5506 resultaten.
Tranen uit mijn verleden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
622 scheller
Het verleden lacht mij uit
Steeds luider
Steeds sneller
Mijn verleden doet mij pijn
Soms onverdraaglijk
Soms zacht
Mijn verleden daagt mij uit
Soms plotseling
Soms verwacht
Het verleden blijft mij plagen,
zelfs nu ik volwassen ben
Vluchten of vechten helpt niet echt
Toch kan ik het soms niet verdragen
Ik doe mijn ogen dicht…
Voor Adriaan
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
610 Ik heb geen tijd en zin nu om te dichten
maar 'k moet iets schrijven, nu ik dit toch weet
en zeker ook omdat ik dichter heet
wil ik dit liefdewerk voor jou verrichten.
Dus, beste Adriaan, wil gauw genezen;
ik denk aan jou in mijn gebed
en 'k hoop dat niemand mij belet
je dit te zeggen en jou dit te lezen.…
De avond valt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
607 Maar toch: de droom van vrede mag niet stuk
en zelfs al blijven vele deuren ook nog dicht,
er is en blijft het Kind dat in de kribbe ligt.…
Vluchtende gedachten...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
591 Snel draai ik de kraan weer dicht.
Gelukkig, ik heb mezelf gered!
Help! Mijn gedachten blijven stromen!
Er is niemand die dat kan tegengaan.
Het is alsof het water weer gaat stijgen.
Nu bedreigen gedachten mijn bestaan.
Help! Mijn gedachten maken nu geluid!
Ik hoor mezelf tegen mezelf gaan praten.…
De Wensvijver
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
647 Mijn wens had ik
te lang uitgesteld dus
liep ik eindelijk met twee
van mijn allergrootste schatten
de pannenkoekboerderij binnen
ik neem er één met chocola
riep Ella, Sofie natuurlijk ook
toen nog met schone handen
het feest kon gaan beginnen
dicht bij ons de wensvijver
tussen het goud van de vissen
blonk geld uit alle landen…
Suster Bertken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Verwijlend en versmeltend uit haar
liefde voor de lijdende Jezus aan
het kruis, bad en dichtte zij haar
verdere leven in een door steen
omringde kerkkluis. Een ascetisch
leven van een vrome Utrechtse vrouw
die de Nederlandse letterkunde kleurde
met haar religieus geïnspireerde liefde
en diep gewortelde trouw.…
Zomeravond in een oude stad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
627 Het besluit tot avond is genomen
in dicht geknipte aktetassen,
de waaier van feesttenten gaat open.
Voorbijgangers wandelen met ingehouden
pas, schroom van bewegen, de angst een
al gesloten tijd te overtreden
onder de grote linden of ze door
lichte avondwind worden gedragen,
de hakken door een betoverend
tikken beslagen.…
Overpeinzing tijdens strandwandeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 als glijd je, verblijd je om een worm en altijd
samen,
Wolken hoe je met de zonnestralen,
ver of dicht, licht doorlaat, alsof er altijd
ergens wel een paradijs bestaat,
je 't schuim nog witter blinken laat.
