7668 resultaten.
Aardedonker
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
487 Zij negeert en daardoor
verwelkt
Ziet door alle bomen geen
enkel bos
Scheldt onterecht-kritisch
Verwittigt en drinkt
'k Gaf aandacht daar ik weet
Bloemen
Borders, velden en perken
Barstensvol
Vereisen.…
Besneeuwde hof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
564 De stilte is nog stiller
dan voorheen
de beukenhaag draagt nu
een vorstelijke kraag
berijpte bomen
fluisteren nog zachter
temidden van
de wintervacht
zit ik als een vorstin
op de beklede bank
het wit steekt schitterend af
tegen mijn zwarte jas
vogels zingen zuiver
van opstanding en leven
hun teksten staan in veelvoud
op zerken…
Vervlakking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
608 Nergens klinkt geluid zo iel
als waar geen bomen
bergen of muren zijn
in eindeloze ruimte van een ziel
waaraan elke hoop is ontnomen
enkel ontluisterd in pijn.
Nergens klinkt geluid zo iel
als over verre vlakte
waar geen weerstand
of strijd overwinning ten offer viel
het leven tot de horizon vervlakte
elke roep om hulp verzand.…
Voor de wind
gedicht
2.4 met 10 stemmen
6.326 als het aan de wind ligt
gaan alle bomen eraan of om
om en in het water gebeuren fantastische dingen
de geluiden zijn angstaanjagend
angstaanjagend is niet de bedoeling
wij zijn van geen betekenis
daar gaan wolken takken papieren
papieren takken wolken het is om het even
als het aan de wind ligt
komt er geen eind aan
dat is een…
Weerkaatst in schrik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
557 lichtgevend
hangen de pompoenen
in de boom
begeleiden stapjes
die onzeker gaan en toch
hun mannetje willen staan
een vogel schreeuwt
weerkaatst in schrik
van kinderlijk ogen wit
handjes vast
voor onverwacht
de kleine dappere lach
pas later
in het volle licht
verdwijnt de spanning uit het zicht
dan is het feest
de geesten…
dierbaar
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
673 wanneer ik niet meer in de stilte kan staan
verlies ik mijn woning
van plek tot plek
mijn ziel zal rukken aan ijzeren luiken
de dood ingaan, het lichaam nog vrij
plichtsgetrouw zal ik gebaren
naar honderd bomen
in een seizoen verwacht
jij kan me dan tot stof verbleken
van eind tot eind naar een ijdele nacht
het kind verstuiven, het laatste…
Plassen vol regen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 kil waait de wind
schrijft onleesbare tekens
in plassen vol regen
mistroostig hangt nat
na het langdurige bad
aan de boom te versterven
hol klinkt de ziel
van de gloedvolle herfst
in het zompig bederf
zo lang dagen nog korten
zal overvloed rotten
naar een vruchtbaar begin
dat zal groeien
als winters vorstige tekens
in ijs en sneeuw…
Tot de zonnewende
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 er waait onrust
in de bomen
bladeren krijgen geen respijt
jachtig strijdt
het licht met donker
in deze vreemde tijd
mensen zoeken warmte
bij een gezellig vuur
verjagen kou tot in het late uur
deuren en gesloten luiken
houden magie en geesten
uit het duister buiten
die ‘s nachts feesten
tot de zonnewende als licht
zijn krachten…
het eikenpad
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
738 en wanneer de mensen denken dat het een andere dag is
morgen
in blauwgroene wateren
volgt deze stem
die alleen bij de bomen
is
zo zie je een vrouw
waar het zout uit je keel stroomt
en jij niet mag lopen
met een walvis onder haar buik
en in zijn maag
de rest
van de wereld
een kei verwijderd
roept een meeuw dan wilgentakje aan…
Ik maak je na
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
