6466 resultaten.
Onvoorwaardelijke liefde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 de kring
wilde niet sluiten
omdat er een ontbrak
diep in je hart
heb je dat geweten
het onvoorwaardelijke
is in de tijd vergeten
maar eist nu zijn part
om de krans
volmaakt te laten zijn
heb je gekozen
voor de pijn
van een nieuwe start
waardoor jouw bloem
langer in warmte
zal blijven en met
onvoorwaardelijke liefde
tot schoonheid…
Lente zonder verval
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 wij hebben
de bloemen geplukt
die hun kelken verwelkten
anderen in knop
vertraagden door
zaad en vruchten te maken
we gingen voor zomer
in schoonheid voor al
eeuwige lente zonder verval
maar kleuren vervaagden
toen de knoppen verdwenen
en het bladgroen bevroor
onze weide bleef zwart na
ontdooien want zonder zaad
kan geen bloem…
Zo apart
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
600 Wie de schoonheid van natuur een wonder vindt,
snapt dat ik geniet als een klein kind
van dat prachtige fenomeen.…
Dromen van de boekenkast
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
489 Fantasie van zuchtend landschap
zonder zweet van verwarring
argeloze creatieve heimwee
toen het zomerde in de stad
weer alleen in het verleden
in de stralen van de zon
met wuivende bomen
muziek van natuur
beschaving in stilte
opnieuw vervreemdende
erotiserende schoonheid
langs niet bestaande wegen
en onwerkelijke geschiedenissen…
Zelfkennis in vijfkwartsmaat (III)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
726 Als de schoonheid
onoverwogen,
de klank van woorden
wordt miskend,
slechts de betekenis
als hoogste wijsheid voor zichzelf wordt opgezogen,
de maat van inspiratie
ongeregistreerd,
het originele
als pure concurrentie wordt weggezet --
moet de ware lezer nog gevonden worden
die zijn ijdelheid bevriest,
het literaire aan het woord laat…
Kleuren
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
430 De dag in al haar schoonheid
moet dan nog beginnen.
Geniet,
er valt zoveel te winnen op deze dag die voor
ons ligt.
Foto Dick Voogd…
Gevoel van verliefdheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
416 Dwalend door mijn gedachten
de mooiste bezielde vlinders
stelde ik voor in mijn fantasie
alleen in een ongeremd leven
waarschijnlijk minstens veertig
allemaal op zoek naar jouw schoonheid
je weet het misschien al
het is een gevoel diep in jezelf
een eeuwigdurend welkom
als je eindelijk loskomt
handen zwaaiend zonder woorden
iedereen…
Ambivert
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
323 In dat geval is zij qua schoonheid innerlijk en uiterlijk
een ambivert die hybris kent
bewaarder is, vol overmoed
als een van het hybride soort
wier aangezicht des engels is
dat zich van satan heeft bevrijd…
Portret van het meisje 1
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
56 Met moeiteloze gratie
laat zij zich van één zijde zien
schoonheid schenkt rust.
In olieverf gevangen
het gesloten raadsel van haar blik
stilzwijgend overeengekomen.…
steelse liefde vult
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.202 als ik val
dan val ik
in mijn bloementuin
op de mannequin
niet op d'anemoon
ook geen duizendschoon
salvia dahlia gerbera
begonia of rosalia
passie- pinksterbloem
'k zie u denkt d'aster
lijkt 'm veel gepaster
herfst vaarwel
zacht en teer
voor't mooie weer
mijn blom voor altijd luim
is echt de mannequin
zo slank zo steels…
Door verstilde wereld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Stilte daalt over serene landerijen
gekleed in blinkend wit kostuum,
over velden wazige nevel.
Bedekt zijn bomen en boerderijen,
vanuit verten slechts gedempt geluid
en langs wegen staan in lange rijen
populieren gekleed als maagdelijk bruid.
