35704 resultaten.
Tussen het netwerken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
507 In eenzaamheid is het verdriet voelbaar
tussen het netwerken van mensen
lijkt de ziel een frivole schim
achter het vitragegordijn
schemert een egocentrische wereld
vol schijnbeweging en bedrog
en wanneer werkelijkheid klaart
is wat er overblijft:
Bezinning,
niet los te krijgen van de ziel
die in eenzaamheid verlossing zoekt
ver…
vragen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 En mocht u voor de toekomst
een vers van mij verlangen,
vertel mij gauw voordat
de lier wordt opgehangen.
Psalm 137:2…
Als je weet hoe hard het ijs is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
496 Stormachtige furie
Met veel venijn in
Vuur en vlam ontstoken,
Door redeloze razernij zo ver
Gebracht dat de wereld waarachtig
Even stilstond - is nu door
Winterkou tot bedaren gekomen
En de golven op jouw oceaan
Van hartstocht lijken in zichzelf
Bevroren - schuimkoppen die nu alleen
Uit ijs nog bestaan - zachtjes probeer
Ik je…
Schering en inslag (haika)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 Wij komen van ver,
om weinig te begrijpen,
we blijven op zicht.
Op alle kleuren bloed,
ligt de zon uit te rijpen,
om je te verbijten.
Geloof in zomers,
elders valt weer de winter in
die we niet kennen.
Ongewis prikkeldraad
kleverig van angsten
verkort verlangen.…
verborgen leed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
688 Harde knuisten kliefden
diepe wonden in
de onschuld van zijn ziel
Over de wangen van de oude
man
rollen de tranen van een
kind
Hij zet zich neer
Zijn hoofd rust in zijn handen
Hij kan niet meer
De tijd bewaart verborgen
leed en geeft het vleugels
Diep verdriet uit ver
verleden dat er vroeger niet
toe deed
vliegt uit
De oude…
En elke ademteug
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
675 Het is wanneer ik achterom kijk
en een kind zie staan
wiens uitgestrekte hand naast licht grijpt
dat zich kwijnend aan de voeten hecht
voor het als schaduw groeit
ver boven frêle schouders
lippen beven zie
bij het proeven van de wind
die zwijgend ijs legt
rond een tere mond
of het stille neerhurken in duister
zonder…
achterwaarts
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
784 op een stil terras
drink ik koffie
een duif scharrelt
in de buurt van
mijn voeten
ik vlieg achterwaarts
en zie de handpalmen
van mijn vader
in de vorm van een
klein nest
waarin een witte duif
is thuis gekomen
teder strelen zijn vingers
de vederlichte veren
je bent mijn mooie
snelle duifje
roerloos luistert duif
naar de zachte stem…
Chauffeuren, aan de slag.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.030 man en dochtertje zijn heel ver.
moeder volgt deugdzaam.
hun liefde is in hen geslopen.
de kleine spruit lacht stil;
hij is de man die waakt.
hij heeft intens genoten.
zoveel moois dat hij gebeuren zag.…
mejora
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
538 het is niet aardig
om het heengaan van tante
te verzwijgen
er stond Spaans gehaktbrood
op het afterparty menu
in de arena zie ik
de jongste stieren vechten
om een olijf
onder de boom
werd haar kleed gelegd
de dood wordt niet vers gegeten
in een zeef lekt
de herinnering, ongekneed
'el unico mal que te puede hacer
es morirse…
De wind drijft
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.431 De volheid van je vrouwenhaar
dat in verlangensspeling
verdolend rond je rijpe mond
haar licht bezwaart -
Hoe vind ik, nu dit vers:
dauwende neerslag, zich
te licht bevond,
nog evenwicht?
------------------------------------------------
uit: 'Loslippige liederen en ander jeugdwerk',
opgenomen in Tirade, 1985.…
DAGEN..dag in, dag uit!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Er zijn van die dagen
die je belagen, verlagen
die je niet kan (ver)dragen
die je niet kan tillen
die vanzelf omvielen
Er zijn ook van die dagen
die je met vlagen, uitdagen
die je op vleugels doen dragen
die voelen als je zo ter wille
die je boven jezelf doen uittillen
Zo zijn dagen, dag in, dag uit
ze komen en gaan
ze zullen doorgaan…
Tranen met ’uiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.291 iets ons raakt
het is een teken dat het hart ontwaakt
Het kan zowel bij blijheid als verdriet
bij het laatste voelen we ons een vergiet
zodra de delta van onze stromen
door gebrek aan water zich in gaat tomen
volgt een dorst naar wat eens was
door verbondenheid waren we zo in onze sas
zelfs de zon kan ons dan niet bekoren
zo ver…
Weduwenverdriet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
535 Ze lijkt ineens wel tien
misschien wel twintig jaren ouder
loopt gebogen met haar hoofd omlaag
alsof ze niet meer verder kijken wil
haar blik is niet bij hier en nu
maar afwezig ergens ver weg
behalve als we naar de foto’s kijken
dan leeft ze op en vertelt
dit was toen en daar en daar
we kijken naar hem
weet je, zegt ze, het ergste is…
Werkvloer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Het is gelukt
Om je weg te krijgen
Netjes volgens de regels
Je had een te eigen visie
Voegde je niet naar hun macht
Speelde niet met veren
Wel met vuur
Je hebt niet meer goed opgelet
En teveel op het spel gezet
Ineens, was daar die opening
Genoeg bewijs
Macht
Kan ingezet worden
Om te breken
Alles dat zich niet voegt
Naar wie de meeste…
Het roestige weerbarstig zijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
446 traagheid in de tijd
