Alle inzendingen over gedicht

6928 resultaten.

Sorteren op:

vanavond

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 480
laten we dan liefste vanavond in de donkere straten van het verdriet als struikrovers de tijd belagen laten we de tijd in ons ten onder laten gaan en tijdeloos enkel maar in blauw vanavond vonkenschietend samen verder gaan…
KarelMaria19 oktober 2025Lees meer >

verdergaan

netgedicht
1.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 407
de wereld in zich laten vergaan alleen in blauw verdergaan alleen in blauw blijven bestaan…
KarelMaria27 oktober 2025Lees meer >

Jij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 366
Ogen,bruin,met een tikkeltje goud Warm,vertrouwd Diep, vol verhalen Een doolhof waarin ik blijf verdwalen Ogen die stralen En ook als ik verdriet en tranen in je ogen zie Voelt het alsof je voor me zingt Een melodie Die alleen ik opvang Een mysterie Gezang De armen waar ik naar verlang Zeg me Waar is de ingang naar je hart, He maakt…
Floor18 januari 2026Lees meer >

in de pluktuin van mijn dochter

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 584
In een zee van kleur, onder de blauwe lucht, ligt een pluktuin vol leven, geur en pracht. Hier bloeien Dahlia's in het volle licht, hun kleurenpalet is een hemels gezicht. De Dahlia's dansen in de zwoele bries, hun bloemblaadjes glinsteren, zo fijn en fris. In tinten van roze, rood en geel, vertellen ze verhalen, zacht als een veer.…

Moeder (1)

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 702
Zeven zilverwitte zwanen zweven rustig boven uw bruidsbed Zeven zilverwitte zwanen bewegen door de alsmaar ijlere lucht Zeven zilverwitte zwanen strijken neer op het tevoren bepaalde moment Zeven zilverwitte zwanen spreken u in koor zachtmoedig toe Zeven zilverwitte zwanen nemen u liefdevol op hun schouder Zeven…
Peter Toll1 oktober 2026Lees meer >

gemis aan duisternis

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 40
zo dicht aan het Wad knaagt de neonkilte met kracht aan de schaduwdeken die het Lauwersmeer tracht te ontbinden van het sociologische waarmerk met de expressie om de toen open zeearm – Lauwerszee – op de 23ste van de vijfde maand in 1969 te ontdoen van zijn vrijheid en het hernieuwd te etaleren in een gecultiveerd management terwijl…
elze18 oktober 2026Lees meer >

Doodlopende straat

gedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 325
Er is een doodlopende straat, alle andere straten zijn opgebroken je denkt dat je niet lang meer zult leven en desondanks gelukkig bent er flaneren mensen langs de straat ze vragen je mening over de toekomst — hun toekomst, niet de jouwe — je bent zonder mening van huis gegaan je plukt een appel van een appelboom waar een vrouw niet bij…

De rattentaxi

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 23
De wereld is een feest Dat zeggen de conformisten toch Bewegend, op een ritme zonder geest Dansend, tot hun laatste ademtocht. Muziek die ons onze plaats toewijst En nog meer beweging van ons eist Ik dans op het graf van mijn dromen Maar wist nooit dat ik nieuwe zou tegekomen. “Vind jij die muziek niet luidruchtig?” Vroeg ik, terwijl de…
Artorius6 november 2026Lees meer >

Dansgedicht

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.082
(Op het Weense wals ritme van 'My favorite things' refrein 2x van Julie Adrews): 'Tot alle sterren de danszaal verlichten' Dat inspireert mij vandaag tot dit dichten Op de muziek van een ritmische wals Klinkt dan het metrum van dit vers niet vals Een twee drie, een twee drie, zwevende voeten Draaiende rondtes en armen ontmoeten Linksom…

Nee, dan ik!

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 632
Verteert! dicteert de zelfbenoemde dichter zijn perplexe publiek Opdat ik u ongevraagd meer en meer ijdele spinsels dwangvoeder & de ziedende dichter wierp een misprijzende blik op zijn ondankbare toehoorders op de wachtenden in het tramhok lethargisch bijeen als lusteloos vee…
Cindy Doggen20 augustus 2022Lees meer >

Vervulling

gedicht
3.2 met 43 stemmen aantal keer bekeken 15.678
. -------------------------------------------------------------- Over dit gedicht zegt Fa Claes zelf: 'Dit gedicht gaat over mijn jonge jaren. Het was de tijd van ongebreideld menselijk en esthetisch genot aan het grootste wat we kenden.…
Fa Claes7 december 2004Lees meer >

GEEN WEEMOED EN GEEN DROEFENIS

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 729
Als ik dan hier mijmerend zit krijg ik een goed gevoel mijn wensen worden steeds vervuld mijn gedachten zijn in nevelen gehuld al dwalend ga ik over bergen heen ik zie veel rotsen dus veel steen ik voel ineens daar moet ik heen het is een panoramapunt, kijk om mij heen al kijkend zie ik vergezicht voel een heel intens gedicht vol weemoed…
HANS UDING10 december 2011Lees meer >

geluk bij de benzinepomp

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 751
harder en daar is de benzinepom¨p fel verlicht met rood kijk daar is een trans am sportwagen en de paashaas en mijn trooststokjje het mannetje lacht mij aardig toe en zegt ik moest er al weer vroeg uit ik word ineens erg gelukkig en barst in lachen uit ik ben nu eenmaal een ochtendmens en met een grijns op mijn gezicht schrijf ik dit gedicht…

Regels voor geluk

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.176
Ik dacht gelukkig te worden met het maken van dit gedicht maar ik weet nu, ik ben poëzie nog niet de baas voor de gemakkelijkste vorm ben ik gezwicht wellicht straks nog bruikbaar, maar dan meer met Sinterklaas…

