8947 resultaten.
weg
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
543 jij gleed toen diep weg
ik wilde jou beschermen
maar kon dat toen niet
nu ben je ver weg, ergens
waar ik niet bij kan zijn
altijd als ik dan droom
pak ik jou op tijd vast
maar ik ben je kwijt
op een dag zal ik zijn
waar jij nu alleen bent
en zul je niet meer lijden
want jij bent de persoon
waar ik van leerde en
je dankbaar voor ben
dat…
ingezonden brief
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
503 vol gedachten
maar ik krijg geen woord op papier
er overvalt mij een kalibratie van
afgestorven denkbeelden
een herhaalde verlating, op niet
aangetroffen zee, noodweer indachtig
kennismaking met onvoltooide,
toekomende, ontbrekende geliefden
dit okeromlijnde van diepblauw,
van schemerwater in het volle licht
ondiepe aarde, niet ver…
herschikking
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 binnen slaapt het licht van glas
alles naar binnen gericht
onbegrepen als ruimte
eenzaam is een planeet zonder maan
zo behoren de meeste dagen aan niemand toe
zoals het hoort
een voorgekookt afscheid treedt binnen
niemand vraagt naar namen
aanwezigheid dringt zich op
tot een antwoord ver van bomen valt
een tafel, een stoel, een beetje…
Jouw schoot
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.402 Het was jouw
fluweelzachte schoot
zij was ‘t die mij heeft gevangen
die geen ontsnappingsmogelijkheid bood
ze omklemde mijn verlangen
met dat wat leven schenkt of dood
Toen uit elkaar gegaan
na mij nogmaals te hebben
omarmd en ontvangen
ging je weg ver bij mij vandaan
waarom waarom
wat zie ik niet
ben ik zo naïef zo dom
ik zal eeuwig…
Ik leg wel bloemen op je graf
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
623 Ik leg wel bloemen op je graf
als je dood bent, overleden
bij leven wil ik geen contact meer
omdat we elkaar niet liggen
met die realisitische woorden
‘omdat we elkaar niet lagen’
leg ik het mooiste boeket neer
en buig mijn hoofd diep voorover
en mocht je worden gecremeerd
dan koop ik verse rode rozen
pluk honderden rozenblaadjes die…
Parle plus bas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 We eten vers gevangen krab
en zitten in de ondergaande zon
van tijd tot tijd het tikken van de klok te tellen
net als in mijn moeders oude boeken
jij zegt ik vind oude boeken wel goed
Nog wat wortels en een grap
om de onvermijdelijke afscheidszoen
steeds weer even uit te stellen
elkaar nu niet meer op te zoeken
ik weet echt niet wat ik zeggen…
Tormentil
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
545 hoe kun je iets woordenloos vertellen,
diepgeworteld in oude grond
zonder het hart te kwellen
door een glazen afstand die diep in de ziel snijdt
ergens ver weg vangt een maaltijd
aan met linzensoep
wist je dat zonlicht
er acht minuten over doet om de aarde te bereiken
dat getallen een verzameling zijn van gedachten,
netjes op een rij…
Hoopvolle Kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 woorden
naar mijn taal
en de mijne naar
de jouwe
zo verstaan we
elkaars echte verhaal
en ontstaat er
een basis
van vertrouwen
vormt zich een hecht verbond
als ware het een regenboog
een teken van hoop
dat ons telkens weer
opnieuw doet boeien
maar als zo vaak
met een regenboog
dat zo prachtige hemelse teken
helaas zo hoog zo ver…
het hart gewogen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
568 op de Grote Weegschaal
wacht de serene Veer
van de Waarheid op het
mensenhart dat aan de
andere kant slechts in
hebzucht door kan slaan
monsters verslinden
harten die aan zware
Cupiditas lijden
dakloze zielen vullen de
zakken met mineralen
gedrenkt in bloed
geen pijn is groter
dan kijken en zwijgen
het bloedige verhaal moet…
De vissen vliegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 De grote zee
schuimt onstuimig
De schepen worstelen
zich er doorheen, duiken
steeds weer op uit de golven
op weg naar de haven
die het wilde water temt
De vissen vliegen
uit de handen van de schippers
snel aan wal, tot hoge stapels
onder de bruinrode hemel
van de ondergaande zon
en de schepen veren op
Aan de donkere horizon
droomt…
Slaperdijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Slaperdijk, schapendijk
aan het wad, er gebeurt niet veel
Grijs op grijs de trage adem
van dag en nacht, flarden
hartslagloos geruis en golven
krijsende meeuwen, zilver-