het roestige weerbarstig zijn
kraakt en piept een
al reeds lang vervlogen lied
niets gaat meer gesmeerd
norm en waarden worden
vluchtig aangeleerd
in honger naar succes
stress en haast
jagen op seconden in
het krakkemikkige contact
op oog en hand wordt niet gewacht
pas als het opwinden is afgelopen
omdat de veren…
windveren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
468 met niets
meer dan
verlangen naar
‘buitengewoon’ verlegt hier
zijn betekenis
en God almachtig wist er, op
een haar na wat ik mis
de roze luchten zuchten luid
zij weten het niet beter, dan
dat wind op huid een schakel is,
een immerbloeiend jubelen
aaneengeschakeld luchtig
breidt het wolkendek haar kantwerk
duchtig uit
tot ver…
stervensrood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 langzaam – onderhuids -
naar binnen kruipt, het koelere
het warmere, dat lucht en kleuren
nalaat
boven in een boom heerst nog wat zomer,
stervend in haar ademnood
groot gebarend naar de hemel, helderblauw nog
zonder dood
dan de blaadjes, klein en teer
ze geuren nu allang niet meer, maar
geven alles prijs
het is de zwaluw, hoog en ver…
Stemmetjes in mijn hoofd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
581 het is als een zacht
kabbelen dat babbelen van
de stemmetjes in mijn hoofd
een achtergrond geluid
als het ver geruis
van de golfjes in de zee
soms verheft er zich een
slaat dan indringend over
het water neemt hem mee
maar als het stormt
en emoties schreeuwen
om gehoord te worden
is er ruzie die snel
overslaat in elkaar verbaal…
Vrije vlucht
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
721 Dan breekt de lange vlucht
naar eindeloze vertes aan
waar ver van aards gewemel
de ware vrijheid wacht
door het diepe van de nacht
naar de oneindig blauwe hemel.…
Adem gunnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 Hoewel begrip
eigenlijk
heden ten dage
vaak ver is te zoeken
laat het zich vandaag
nauwelijks meer vinden
'k Respecteer
mensen die
geloven
Geenszins zal 'k ooit snappen
waarom mensen elkaar
adem gunnen
terwijl de oogst verschroeit
en de laatste
waterput 's opgedroogd
't Antwoord ligt verscholen op
of misschien
tussen wolken…
'n Droë wit seisoen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 Samen toen met Breytenbach
op barricade
met woorden werd gestreden
tegen een zo vilein bewind
Vervolgens ver-
filmd, leerde de rest van de wereld
wat wreedheid is
als vanwege slechts een diep-donkere huid
'n beperkt aantal blanken zich ergert
zich stoort aan opkomst
van gerechtigheid voor gekleurden
vanaf de jaren '90 van de vorige eeuw…
Hurler avec les loups.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.125 Verzwolgen door een zee
van bloemengeur en etensresten
panoramisch uitzicht op de bergen
een tafeltje voor twee
gehuil van de wolven
vrij ver bij ons vandaan
natuur is hier op zijn best
herinneringen komen terug in golven
alle overdenkingen ten spijt
leeftijd laat zich thans gelden
vage herinneringen uit een andere tijd
nog eenmaal…
Bij afwezigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 voor mijn ogen zijn de sterren te ver
daarom zoek ik mededogen
en een hemel bij kunstlicht
ter vervanging van…
Vertegenwoordiger in troost
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
584 Een gedicht dat raakt,
Een vers dat schuurt,
Brengt bij de lezer
Die vertroosting zoekt
Het gevoel op gang
Dat al zo lang volkomen
Op slot zat, zijn ik
Was immers sinds hij
Zich heugen kon gevoelloos,
Uitgesleten door de taaie
Werkelijkheid van de dag,
Van alle dagen die achter
Hem lagen - en de tranen
Die jaren lang niet…
slapen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
524 in de nacht heb ik
strak van ongemak
op de slaap gewacht
ik open het verleden
dat zich vloeiend vermengt
als een aquarel
met het heden van alledag
wat laat ik zien
waar toon ik me de meester
van de afgewende blik
waarom kijk ik schuw achterom
het lichaam omarmt sluimerend
mijn ontwortelde ziel
ver weg diep achter me
vliegt een zwerm…
Geluk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
431 Ik herinner me
een vroege zomerochtend
mijn verse voetstap
op het strand
een nauwelijks kuiltje
het warme zand
nog zonder
de ruwe hitte van de middag.…
Ter ere van...
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
523 Maar ook dit vers is verre van volmaakt;
ik hoop alleen dat daardoor niemand staakt…
Pesten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
841 Ik ben heel stil,
wat lamgeslagen
de lach ver
van mijn snuit geweken
'K had niet gesnapt,
dat ons goedmoedig plagen
door jou
als louter pesten werd ervaren
Ik voel me dom:
had beter moeten weten,
had immers zelf
een tijd geleden
iets soortgelijks
eens meegemaakt.…
verplicht gedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 je moet een gedicht
lezen of schrijven
opstaan en lezen
of schrijven weet je
dat het gedicht
onbarmhartig is
juist in het poetische
schuilt de vernietigingskracht
van de natuur
en van de cultuur
de krokodil springt
ver uit het water
om een muisje te vangen
om het huis van bewaring
scharrelen vluchtelingen
ze weten niet wie…
Volle maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 Gegroeid ongehavend
aan de aarde, zwijgend
volmaakt ver buiten
een vast begrip.
Stil broedt de schijf
ongewijzigd op hetzelfde
plan. De aarde stil zwaar
mag het dragen,
dankbaar onder koele
glans over bomen daken,
van de voltooide cirkel,
hoog varend op genade.…