4767 resultaten.
Blijven in verdrijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 vaak zacht van aard
zelden mooi, als ik zelf luister
maar ruis verspreidt echter wijd
en kluister ik
klanken binnensmonds
en botsen dan in volle vaart
tegen 't buitenlicht
ervaren dan een eigen leven
in lijf en ziel
door leegte gedreven,
ze zoeken een weg
naar enig emotioneel gewicht
't hedendaags gespin
vertaalt chaotische beelden…
BEJAARD
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
763 Net zoals hangen aan de ringen,
die gymlessen zijn uit een ver verleden,
maar misschien dat in uw geest van heden,
nog steeds de beelden van vroeger hangen.
Vergeet het, dit is een onnozel verlangen.
Kijk eens in de spiegel naar je kop,
rimpels, vlekjes, noem maar op.
Gelukkig ben je niet alleen,
zie maar al die oudjes om je heen.…
Stante pede; World Press-foto(grafe) Amber Bracken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
675 Met de regenboog als symbool van hoop
Kleuren inheemse herdenkingskruisen
Voor inheems' kinderen in Canada
Kinderen die werden gedwongen tot
Het aannemen van westerse waarden
Zonder kennis van de windrichtingen
In een wereld, zeker niet de hunne
Het is een zintuiglijk beeld, vangend zeld-
zaam licht, angstaanjagend en symbolisch
Dat overheden…
Zoeten
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
696 Puur lig je aan mijn zijde
een naaktheid opgebouwd uit beelden,
gedachten en verwachtingen die mij aldoor mijden
of van tederheid naar waar ik zo smacht
ik wil me sterk aan jou blijven wijden
Mijn hand gaat over jou, het korte groen
niet hoger is mijn verbeelding liggend in het gras
doch in zwaarte en inhoud onberekenbaar
ik zucht na iedere…
VERBOUWING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Door het statige Antwerpen verspreid,
toeven schilderij en beeld in kerk of kluis,
vinden weer de weg naar hun hersteld tehuis.
Verjongde muren omhelzen elke tijd
der wonderwerken, begeleiden altijd
oud én pas levend kunstklankengeruis.…
Herfstgeluk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Ze slalomt langs
vergeten vergeelde beelden
die als gekleurde herfstbladeren
dwarrelen door de tijd.
Ze volgt het spoor terug
waarlangs ze ooit is gekomen.
Haar stem verstilt.
Haar woorden doven
alleen nog een mijmering
aan herfstgeluk
schijnend in haar ogen.…
Het incomplete nog gist
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
402 complimenten
Aan de genen
Van haar ouders
Het reproductieve
Gen lijkt in haar
Vingers te hebben
Gezeten of zouden
Resultaten de
Fundamenten
Kunnen zijn voor
De grote zoektocht
Naar zichzelf
Die blijkbaar nog
Niet is afgerond
vol verbazing
Zie Ik hoe haar
Ontdekkingen
Eigenschappen die
Anders onderbelicht
Waren gebleven
Nu het beeld…
BLIKSEMTAAL
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
363 Dit schouwspel mag even ontluiken,
weer snel vergaan bij vluchtige onweerskuur,
wil duidelijk beeld steeds koppig ontduiken.…
Koudvuur
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 Permeabel, niets helpt tegen jeuk, zelfs geen zalf
Wie mooi wil zijn lijdt, zonder oliemassages
Wie sieren zijn torso, z'n rug en z'n armen
Zijn 't dagpauwoogvlinders ontwaakt in de nacht
Of papillontjoems waar hij stiekem naar smacht
Als koudvuur dat zijn blanke pit moet verwarmen
Een wandelend schilderij van duizend gaten
Voor hem is elk beeld…
Levensdank
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
472 Ons hebt geschapen naar Uw wil en beeld
Sinds Uw schepping in ons midden woont.
Met tal van gunsten en gaven hebt bedeeld.
U vraagt van ons geen zware boetedoenimg,
U schept geen vreugde in ons leed.
U schenkt ons vergiffenis, gena en verzoening.