schittering over de zee
het slijmspoor van een slak
Nergens bloed, alleen wat veren
schelpen van vroeger leven
en stille zuchten uit het heelal
Zonder dijk zou…
ALIS VOLAT PROPRIIS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
620 dat wat rest, ligt in mij opgeslagen
geborgen in mijn dunne handen
verankerd in mijn hart
bij vlagen vloeibaar maar steeds warm
het zandkasteel, de parelmoeren schelpen
het zachte van je wang
zo ver als ik maar kijken kan, wil ik
je volgen, tot ik enkel nog een stipje zie
samen met het witte van de wolken
verdwijn je aan de horizon
jouw…
lijfsbehoud
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
488 het gezicht bleef bij het lichaam
ook toen duisternis intrad
de avond viel ver voor de vroegte neer
zodat geen woord onbesproken bleef
met nauwelijks hoorbare fluistering
kon ik het ruisen van populieren horen
alsof mij werd verteld waar water en
kust tot branding samenvloeien
in het zand stond geschreven aan
wie deze woorden waren…
Eenzame metaforen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 nachtland van dromen
zwemmen zwoele rivieren
naar verre horizonnen
om de zee te voeren
ik heb je lief
fluistert ze
maar je bent doof
voor argumenten
je hebt haar lief
dat weet je
maar je bent blind
voor haar schoonheid
beelden zwijgen
woorden dansen
in echo van jouw ratio
eindeloos is de stilte
van het roekeloos heelal
ergens ver…
Clima nova
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
404 Wellicht is het u, als vakantievierende liefhebbers
van het snelsonnet, ontgaan, maar ook ditmaal heeft Wim Meyles ons voorzien van een vredelievend, ironisch doch klimaatneutraal, biodivers
groen vers...
________________________________
Hoe zuidelijk klinkt cabo
vinho verde
Van Baskenland tot Andalusië
En d' oceaankust van Galicië…
Oorlogen op tv's
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
577 Verwijderd van oorlogen,
ver van hier, verborgen.
Beelden op de tv tonen mensen
verstrikt in geweld:
Schreeuwende gezichten, bloed,
het menselijke lijden.
Afgespeeld in enkele pixels,
zonder gevaar, zonder pijn.
Wij zullen nooit echt weten
hoe scherp de wonden zijn,
hoe het voelt om te leven
in een staat van lijden.…
Ontmoeten
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.750 Muziek streelt mijn huid
Tot elke vezel in mijn vel
Jij hoort mijn roepen wel
En vertwijfeld ga ik
Hopen
Muziek klinkt in mijn oren
En in mijn hart en ziel
En als ik val en kniel
Hoor ik van ver de koren
Zingen
Muziek heelt mijn ganse zijn
Mijn denken en mijn geest
Alsof dat vroeger nooit is geweest
En ik weet: in alle noten zal ik…
Uiteindelijke overwinning
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
384 Ergens ver over de einder
waar geen mens ooit is geweest
worden alle stukken weer gelijmd
ziet men boven aardse chaos
helder licht der gouden zon
warmen mensen in de gena
van Hem die alles overwon.…
ZOMERTIJD....hedendaagse tekst op Summertime van Gershwin
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
407 Zomertijd
maar d' wereld is 't winter
herfst ver weg
en de lente is zoek
zomertijd
maar bommen die vallen
het huilt kleine baby
dit (seizoen) is een vloek
zomertijd
veel eerder liever dan later
heb honger naar vrede
dat is mijn intens verzoek
maar tot dat momentum
is troost wat mij wat kan verzachten
(kan troost mij slechts verkoelen…
De geur van de avond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
113 niet alleen om ons
het gaat om ieders belofte
die soms kort, soms jaren
na het feest
niet altijd van toepassing lijkt te zijn
maar bij het ouder worden
haar kracht herwint
in de geur
van de eeuwige velden
die je toewaait bij de graven -
de geur van alarm
die me tot inkeer brengt
na jouw vergeefse wachten
op mijn liefde terwijl
ik ver…
NOORDHOEKSE BELEVING
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
160 Te Meersel-Dreef
in spijshuis de Zevenster
toont de grote zaal
wanden met afbeelding
van mensen uit ver verleden
die God met heel hun wezen
hartstochtelijk dienden
eveneens prijkt vrolijk leven
uit het Vlaamse land
en het plechtige bestaan
der kloosterlingen van eens
hier verdraagt het ruime geloof
geestelijke gezindten
van welke…
Levensles
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
21 Het begin ligt ver achter mij,
Het einde komt dichterbij,
Het leven is veel te kort én
Daarbij ook nog heel erg lang.