506 ik maak je na
in duizenden foto’s
in tegenlicht
en in woorden die ik kerf
in bomen
of neerschrijf op papier
alle dagen die ik leef
op deze planeet
vol malle mensen
reproduceer ik je
een oneindig aantal malen
opdat de wereld
ooit wordt als jouw lichaam
warm en zacht en mij omhelzend
opdat de mensheid
ooit spreekt met jouw stem:
fluisterzacht…
Maangodin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
700 Volle Maan
Haven voor Seizoenen
Zij varen uit en varen binnen
Ostara,
dagen lengen,
nieuw begin
Litha,
langste dag,
de bloemen bloeien
Mabon,
nachten lengen,
bomen ontgroenen
Yule,
de langste nacht,
de beer in winterslaap
Maangodin
Van alle seizoenen thuis
Eren wij op de dag dat
Zij
zich ten
Volle
Aan…
Vaarwel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
537 waar ons thuis
op is gegrond
vervaagt & sporen
van je hongerige
mond en gretige
vingers van mijn
huid worden gewist
door de kille
lenteregens en
de ijzige wind
onze harde woorden
met afkeer gevuld
voorbij de helder
verlichte grenzen
van ons paradijs
verjaagt, kan ik
mezelf horen
fluisteren tegen
een wijze, oude
boom…
In Holland staat een huis.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 Woont u in een flat met uitzicht over zee,
een vrijstaand huis, omzoomd met bomen
of zeven hoog, met droombalkon?
Je bent een koning in je woning.
Wees blij met wat u heeft bereikt,
het is aan u gegund en met ruime mate.
Maar het mooiste huis staat overal,
in straat of steeg en berg of dal.…
Goudkoorts?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 Je wandelt
loopt door bossen
steile paden
omhoog,omlaag
Het is de vraag
of je
de goede weg
...inslaat
De goede afslag
hebt genomen
want alleen zon
je kompas
Niet te laat
val van avond
voor te zijn
want alleen
zon vervult
in herfst
je dromen
waarin het goud
voor het plukken
hangt aan bomen
voor het rapen
ligt
aan…
Kerst
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
915 Een ieder doet zijn best
om te stralen als de lampjes in de boom
doet een stapje meer voor goede sfeer
nadat hij zijn dorst heeft gelest
mensen zijn iedere keer weer
net even vrolijker en kijken tevreden
terug naar hun verleden
geen fout, geen kreuk in het papier
alleen plezier
vinden allen hun weg naar kerk
of zomaar een samenzijn…
manlijke verbazing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
700 Verschil is wel dat
daar de apen van vreugde
door de bomen springen
terwijl ze dat hier vooral
digitaal doen bij de aanbiedingen
van luiers en voeding en poedermelk.…
Gestorven zwaartekracht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
480 horizon
gestorven in mijn droomland
alsof er een boot met een ziel
door de woestijn vaart
en langzaam
raakt de persoonlijke accu leeg
er ligt een grasland
omgeploegd in mijn werkelijkheid
alsof de kust van een ver land
mijn stem zal ontvangen
uit zilte oceaanwind
en spoedig
verwelkomt mijn hart een nieuwe geest
er zwaaien bomen…
laatste handen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
586 je nam je schaduw en verdween
tussen bladerloze bomen
geduldig maar tevergeefs
bleef ik wachten op nieuw groen
maar
het donker bleef stil
toen de tijd het ook niet meer wist
besloot ik op zoek naar andere kleuren
nieuw licht te zagen
het zwart aan jou te laten
niettemin
mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen
dan…
Walg & Gaap
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
599 Daar walg ik van
een mens die tegen bomen staat te praten
de vogel die aan haren hangt, hoe dan?
geef mij maar klare taal en geen spagaten.
