5854 resultaten.
Daal van boven met uw zegen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 Daal van boven met uw zegen
in ons leven, in ons hart,
vul ons met uw gouden regen,
wees een gids op al de wegen
die wij gaan,
leg een woord in onze monden
voor de mensen in hun nood,
er is vrijspraak van de zonden
voor wie zich met U verbonden
weet en leeft,
laat de wereld van U horen,
drijf uw Woord de harten in,
laat er hoop worden…
Verweesd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
665 Zij heeft nog een paar lege uren
kijkt ietwat mistroostig om zich heen
waarom moeten dagen maar duren
December, de maand van heel alleen
weken lijken voorbij te kruipen
donkre nachten duren dubbel lang
‘s avonds zet zij het op een zuipen
de wintertijd maakt haar stervensbang
dan is daar plots het licht van vrede
het blijft ook bij haar…
als donkere chocola
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
826 Zacht blaas ik
Over jouw lijf dat ik aanbid
kijkend naar een lichtelijk bezweette grijns
leg ik mijn vingers op jouw lippen
je kunt nu niet meer terug
het moment verschiet in geuren
elke beweging prikkelt zinnen
Dit is waanzin aldus mijn geest
Heftiger als in mijn dromen
Strelen mijn handen jouw lijnen
Je doet mijn bloed ruisen
Verre…
Zo gij mijn lief wil zijn!
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.269 Ik min u, och bemin me weer,
En seffens leg ik al de schatten,
Die aarde, zee en lucht bevatten,
Aan uwe voeten neer!
Wat uwe dromen u voorspelden,
Wat u der Hope zangen meldden:
Dat alles ja is uw en mijn,
Zo gij mijn lief wilt zijn!…
Pasen
gedicht
2.1 met 52 stemmen
12.208 In het bos vonden wij een hazenleger
de moeder bleef dichtbij en bang
de jongen met de neus in elkaars wang
we raakten ze niet aan, zo bleven ze integer
Er was nog flink nachtvorst, zouden ze overleven
we dachten haast van wel en gingen ons weegs
het bos was dor en had nog iets leegs
zou het ze al voldoende voedsel geven?…
Taalstilering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 Zinnen, geef mij je woorden
terug, witte huid van perkament,
een lege windbuil op de rug,
om inzichtelijk te blijven als
de blindheid op papier, het
is me aangepraat misschien,
geblinddoekt naar het einde,
streven naar de juiste strofen
waarvan ik de inhoud nog niet zie.…
Waar heen?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 “Kom maar tot Mij”zegt de Heer
“En leg al uw zorgen bij mij neer”
God helpt onze lasten te dragen
Zelfs voor dat wij er om vragen.
Waarheen zullen we gaan Heer
U roept ons steeds maar weer
Wij weten Heer, waar heen
Niet anders, dan tot U alleen.…
Vergeten dagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Achter mij vergeten dagen
als spelonken gehouwen
uit harde rots
gapend als lege graven
waarvan steen gewenteld is.
En ik blijf zitten met veel vragen
waarom zoveel graven om te rouwen
waarin geen licht meer schijnt
is dit om de toekomst op te bouwen
waar verleden langzaam verdwijnt.…
Apogeum
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
417 Aan het begin van een lange reis
Langs zilveren oevers, over glooiende velden
Zijn bloemen uit honing gehouwen
Om te leven met zachte hand, nog niet tegen elke prijs
Aan het eind van moezijn, van opgeklommen jaren
Van verwilderd bederf en doorvlochten angsten
Blijven lege tafels en stoelen over
Die in ultiem samenzijn stof vergaren
In de…
Herfstdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 Leg uw schaduw op de zonne-uren
en laat de wind los over de vloeren
Zeg dat de laatste vruchten vol moeten zijn
geef ze nog twee zuidelijke dagen
drijf ze naar vervolmaking en jaag
de laatste zoetheid in de zware wijn
Wie nu geen huis heeft, zal er geen meer krijgen
Wie nu alleen is, zal het lang nog blijven
zal waken, lezen, lange brieven…
Die merkbaar ademt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Lang had ik
Je al niet
Meer gesproken
Tot onverwachts
Jij me nodigde
Vanmorgen langs te
Komen in je hof
Die vol staat
Met ooft van
Alle soorten
En namen -
Neem maar, zei
Je, zoek maar
Een tas vol
Fruit, ik wijs
Je de lekkerste
Soorten aan -
Bij thuiskomst
Leg ik het rijke
Fruit in een
Schaal met een
Glazen…
Het verlaten strandpaviljoen.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Alle luiken zijn dicht, het terras
is leeg, anders is het daar een bont-
gekleurd gezicht.
