5922 resultaten.
Het feest van de voorbije tijden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
447 Bij het verdriet om een
afscheid hoort ook de
herkenning van het
herfstgetijde. Mijn rouw.
opnieuw iets kwijt te raken
overstemt het feest van de
voorbije tijden.
Met nieuwe moed geniet ik
van de herfsttinten en
verwelkom ik de roodbruine
geelgroene gloed, om de
sprankeling van deze tijding
die langzaam voortkruipt in
mijn bloed.…
De schijn doorboort?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
505 schaduwen staan ver van ons
of in troost nader tot elkaar
onder de maskerade van de horizon
waar alles eindigt of ontstaat
neemt hij ons de maat, verwoord
in alle gaven die we zijn en tijd
in de verlichting van het hart
voor elk lichaam aan te raden,
de kern blijft vriendschap die
men levenslang met zich draagt
ook in een afscheid…
Bypasses
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
636 werk
uitval en zuurstoftekort
afval in het bloed
Dus richt de directie zich
op de toekomst en sluit ze
deuren en ramen tegen
muggen en motten
Bypasses en bittere pillen
helpen niet, dus nog maar een
reorganisatie
We vergaderen, horen elkaar
kakelen, we kwaken onze kwaken
rekken tijd en hopen en vieren
de collega's die afscheid…
Wandeling
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
568 Wandelen met jou is het einde
weer naar het begin brengen
de deuren eindelijk weer open
een heldere horizon tegemoet
praten over kwaliteit van leven
wat zo heerlijk is
op een Noordzee strand
tijdens een regenachtige herfstdag
terwijl wij maar
geen afscheid kunnen nemen
nog eens terug gaan naar toen
we in bomen konden klimmen…
Plukjes gemêleerd grijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 tegenlicht
intens helder brandt
ze blinken onder
plukjes gemêleerd
grijs dat met alle
kleuren herfst spaanders
de komende egaliteit
van sneeuw en ijs
snel zal breken
waar ook je lach
de snerpende kou
zal doen gloeien in
een opbloeiend contact
dat een magische inbreng
heeft door een licht
ontdooiende omgeving
door elkaar warm
afscheid…
Het licht van een nieuw jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 In de schaduw van je hart
kan elk afscheid veilig schuilen,
niet geraakt door het licht,
niet gegrepen door sentiment,
alsof het niet hoeft te bestaan.
Toch ben je wel dat pad gegaan,
waarbij zoveel momenten
jouw ware kern hebben ontmoet
en de oorsprong van jouw wezen
steeds weer wisten te beroeren.…
Winterfee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
670 Zij viel bijna als vanzelfsprekend
in mijn armen
de hekken waren verdwenen
en het leek alsof een nieuwe Eva
zin in mij had
maar de scène werd afgekapt
heel even voelde ik haar zachte energie
heel even was er die overgave
het uitzicht op paradijstintelingen
en dat
waar ik al afscheid van had genomen
al verschijnt er soms nog een vrolijke…
Vannacht met jou gedroomd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
655 Als afscheid heb jij mij een laatste kus gegeven,
en tot terugvinden opnieuw verplicht.…
Onbeteugeld afscheid van een onvoorzichtig jaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
336 morgen alles wat ik weet
luister de muziek gaat over regenbogen
de hoogste noten vangen nu een zoete wind
er zijn nog zoveel dromen over
ik waan me nu gelukkig als een kind
laat me leven liefde geven
schrijf me met de pen van pure vreugd
laat me niet verkommeren in ouderdom
geef me de vitaliteit van nieuwe jeugd
het noopt me nu tot afscheid…
Zeewaardig verklaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
602 Verholen in ogenschouw genomen
Dacht hij dat hij haar wel beminnelijk vond
De ongeremde mollige matrone
Met ranke enkels en zinnelijke mond
Onder pijpestelen toen ze moest vertrekken
Zei ze op haar typisch temerige toon
(Het afscheid viel niet langer te rekken):
"Wat ongelooflijk genereus van uw zoon,
Hij apporteert uw plu straks weer naar…
Twijfelaar
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
1.466 Hij heeft een grote hekel aan verliezen
en wint zo 'n tien miljoen bij allebei.