Af en toe zendt zon in stralende bundels
haar licht tussen het wolkendek door
en hult in goud bomen…
Cypris
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
323 Uit schuim op de golven
het semen der zee
waar spermatozoën versmelten
heeft zich een nieuw wezen
sereen opgericht
verblindende schoonheid
godin van de liefde
die mijn ziel opgetild heeft
mijn hart opgelicht
naar een terra incognita
waar mijn zelf in haar wezen
verstrikt en verloren
is geland als gedicht
"Les événements
ne…
Wat nog achterblijft
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
149 Donkerblauwe lucht
boven stille boomtoppen
nacht ademt zacht
Onder de brede
avondhemel waar het blauw
zich langzaam verdiept, valt de stilte in
mij open en ontvouwt mijn aandacht zich naar het licht.
In de koele laag
die zich tussen silhouetten
van bomen verzamelt, beweegt iets zachts
door mijn lichaam, een trilling zonder vraag of richting…
afgeknapt in wilde schoning
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
758 weer jagen flarden grijs
langs onderkanten van
een strakkendblauwe hemel
de storm betaalt met regen
maar bepaalt zijn eigen prijs
de restanten uit een herfst
die ooit oogstrijk is geweest
in nagelaten groei aan takken
die de winterkou niet hebben overleefd
breken in het vlagen van zijn kracht
afgeknapt in wilde schoning
der…
Natuuromslag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
985 De herfst
nog in volle gang
bladeren vallen,
groeperen zich
met gratie over
ontvangende
aarde.
Sneeuw wuift,
stuift doorheen
de witte stilte.
Winters glorie roept
de weergoden aan
strijkt over,
bedekt het
landschappelijk leven
met koele passie.
Sneeuw wuift,
stuift doorheen
de witte stilte.…
De vier jaargetijden
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.368 Nooit meer voorjaar
Nooit meer de regen
Nooit meer naar een tuintje op de fiets
Nooit kom ik je meer tegen
Nooit meer zomer
Nooit meer de zon
Nooit meer die stralende lach
Nooit meer naar de ‘Spar’ met een boodschappenbon
Nooit meer herfst
Nooit meer de wind
Nooit meer ‘Opa’ nooit meer ‘Heit’
Nooit meer een stukje marsepein van die goede…
Zij
poëzie
2.9 met 25 stemmen
7.521 Zij wandelen deftig en stil
en schuiven langs de huizen
en luisteren, liefst in de herfst,
naar de populieren die suizen.
Zij nemen geen ruimte in
gelijk zij die verguld zijn op snee,
en als de tram gevuld is
is hun plaats op de tree.
Gisteren nog leidde ik zo iemand
naar ’t station. Het was
een avond vol mist en vroege kou.…
levensavond
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
970 ik omhels je met de warmte
van een zachte zomeravond
strijk de rimpels glad die
de tijd tekende in je gezicht
de kleur van de herfst reeds
in je ogen te zien stemt droef
het wordt later en later en ik
zou de tijd willen stoppen nu
hulpeloos zie ik je bladeren
vallen en winter sluipt nader
kou zal je wortels bereiken in
de avond en je…
lenteslag
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
811 gebladerde daken met
geglinster in de lente
die nog niet aangekomen is
met zilveren spiegels
plassen voor de dorst
die herfst en winter nalieten
wolkenloos verdampt de nacht
in een zomervolle dag
niemand om te ontkennen
dat bloemen weer zullen bloeien
het gras zichzelf hersteld
de heuvels rond Jericho innemen
zonder kreet, zonder strijd…
De etruskische weduwe
gedicht
2.9 met 14 stemmen
10.550 Later leunde ze tegen een zuil
in de villa arriveerde de herfst als eenzame bijslaap
en iemand anders zou de jurk op het gras leggen.
