16728 resultaten.
Hun Levens, Mijn Stilte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
541 Mijn stappen,
Vertraagd,
In een wereld,
Die versnelt.
Mijn hand,
Rustend op een leuning,
Die nergens,
Heen leidt.
Mijn lichaam,
Gevangen in stilte,
Terwijl de wereld,
Verder schuift.
Mijn scherm,
Vol levens,
Die sneller gaan,
Dan ik kan bijbenen.
Hun stappen,
Lijken groter,
Met dromen,
Die meteen
Uitkomen.…
Als niemand
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
981 Als dit 's werelds lot is,
zélfs de stem van God is,
wil ik van Hem graag leren
waarom er nog legers marcheren.
En de wereld bloedrood laten kleuren.
Welke God laat dit in Godsnaam gebeuren?
Onschuldige kinderen worden tot wezen,
die de dag van morgen altijd vrezen.…
kinderen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.233 Samen gingen we op pad en lieten we de wereld achter.
Meisjes kenden we niet en daar wilden we niets mee te maken hebben
Onder stoelen en banken dat was onze wereld.
Wij beleefden de wildste avonturen over de kleinste afstanden.…
Drijven op de woordenstroom...
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.057 Ik wilde schrijven
in de woordenstroom
die als in een droom
boven kwam drijven;
vreemd hoe het begon…
Het werd een vloedgolf
van emoties en indrukken,
waar ik me niet van los kon rukken,
mezelf eigenlijk onder bedolf.
Spraakwater maar
dan geschreven want
alleen zo heb ik mezelf
nog enigszins in de hand.…
ik adem
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
952 ik adem jouw zucht
die waait als een wind
door bomen in het bos
ze gaan hun weg als
een vliedend gerucht
en landen stilaan op
het zachte groene mos
in mijn frêle gedachten
ik hou ze even vast
maar laat ook weer los
zo gaat het vaak
met bevrijdende krachten
wat rest in jou
blijkt de zielestempel
die bouwt na iedere zucht,
minitieus…
Lieve Lychnis Chalcedonica
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
2.210 Brandende liefde of een
koekoeksbloem
Jou zien heeft mij behekst
in al mijn laffe, losse delen
die op hun beurt heel relaxed
opgaan in de talloos velen
die ik had kunnen zijn
en nooit geworden schijn
maar die ik wel kan spelen
Jij zult je nooit hoeven te vervelen
zolang mijn ik jou gerieft
Neem mij altijd asjeblieft
zoals…
Parachute springen
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
2.186 Voor even was ik vrij,
En was het alsof ik vloog,
Er kwam echt iets los in mij,
Ik hield het maar net droog.
Voor even kon ik vliegen,
Mijn armen wijd gespreid,
kon ik op de wind meewiegen,
ik zou het willen voor altijd.
Voor even telde ik mee,
ik kreeg nooit de kans
nu, onder me de zee,
was ik compleet in trance.…
Vervalsing
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.303 Zelfs poëzie staat hier niet langer los van.
Zo is dit vers een fake door H.J. Bosman.
-----------------------------------------------------------------
Steeds meer op veilingen verkochte kunst blijkt vals, maar wordt desondanks vaak gewoon doorverkocht. (Trouw, 30-10-03)…
Hela ma laat me nou los
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.310 verfoeid bestaan
Mijn moeder belt, ze komt eraan
Vervang de slappe rozen
De drank en spellen van de grond
De poef en stoelen in het rond
Wat zeepschuim en dan hozen
O moeder met uw zorg en plicht
O lerares met straf gezicht
Mij is 't genot ontstolen
Frivole dagen, teugels los
Ei, in een mum - ben ik de klos
Weer duizendmaal…
EEUWIGE DOPING
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.416 Dàt is wat aan me vreet