In de zomer ruik je de zonnebrandolie,
het terras is dan in badtenu gehuld
en je ziet er mensen hun ijsco's en
frites smakelijk etend.
Nu is het er uitgestorven en voor je zie
je het strand met onstuimige golven.…
Reisgids
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.390 Dit is waar de maan op zijn rug ligt
je kunt er een schaats aan hangen
dan gaat het vriezen, zei hij
Hier vriest het nooit, onbekende sterren boven
zwembaden een oceaan beukt op een leeg
strand voor oude honden en bloemenmeisjes in rood
glimlachen naar een opgeplakte laag welvaart
Gesprekken blijven stil na de vlieguren
Ik denk aan mijn…
2 januari 2004-2014: verdrietige mijlpaal
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.369 De serene rust die ik ervaar
als ik naar het strooiveld staar
geeft ietwat troost aan mijn verdriet,
nog immer voelend sinds jij mij verliet
De geurende rozen in mijn armen,
terwijl winterse zon mij weet te verwarmen,
leg ik één voor één op de aarde voor jou,
mijn schat van een pa om wie ik in stilte nog rouw
Als ik Westgaarde weer verlaat…
De magnetron
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
890 Bloem)
Frituur is voor tevredenen of legen.
En dan: wat is frituur nog in dit land?
Een zak patat, te zout en niet krokant,
Een frikandel die rimpels heeft gekregen.
Wel krijgt de snelle hap van mij de zegen,
(Slechts vijf minuten op de hoogste stand)
Die zorgt voor glimlach en gewatertand,
Door zogenaamde kenners doodgezwegen.…
Ik laat je los; ik moet wel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
627 dachten
meer dan onsterfelijk te zijn,
daar,
waar we wisten er altijd voor elkaar te zijn,
daar,
waar we zeker wisten, wij worden bij elkaar 300 jaar,
oké, een beetje overdreven we wel,
daar,
waar we een stilzwijgende afspraak maakten,
moet jij nu verzaken,
daar
waar ik boos was,
verbolgen en nog heel wat gevoelens meer,
leg…
Troosteloosheid oftewel ´velvolmaking´!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
612 van vele vele levens
Toch snakken zovelen naar levensadem
happend, zoekend, zich banend naar lucht
Verlangend naar een zonnestraaltje
wat soms de dichtgehouden overgordijnen
kierend, snierend ontsnapt
Moe maar moedig sta ik toch maar op
ook al slaat de regen striemend tegen de ramen
Een opgewarmd vers glas melk
drink ik in een teug leeg…
Zijn eigen schaduw?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 tenminste