Geen woord van de keizer
dan de gescheurde beloftes, het te hete waterbad
en zijn schroeiende woestijn in weer andere zuiden.…
Wij stuifmailden
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
852 dat jij in zomerswarmte
de eerste vrucht gaat geven
je roept met kleuren
als ik fladder in de zon
verleidt me met je geuren tot
ik hunkerend in je kelkje kom
wij stuifmailden
in eindeloos ontmoeten
ook de stamper als portier kwam
ons uitbundig steeds begroeten
heb je bevrucht in volle liefde
samen nog de zomer door
om in de herfst…
Het kerend tij
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
862 Ik herken de klank
van de klokken die voor
mij luiden niet meer
maar wel de nagalm
van de bruinrode dood
die de folklore is van herfst
herken ik weer
De nissen gevuld met geuren
die het laatste graf van het leven
weer zwart doet kleuren
spelen mee met de dans
die voltrokken wordt
door een kind van de wind
Oktober herleeft het bonte…
reiziger door de seizoenen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.091 stations
die niet kunnen blijven
met altijd maar het komen en gaan
van doorgaande reizigers
zo heeft elk seizoen zijn uitzicht
op momenten van verwondering
de winter staat dikwijls borg
voor het maagdelijk wit
de lente voor kwetsbaar groen
en een gevoel van groei
de zomer echter geeft ons warmte
en soms iets van geluk
terwijl de herfst…
Elke dag
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.312 Dag na dag schud ik
de tranen van me af,
het is de herfst die jij me gaf.
Geen enkel blad
beroert nog jouw ogen,
dauwdruppels zullen
nooit meer opdrogen.
Wanneer de laatste blaadjes
zullen vallen aan de overkant,
zo zal ook de lente treuren
in mijn stervend braakland.…
Ik weet nog
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
1.021 ik liet mijn vinger
glijden over de wind
toen jij me droeg over
lichte trillingen van
verdorrend hout
door herfst getooid
legde jij mijn hoofd
tegen je schouder
bedekte mijn haren
met de kom van je hand
ik vertelde je over
lage wolken en
over mijn dwalende blik
naar een kale tuin
in het gedempte licht
zoende jij mijn ogen…
Februari in Brunei
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
865 Alles tegelijk
De lente vond ik er in zachte geuren
in witte bloesems in de wind
De herfst bracht vallend blad
in houten kleuren
met sterke adem
van een kruidenbad
De winter was er in de kale bomen
alleen de koude werd electrisch
binnenshuis gevoed
De zomer zong haar warme krekelliedjes
de kikkers zeiden 's avonds alles na
de tjitjaks…
droogt gras tot hooi
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
597 niet stopt
geel droogt gras
tot hooi in droogte
vergeten is de plas
die koeler dan ooit oogde
bomen zuchten in
de luwte van hun blad
de regen is vergeten
dat zij ook schaduw nodig had
kom donderbui
verlos ons van de zon die
zeven weken lang al schijnt
als weergaloze warmtebron
geef ons wat lentegroen
dan wordt de herfst…
leven zonder spijt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
687 ik wil je snelontwaken
zomer in je woorden zien
want als de dag begint
dan kus je me misschien
je wintert in je
nachtelijke dromen
kou trekt op in een lente
die nooit is gekomen
je zorg oogstte herfst
maakte vruchten vroeger rijp
maar bent jezelf helaas vergeten
daarvoor kreeg je te weinig tijd
bent eindelijk bevrijd
hebt…
valentijn voor gevorderden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
597 onvergetelijke geur van vroeger
zomaar weer eens achttien jaar
in onze eigen heerlijke herfst
stemmig stralende lichtbundels
in dit gouden feest van het leven
een zaterdag weer groen worden
rijp in het zelfgekozen voorjaar
en samen feesten als in de tijd
waarin de liefde groeiend was
voldoende voor een heel leven
na vele jaren zal ’t…
Het omgevallen leven
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.172 Ik mag het gevelde bos niet raken
zoals de dij van een vrouw, de draken
daar zijn sober en zoals het lijkt
voor eeuwig ontrouw
even dacht ik nog dat er hoop zou gloren
een vluchtig verlichtend moment
dat de liefde opnieuw werd geboren
en dat ik alsnog word bemind
nu gloort er slechts nog herfst
in de sintel van mijn kruis
en worden herinneringen…