Branding hoe je slierten zeewier
op nette hopen slingert aan het land.…
Dromen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
619 ontkennen
dat de lente vervlakt
het is langzaam wennen
ieder jaar wordt de reuk minder
seizoenen komen meer onder een dak
enkel als mijn kind die ander treft
bloeit er in mij iets op, dat raakt
alsof mijn toekomst beseft;
hou die hand zo lang mogelijk vast
daar eens alleen de winter je treft
en het ademen het licht uitbraakt
tot dat moment dicht…
Aan een wielrenner
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
719 verhoging
en met een blos
rijdt hij terug om
de volgende dag weer
te oefenen om zijn spieren
zijn lijf lenig en soepel
zijn geest helder te houden
om met de aarde mee te bewegen
aan de stroom, waarin we verzeild
en verloren toen we werden geboren
maar aan de oever daar
staat altijd die toren, die
draait met het licht
de haven niet dicht…
Paardenbloem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
607 In een spleet tussen de stenen op ons terras
groeide je op in de maand april
op een onooglijke plek dicht bij de muur
achteloos liet ik je er staan
Nu in mei besloot ik het onkruid te wieden
ik kwam je tegen als een steel
met een pluizige bol erop
een ronde vorm met punten en draden
Een fijn weefsel glinsterend in het licht
ik keek in dit…
Jouw naam in mijn rozen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
921 Zelfs de zon verdwijnt en wolken drijven
ze drijven langzaam of heel snel
je had beloofd nog lang bij ons te blijven
maar‘k weet niet – of je nu dicht bent of heel ver.…
beloftes van de andere zijde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 de terugkeer met een miljard lichtjaar
de schriele hoop ligt op zijn keerzijde
het zicht benepen tot tussenruimte
als een gespleten atoom de gestaltes
ternauwernood als krassen in het licht
de ogen genepen in het tegenlicht
met het neon van alle onkleuren
je kan alleen niet meer de deur uitgaan
tot iemand het leven wendt en de deur dicht…
Adam en Eva
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.466 het ochtendblad was blank, de ether zweeg
geen mens op straat, geen auto was te horen
de telefoon had het contact verloren
de schappen in de winkels bleken leeg
de trams en bussen stonden als bevroren
vanuit de onbewogen singel steeg
een dichte muur van damp, ik keek en kreeg
het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren
het oude leek bij…
Het onafwendbare
gedicht
3.5 met 2 stemmen
8.390 Elke dag groeit dicht in het water en het zachte zoekt
een houvast. Het ontluikt als een lelie: standvastig
en zeker, de perken te buiten. Niet snoeien.
-----------------------------------
uit: 'Het onverborgene', 2006.…
DE WERELD
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.204 Hij hield de handen voor 't gezicht,
Hij dacht door tranen te verstaan,
En in dit duister, diep en dicht,
Zag hij de bonte wereld aan;
Hoe blonk het goud, hoe rees de stad
Gehorend opwaarts voor het blauw;
Wie ooit gezocht had en bezat,
Hoe maakte rook zijn vensters grauw.…
Zomerhitte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 een luttel dier probeert kieren te dichten
verkoeling naar binnen te metselen
in de gangen van zijn zandkasteel
zwaluwen vluchten in cirkels
jagen hun stem na in de wind
de lucht, een verlengstuk
van weids en helder water
als een kind met een spiegel
en de ogen van zijn moeder
evenzo sprekend en blauw
het zindert verderop
hier kan een steen…
deur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
529 als ik aan jou denk
denk ik aan alle deuren
en het schuifgordijn
met de deur in huis
zo is het ooit begonnen
op een mooie plek
je had net de deur
achter je dicht gegooid en
ik kende je niet
we zaten boven
je wilde overzicht en
dat wist ik nog wel
de zon scheen ons toe
met uitzicht over water
de deur op een kier
we…
Kiezersbedrog
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
516 leer
Om niet helemáál af te gaan
sluit Waterschap bij Provincie aan
De opkomst is ook dáár miniem
Vijftig min houdt het voor gezien
U mág kiezen maar wees bewust
van geborgde zetels in de trust
Boer en baas winnen altijd
in deze ongelijke strijd
Het slinks goochelen met macht
wordt niet naar buiten gebracht
En u, u arme ziel in dichte…
Bij het circus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Langzaam luidt de klok
langzaam stappen de ezels voort
onder zwarte dekkleden
Hoog is de dichte koets
Boven is Boven en Onder is Onder
Huilend dragen we de lange sleep
het circus door, we wisselen
van hoed, rollen het testament uit
en staan stil voor een groepsportret
Het leven gaat door, onder tromgeroffel
rijdt de koets rond, sneller…
In het oog (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Mijn ogen vallen dicht.