En bent vergeten wat de mens U misdeed.…
Levenslang geketend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
507 gezegd wordt
want anders
vergaat het je slecht
kun je carrière contract
en promotie naar
de hoofdrol zeker
voorlopig vergeten
zonder mij ben je niks
ik heb het allemaal
voor je gefixed omdat
ik jou af en toe mocht
eten met jou in het
spiegelbeeld om geen
stukje van je te vergeten
tot de eerste modder
kwam en spiegels
onze beelden…
De zachte apocalyps (3)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
605 er is goed en kwaad
mooi en lelijk altijd is
er de tegenstelling
dat is onze uitleg maar
met verbinding..komt
samen in beeld de
tegenstelling is nooit
als ten koste van..bedoeld
maar altijd als elkaar helpen.…
Wijn in donkere uren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
708 nog voor de vrede
komt kloppen op de gesloten deuren
misschien een liefdesaffaire
uit wat vroege verliefde jaren
een laatste hoofdstuk uit een oud verhaal
een vol gekladderd tekenschrift
voor wat taal niet kon halen
een sandalenrebel zonder zichtbaar gezicht
de laatste druppels eendrachtig
nu liefde zwijgt in alle talen
zwalkende beelden…
hier (locatiegeneralisatie)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 zou daar hyper-
poëtisch-gezwind
van ondersteboven
aan ’t plafond
in ’n spiegelspook-
huis gaan hangen
dichters leven in duizenden liederen
kliederen de wanden vol beelden
verwilderen de laatste strohalmen
in traag doorrookte fake-psalmen…
De PfarrKirche St. Remigius in Kröv, Moezel, Duitsland
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
536 eeuwen niet afgestoft
de stof is nog stoffiger geworden
't ligt er dik boven op
ik ervaar de duivel met
z'n bruine plumeaustaart
het Heilige kruis staat scheef
Christus hangt zielig voorover
de rode gordijnen voor
de vier biechthokjes zijn gewassen
ik vraag me af of
deze kerk ooit tot volle wasdom is gekomen
schrikwekkende beelden…
De schrijvende hand
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
438 Dit levend gedicht
mag betreuren
wat het onderweg heeft laten liggen;
de verbraste kansen aan minnaressen,
zo welgevormd
als zij eindigen konden
in sonnetten, in nachten verzonken,
als beelden verbonden met geesten
uit verzonnen verledens.…
Stap voor stap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
282 Maar jou beeld blijft als een bos bloemen bloeien
altijd fris en vers en altijd boeien.…
Omniversaria
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
436 altijd vrucht
het kleine grut
van spartelende
van reuzepythons
stammende
zoutwater
absorberende
watertrappelende
school van dertien
in dozijnen
haaienvinnensoep
sardijnen
slaat kleumend
als lafbekkende
voor haaienkaken
sperrende
en bloc in bubbels
op de vlucht
een voor allen
elk voor een
heb ik nog nooit
op beeld…
Tussen regels
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
306 De tranen doen hun werk
buiten beeld.
Ze slijten de randen
van wat niet geschreven wordt.
Stilte is geen keuze,
maar slijtage.
