6352 resultaten.
Iris
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
363 dalen
Helios is de klos
breekt af en toe los
laat Iris haar
regenboog stralen
in momentopnamen
is die hemelrankdame
de schoonste in Alice's
spiegelwonderland
Genieten geblazen
van kleurrijke fasen
wat wij in haar lazen
met meerkleurenglazen
reikt verder dan 't nu
dit moment in de tijd
slechts een wens die jou
van haar eeuwigheid…
Eindeloze tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
510 Eindeloos duurt het eeuwige zijn,
Kort duurt het menselijke,
Daar komt te vroeg steeds ’n einde,
Na te kort durend begin.
De tijd gaat eindeloos voort,
Tikt soms vliegensvlug,
Dan zonder progressie bijna stil.
De kim daagt in nabije verte,
Het eind lijkt immer ver,
Lijkt soms wel bijkans inert.…
Holland mijn geliefd waterland
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
510 Toen alles nog vrijelijk stroomde
in het wijd gelegen rivierenland
kwamen ongenood de bezetters
maar zij hielden geen stand
in menig lied beschreven
de woorden vrijheid en moed
over dat opstandig zijn verweven
zit in ons eeuwige geuzenbloed
samengaan betekent niet alleen
tijdens elk mooi opkomend tij
ook met omslagen in ‘t gemeen…
Gevallen engel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
295 Ik raap de engel op
en draag hem de berg af
Thuis leg ik hem neer
op een bed van ijs
Aan tafel schrijf ik alles op:
zijn doodskreet in de sneeuw
de andere engel die hem tegen
de bergwand zette en wegliep
Daarna ga ik de trap weer af
om zijn aardse verschijningsvorm
van een uit de hemel gevallen
eeuwige ziel te ontleden
Vanaf de hals…
de overleden idee
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
329 met kiezen op elkaars
ontstegen sterk water
verstand op het rekest
de overleden idee dat
het vaststaand concept
eeuwig onveranderlijk
werkelijkheden schept
uit golven der fantasie
de waarheden kweekt
in kannen op kruiden
zien wat niemand ziet
hoog besluiten te slaan
dan handen allen ineen
het kopje d’r bijhouden
doordouwen…
Blijvende herinneringen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
217 Mijn handtekening zo eeuwig gegrift
In de herinnering van jouw zijn,
Uit mijn, ons verleden ontglipt,
Blijft in ’n toekomst jij niet mag zijn.
Die herinneringen zijn heerlijk zoet,
Voeding voor mijn brein
Door mijn hart rondgepompt bloed.
Je dood kan niet verhoeden.
Dat met herinneringen aan jouw zijn,
Jij mijn brein blijft voeden,…
Stille wateren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
229 Ver in mijn hoofd was dat er iemand riep
Wat is er jongen blijf niet langer steken
In wat intuïtief al is geweken
Breek met je godvergeten horlepiep
Het water brak mijn beeld verdween uit zicht
Ik heb dan van de koele bron gedronken
Een helderheid verlichte mijn bestaan
Zo hield ik mij voor jaren in de waan
Dat alles reeds voor eeuwig…
Verbeelding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
334 Ik zie de rijen wolken drijven
In 't geelwit schijnsel van de maan
Als jaren van mijn leven glijden
Naar 't gindse van 't bestaan
De sterren trekken ruisloos rond
Niet wijkend van hun vaste baan
Gelijk de nacht verwacht de ochtendstond
In 't eeuwig komen en gaan
Zo trekken sterren in mij voort
In 't licht van dag en nachtelijke vlucht…
Penitentie
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
460 Een heel diep
tot in elke vezel
doorgedrongen
gevoel
verkleind en verfijnd
met penselen in beelden
van de eeuwige zee
in golvende bogen
van kromme
verwrongen
dichtertaal
bracht mij als ware ik
elime hillesum
op verstorende wijze
op sporen
die mij in mijn
ingehouden
woede inteerden
krioelend en wroetend
in aangezichtspijn…
wat je nodig hebt is moed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
212 betrokkenheid
de schoonheid van de linde
zal niet minder zijn dan
wanneer jij haar aanschouwt
tot je plotseling beseffen zou
dat bloemen jou niet zien
elk leven zonder jou kan
dat de natuur juist verdwijnt
omdat jij je handen uitsteekt
je daden wil laten spreken
terwijl je zal moet verdwijnen
in eindeloze gedachtenwolken
rond de eeuwig…
Horizon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
130 golven heen
geen douanier die je bevroeg
over je doel of je bestemming
daar moesten we zelf nog achter komen
groot en open was de wereld toen
we van de toekomst droomden
wie weet is de toekomst al geweest
een verstilling komt tevoorschijn
de slagboom slaat nu als een hakmes
in ons uitgeleefde vlees
niet alles is een vraag voor eeuwig…
Stiltestrijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 want ik vertrok
om jou te verlaten
waar ik rust kon hervinden
en dus voor jou verdwijnen
jij voorgoed uit mijn buurt
ik trok jou niet eeuwig meer
het vocht in sloffe frieten
geest door mijn wrange angsten
Jij hield vast wat je was
jij smeet mij op de grond
door jou gaf ik de geest
stierf ik voor eindigheid
Jij bleef stug bij je…
Lotus uit de modder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 Als ik het toch eens had geweten
dat mijn stem nooit een echo werd
en dat waar ik mij altijd in heb vastgebeten
mij niet getroost heeft maar juist eeuwig wakker en alert.
