10626 resultaten.
Van hemel en de hel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
587 mijn kathedraal
bepaalt nog niet
het weidse vergezicht
heb nog geen
heiligen op voetstuk
bij het altaar neergezet
wel heb ik delen
van mijn leven
gebrandschilderd in glas
kleine ramen
laten zien hoe mijn jeugd
in vroeger dagen was
pas later kwamen
rust en statigheid in
wierook en volwassen zijn
maar het liefst
werk ik in de…
ik mis je
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
689 flarden grijze mist
dwalend, soms zwart
versperren de weg
naar herkenning
woorden, zijn leeg
vormen geen stroom
kabbelen weg
naar vroeger
de uitgestoken hand
zweeft doelloos
blijft steken als een
wapperend blad
kijken, en niets zien
luisteren, en niet
gehoord worden
maken de dagen
tot ongekende
eenzaamheid.…
Huivering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
604 sliertige zwarte schaduwen
trekken donkere strepen
in het licht van de volle maan
schimmen zonder vorm rusten
op de dode tak van de heksenboom
zitten zij te wachten op hen
die angst verloochenen
ontkennen dat zij er zijn
willen niet de waarheid zien
dat ook zij,
in de naaste toekomst
als schaduwen
aan het nachtelijk firmament
sliertig…
Mag ik eruit?
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.774 Verwachtingsvol met kloppend hart
roep ik gedempt tot ziens,
als ik het niet meer overleef,
ik was een tas van jeans.…
de rijder
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
571 herken mij
als het stof dat daalt
in een vallei waar jij
nog niet eerder zien kon
herken de weg
die altijd naar huis wijst
onderweg
waar de zon omhoog reist
herken de traan
die ieder verraadt
zichtbaar de maan
het wordt laat
langs de akkers
verteld een teer plantje
op een oneindige vlakte
het laatste deel…
Het zoekend zonlicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
498 het viel in reepjes
schuifelde van uur tot uur
stilletjes met de klok mee
bleef haken aan mijn tenen
bediende de klink van de deur
liet mijn gage voor de toekomst zien
in kunst alsook in onderwijzende woorden
nu nog zoekt de zon
me naarstig op warmt mijn
kruimels houdt de deur
nog op een kier
maar het licht aan
mijn voeten herken
ik…
Woordsporen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
478 Muze is lijden,
schaduw zien aan gene zijde,
nooit ziet men het geheel.
Ontdooide teksten,
ontplooit zich in de breedte,
oneindig even.…
Gebroken vleugels
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
623 donkerrood
is de dag waar het zand
scherper is dan glas
waar kale stammen
fel afsteken aan de horizon
verzonken in het eeuwige licht
gedwongen te buigen voor de nacht
nog kaler dan dorre aarde
is de wens
om een teken van leven
slechts schaduwen halen het water
waar dromen sterven
voor ze de ochtend zien…
DE ROERGANGER
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.518 Zal ik zijn als gij mij wenst,
Varend tussen weerzijds banken,
Als een schok de schuit doet wanken
En het schuim de plecht beplenst,
Leer mij dan altijd uw oog
Boven mij te zien en onder,
Als een weerzijds lokkend wonder,
Afgronddiep en hemelhoog.…
Mijn kerken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
687 schijngebouwen
ze zijn daar
waar ik
ze vind
Een hunebed
op Drentsche heide
in het lachen
van een kind
Mijn kerken zijn
waar ik ze zie
een ster die schittert
in de nacht
Een oude boom
in het weidse land
de maan die knipogend
naar mij lacht
Mijn kerken zijn
niet duur betaald
maar wel
van grote waarde
Je vindt ze daar
als je leert zien…
De eerste dag
hartenkreet
1.9 met 9 stemmen
1.606 Zoveel gezichten,
zoveel ogen die
jou
niet zien.
Weggedreven en
bijna gezonken,
is daar plots een stem,
een groet.
Je draait je om, lacht
en komt onmerkbaar
weer boven.
Een nieuw begin
is begonnen.…
Jovialiteit is schijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
546 bloemen of parfums
om jou te imponeren
ik kom met mijn boeken
om jou te ontmoeten
wat arrogantie lijkt
is verlegenheid
om emoties te uiten
naar een bescheiden buiten
mijn jovialiteit is schijn
bij nader kennismaken
blijkt introversie
meer mijn lijn te zijn
betoverd door je ogen
geraakt door je stralende lach
is mijn paradijs jou te zien…
De brug
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
814 De brug,
Waar ik net naar beneden heb staan kijken,
Waar ik net had staan twijfelen,
De brug die ik niet meer wil zien…
Het water,
Waar ik nu naar sta te kijken,
Dat ene jonge eendje,
Dat zijn moeder kwijt is.
Ik,
Ik die weg wou,
En nooit meer terug wou,
Zie nu dat het zinloos is.…
De glans van edelsteen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
664 Ze reeg ons tot
haar mooiste stralenkrans
we fonkelden rondom haar
maar bij het dragen
zag zij ons nooit zelf
een lumineus idee ontstond,
in een maatje kleiner
kwam er een soortgelijke
nu schittert niet
alleen haar hals
in onze nieuwe vrienden
zien wij haar ogen spiegelen
ze glinsteren ons tegemoet
wanneer ze in hen ziet
wat…
Lente
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
513 Jan Kees heeft het hem toch maar mooi geflikt
Hij kwam tot een akkoord met 5 partijen
Die sloten daarop razendsnel de rijen
En laten ons nu zien hoe fijn het klikt
Alleen dat lente kunnen we vergeten
Het hérfstakkoord, zo had het moeten heten.…
Arrestatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Er is op een filmpje te zien hoe in Rotterdam een agent een man arresteert. De man wordt herhaaldelijk door haar geschopt.
