5489 resultaten.
Nauw zichtbaar wiegen...
poëzie
4.3 met 31 stemmen
4.576 Nauw zichtbaar wiegen, op een lichte zucht,
De witte bloesems in de schemering - ziet,
Hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht,
Een enkele, al te late vogel vliedt.
En ver, daar ginds, die zacht-gekleurde lucht
Als parelmoer, waar iedere tint vervliet
In teerheid... Rust - o, wonder - vreemd genucht!…
laatste party...
hartenkreet
4.0 met 41 stemmen
4.731 massaal in
in elkanders armen
snikfestijn
geforceerde stilte voor
slechts één minuut
de beloning jubelt
men zichzelve toe
juichfestijn
'staatsbegrafenis'
toespraken uit cliché's
daverend applaus
emoshow, egoshow
oreerfestijn
trekken van alle
laden uit de
sentimentenkast
*
ik denk aan
pijn in zwijgen
stilte van enkelen…
Jouw heerlijke lichaam
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
4.158 voorbij je knie
en laat ik mij door schoonheid leiden
O, wanneer ik al je heerlijkheden zie
dan kan ik daarna uren zitten dromen
over geleidelijk weggegleden lingerie
welke bij je enkeltjes is neergekomen
O, wanneer ik jou dan nogmaals zie
dan heb ik de mooiste bloem geplukt
je overtreft ook mijn stoutste fantasie
en dat is nog geen enkel…
Daar rijst me in 't hart...
poëzie
4.0 met 28 stemmen
3.801 Daar rijst me in 't hart een droef gedicht,
Terwijl de hemel straalt en lacht:
'Een bloem ontluikt bij stervend licht
En leeft - een enkele lentenacht.
De wind is stil en alles rust;
De bloemen knikken, fluistren zacht
En dromen dat de zon haar kust -
Nog één bloem slechts waakt en wacht.…
De gevallen clown
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
2.839 Hij zit in een spalk
van enkel tot lies
kan bijna niets zelf.
Hij oefende zijn act
alvorens hij optrad
zijn schoen zat in de weg
kwam tussen het wiel.
Gevolg was vanzelf
dat hij op zijn gezicht viel.
Hij is nog steeds clown
en mét rode neus
maar wat ik me afvraag is
hoe komt een clown
aan die rode neus?…
Stille liefde
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
2.376 Eerst vlijde jij je neer, en
enkele tellen later heb ik je afdruk met
mijn warme hand omhelsd.
Je hebt het nooit gemerkt wellicht,
maar daarom was het niet minder intens,
wat mij betreft.
Of die keer in het park
op de houten bank bij de vijver.…
Mijmering
poëzie
3.8 met 26 stemmen
2.843 Vóór ik haar had gezien, was dof en koud
De zomerse natuur, zo warm en licht, -
In 't beekgeruis hoorde ik geen stille kout,
Voor mij was bloem noch star een zoet gedicht;
Haar lief te hebben, werd mij tot een plicht,
Toen ik haar 't eerst en lang had aangeschouwd, -
Elke ademtocht was slechts aan háar gericht, -
Zij scheen me éen enkel wezen…
Stopwoorden
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.271 Ik ben in staat
om zo m'n spullen te pakken
en te vertrekken
de boel de boel te laten
de rotzooi de rotzooi
de berg puin
waarin ik dagelijks
eet, drink, slaap
leef en voel
en lusteloos voor het leven wordt
met enkel verval als doel
Ik ben in staat m'n biezen te pakken
en de nooduitgang te nemen
want waar ik niemand meer vind
die mij…
Zweven
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.174 Als een veer die dwarrelt door de lucht
tussen bomen, planten en bloemen
gedragen op de wind met een zucht
voorbij enkele bijen die zoemen
langs een vlinder zo kleurrijk en broos
zijn vleugels voor de eerste maal gespreidt
ze laat drogen in de zon, bovenop een donkerrode roos
genietend van het nieuwe leven dat hij nu leidt
lichtjes strelend…
minnespel (sonnet)
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
1.326 wat hij en wat haar
met de sterren als onaanraakbaar getuigengestaar
eindeloos getwinkel boven de minnekracht
als eerst hij en dan zij aanvankelijk zacht
onvermoeibaar zwelgen kan in elkanders liefdesgebaar
onder dezelfde hemel wordt in alle talen
hetzelfde lied weer doodgezwegen
in het krakend nest alleen nog maar gerust
mag hij nog enkel…
levensschatten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
664 ik had nooit gedacht
laat staan verwacht
dat mijn verleden
leeft in het heden
van levensschatten beroofd
was ik veel liever dood
dan zo door te moeten leven
niets meer om af te geven
alleen plicht en pijn
kan geen zingeving zijn
energie voor enkele uren
dit kon beslist niet langer duren
mijn beste tijd is voor de baas
daarna kijk…
Niks
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
648 Ik heb nog steeds geen enkel woord geschreven
en moet ten einde raad het pogen staken.