En als ik het toch eens had geweten
dat mijn kracht hier juist in huist
dan had ik veel eerder begrepen wat ik in al die jaren heb uitgepluist.…
Levensgeluk of niet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
14 Ik vind, dat je er uit moet halen,
Wat er in zit, tot op de bodem,
Want wat je ooit hebt gemist,
Is verloren, ben je eeuwig kwijt.
Genot kan je vinden, als je er
Goed naar gaat op zoek,
Verdriet overkomt je,
Of je dat nu wilt of niet.…
Levensgeluk of niet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
6 Ik vind, dat je er uit moet halen,
Wat er in zit, tot op de bodem,
Want wat je ooit hebt gemist,
Is verloren, ben je eeuwig kwijt.
Genot kan je vinden, als je er
Goed naar gaat op zoek,
Verdriet overkomt je,
Of je dat nu wilt of niet.…
Anthem voor een vriend
netgedicht
3.2 met 118 stemmen
52.336 Géén last van 't eeuwige moeten,
er is immers niets aan de hand.
Zo ben je door het leven gegaan,
ondanks alles met een gulle lach.
Géén tijd om stil te blijven staan,
maar tóch een mens van de dag.
Dit vissersdorp was ooit van jou,
hier ademde je, heb je geleefd.
De lucht was niet altijd blauw,
maar je hebt de zon nagestreefd.…
DE PIANIST
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.412 opnieuw na meer dan zestig jaar
verdriet en tragiek op ooghoogte
in beeld gebracht een heimelijk
teder gebaar verdrinkt zichtbaar
in nog steeds niet voor te stellen
wreed gedrag Polanski’s kijk op
eeuwig menselijk tekort en toch
zo tijdgebonden onverdraaglijk
wee in Warschau gesymboliseerd
door het leven van pianist Wladek
Szpilman overlevend…
koepel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
638 de eeuwige kringloop
die ons bestaan bevestigt
is een snoer van wonderen
de blauwe hemelkoepel
jubelkleuren van de herfst
fonkelende sterren
in zwart winterfluweeel
met daaronder een verstilde
witbevroren wereld
dan de jonge lente
met ijlgroene bosranden
witgewolkte luchten
met de zon
die ons langzaam
levenswarmte teruggeeft
we…
in samen zomer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
712 we lentten in een nieuw begin
ontplooiden in ontdooien
bevruchtten tot een eeuwig samenzijn
de ballast die er was
gaf ons steeds minder last
ik pluk je niet
maar laat je bloeien
groeien in mijn liefdeslied
je wiegt op ongekende tonen
in een onbekend gebied
op nieuwe klanken
van de wind die zon
weer als haar partner vindt
in samen…
Fel (2)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
588 gaat rond
hij zoekt een prooi om te verslinden
het was zeer goed, tot hij ons vond
hij greep ook hem, die lieve jongen
hij greep ook hem, totdat
die lieve jongen niet meer kon
en hij nog één keer bad
Nee, hij sméékte om verlossing
nog even thuis, een warm onthaal
hij kon de wegen niet doorgronden
het was zijn laatste avondmaal
Voor eeuwig…
Mijn laatste wens
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
2.119 Als mijn ziel in het hiernamaals glijdt
mag ik dan in jouw hart blijven leven
en je als herinnering warmte geven
uit naam van liefde in eeuwigheid?…
opstaan en vallen
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.907 stralend in de zon
het eerte daglicht vang ik op
dit was hoe het begon
uit de grond ontworteld
de zon brengt mij groot
mijn leven zal niet eeuwig voortbestaan
uiteindelijk moet ik toch dood
maar ik geniet
grote voeten komen op mij af
mijn blaadjes krimpen in
ik ben bang voor mijn graf
ik leef nog maar net..…
Stroom der vergetelheid ...