Een wakkere bioloog

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 441
Gedachten zie ik gedichten worden. Geheel en al spontaan. Gedichten bezitten rechten. Ook mensen en al wat leeft. Rechten van bestaan. Een zoogdier ben ik. Ik kan zuigen. Ik dicht. Dus ben ik een dichter. Ik schrijf. Ik ben een schrijver. Ik wissel ideeën en stoffen uit. Een wakkere bioloog ben ik, die rustig na kon denken. Vannacht.…

EEN MEDAILLON

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
Vooraleer ik aan dit gedicht begon Vond ik een foto in een medaillon Een familiestukje dat mijn grootmoeder had gekocht Vijftig jaar geleden, maar niemand had ’t ooit gezocht.…
Greta Casier22 september 2021Lees meer >

sterrenzegen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 676
bij één ster ben ik al dik tevreden dan heeft iemand waarschijnlijk de moeite genomen om ’t gedicht te lezen of tenminste die ster te geven bij nóg één ster kan mijn dag niet meer stuk wat ’n geluk dat ’n tweede lezer ook één ster heeft gegeven en heel misschien (ook) ’t gedicht heeft gelezen maar als ik dan twee sterren krijg dan word…

Heimwee

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.961
Zijn nicht, Roswitha Witten, besloot toen Henny 85 jaar geworden zou zijn, hem door het bundelen van zijn gedichten en vele foto’s, de eer te doen toekomen die hij verdient, ook al is het postuum. Het boek is in een kleine oplage gedrukt, voor familie en vrienden in december 2014: http://www.roswithawitten.nl/gedichten-henny-wilmer/…

Afscheidsgedicht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 574
Ik heb geprobeerd om de mensen te waarschuwen voor wat er in de wereld gebeurt, maar niet al mijn gedichten worden goedgekeurd.…

Altijd alleen, maar niet eenzaam

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 260
Vandaar dit gedicht. Sinds ik de groep heb verlaten, is mijn knipperlicht voor altijd gedoofd. Altijd heb ik in mijzelf geloofd. Ik kies héél bewust én definitief voor een zeer klein sociaal netwerk. Dus voor altijd een zeer klein sociaal netwerk, voor altijd een leven zonder vrienden en zonder relatie.…

LUCHTKASTELEN

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 790
giften de variaties op één groot geheel waaruit het ideale tafereel waar ik het oog op had, zou zijn te ziften een tekening van Jezus aan het kruis of sjouwende verhuizers voor een huis herhaaldelijk bleef ik me daarop richten de punten braken, alles ging teloor na al die jaren dringt het tot me door dat ik altijd op zoek was naar gedichten…

Boekenwurm

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.499
Ik kluif de klinkers kaal tot bot stil mijn dorst lavend met mede blik zin’lijk naar de volle snede en smikkel van het puur genot ‘k laat mij de volle verzen smaken veeg vette letters van mijn lippen probeer de blanke kern te strippen doch taal niet om de vorm te kraken ik vreet gedichten bij de vleet verslind verhalen als een toetje hiervan…

Billet doux

poëzie
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.807
Ik wilde een gedicht op een waaier schrijven, Zodat je de woorden je kunt toewuiven En de strofen, wanneer je wilt blijven Mijmren, weer achtloos dicht kunt schuiven. Maar liever wilde ik dat ze binnen In je gewaad geschreven stonden, Zodat tegelijk met batist of linnen Mijn gedachten je strelen konden.…

Zonet, kermde hij nog.

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.166
, en ook als een couplet leidt het maar krap een eigen leven doorgesponnen woorden dralen ritmisch in lengte korter en langer langzaam groeit het steeds meer zwanger van de invloeden van de Van Dale terzinen zijn weer allesbepalend de eerste toon maar net geraakt en de wending nog altijd uit het zicht de schrijver bezwijkt van dit gedicht…
oepsie28 juni 2003Lees meer >

stairway

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 790
Wankel als mijn woorden zijn en rafelig van taal, schrijf ik een heel onvast gedicht. Geen touw is vast te knopen aan mijn vers laten we zwijgen van trossen, kabels, spierballen waar anderen goed in zijn. Maar evenwichtloos komen toch de woorden samen in dit dun verdwijnpunt : jij voor mij.…

Illusie

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.139
In mijn dromen zie ik vergezichten, die m'n brein omzet in gedichten. Vergezichten van vrede en van rust, ze worden door mij heel teder gekust. Maar m'n dromen zijn slechts 'n ballon, die knapt door de warmte van de zon. Een illusie met een dun laagje chroom, dat is het, dat is mijn vredesdroom.…

volmaakt gelukkig

hartenkreet
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.927
op de grond ligt een gedicht een naakte scherf die de wind uit de spiegel van mijn leven nam mijn trouwe stoel houdt me krachtig vast en hoest het stof vanonder mijn onrustige kont vantussen de takken ijlt een lichtstraal door het glas en legt de titel bloot 'volmaakt gelukkig', hij glanst ik trek gehaast aan de pen poog…
tim balthazar29 augustus 2003Lees meer >

zekerheid

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.041
het is klaar iets wat langzaam in hem omhoog stijgt werd een steeds sterker wordende zekerheid de schakels konden worden ontboden hij had zichzelf gevonden en nu hij ook eindelijk naar zichzelf kon kijken ziet hij de ware gezichten van al die anderen en de sloten die hij om al die polsen zag zitten deed hem denken aan al zijn onzekere gedichten…

zonder titel

gedicht
3.2 met 84 stemmen aantal keer bekeken 45.005
Dit gedicht komt uit de bundel: Wegdraven naar een nieuw utopia (1971).…