Netgedichten

netgedicht (nr. 88.410):

Zeewaardig verklaard

Verholen in ogenschouw genomen
Dacht hij dat hij haar wel beminnelijk vond,
De ongeremde mollige matrone
Met ranke enkels en zinnelijke mond.

Toen ze onder pijpestelen moest vertrekken
Zei ze op haar typisch temerige toon
(Het afscheid viel niet langer te rekken):
"Wat ongelooflijk genereus van uw zoon,

Hij apporteert uw plu straks weer naar huis."
En later, met wat talmend gedreutel,
Zoekend in de bos naar de voordeursleutel:
"Kom je nog een roman bij me lenen?"

Voordat hij, tewatergelaten zeebenend
Zijn maiden voyage voer — met man en muis