouder
Word ik bang
Twijfel aan mijn goedheid
Aan een Hogere macht
Ik wens niet te geloven
In een Hogere
Die zijn eigen schepselen
Straft
-Ik hoop
Een Liefhebbende Hogere Macht
Zo hoog
Dat woorden straf
En straffen
In zijn grootheid
Ondenkbaar zijn
-Angstig voor eeuwig…
zot
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
724 altijd
even niet meer vooruit
gewoon een paar passen terug
gewoon weer doorgaan
met een berg op je rug
wij konden alles aan
wij zaten vooraan
maar nu is alles kapot
geen lach op de mond
even in de put
even zonder geluk
even beseffen
dat het leven niet meer is
dan een aantal lessen
volg de rest en je staat stil
een bliksemflits in het eeuwig…
De kracht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
590 Seconden verstrijken
minuten gaan voorbij
uren kun je kijken
met je handen in je zij
dagen kun je wachten
weken duren ‘n eeuwigheid
kwartalen in gedachten
al jaren geen benul van tijd
momenten van bezinning
kwartiertjes van rust
pauzes vol beminning
in ’t vroege uur gekust
vervlogen tijden
dat is verleden
toekomst vermijden
leef…
Advocaten van de duivel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
621 het laatste oordeel
is nog niet geveld
voor mij verscheen geen held
een man gekleed in het
charisma van verlosser
voor het tribunaal der eeuwigheid
in woord en wederwoord werden
schepping en de mens gewogen
op de weegschaal der gerechtigheid
in dossier de slechte jeugd
der eerste mensen hun vrije wil
door erfzonde weer gebonden…
Jezus zegt........
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
659 Jezus zegt: ”Wie in mij gelooft
Zal niet sterven maar eeuwig leven
Ik zal je rust en vrede geven
Zoals ik het ooit heb beloofd.”
Jezus zegt: ”Ik ben met jou
Alle dagen van je leven
Ik heb jouw zonden vergeven
Je kunt rekenen op mijn trouw.”…
De zorg op maat
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
510 jassen
stappen zelfverzekerd
in de gang
die geen einde kent
waar het verblijven
nooit went omdat je
op kamer zoveel weer
het laatste nummer bent
de zorg op maat
is ruim genomen
naast het kastje en de muur
blijken ook de druiven zuur
blijdschap en een lach
is er voor hen bij het verlaten
een enkeling vindt in dit
huis helaas zijn eeuwig…
Selamat djalan (goede reis)
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.546 zij was stil
dacht na, zo diep
over ver
het voelde als kil
doch de ogen
traanden vaak
in het licht van een ster
een eeuwigheid later
was ik er zelf
daar, aan het warme water
mijn stem trilde
het was waar
hier zag ik nog
haar voetstappen in het zand
ruiste nog de bries
door het losse zwarte haar
verliefd dwalend over het strand…
Bespiegeling
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
640 Het eeuwige smachten
naar meer. Al die slapeloze nachten
weerspiegelen dwangmatige verkenning
naar zingeving van dit bestaan. Verlenging
van inzicht hoe nutteloos gedachten
zijn, gezien in het licht van het einde
dat zo duister is. Jouw kennis verlaat
het koude lichaam dat ook snel vergaat.…
Vriendschap en Liefde
hartenkreet
3.0 met 31 stemmen
2.838 Bovendien:
Liefde is maar voor een korte tijd,
maar vriendschap duurt een eeuwigheid!…
Gedrevenheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.057 Een hemel van verdriet
doemt zinloos aan ons op,
je bange hart vertrouwt het niet,
dat hoor ik aan je klop
op deuren die niet open gaan,
al peins je nog zoveel,
ik weet, jij blijft bestaan
in zuiverheid, een eeuwig deel
waarvan je droomt.…
Voedertijd
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
831 De opgezwollen borst
keek bevrijd en vrolijk
om zich heen met een
keihard, lokkende tuit
om mijn eeuwige dorst
even te tarten, want
het gelukkige hummeltje
plakte er snel aan vast
zoals ik zonder glas
mijn biertjes drink.
De moeder knikte naar mij,
had me wel door en ik
keek met mijn droge mond
verlegen opzij.…
afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.262 zonder haard
sereen, onwezenlijk
en toch echt
de levendige herinnering
je lach, je humor
zorgzaam mens
betrouwbaar en oprecht
het gevecht was hevig
je streed als gladiator
vanuit je diepste wezen
moedig en fier
je wilde door
echter, het leven zei
tot hier
je berustte in het lot
ik laat je los
jij laat mij gaan
op weg naar eeuwig…
Het gekende aan een keten vol liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
563 ons
leven herinnert in hoop en vrees
monumentale gedenken, de hoeksteen
van ons tweeën kunnen we dichten
in een perkamenten boek, want oud
worden is een keus maar het gerezen
verdriet watertandt in een drieluik van besef
we zagen akkers die doodgebloed
de hemel keerden, en rustten in
verlaten paleizen waar ik jou
wou tronen tot mijn eeuwige…
Het Wad spreekt in stormen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
610 het Wad graast eeuwig
in het zoute gras nu de storm spreekt
en het water steeds maar hoger stapelt
tegen het groen van de hoge dam
‘k voel me nietig nu de dood
twijfelt aan mijn voeten
er is geen ginder en geen hier
slechts wat bijvallen uit een oud geweten
de wind als een muziekdoos
speelt het spel met ruwe woorden
het pijnigt…
Valentijnig hart
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.002 Jij straalt
een stortvloed van licht
naar ontvankelijk zicht
overgevoelig voor warmte
jouw Valentijnig hart
ontvangt en pijlt
vlammig liefde toe
blijft roodkloppend
In de palmen van mijn handen
brandend in de ziel
niet één keer per jaar
maar jaar in jaar uit
dagenlang achterelkaar
eeuwig symbool van het leven
telkens puur…
Hades
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
639 Blijf je eeuwig in de verdoemenis
je moest maar beter leven
voor goede zielen
is dat geen gemis.…
eindpunt?
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
603 nergens sta je voor eeuwig tegen de muur.
niemand kan je voor goed kisten, hoe hij ook probeert.
geen mens kan je voor altijd monddood maken.
overal is er een uitweg,hoe smal of moeilijk ook.…
de sluis van Noordpolderzijl
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
783 ik zag je glans
wegdrijven op het
zanderig water, ook je
trots want je hemelde
het blauw naar grijs
aan jouw voeten
schuifelt nog wat hoop
in de gedaante van
rot hout, maar je poort
blijft voor eeuwig gesloten
onklaar gemaakt en
ingehaald door de tijd
jouw kleur zonder vernis
maakt je elk seizoen doffer
het lijkt of onze sporen…