Slechts rest de hoop, dat u me kunt vergeven.
Snik.…
dát kind
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.122 zo ver je kijkt enkel nog puin en stenen
onwerkelijk is het hier en koud en grijs
door God verlaten, zielenloos de prijs
voor 't pijnvol heden dat ook mij laat wenen
ik huil om ’t kind dat hier eens droomde
vol van het leven en in een fantasie
streed tegen draken met een zuivere magie
dat lachte, huilde, elke angst weghoonde
waar is nu…
Rebel
poëzie
3.7 met 17 stemmen
6.877 Want in de aanvang werd het u voor-zegd,
dat het aan enkelen steeds is gelukt
het juk te breken, dat hun schouders drukt,
laat dus niet af maar vecht en vecht en vecht.…
Bergtop en dalende paden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Op bergtop en dalende paden
dolen over stormende zeëen
waar bliksem stormt en wij,
wij één kunnen zijn
in een geborgenheid
die het verleden kent
als in duizend visioenen
De nachten zijn duister
enkel roodgloeiende kolen
lichtten nog jouw gezicht
-het kampvuur vertelt nog
de mooiste verhalen, echter ik,
ik droom van jouw glanzend zicht…
oudejaarsavond
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.989 oudejaarsavond
is nog enkele verrotte bladeren
opgezwiept door de oostenwind
ijzig scherp
een mes blinkend staal
lemmet vol weemoed
in mijn hart
mijn stokkende adem
op het scharnier der jaren
roest en schilfers
is het dorre riet in het spiegelwater
verstilde kou en droog geruis
een stervend land
je uitademen witte dagen
even in de…
Oudejaarsavond
poëzie
3.9 met 19 stemmen
5.933 Alle kwaad zou ‘k vergeten,
Kon ‘k omzien naar ’t jaar
Met zijn dagen zo droef, en zijn nachten zwaar,
Met zijn uitzicht op bitterheidsbeten;
Enkel noodde ik bedroefden
En weldoeners uit
Tot een stille bijeenkomst en jaarsbesluit,
Aan de haard, waar ze menigmaal toefden.…
zijn konijnen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.693 hij sprak niet veel tijdens de wandeling
natuur was iets vreemds en zeldzaam
hij wist dat een koe een zoogdier was
zonder er ooit een te hebben gezien
hij wees zoogdier en staarde het beest aan
het beest staarde begrepen terug
ze hebben een band hij weet zo’n dingen
er werd niet gepraat enkel dorst
gaf aan dat de rugzak open moest
hij nam…
In werkelijkheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.319 Enkel de golven en het gezang
van een bulderende wind.…
iets anders
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.023 andere bal is aan de rol
en zo verdwijnt het kleintje
de lak aan de regels
de vrijheid onder ieders zon
gesmoord in een rechts hof
waar iedereen kan wieden
wat een ander heeft gezaaid
lik daar maar een stukje aan
en laat het dichten over
aan de mensen met een hart
voor wat scheef dreigt te gaan
en dient gesignaleerd
zo helpe geen enkele…
lage landen leed
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.101 dichter in de lage landen
wat dweilt gij met inkt
op het edele pad naar
werkelijk schone poezie
zo weinigen hebben weet
van uw talrijke woorden
slechts enkelen vinden de weg
naar het fenomeen De Slechte
daar ligt nog voor een euro
al uw uitgebraakt lief en leed
dat u met passie hebt zitten knechten
ach, u hebt nog geen bundel…
Uit zicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
597 de leeuwerik weer kronkel wormen vindt
en de gaai weer op haar vlaams graait
twee opgewonden spechten onder bomen dansen
