4113 resultaten.
Troostrijk voor onbekend kind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 met een
niet eerder
gehoorde hemelse
stem
dankbaar weet
ik jij
bent zeker
bij Hem
ik denk
mij in
eindelijk een
Vader die
je eeuwig
niet in
de steek
laat een
paradijselijk begin
Hij die
jou oprecht
lief heeft
nooit eerder
werd jij
zo bemind
lief kind
in mijn
aardse gedachten
hoor ik
jou zingen
en dansen…
KAT IN ‘T BAKKIE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
831 ‘Kat in ‘T bakkie’
Ongebruikelijk
Zelfs licht onfatsoenlijk
Om dit gezegde te gebruiken
In relatie
Tot een gestorven kat
Maar ik gebruik deze toch
Omdat de pijn die ik voelde
Zo hartverscheurend was
En tranen zich aan me opdrongen
Toen ik mijn buurvrouw
Met haar kleindochter
En de gestorven Kat in een bakkie
Naar buiten zag komen
In…
De Dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
544 Kijk hem grijnzen met z’n knuppel,
minnende mensen die liefde geven,
hij is de laatste druppel
maar hij wacht nu nog even.
Minnende mensen die liefde geven,
hij zou zo toe kunnen slaan,
maar hij wacht nu nog even,
laat ze hun gang maar gaan.
Hij zou zo toe kunnen slaan,
iedereen lacht, zingt, speelt en vrijt,
laat ze hun gang maar gaan…
Vermissen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
646 ben je daar
daar waar de zon
de zee kust
in dat ene stukje
waar ik net niet bij kan
al reik ik nog zo
met volzinnen
in de naam van
mis ik je
iedere dag dichter…
Onze Lieve Dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
684 De dood zal helemaal helen gaan,
hetgeen het leven breken moest.
Zal helend terug gaan nemen,
wat bij geboorte werd gegeven.
Nieuw leven baart.
Opnieuw.
Ik zie het gezicht van moeder weer,
toen zij haar lijden gaf aan hem,
die haar lichaam liefde schonk.
Vandaag voel ik de blijdschap weer,
toen de dood haar tranen droogde.
Het verdriet…
Het leven is passen en meten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
724 intrinsieke wanorde
Soms wel van de waan van de 'uren, dagen, maanden, jaren'
Misschien hangt mijn leven wel van droogzand aan elkaar
Maar ik ben toch gelukkig een heel end gekomen
Natuurlijk glipt soms het zand door m’n vingers
Maar dan bouw ik weer een nieuw luchtkasteel
En wat ik digitaal heb toevertrouwd aan de wereld
Hoop ik na mijn overlijden…
Troost
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
744 Uitgesteld rouwen
Soms weken later,
soms maanden,
zelfs jaren
Omdat het niet eerder kon
Te onverwacht
Of juist verwacht
Te pijnlijk
Geen ruimte voor de pijn
En is die ruimte er dan wel,
een tsunami aan verdriet
waar alleen de donkerblauwe zee
troost biedt…
Zonder jou
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
869 Het leven is een stuk saaier zonder jou
Grijzer en kaler en zo stil zonder jou
Je loopt nog rond maar ik zie je niet
Ik voel wel je vrolijke aanwezigheid
Je springt en speelt als een jonge pup
De ouderdomskwaaltjes ben je kwijt
Kon ik je nog maar een keer horen blaffen
Aan die andere kant van het bestaan
Waar alle engelenhondjes…
Missen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
671 planeten blijven blind, verkruimelen tot niets
er is de vrees voor zwarte gaten
nooit zie ik de achterkant van de maan
nu dit huis te groot is voor zo weinig woorden
onvermoede geesten de dagen verlammen
de klok stilstaat, de scheurkalender onaangeroerd
weet ik dat jij de sterren niet meer tellen zult
omdat ook sterren sterven, omdat jij…
Zelfdodingsmiddel; Psycholoog Wim van Dijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.000 Hij is voor mij nr 1
Hij zat op 1
Ze stelden vragen
Niet nauwkeurig
Herhalend, dus niet luisterend
Zenuwachtig en nerveus
Ook de aan tafel zittende artsen
leken terrein te verliezen
Hij was welbespraakt
Hij was ook niet zomaar iemand
Hij had heel veel ervaring
Theoretisch en praktisch
Tot het meest intieme toe
Het verval van zijn vrouw…
Waterkuil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Vier orgels vertrekken tezamen
Ze schrijden met slepende benen
manmoedig maar moeizaam