In het donker vormt zich een vraag,
welt als kwelwater op,
stroomt door mijn aderen naar
de plek waar mijn handen rusten.
De vraag zakt door mijn huid
naar binnen en fluistert:
“Wat wil je?”
Naar het licht, vrij in de wind,
een sleutel zijn
opdat ik
weg
kan
en
zijn?…
BEHANGER ONDER DE PLAK
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
641 De behangerswinkel van Jan Lol,
(die met het uitgestreken gezicht,
deze ging nogal eens aan de rol)
is wegens omstandigheden dicht.
Het zaakje van deze vreemdganger,
was vooral om zijn stijfsel beroemd.
Hij werd ook wel lul de behanger,
in de (vrouwelijke) volksmond genoemd.…
Verlies
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Onze reis, ruw gestuit na de start,
begon niet alleen met vage dromen,
wij schuilden bij elkaar, heel dicht:
het lot heeft ons dat wreed afgenomen.…
Licht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
484 Ik heb zojuist de lampen aangedaan,
maar ik zie nog steeds geen licht,
dat de schemering weet te weerstaan
en ik heb mijn ogen echt niet dicht.
't Duister welt omhoog uit mijn hart,
tegelijk met alle tranen in mijn ogen,
uitingen van mijn niet te delen smart,
waar elk lamplicht wordt ingezogen.…
wanneer jij gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 verlangen naar verlossing
nog in de uitademing
tijdens de laatste tel
hoe kan men sloten verbreken
van deuren die als muren lijken
met broos levenssap besmeurd
waar jouw ziel is uitgeweken
en de ademende toekomst
reeds vroegtijdig is verbeurd:
WIJ voelen ons als wezen
de aangereikte witte linten
kunnen tranen niet drogen
of gaten dichten…
Ochtendstond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
400 Het werd een mooie
wandeling dicht langs
de vloedlijn.
De zee was rustig, maar
gaf me toch zo veel
vrijheid.
Mooi is de Westlandse
kust.
Ik hoopte een zeehond
te spotten,
maar waarschijnlijk
waren ze nog in alle rust.
Een prachtige wandeling
liep op zijn einde,
en met een goed gevoel
ging ik aan mijn
verdiende kopje koffie.…
Elke Dag ...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
457 blik
ter introspectie
en zelfreflectie
een switch een klik
elke dag een gedichtje
voor jou of mij
een lach of traan
het verlicht je
als je je gedachten er over laat gaan
over wie of wat of waar we zijn
over al die dagelijkse dingen
een klein gedichtje soms zo groots en fijn
zodat ons hart weer
zachtjes kan en wil gaan zingen
dicht…
Amanda Gorman
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
647 wist dat na Katrina klokken luidden
En dat zij wat zij in zich had ook kon
Had met gebaartalent een streepje voor
Met bet-overgrootouders uit Uganda
En een Ghanese oma uit Rwanda
Die 'We Shall Overcome' zong in het koor
School in haar fraaigetinte huid haar kracht,
Kwam zij, niet door haar woord maar 'beeld'gebaar
Aldus als youtuber dicht…
visioen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
499 zag jou
staan voor
de paradijslijke
dichte deur
bedekt met
een super grote
diamant
daarvoor de
strenge engel
met de
recente foto
uit de
aardse krant
vol afschuw
wees hij
daarnaar en wel
een ronddraaiende
stervende stier
dwaas joelende
medemensen niemand
trok zich
iets aan
aangaande het
gemartelde dier
de heilige
Rechter…
HEEN EN TERUG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Tussen steile rotsen
door dicht woud omringd
dendert de stortbeek
naar beneden
geeft zich over aan de wil
van de oeroude Schepping
over hem heen
stijgt en daalt telkens
een gondel langs de helling
steeds onderworpen
aan menselijk gezag
de hotsende stroom
bereikt het lage dal
zoekt als kabbelend riviertje
de tijd zonder eind
het…