Met deze contradictie worstel ik,
Kan het absoluut niet rijmen,
’t Gewoon onverklaarbaar is,
Die contradictie is niet te lijmen.…
Mijn Omgeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
824 Jouw echo komt van ver
en zal niet snel doven.
Je strekt je tentakels achterwaarts
en ver voor mij uit,
voorbij mijn bestaan en
al het andere.
Alles wat gebeurt is deel van jou.
Niets ontsnapt aan je aandacht en
geen wetenschap laat jou ongemoeid;
veel dimensies van ruimte, tijd en zijn
houd je nog verborgen.…
Voor het Vaderland
poëzie
4.1 met 10 stemmen
2.792 Wij zijn gedaald, de hoogten afgegleden
Onder de gronden, naar het klein geboeft' -
Dat, om te leven, stoot en moord behoeft -
Zo ver, zo ver, en daar nog diep beneden.…
Nieuw leven
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
4.896 Een veer valt als een steen
Een nieuwe zoektocht is begonnen.…
Spiegelbeeld van een open wond
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
2.651 Dat zonnetje, nu zo ver weg
Ondergaand aan de andere kant
Van het wateroppervlak, daar
Waar haar gouden gloed de hemel kleurt
Doch het licht steeds zwakker brandt
Haar liefde leeft voort
Nu ver bij mij vandaan
Door een ander hart beantwoord...…
Horizon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
821 Als het licht is ligt zij daar
aan de einder is het dat ik haar ontwaar
telkens op haar vaste plek
op gepaste afstand
van mij neergezet
als een regenboog onbereikbaar
onbestaanbaar
het maakt niet uit
hoe dichtbij je komt
ze schuift altijd vooruit
en maakt dat verlangen
nooit verstomt
Hoe ver durf je te kijken
hoe hoog durf je te staan…
Onhaalbare liefde
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
841 Tussen smaragd en gulden druppels
Neerkomend uit verloren liefde
Uit een ver verleden
In verdrietig heden
Voelt de zachtheid van jouw hand
Aan als de zoen uit de relatie toen
Glimmend glanzend van verliefde tranen
Zou ik hem opnieuw willen zoenen
Scherend door de lucht, zwoegend over land
De zee achter mij grijp ik naar je hand
Het weggestopt…
Manon (Deel 2)
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
4.157 wiedend tussen het jong plantsoen,
fleurend bij vers frisbronnend water,
horen de telers boven ‘t groen
ver hoefgetrappel en geratel.
het span komt recht hun richting uit
met aan zijn boord een jongedame :
asblond van bles en blank van huid
arriveert daarginds Jean’s erfgename.…
Vat de dichter samen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
1.020 gister dichtte ik over een ster
die in Leiden was verrezen
vandaag heb ik de krant gelezen
en politiek ging alles mij te ver
ik dichtte over rozen en stranden
en over hele verre hete landen
ik rijmde mijn hersens bijeen
en trok ze uit elkander
over pruimen berken en eiken
alles mag je ermee vergelijken
ook witte wieven en hunebedden
konden…