Ze hebben de hoeden
van hoger gezag op
Hun sleepbenen reiken
naar achteren, langer en dunner
Hun schouders zakken
steeds schuiner naar voren
Ze vallen, de hoge pijphoeden
kruipen vooruit met armen
zwaaiend en maaiend
door slap wordend zand dat
vermoddert…
doorzichtig wit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 koud als marmer
de oneindigheid
waarin ze zwerft
zo tergend teer
onaanraakbaar
in de volkomen
stilte van de dood
uit de wolken
raast de storm…
dans
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 de dood wist de
geschiedenis
van het leven
uit je lege mooie
ademloze gezicht
opnieuw geboren
in een ander leven
dans je je danst
langzaam weg…
De god van negen levens
gedicht
4.0 met 260 stemmen
3.333 Laten we het eens hebben over
die ongenode kostganger, die gast
in zijn zwarte pij met zijn capuchon
en zijn oeroude bosmaaier. Die
uitblinker in hinderlijk volgen met
zijn salpeter en zijn klapperende
tanden, zijn oogschaduw, zijn
holle kassen en zijn voetafdruk
die nooit wordt gevuld. Ik heb het
volgende over hem te zeggen.…
Een nieuwe taal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
743 de taal om met de ontslapene
te praten bestaat uit zwijgen
oog in oog niet spreken
in stilheid alles ondergaan
ik kan huilen zonder tranen
jij kon ooit lachen mét
maar ik voel mijn oude winterhart
en in mijn borst is het koud
bij het verre noorderlicht
zullen eeuwen anders zijn
dagen als vervreemde vrienden
voor animus en gezelligheid…
Meer niet.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
627 Meer niet.
Hij is overleden, bijna 83
met de nadruk op bijna
had
zoveel meer kunnen bereiken
maar ontkende z’n ouders
z’n broers, z’n zussen
De advertentie in de krant
was opvallend koud
liefdeloos als de dood zelf
een mededeling, eigenlijk meer
wat namen,
dat was…
Dag lieve Carla,
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
565 ik stuur jullie liefde voor de nacht
ik stuur jullie liefde voor de morgen
vol met warmte vol met kracht
zodat jullie Carla’s afscheid kunnen verzorgen
omringt met foto’s, lieve woorden, bloemen en veel meer
zullen jullie haar groeten voor de allerlaatste keer…
ALIS VOLAT PROPRIIS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
620 dat wat rest, ligt in mij opgeslagen
geborgen in mijn dunne handen
verankerd in mijn hart
bij vlagen vloeibaar maar steeds warm
het zandkasteel, de parelmoeren schelpen
het zachte van je wang
zo ver als ik maar kijken kan, wil ik
je volgen, tot ik enkel nog een stipje zie
samen met het witte van de wolken
verdwijn je aan de horizon
jouw…
Huidhunker
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
669 nu de nacht zich ontvouwt
zal ik je ondergaan
als een vlinder in zijn liefde
liefde van een dromenvanger
en de lange zoektocht
naar nieuwe letters
nu je mijn huid verlaat
valt het witte doek
sterft het applaus
raak ik je zonder spiegels kwijt
huidhunker een killer
winter verlangt naar lente
hoe vermijd ik deze meligheid
ik wil…
Verloren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
632 verlaten zijn; klinkt luid
komt in de loop van de dag aanwaaien
slaat vanzelf om in de avond
kwijnt stilletjes weg in de nacht
omdat jij niet daar bent
nimmer voelde lakens zo koud
verloren lig ik in bed
hoofdkussen het enige houvast
om tranen in te bewaren
in dromen zoek ik
iets tastbaars, en vindt je
in alles wat me beroert
streling…
DE MOEDER EN HAAR KIND
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
768 Je kind dragen
Is de grote verwondering
Je kind wegdragen
Is de grootste opdondering
Die een mens, een vrouw, de moeder
Kan krijgen, moet zien te verwerken
En ik als buitenstaander
Sta erbij en kijk ernaar
En weet niet wat te doen, wat te zeggen
Het is niet uit te leggen
Een moeder hoort haar kind niet te verliezen
Een vader ook niet…
kus mijn tranen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Kus mijn tranen:
Hoezeer heeft het leven mij geschonden,
En toch bleef de mens in mij verbonden,
Vooral met die, die ik zo lief had,
Met wie ik bijna alles deelde wat ik bezat.