Hij pakt in bed z'n stoten stuk voor stuk,
fortuinlijk in de liefde én het spel.
'Waaraan', zo vraagt men, 'dankt-ie zijn geluk?'
'Het voordeel van de twijfel, 't is een gave,'
verklaart het schone, rijke weduwstel.…
Het wit voorbij
netgedicht
2.1 met 276 stemmen
103.686 Wat had ik naar deze dag toegedroomd:
mezelf verliezen zou ik bevestigen
en jij jouw vinden benamen.
Onze luchtkastelen mochten nu wel springen:
wij zaten al gemetseld.
Nog zie ik onze sprookjesgang…
de witte tule rond mijn gelaat
had geen schijn van kans te verbergen
en jouw vonken brandden terug.…
"Ex" .....
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.519 't Weten van het verliezen
het terughalen van een gebaar
het bekijken van een foto
't verdriet is weer daar
't Koesteren van een herinnering
de glimlach bij een stukje muziek
de herkenning bij een verteld verhaal
al die gedachten maken me ziek
Jouw jas, vergeten op de kapstok
'n paar schoenen nog in de gang
een boek van je favoriete…
Mensenleven...
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.257 Wie kan de diepte ooit doorgronden
van het onmetelijk heelal,
dat ondanks aardse stervelingen
zijn eigen wegen volgen zal
De macht van mensen is illusie,
die mistig opgaat in de tijd,
want elke aardse macht moet eenmaal
verliezen van de eeuwigheid.
Een stukje brood, een vredig leven,
een snik..... en alles is voorbij.…
Ga weg
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
1.995 Jij bent bang om te verliezen.
Maar jij krijgt mij nooit.
Ik ben te bang en te verstrooit.
Uit teveel mensen en liefdes moeten kiezen.
Ga naar een andere man.
Ga naar een ander hart.
Maak met iemand anders een nieuwe start,
want voorlopig bak ik er niets van.…
Raar....
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
1.453 Bang om haar te verliezen terwijl ze van mij houdt,
deze gevoelens zijn raar, het laat me koud,
dacht ik, toen kuste zij mijn wang.
Ik was daar vergeten waar ik aan dacht,
zoals zij alles doet vergeten.
Ik moet zeker zijn en mezelf niet meer meten,
met jongens die mijn lieverd allang is vergeten.…
De filmset
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.695 Een plek waar je iemand anders kan zijn
Een plek waar je ware liefde vind
Een plek waar je wordt bemind
Een plek, o zo fijn
Hoge hoeden en pruiken
Make-up en glitterjurken
De goede en de schurken
Een andere stem om te gebruiken
Jezelf verliezen
Opgaan in een personage
Iemand anders zijn bagage
Je hoeft nooit echt te kiezen
Eeuwig…
Winter, te vroeg
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
2.528 Winter, te vroeg
Straks dooit het
De bladeren zullen zinken
Hun kleur verliezen
En vergaan
De laatste bladeren zullen vallen
De bomen blijven kaal
Tot de lente
Winter, te vroeg en te koud…
Onverwerkt
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.563 We voelden voor elkaar
als vrienden al heel lang
Er gebeurde plotseling iets
voor de gevolgen waren we bang
Als we de vriendschap verliezen
of erger nog, ruzie krijgen
Dat zijn van die gevaren
die bij een relatie dreigen
We doen het gewoon rustig aan
"we zien wel" zeiden we steevast
En waren door onze ontdekking
evengoed nog allebei…
Volslagen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.691 Met volle teugen op adem komen
Met wortel en al jezelf ontsporen
Met open ogen durven dromen
Erop terug komend beginnen we van voren
Opgedroogde poelen aanboren
Met ochtend dauw jezelf klaarstomen
Het geloof laten we aan de vromen
De roes van ons afschuddend laten we ons niet storen
De draden die we verliezen verwerken we tot een welkomst…
Tekens?