groepen kauwen het grauwe asfalt bezitten
groenlingen massaal schreeuwen om herkansen
en bosjes sneeuwklokjes niet meer witten
als het zonnetje zich aarzelend ontpopt
en lichte dagen lange nachten gaan verbieden
een enkele…
Eigenlijk weet ik ook niet zo goed
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.224 die
geen getuige waren van de vernieling waar
wij elke dag mee doorgaan door onze
manier van leven en consumeren, al moet
gezegd dat ze ook nog niet al die krokussen
zagen, al het tere van weer een nieuwe lente
die komt, ongeroepen, onopgedragen,
maar onweerstaanbaar zoals wanneer een vrouw
moeder wordt, wanneer ze barensweeën lijdt
en enkel…
Maart
gedicht
3.1 met 46 stemmen
23.885 Nochtans, al wat hij roert is slechts zijn staart,
Waarmee hij wind maakt als met vogelvlerken,
En van zijn hoef is enkel 't boerenpaard
De drager, dat de akker gaat bewerken.
Rust en beweging is deze maand eigen:
Wildheid der luchten, en op aarde 't wachtend
Verlangen naar wat eerlang komen gaat.…
Paralympics
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.526 wagen het erepodium
de tot een hoogtepunt gebrachte
champagne beneemt ons het zicht
op zijn shirt met daarop de naam
van een bekend sigarettenmerk
dat zal hem door zijn sponsor
niet in dank worden afgenomen
net zoals die kleine hapering
tijdens de tweede pitsstop
waar bij het verwisselen van het
rechterwiel van zijn scootmobiel
enkele…
de ijzige nacht
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.178 is dan niet zo
dat ik me verberg
om weerstand te vermijden
soms geraakt de ziel in trance,
wordt zij overvallen door
een overdaad aan klanken;
als het aardse carillon,
onvoorspelbaar,
zijn klokken luidt en mij
naar de doolhof begeleidt
dat is gevuld
met grijze mistbanken
en waaraan verdwazing
wordt toegedicht
dan toch is het enkel…
Verleden
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.333 wereld te leren kennen
dan weet je waarom ik thuis ben gebleven
ik wil je naar plekken leiden die je leven zullen verrijken
samen met jou gebieden ontdekken waar het vuur óns vuur zal zijn
alleen al je blik die golven veroorzaakt in het rimpelloze meer van mijn bestaan
een kledingstuk niet door jou gedragen is als een dode vrouw
als je enkel…
zondagsrust
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
922 zo druk en zo vol het in Zoutelande was
zo stil en verlaten oogde het naburige
dorpje Biggekerke
enkel een versteende Walcherse boerin
staarde onbewogen langs me heen terwijl
ik ‘n eenzaam rondje om de kerk reed
leek in de verwaaide geur van een oude
smederij en bakkerij bij het zogeheten
‘klokhuus’ de tijd voorgoed verzonken
daar…
Zwangerschapsonderbreking
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
883 Het ijs was met enkele knallen
gebroken na 't vriezen
en tevens d'r vliezen:
Ze is onder water bevallen.
D'r man stond erbij. Hij was wijs, want
ze werden gered door z'n bijstand
en waren gauw droog,
want het haardvuur stond hoog
en ze noemden de boreling IJsbrand.…
KÖLNISCH WASSER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 Een boek; een bijl voor de bevroren zee
Die ik tijdens mijn leven in mij droeg
Een oceaan die zoveel aandacht vroeg
Enkel Milena leefde werkelijk mee
Mijn 4711 zou overlijden
In Ravensbrück; ze had iets aan een nier
Ik was allang gestorven, zocht vertier
In ‘t schrijversparadijs aan gene zijde
Waar ik al mijn verloofdes terug zou zien…