Vergeef me mijn lieveling
Ik los dit probleem snel op
In deze grote bak water
Dompel ik langzaam je kop…
Vergeten
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
1.245 Kon ik je maar los laten?
Je stem, je lach en je ogen zullen altijd in mijn gedachten blijven…
Windstil
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.347 Windstil, een zon die straalt
Kalm water, groen gefluister
Net of alles 'n beetje draalt
Wachten op stemmen in 't duister
Als de zon dan langzaam zakt
En lange schaduwen gaat trekken
De schemering je emoties pakt
Je geest zich aan de horizon wil strekken
Dan pas is alles tijdloos
Los van elke bestemming
Lijken dilemma's belangeloos…
waanbeeld
netgedicht
3.8 met 55 stemmen
17.943 ik heb zo vaak uit losse hand
je lichaam op papier gezet
nooit verder dan het silhouet
je sloot voor mij je dromenland
ik zag de onschuld van je ogen
maar hoorde niet je dubbeltong
die suikerzoete tonen zong
en mij keihard heeft bedrogen
hoeveel codes ik ook kraak
jouw lichaamstaal is ongebroken
dit terrein blijft altijd braak
de sleutel…
Nachtmerrie
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.068 de herder laat
zijn bloedhonden
los en verpakt
zon en maan
in ruimtepapier
de schapen lopen
compact op het
heideveld blatend
het Drents volks-
lied Sheep Ahoy
ik zit gevangen
tracht mijn boeien
af te werpen krijg
een hand vrij draag
water naar zee
neem een van de
tienduizend tangen
sla op een varken
krijg een dreun
ontwaak gillend…
In de voorwereldlijke schemering
gedicht
2.5 met 84 stemmen
40.861 Voor hen geen boom der kennis,
geen appel en geen slang maar wel
het tikken van een kleine
feilloos afgestelde tijdbom:
straks laten ze elkander los,
zoeken hun voeten de begane grond,
het eigen gareel weer op.
-------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1996.…
vandaag ben ik een paard
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
965 een mier
nu ben ik een insect, amoebe
tot ik vlinder wordt
ik ben het gras
nee morgen pas
een boom
die in de aarde groeit
het water
dat naar zee toevloeit
ik ben een vis
in de woestijn
een vogel
kan ik ook wel zijn
een zwijn
ik ben in storm en in wind
ik ben een kind
ik ben de regen op het mos
en stenen schuren stenen los…
Een chirurg weet van geen pijn
gedicht
2.5 met 55 stemmen
32.292 Stuurloos staart hij naar de patient
hoe de pijn vrij te krijgen
los te maken in heldere cesuren
wat voor hem onzichtbaar blijft
Hij snijdt in wat zeer zichtbaar is
een bloederige troep: de mens in
zijn algemeenheid beent hij
zorgvuldig uit.…
fuutjes, en het dauwt nog
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
781 vroeg bij de vijver
hier in het bos
raakt er van alles los
van mijn remmen
als pa en moe fuut
met hun kinderkes
voorbij komen zwemmen
waait de wind
door hun kuiven
heel dapper
aan de wapper
de kleintjes sperren
met rood hunne muiltjes
ze krijsen wahowee
geef me te eten
daar ginds komt de zon op
om niet te vergeten
met traantjes uit…
minnenijd
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.058 als minnenijd
stuurloos wordt
voortgedreven
ongrijpbaar vaak
en in helderheid
zeer slecht bedreven
slaat de twijfel
steeds meer toe
en waar immer mijn
genegenheid toe leidt
schijnt als het ware,
gelijk los zand te zijn
dat door de vingers glijdt
dan ken ik niet meer mijzelf
ben ontketend van eigenwaarde
en dool ik doorgaans door…
Maniëristisch
gedicht
3.3 met 12 stemmen
6.065 Het ontbrekend licht barst los als stoom,
in stilte.
Het licht is als de dood, er komt geen einde aan,
het kent geen falen.
Het licht heeft een begin van vuur en kalk
dat niet valt te bepalen.