Een diender die een man wil arresteren,
Die trapt zo ’n man ten eerste in zijn buik
(Dat is bij de politie goed gebruik),
En trapt hem daarna nog een aantal keren.…
achter mij laten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.511 Jij laat me achter, de zon zakt weg
Kou komt er voor in de plaats
Vragen vervullen mijn hoofd
Sterren zie ik niet die boven mij verschijnen
Ze willen laten zien dat het donker niet overwint
Maar ik denk met mijn ogen dicht
Scherm mij af tegen de hoop
Tegen het licht wat wil schijnen
Mij het donker uit wil leiden
Ik laat mij zelf achter in…
Tutu
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 .
---------------------------------------
Al heel wat dansjes heb ik moeten zien
Van spitsen die een bal het doel in schieten.
Oprecht kan ik van Tutu’s dans genieten,
Spontaan krijgt hij van mij het cijfer tien.
Bij Desmond is het opgelegd pandoer:
Met Tutu gaan de beentjes van de vloer.…
André Rieu
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 Ik heb voor ’t eerst André Rieu zien spelen,
Hij speelde twee uur lang aan één stuk door,
En lachte al die tijd van oor tot oor,
Hij wou voor ons zijn blijdschap niet verhelen.
Die gulle lach op allebei zijn wangen:
“Wat blijft er weer veel aan mijn strijkstok hangen”.…
Dat wat komt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
658 de koude struikelt
over grond en verwachting
hij kent zijn plek
geboeid aan de gouden ring;
een vlek,
waarover ik weldra weer zing
na een laatste ijselijke overnachting
het is niet aan mij
al sturend of trekkend
een hand te verheffen
of warme wind te verspreiden
ik kan het niet zien
dan wel, nu al
voelbaar beseffen…
Nooit keer ik weer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
695 zegt
Zijn moeder dat dit de laatste
Kop koffie was die hij bij
Haar gedronken heeft -
Je moet er niet op rekenen
Dat je me ooit nog weer
Eens ziet - zo is het, moeder,
Mooier is het niet -
Melaats is hij niet
En zwerver evenmin
Maar nu de laatste
Kans zich voordoet om
Haar die hem het leven gaf
Nog een keer bij leven te zien…
Hoe diep de afgrond is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Hoe diep de afgrond
Is waar langs ik
Gelopen, soms geslopen
Ben, kan ik van hieruit
Niet zien, geen meting
Mogelijk om deze diepte
Te peilen en van de juiste
Mijlen te voorzien,
Afgrond met op de diepste
Bodem een sediment van
Onverwerkte emoties die
Mij met alle geweld
Naar beneden trekken, en zonder
Mededogen naar zich toe…
In confronteren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
499 heb de wegen verlaten
om voor even
het patina van kerkdeur
en jezusbeeld
niet donkerder te maken
het kaarslicht
niet te zien in
gelijkgestemde ogen
gedrogeerde vroomheid
van tijdelijk gedogen
ben op bedevaart
wil voelen waar
de schoenen wringen
de pijn vervloeken
van mijn zere voeten
in confronteren
zonder anderen
te bezeren…
Ster
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
606 Waar zijn mijn zinnen
alles wat blijft om jou te beminnen
ik weet dat je bent gegaan
op een reis achter de maan
waar sterren fel fonkelen
je bent nu een stralend hemellichaam
en hier op aarde probeer ik jou te zien vanuit mijn raam
en terwijl ik de sterren tel om jou te vinden
kan ik woorden weer aan het papier binden.…
Wachten
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
557 Als wachten het enige is wat gegeven is,
zijn er dan vensters waarop we uit kunnen zien naar wat ooit komt?
Als wachten rijpen betekent, is dan de tijd niet onze vriend?…
De nacht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.601 We zien onze schimmen
gebaren in het raam
alsof we naar elkaar seinen
ons vast willen klampen
als mistige drenkelingen.
----------------------------
uit: 'Donkere arena', 2006.…
Mijn danklied
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.852 Er is muziek, er zijn gedichten
en veel wat enkel kinderen zien.
Vernieuw mijn kijken, schep een
zuiver hart in mij en aandacht
voor wat klein en onbeduidend lijkt.
En laat mijn danklied teder zijn.…
Hersenwerk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 Hersens nemen de vorm
Aan van een nogal scherpe
Betonboor die gat wil zien
In de betonmuur die het
Leven wordt genoemd -
Beton met keiharde onderlaag,
Laag van pure ondoordringbaarheid
Waar zelfs de scherpste betonboor
Op stuk loopt, hij laat hooguit
Een klein kuiltje achter
Als ultiem bewijs dat er
Een poging is gedaan,
Zonder…
Geen aanleiding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
472 Geen aanleiding,
niets te melden,
maar wel iets,
iets willen horen, zien,
wat zwarte letters
op wit scherm,
die licht, die verwarmen,
waarvan je denkt
dat ze je een beetje bij die ander laten zijn,
gewoon die zwarte letters
ja en de inhoud natuurlijk
maar het lijkt of alles gezegd,
maar niet hoe je het ervoer,
en alsof over dagelijkse…
blijf
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.031 m'n hoofd is
ja wat is het
wat is m'n hoofd
vergeet steeds meer
dichtregels die
je nog wel wist
november altijd
is het nu oktober
best lekker weer
op het terras terwijl
de zon zo laag staat
en recht in je ogen schijnt
als een soort waarheid
die je nog even wilt zien
zon blijf ga niet weg
omarm mij met je stralen…