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
702 Of voor altijd gaan
en verliezen wat er bijna was, zo puur
Zo pijn in mijn hart die van jou is…
Vooraf & Daarna
gedicht
2.3 met 110 stemmen
30.383 de eerste keer
ging ik voortvarender te werk
het was de dag voor ik volwassen werd
de hoogste tijd, vond ik
om één en ander te verliezen
ik klopte dus bij iemand aan
en miste, 'oeps', de late bus
hij was vereerd en riep: wat romantisch
dan laat ik straks de lakens aan de buren zien.…
Onuitwisbaar leven ( voor een vriendin )
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.525 Is onmiskenbaar consequent
voorafgaand aan een zekere dood
ontsproot zich een natuurlijk talent
een rijke tijd,die ze zichzelf aanbood
waarin de zuivere creativiteit wordt herkent
had zij niets te verliezen, om alleen
te kunnen winnen, om uit haar gave
het juiste te kunnen kiezen,
voor zichzelf of die medemens,om
gezamenlijk vooroordelen te…
Lekker stout
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
3.114 ik kan zo moeilijk kiezen
tussen Peter, Jaap en Hans
wil Peter niet verliezen
maar houd wel van wat sjans
ben best een goede huisvrouw
mijn huisje dat is schoon
alleen iets minder trouw
sinds ik met Peter samenwoon
we kunnen het goed vinden
hebben vaak de dolste pret
toch kan ik me niet binden
want kom veel te kort in bed
ik ben verzot…
Valentijn breekt mijn Hart...
hartenkreet
3.6 met 48 stemmen
7.292 in mijn armen
elk dag genieten van je charme
Een goed gevoel dat gloeit van binnen
Ik hoop je mijn hele leven te beminnen
Ik hou van jou mijn liefste schat
Voor jouw verschijning ga ik helemaal plat
Beelden die altijd door mijn hoofd zullen schieten
Waar ik dagen, maanden, jaren van kan genieten
Een gevoel dat ik nooit zal verliezen…
Sonnet 1
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
439 Ik zie hoe jij, mijn leven, speelt
met mijn lief en mij, die mee te spelen pogen
maar jij zult alle éérste zetten kiezen
terwijl het ons, met géén keus dan te spelen
of voorgoed, onsterfelijk, te verliezen
jou, in alle sterfelijkheid, kan schelen
o wrede tegenspeler, zelf zonder plezier
aan de feilloos toegebrachte tegenslagen,
vind jij…
bloed ruist in je oren
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
687 uit alle hoeken schreeuwt
de stilte van de nacht
ze vreest de zachte lach
en klampt aan angst
die iedere beweging doodt
je dieper hijgen laat en je
verlamt in wazig rood
donker licht soms duister op
beweegt zich in verstarring
dreigen maakt je rust kapot
je handen tasten in verwarring
ze verliezen zich in vaagheid
zonder raken…
en doe de tijd voorzichtig uit
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
618 ik kan je niet bekijken
je met niemand vergelijken
maar hoor je stem in het ruisen
van de branding in je tekst
kom mee naar zee
waar ik mezelf verliezen kan
de verte afstand wordt en
ik je namen schrijf met zand
ik kus je lippen in het zout
van samen drogen
opgetogen in het waterspel
breken de golven veel te snel
we dromen…
en over ons
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
736 wij ooit begonnen en breek me
(niet weer) zo lief als je me had of zing voor mij
de teksten die nog niet gekend zijn en blijf,
blijf hier en daar – vertel me de laatste zinnen
spreek ons samenzijn aan snippers, smelt de inkt
tot grote vlekken eenheid – geef dromen lucht
om te vliegen en zoek met mij het einde van dit
alles om niet te verliezen…
kindsoldaat
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.277 Van binnen leeg en koud bevroren,
waar moed iets fatalistisch heeft
waar dromen lang al zijn verloren
en met kogels zijn doorzeefd
Karaktertrekken uitgewist,
als sporen na een regenbui
Een radertje in een machine
niets op zichzelf, direct vervangbaar,
een leven dat vergiftigd wegtikt, explosief,
niets te verliezen,
radeloos, een hoopje mens…