In mijn jeugd droomde ik van grote daden,
Nee, niet in weelde baden,
Maar, die de wereld leefbaar wilden houden,
Een samenleving waar we samen aan bouwden.
Ik…
Duurzaam
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
749 Er is een boom gevallen,
zomaar zonder storm.
Een schok ging door ons allen,
want zijn takken waren nog enorm.
Elk jaar gaf hij zijn bladeren,
met veel plezier en vlijt.
Toch zag je ‘t einde naderen,
hij stond er al, een hele lange tijd.
De takken kraakten van de pijn,
zijn bladeren dof en vaal.
Waaien in de wind was echt niet fijn,
z…
tussen de regels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
498 in het licht van
porselein
werden de kinderen
mensen
vrienden vervaagden
tot verre schimmen
haar hart was
dun en zacht toen
de dood haar ergens
tussen de regels
neerlegde…
De vrouw, de moeder en het ‘Erbarme Dich’
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
679 En daar stond ze ineens
in de doorgang
naar de grote zaal
van het Concertgebouw
wachtend op het 2e deel
van de Mattheus Passion
van Johann Sebastiaan Bach
Ze straalt wit uit
en zei uit het niets tegen me
“Mooi hé”
Ik antwoorde en sprak
“Ja mooi hé
Ze sprak vervolgens
“Ik heb gisteren mijn moeder begraven,
ze was 96; ‘Erbarme…
Leefnet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 Hij mocht niet mee
het was van hoger hand beslist
geen specialist wist uit haar lijden
nog wat weg te snijden.
Wat er van dat fout geweven lieve leven
even bleef, het leefnet op het land getorst
een druppelspoor van vocht
tranen op een allerlaatste sparteltocht
aan die overkant op tanden knarsend zand gemorst:
Nooit meer samen zilten…
nu dat ik dood ben
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 kijk ik terug
en vraag me af
hoeveel is dat?
alles
wat ik had kunnen worden
de notaris blijft pragmatisch
het vermogen
is
de bezittingen
min
de schulden
wat een geweldige show!
zo’n garageverkoop
de spullen
die me bezig hebben gehouden
smelten
langzamerhand in de lentezon
het is toch lachen
al de regels en clausules en dit
bittere…
JAN ROT WAS WIE IE WAS
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
767 Goede Vrijdag
Een mooie dag
Om te gaan
Jan Rot
Hij is ‘hot
Gaat naar God
God is goed
Rot is goed
Het is goed
Het is mooi geweest
Jan was
Wie ie was…
Rouwdragenden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 lieve mensen
en kinderen
zeker dezen
niet vergeten
nu moeten
jullie allen
weten
de overledene
gaat een
gigantisch mooie
hemelse reis
maken volgend
het goddelijk
licht
omarmend door
de schitterende
engelen wijzend
naar het
ver gezicht
verlatend de
aarde daar
waar vreugde
was maar
ook pijn
en verdriet
zeker wetend
de…
Adem
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 In
De broeder gaat mij voor.
Langzaam gaat hij achteruit,
mijn handen in de zijne.
Hijgend zet ik een deuntje in,
hij schudt nee, maar zingt toch mee
en we gaan nog niet naar huis.
Hou in
Ik krijg nauwelijks lucht.
Zuchten lukt niet meer,
m'n lijf lijkt lek.
Iemand praat tegen me,
zegt nog iets, bet kundig m'n mond.
Zij begrijpt…