Het licht is slank. Het oog is sloom,
in kilte.…
Je laatste letters
hartenkreet
3.2 met 33 stemmen
1.964 Je schreef me
dat je van me hield
maar dat ik los moest laten
Je schreef me
dat je me ging missen,
dat we niet meer konden praten
Je schreef me
dat jij door moest gaan,
immers hoorde jij bij háár
Je schreef me
"ook jij moet doorgaan schat,
ondanks onze liefde voor elkaar"
Je schrijft nooit meer,
dat snap ik wel ...…
Panorama
gedicht
2.5 met 126 stemmen
26.959 de avond hangt stil boven de stad
bewegingloos als op een foto,
een filter van lila schemer
verkorrelt het panorama,
dringt erin door
als losse thee
in kokend water
en verkleurt het leven
zoals de dingen
op een oude polaroid
die mij nog later,
wanneer ik hoop te vergeten,
zal herinneren
aan verliefdheidsvlagen
waarin…
In kleuren van beweging
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
771 je rolt
naar binnen
in een glazen bol
ik zie je vaag
verstopt in kleuren
van beweging
je vertraagt
wordt man
het naakte constateren
zonder schaamte
breekt je los
passie gaat floreren
ik koester zacht
wat jij als hard
in mij wilt schonen
kus je mond
in zoenervaren
natte dromen
we komen
tot de uitputting
gaat lonen…
het gewillig riet
netgedicht
4.1 met 70 stemmen
3.321 duik maar niet in het diepe
roep ik binnensmonds naar haar
bewijs slechts eer aan oppervlakkigheid
het is een loos gebaar
dat weet ik goed
immers tot meer is zij niet bereid
het is haar lach die mij overdondert
en zij heeft weet hoe naar lippen te praten
ook de bevallige heupen die haar verschijning
lijken te omhullen ontgaan mij niet…
Wintergroeten
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
773 Graag stuur ik jou mijn wintergroeten
zo ongevraagd, los van het moeten
opdat ook deze dag heel blij
voor jou mag zijn, en vrolijk-vrij.…
Vliegen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.146 Op een rotsblok vol mos
Stond hij met de handen los
Schrapend naar de laatste stappen tot
Zich overgeven aan een duizelingwekkend lot
Toen daar een adelaar van boven
Een duikeling maakte op de wind
Hij kon zijn ogen niet geloven
Die buitelende vrijheid als van een kind
Sierlijk gleden vleugels langs de stenen
En scheerden ijlings langs de…
Gezin
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
5.250 vredig
Zijn herinneringen dreven
in een ogenblik hem te boven
Hij dacht aan vroeger
aan zijn wilde dagen
en arbeidersjaren
Hij dwaalde verder
in zijn gedachtes rond
denkend aan zijn geliefden
die zijn handen vasthouden
In hun ogen tranen
die hem smeekten hen
niet te verlaten
Hij sloot zijn ogen
maar zijn handen liet hij
niet los…
groeiend verval
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
778 ik raap de nog
groene druiven
door hagel gevallen
op het mos
ontrukt aan
stramme ranken
nog eer zij bloeiden
lieten zij
de schepper los
ik waak bij een
stervende mus
te pletter gevlogen
tegen beton
een ongewenste
dodelijke kus
door een opgebouwde
dode muur
die van natuurlijk
mededogen
niet weten kon
zo…
onder schot
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
854 lief-
later
los! het geld!
stil! zo stil! ik schreeuw het slikken
de grond trilt traag, woord voor woord
koud, zo koud
-stop- het tikken
oh mijn god
mijn hart slaat terug
waar blijft de dood
-adem-…
In smeltend samenzijn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
541 een laatst sneeuwgordijn
rafelt losse plukjes
hagelt kleine stukjes
in smeltend samenzijn
de noordooster
klaart de lucht en
na een aard uitstralen
kunnen we de schaatsen halen
wij zijn niet uitgeblust
laten snelheid ons plezier
bepalen op sloten en kanalen
met koek en zopie in de rust
eindelijk gaat de vorst
de erfenis inschalen…