als men de voortekens leest
ontdaan door de lege ruimten
van de tijd
nog onwetend waar de reis
eindigt of begint,
de toekomst
ligt diep verborgen
in zijn binnenste
rolt de mens zijn eigen schaduw uit.…
Wat mij beweegt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
605 de dood staat aan de deur
dichterbij dan ooit
nog net niet postgevat
vraagt hij wat mij beweegt
om mij hier op te houden
mezelf uit evenwicht te schrijven
de nacht hangt stil tussen ons in
boven slaapt alles wat ik liefheb
maar de tijd loopt steeds verder leeg
hoe moet ik mezelf vergrendelen?…
Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht
gedicht
3.7 met 3 stemmen
7.757 zag mij aan
ik zag haar ogen vochtig, donker en verleidend staan
in een vermoeid gezicht – zij bleef de ganse nacht
en stamelde mij toe dat zij een offer bracht
aan mijn verlangen – en brak in tranen uit
en lachte schamper, roekeloos en luid –
het was een vreemde trieste nacht
Wij lagen samen – O mijn geliefde, zei ik zacht
en was zo leeg…
Feest der herkenning
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
496 Ach nee, mijn port’monnee is altijd leeg.
Nu pas herken ik het, het is een feit:
Ik zit er krek zo bij . . . wanneer ik schijt.…
Een verhaal dat kraait
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 Hoe vluchtig de dag ook strijkt
langs pauzes die met bevroren snaren
mijn vingers tillen naar de waardigheid
die mij dreigend verlaat,
hevel ik mijn gemoed in de zakken
waarin ik mijn handen draag, leeg is
het water van reflectie waar voorheen
de wolken breiden en het avontuur begon
ergens is het schattig, een verhaal dat kraait,
een…
genoemd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
528 incasseren zonder strijd
wie danst mij als ik zoek achter klagende
uitingen, de esdoorn vergeet te lieven
de kreupele zijn veters strikken, van me
houdt al was ik een kind groot in getal
gezocht naar iets wat ik nooit kon vinden, ik wist
maar het zoeken was zo bekend,
twijfels in de ochtenduren
verbrande knoken in de urn
ik dacht lege…
Ta solitude
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
545 dagen dragen traag
over lege nachten heen
donker verslindt het licht
'k hoor stil geween
achter handen,
ze bedekken je gezicht
juist als dagen gaan lengen
en men verhaalt van hoop
zie ik je in jouw stilte zuchten
gevoelens laten zich mengen
kennen geen reinigende doop
het zijn die dagen
die traag dragen
en ik je hand wil…
als in een dictee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
479 ik kan het niet plaatsen, het gehucht
dat in mij woont me geselt met
lege kamers en onderverhuurde
stallen, de straat verzonken
in een diep gelegen spoor
het voedt de woorden in mijn mond,
beweegt als een kadaster uitgemeten
van hoek naar hoek, de lens bespiedt
mijn lichaam en leunt op het trefpunt
waar het stigma lange zinnen schrijft…
Oopjen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 onder de zwarte sluier
behoeder van het kroezend kapsel
de melancholieke blik van Oopjen
vrouw en moeder
een mouche op de linkerslaap
hoe licht is haar huid
net onder de zijden zomerjapon
steekt haar voetje uit
het ongeboren leven in de bollende buik
de Gouden Eeuw aan haar voeten
hoe schrijnend was je lijden Oopjen
toen je met lege…
het verschiet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
559 gezogen
ze hellen eerder over naar de nacht
helder daglicht schijnt bedrogen
de warmte van de zon trekt verder
de herfst is thans uitzonderlijk stil
gevoel ebt weg, is minder zacht
en het strand verdubbelt het zand
de zee droogt langzaam uit
meeuwen verstommen
hangen boven grijs geluid
het is, zoals het bestaan vergaat
ik verdwijn in lege…
Grave aan de Maas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
604 boven de sluis
de Maas
loopt er -letterlijk- leeg
De arken
op het droge
scheepjes van plezier
nemen een modderbad.…
Toen zeiden ze, die hersens van mij
gedicht
3.8 met 4 stemmen
2.560 Waarom is het dan of de hokken der woorden
leeg zijn?
In greppels en holen wachten de verbanden
tot het tijdschrift zich sluit. Zet ik mijn bril op,
voor de zekerheid schrikken de duiven.
Want de begrijpelijke zin verplaatst niet
maar de onbegrijpelijke zin verplaatst.…
Wat voor wereld?
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
591 uiteengereten maatschappij
Waar tolerantie, vrijheden worden aangevallen
En geweld zowat elke dag door onze tv komt knallen
Het is zo wreed
Ik word er moedeloos van
Slachtoffer na slachtoffer
Door terreur in de ban
Niemand pakt ons onze vrijheden af
Wat denken ze wel, ze zijn zo laf
Dat ze in de hel belanden
Als hun verdiende straf
Hoe leg…