4084 resultaten.
Een uur eerder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
564 Nu en dan verdrongen door geluid,
een auto die over de stenen dondert.
De haan, altijd de eerste als alarmklok,
heeft zijn stem te slapen gelegd.
Ook voor hem is de avondklok ingesteld.
Hij slaapt zijn roes uit tot vroeg in de morgen.
Zal hij zich ook aanpassen aan één uur vroeger kraaien.…
We zijn overal mijn vriend.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.269 Ik heb een rustige rustplaats gekozen
al kan ik die plek niet zelf benoemen ,
na de omzwervingen van de geest, heb
ik het vermoeden, zonder die te roemen,
dat ik overal al eerder ben geweest ,
als je mijn laatste steen zult vinden.…
Toen we van oorlog
gedicht
3.5 met 2 stemmen
9.611 Daarop gingen we elkaar, redenen genoeg,
met aardappelen en stenen en spijkers
bekogelen en probeerden we elkaar te raken
met takken en hamers en staven
en met alles wat we te pakken konden krijgen.*)
Zo hard en zo lang sloegen wij erop
dat wij uiteindelijk allemaal
zonder uitzondering lurp waren
en uitgeput op de grond vielen
en ons innig…
Stenenrivier
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
800 gebed heb
ik niet laten branden, maar vast
staat als een paal boven water
dat geluk in 'n klein hoekje schuilt
Leeuwarden, 27 september 1990
Sofia, Bulgarije, 27 september 2013
>>>
Normaalgesproken stroomt een rivier
van hoog-boven naar benee
de Stenenrivier echt geenszins
aangezien deze slechts bestaat uit
subliem-gepolijste steen…
Juffrouw Bibeb.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Zelfs de burgemeester had gezegd
dat zij een voorbeeld was voor iedereen,
dat hij zou zorgen voor een steen,
met goudvergulde letters ingelegd
en dat juffrouw Bibeb toch zo'n humor had.
Ze was een sieraad voor de buurt.
Elke dag had zij een nieuwe grap,
maar met de laatste sloeg haar laatste uur.…
Brieven
gedicht
3.7 met 3 stemmen
10.966 luister hoe ik de stoppen vernieuwde
en het licht opeens weer brandde
en zij op de bank lag te slapen
onder de blauwe deken
Aan deze en gene moet ik schrijven
dat ik het niet doe
dat ik weiger
dat ik ga procederen
dat de dagen hier in de regen verslijten
en de wereld nooit groter is dan een stad
dan ik in die stad
mijn voeten op die stenen…
vierkante horizon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 samen
er is liefde in de wind
een rivier langs schaduwrijke bomen
muziek omringt je overal
geen angst, geen twijfel en geen schuld
er is een diepe stilte die luistert
je reis nadert een ontvangst
brood en de beste wijn is in mijn hand
en we eten en drinken samen
ik troont op zeven tronen
en er is een nieuwe naam
op een kleine witte steen…
GEVANGENIS AAN ZEE
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.049 'k Hoor in de nacht in deze stenen muren
de wind, en 't eeuwig ruisen op de kust.
Die brengen de vertroosting en de rust
om de onzekerheden te verduren...
De eeuwigheid heeft mij in slaap gesust,
en 'k ben met U, o Heer, in al mijn uren.…
de baby
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
691 men trok heel voorzichtig het stuk steen weg
de Moeder die al uren had geschreeuwd
uit pure wanhoop, zweeg plotseling
iedereen om haar heen keek zwijgend toe
de baby lag daar, stil , zo klein, zo klein
helemaal gaaf en het was alsof hij sliep
de krankzinnigheid in de ogen van de Moeder
stil, smeekte ze….stil, hij slaapt, wek hem niet…
Koorballade
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
897 '
Wind polijst ons optimisme,
de verten juichen luid,
bomen weten het zeker:
Een ingetogen, stenen koor
door ruimte en tijd bepaald,
zal dun illuster zingen
dat de aarde ademhaalt.…
Tribunus plebis
poëzie
4.2 met 4 stemmen
940 Ik kom Tribunus Plebis soms,
des avonds rond de negen,
gezeten voor zijn stenen kroes,
ter club-vergaring tegen.
Ofschoon wij nooit of zelden, in
malkaars gedachten delen,
belet ons zulks niet, nu en dan,
te saam piket te spelen.…
HET EILAND MELOS.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.125 Kleine smaragd in de kring van de edele stenen, die blinkend
Sieren de golvende plooien van 't kleed der Aigaiïsche waatren,
Ligt er het groenende Melos, het vuurontsprotene eiland,
Waar zich de gloed van Hefaistos in spleten en dampende bronnen
Toont, en dat gips en aluin en de zwavel en 't hout in zijn schoot draagt.…
De jongste, de oudste en ons zelf
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
901 We gaan de grafsteen bekijken
de steen op het graf van onze zoon
van onze jongste
we gaan met de oudste
onze nog enige
en met ons zelf
We hebben ons weer bij elkaar gesleept
door de rauwste rouw heen
van onze jongste
we gaan door met onze oudste
onze ook zó dierbare
en met ons zelf
We gaan ook door met onze vele vrienden
steun en…
Demonen en duivels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 David versus Goliath,
een steen sloopt een berg voor het
vallen van de nacht. Tussen het goede
en het kwade wordt onze onschuld niet
lang bewaard. Onze geest wil vaak
het goede doen maar wordt getrokken
door het kwaad. Die geboren in
onschuld gelooft in die ene God
maar getrokken door demonen een
kiezende zondaar wordt.…
De moeder
gedicht
5.0 met 2 stemmen
11.488 Zij was geen stenen bed, geen dierenkoorts,
Haar gewrichten waren jonge katten,
Maar onvergeeflijk blijft mijn huid voor haar
En onbeweeglijk zijn de krekels in mijn stem.