Dat cryptisch werk is niet te pruimen, man
surrealistisch ongerijmd gedoe
met metaforen, wat een rataplan
ik vind het niks en gaap en word zo moe.…
Kloosterstilte
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
526 Zwijgzame bomen, ontvoogd en onttakeld,
als gekromde denkers van Rodin.…
Nietsen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Nee,
we zijn dol
op fietsen
Het land
verkennen
door 't ommeland dolen
De zomen
met z'n struiken
van bomen, stam en kruinen
De ruige rand
met kruiden, merendeel
die rieken of fris ruiken
en in verten
't silhouet van 'n torenspits
de wieken van 'n molen
Geen woord over:
het nietsen....
languit in het struweel.…
bosspel
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
547 een volle maan op halve kracht
verlicht een sprookjesbos
witte smog in slierten
spoken tussen bladeren
twee dieren van de nacht
kunnen zich niet bedwingen
een wolf huilt zijn serenade
de uil doet zijn best om mee te zingen
het geritsel van de bladeren,
het gekraak van dorre takken
met de wind als dirigent
en bomen als muzikanten…
'Eeuwenoud goud'
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 graven diep
om water te vinden
Wij zijn
als wortels
van bomen
naar water op zoek
Wij staan
te boek
als een volk
van binnenschippers
van sleepboot en ark
van roeiboot en spanen
van zeelieden, 'Jan-pak-an'
Wij hadden
de wereld scheepsbouw
en handelswaar
te bieden
Ooit turf....…
veel is mogelijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
533 zonder tuin
is een boom soms
een tuin
onder de douche
is een stem soms
een koor
zonder stok
is de wandeling soms
het uitzicht
onder het woord
is de warmte soms
voelbaar
zonder schipbreuk
leidt de reis soms
naar huis
onder de herhaling
verpietert soms
het verlangen
zonder de sterren
blijft het soms
toch donker…
ondergronds
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
400 zwaar en traag buigt
de stilte door
het taaie stroperige
onvermogen neemt
ons in de tang
de tijd zuigt minuten
uit verzengende uren
zwermen muggen
leggen strijdend
hinderlagen klaar
ze heeft ons beet de
witte woestijnzon
onze schrale harten
wachten op een
groene boom
wellicht volgt de
zangvogel die de
zware trage stilte…
Reikwijdte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
629 richting de wolken
reiken de bomen
richting de hemel
reikt de berg
het zal nog millennia
duren voor ze er komen
en in hun grootsheid
voelen wij ons slechts dwerg
tot zo hoog kan een mens
alleen niet komen
hij wordt duizelig
raakt verward
hij zal er toch van
blijven dromen
en het klinkt dan
misschien apart
maar een mens hoeft niet…
Geweven licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
664 zacht klingelt
illusie in de
top van de boom
schitteren sterretjes
in alle kleuren
van je mooiste droom
golft engelenhaar
op de weerkaatsing
van geweven licht
versluiert en
warmt zij de plaats
waar het kindeke nu is
magisch is de zang
waarin het diepgevoeld
verwachten klinkt
tot eindelijk ontsluiting
de tijd verdrijft met…
dierendromen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
471 geschapen
waren bossen op zijn mooist
maar door tijd en evolutie
werden dierendromen stil vermoord
wilde dieren moeten wijken
want hun habitat werd afgenomen
mede door de slimmen en de rijken
die hun bossen kolossaal onthoofdden
ik kan hier enkel maar wat hopen
dat industrie en bondgenoten
éérst wat denken alvorens zwaar te knoeien
opdat bomen…
De kopie van de doodsrivier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
412 nu ruisen de
bomen in de lucht
van koeienstront
en apen in zacht
gedempte stralen
als je aan mij denkt
herinner mij
mijn woorden in
de schittering van
het zwaard
dat de draak
vermorzelde
de zwarte kopie
aan de andere
kant van de
doodsrivier
als je aan mij
denkt
herinner mij
mijn woorden
voor nu
en later…
Veranderd perspectief
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 VERANDERD PERSPECTIEF
Hier zou ik tevreden kunnen zijn
de bomen kraken, suizen en ruizen
bewogen door een zuidwestenwind
het langzaam draaien van de aarde
Rustend zacht in de volle ondergrond
op het vochtig zachte, gouden zand
jij bent verstild tot minimale gebaren
de tikkende stiltes van een distelvink
Hier kan ik gelukkig zijn met blazen…