Een lichaam
dat geleerd heeft
dat voelen
niets oplost.…
Grondelijk ondiep
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
314 waterplas
ziet zij niet wat er is
maar wat
achterblijft
wanneer het kijken zelf
verdwijnt
het oppervlak liegt niet
het herhaalt slechts
wat zich aandient
zonder het te
begrijpen
daarin herkent zij
zich
een bestaan dat geen
kern draagt,
alleen weerkaatsing
alleen het lenen van
vormen
wanneer de wind opkomt
breekt het beeld…
Doe hem ook zo’n roze bril
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
311 Doe hem ook zo’n roze bril
zodat hij dat zomerjurkje ziet
fladderend over het perron
achter de laatste coupé aan
waarin de eigenaresse
waarschijnlijk geen weet heeft
van het flagrante beeld
dat zij achterlaat
Geef hem anders wat zin
niet zozeer de zin van alles
maar gewoon
waardoor hij weer een keer
zonnestralen voelen wil
de wind…
‘gewoon eventjes’
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
661 Dat hij vertrok
hij ‘gewoon eventjes’ wegging
met voorbedachte rade
dat verzweeg hij
Maar nu
nu wil hij terug
Haar zal dat niet ‘gewoon
eventjes’ overkomen
Haar zal dat na zijn daden
nooit meer gebeuren
Maar zij
zij kneedde beelden uit zwarte gaten
liet de wereld los
pakte de laatste nachten in
ondergronds
verkocht ze als oplossing…
Actief
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
199 de letters die ik schrijf kijken mij aan
en ontmoet mijzelf in het beeld
weet dat ze van links naar rechts gaan
en zorgen dat mij geest zich niet verveelt
alhoewel diep en spontaan de borrels komen
en mijn vingers dit in aantikken vertalen
(mijn lijf is verder passief, deels nog met dromen)
blijkt er toch wat zinnigs op te halen
-…
Baggerspecie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
236 uitgediept in de zichtlijnen
Ik schijn op drift geweest te zijn
met een steven recht zo die gaat
van nippertjes en baleinen
waar ik het fijne niet van weet
maar koers gestaag op sterren
die deinen op de golven
van een zeewaardige fantasie
En de werkelijkheid
die snijd ik scherp aan de wind
zo het voor de boeg te krijgen
waarbij het beeld…
Celeritas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
395 Ik tracht illusies te temperen
als bronnen van een kaalslag
de afschuwelijke consequentie
de kern van alle dingen raken
Ik delete sixpacks van haantjes
verwijder lijken tegelijkertijd
ontmantel enkelvoudig beeld
nog los van het sterfteverloop
Ik blijf bij onbegonnen drama
van een kleurenoorlog in spe
en zwijg tegen de voorouders
om…
antiforisch mineraal
netgedicht
1.7 met 16 stemmen
274 Wij genieten
op dit versleten pad vol beelden met
een glimp van slijtage en verval bovendien
maar het zal geen water onder onze voeten zijn
als wij het niet drinken als klare wijn
wij er geen brood in zien om de vissen te vangen
Wij zwichten, leven of vallen
‘de wereld is opgetekend geraakt
door een overdaad aan lege handen’…
vertaald
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
137 vertaald naar het grijze gebied
waar het doen en laten telkens
als een herinnering wordt opgeslagen
breken stemmen als mokers
door het structuur van het bot
scherp in het hoera gebeuren gillen
beelden als saxofonen en trompetten
van oor tot oor, zelfs het minuscule geluid
van de blokfluit huilt als een windorgel
door het slakkenhuis
de…
Non scholae sed vitae discimus
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
565 Er hangt een open vrijdenkersgeest
je leert er kijken verder dan je neus lang is
naar jezelf naar de ander en naar de wereld
In een verborgen binnenstadstuin
ligt de geestverruimende mediatheek
in folianten verschuilen zich meesters
de woord- en beeld- en toonkunstenaars
plafondschilderingen en open ramen
in brede lokalen met hoge vensters…
langs zeekraal en engels gras
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
894 kniel tussen het schor neer bij de zeekraal
en proef het zoute, ook nog een toefke
zoutmelde en lamsoor en u vegetarisch
maal is compleet, hoort ge het ruisen van
de zee, ziet het spelen van de duinpannen
ze bewegen echt zunne en dan efkes verder
staat de ijzeren haas boven op het duin
daarachter Knokke en rechts ziet ge Cadzand
zoveel beelden…
Het beeld valt, oftewel de vernietiging van een Homo sapiens.(1)
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
592 Haar woorden vielen hem
als rijpe appelen in het hart,
de een na de ander,
en als beloftes vermomd.
Alle deuren ontgrendelt
om maar niets van al dit zaligs
te hoeven missen,
zijn knellende boorden afgedaan
en weggeworpen nam hij alles tot zich
en in hem op, als zuurstof, in zijn poriën,
in elke ader.
Het onwapenende
van twee lichtblauwe…