'Je bent mij ontgroeid,' zegt zij traag mijn
Vaders voeten wassend, en zij zwijgt
als een vrouw zonder mond.)…
Blomme
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.123 Maar kyk, dis 'n fees wat my oog gewaar
van blommetjies, blommetjies aanmekaar,
op ranke stingel oor graffie en steen –
soos graan op die lande, aaneen, aaneen;
soos kindertjies selwe in feesgewaad,
in hupp'lende dans op die windjie se maat;
spierwit hul kleertjies en roserooi –
die sonlig se glans op hul hemelse tooi.…
Geloofsbelijdenis van een Natuurheks
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
722 in een overvloed van Liefde
Aanwezig in 't grote Heelal
En dat het Licht ons ieder gegeven
Vrede en rust brengen zal
Ik geloof in balans van Yang en van Yin
In d' hemelse kracht van de sterren
In de elementen van ons Moeder Aarde
Van heel dichtbij en van verre
Ik geloof in het goede in ieder wezen
In mens en in dier en in steen…
Een hand met speelkaarten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Hoe groot is de kans dat de hoofdprijs
wordt gewonnen en de weg zich plaveit met
de gouden stenen van een miljonairsbestaan?
Dat vanaf dan vele materiële wensen vervuld
kunnen worden en eindelijk eens naar dat
exotisch vakantieparadijs kan worden gegaan.…
DODENMARS VOOR ROTERDAM (Aan Gerard Zalsman)
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.774 Maar als die stad weer is herbouwd
van staal en glas en steen en hout,
die kleine wereld is hersteld,
bolwerk van koopwaar, zee en geld,
als er gewerkt weer wordt op de as
van wie voor kort hier werkend was _
Dan zullen nog bij nieuwe maan
uw schimmen door de straten gaan.
Links, rechts...…
Boris mijn Hond
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
573 Boris gaat voor eeuwig heen
Krijgt op zijn graf van mij een steen
Met daarop geschreven:
"Mijn baas had 12 jaar een honden leven"…
een uur eerder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 Nu en dan verdrongen door geluid,
Een auto die over de stenen dondert.
De haan, altijd de eerste als alarmklok,
heeft zijn stem te slapen gelegd.
Ook voor hem is de avondklok ingesteld.
Hij slaapt zijn roes uit tot vroeg in de morgen.
Zal hij zich ook aanpassen aan één uur vroeger kraaien.…
Omdat het niet meer kost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 een holte
door hem instinctief bevrucht
Zodra je binnenkomt, lees ik jou Delphine voor
jij schiet in de lach, vervolgens in mijn hart
Mijn laatste zucht voor jou bewaard, een kus
waarvan jij zegt dat het smaakt naar meer
me opnieuw tot leven wekt, als in een strip
waarbij een wolf zwalpend naar het water buigt
dorstig met een buik vol stenen…
Gewoon God.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Beide ouders aanbiddend ook mijn kind en de spike, bol, bal been
Was mijn hart maar van steen.
Tal van dieren ingeleverd gehuld in verdriet immens
Nu dat schatteboutje aan mijn voeten, amper elf maand jong, mens?…
de koude wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
601 bevriezen
en letterlijk de liefde afstompen,
levende takken alsmaar meer doen verliezen
de macht die heerst
is vaker groter dan een mens alleen
raakt ook vaak hele volksstammen,
het oerwoud hebben we gemeen
het komt en gaat
vroeg, laat of verlaat
dan stolt het bloed,
stoot zelfs anderen af
de warmte rolt naar benee, verwordt daar tot steen…
Gestileerd marmer?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
427 te
peilen afstand in haar statuur, haar
buitenkant was in den beginnen glad,
en zacht, gehard omdat ze universeel
geschapen was bemind te worden om haar
kinderen te koesteren in elk anders getint ras,
maar de zon, de regen, de wind waarin ze leeft
gaven haar niet de zegen, heeft de materie
blootgelegd waaruit ze werd gemaakt,
de steen…
De wondermooie Aarde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Hij had een broertje, dansend om hem heen
met hun gezicht steeds naar elkaar gericht
lachte het broertje met een pokdalig gezicht
zonder zeeën of bossen, alleen maar van steen.…
de man op het plein of de dood van Coster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 al zou hij wijd open waken over de lange
stromen herfstbladeren klapperend
als een vals rapier op straat, optornend
tegen de schouder van een regenwolk,
de hoge man zwijgt vol verachting bars
in het oude hart van de stenen stad.…
Pittoreske straatje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
931 Ja, ze bestaan nog
de oude vervallen straten
met bemoste stenen
en hun authentieke verhalen....
Ze mogen dat oude,
dat beetje verleden
in melancholie vertalen.…
ROUWVERLOF, alsof rouwen zoiets als vakantie is!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
599 stervende
Er moest ’s nachts gewaakt worden
Ook door mij, voor hem, om hem en Hem
Want hij was een diepgelovige in de Heer
Had zelfs al zijn familiegraf gekocht
Met als hoofdtitel: ‘Christus Triomphator
2 maal ben ik met hem in rolstoel daar geweest
Ik haalde zelfs nog een fout uit de Bijbeltekst
Welke vakmatig werd verholpen op de steen…
Ontdekking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
546 Tenslotte zeeg ik op een stenen rand
dronk thee uit mijn thermos
kreeg glimlach
van jonge man, die als mijn zoon,
'k las de Scheveningse krant
in Utrecht
omdat mobiel bijkans nihiel,
haar batterij,
toen de tijd om was, blij,
bleek dat bijna iedereen
wel had gewacht.…