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
959 facetten
wenkt en roept zij
lachend met haar golven
Wateraders zuigen wreed
tijgen aan gevoel
verzuipen verstand
aanzwellend denken verdrinkt
Misselijkmakend metershoge
golven maken zwemmen onmogelijk
hogere levensstromen
verliezen deze ongelijke strijd
Het vechten moe
geef ik mij over
aan de stroom der
vergetelheid
De zee voor eeuwig…
Zoals ik je daar zie
netgedicht
2.6 met 22 stemmen
1.484 eenzaamheid zijn waarde
verwrongen vingers van een mens
een trieste vuist vol dromen
gevuld met zelfbeklag
Zoals ik je daar zie
de knieen opgetrokken
vanuit het zachte groen
verschijnt een ander wezen
dat om je schouders glijdt
Zoals ik je daar zie
met goud omfloersde lokken
in een raam van vermiljoen
kan ik het leven lezen
van verloren eeuwigheid…
De eenvoudigste dichter
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
720 De eenvoudigste dichter
Schrijft zijn mooiste lied
Tijdens eeuwige liefde
Of onnoemelijk verdriet
Het is het een of het ander
Daartussen niet
De eenvoudigste dichter
Beleeft alles intens
Vergroot of verkleind
Als door een lens
Hij kan het niet helpen
Is ook maar een mens
De eenvoudigste dichter
Houdt van veel kleine dingen
Haat soms…
en verleden wat gebeurt
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.310 ik liet handen
groeien uit de muur
we werden vrienden
ik denk ze maar huur
ze lichten wit uit beelden
en verleden wat gebeurt
ik proef het kale heden
verdwenen is de kleur
zwart beweegt de handen
in schaduw zonder tijd
streelt de diepe angsten
voor dood en eeuwigheid
bespeelt mijn ziel
ogen heb ik dicht gelaten
kijken hoe het mij…
Herinnering aan Holland
poëzie
4.4 met 95 stemmen
26.822 De lucht hangt er laag
en de zon wordt er langzaam
in grijze veelkleurige
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
wordt de stem van het water
met zijn eeuwige rampen
gevreesd en gehoord.…
Vierdaagse Nijmegen (2)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.212 De Radetzkymars heeft het eeuwige leven,
wie heeft Manuela van haar eer beroofd?
Je krijgt vleugels in deze atmosfeer,
die van mij zijn echter gebroken.
In de knop veelbelovend, maar niet ontloken.
Als een zombie door een zee van geluid:
Sexbom verkracht met de handjes omhoog.
Geknapt de al te sterk gespannen boog.…
Niemandsland
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.033 Nooit een hand gevoeld
die warmte straalt
of liefs ophaalt
maar liefde bedoelt
Nooit een passie gehad
die stralend bloeit
of eeuwig boeit
maar ben het zat
Nooit de goedheid weten
die overwint
of altijd zingt
maar ben versleten
Nooit de waarheid zeggen
die prachtig klinkt
of zachtjes zingt
maar verdraaid uitleggen
Nooit de luchten…
Knalfuif
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
3.118 Zwaveldampen ontsmetten
het gebeente van de te laat vertrokken gastheer
wachtend tot al het feestgedruis bedaarde
Nog regent het as over vergeten jassen
waarin versteende grimassen
veel duiden maar niets meer zeggen
voor doden stil en niets meer uit te leggen
Voor eeuwig lijkt de dis gedekt
in kringen lava, in roet gevlekt
Ooit zal de…