5765 resultaten.
Regen over de graven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
715 De natuur weent nu ook, al sieren zoveel
bloemen de graven, de plaatsen waar de
mensen komen om eens even stil te staan
bij wat echt belangrijk is. De liefde
die gegeven werd of ontvangen, die verder
gaat dan enkel maar dit korte bestaan.…
verborgen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
628 misschien alles wat ik wens
de kamer blijft binnen terwijl daken
voorbijtrekken, uit ieder huis een adem ruist
en dan de slaap hervat
welke naam zal ik geven aan het kind dat aan iedere deur
vragen stelt, over spiegels glijdt, half in het huis en enkele seconden later, half in vlokken
die ik, zonder bezeren, wil uitvouwen tot een zachte bloem…
Kringloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
730 in een bodem van afbraak broeit gebladerte als warme rook
een schijnzalig schimmel bedekt de ruïne van aardse barbarij
er borrelt een gistend mengsel in de onderbuik van bedorven jaren
doch in de vochtige kelder blijft de glinstering van een druppel mooi
weerkaatst het licht van een geklaarde hemel in glanzende haren
en groeien breekbare bloemen…
memoriam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
4.223 ik had erom gevraagd
een kleine bloem in groot vertrouwen
geplukt vanuit een twintigjarig strandgebied
zuiver, slank en wit
nu slechts nog een koestering
heel stil rond virtuele blaadjes, uitgegroeid
tot enkel nog herinneren
waar moet ik beginnen?…
VERSCHEIDEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.150 Een aarzlend reiken
Naar de overzij,
Een angst, een wijken,
Een: neen niet míj,
Nog één gedachte,
Een snelle droom,
Over het zachte
Van bloem en boom,
Een laatst verlangen
Naar akkerland,
Hoe de appels hangen,
Het najaar brandt;
Dan…
Jouw lege plek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 bloeide aan de beek
in een flauwe bocht
wat hoger op de kant
tegen het groene mos
zag je altijd spiegelen
in bewegend rood en zwart
nooit was er rust en stilte
op de lange zomerdag
het oogstseizoen
heb jij niet meegemaakt
in zware regen zijn
de oevers los geraakt
zag hoe je wortels
werden ondergraven
terwijl jij trachtte
jouw bloemen…
wanneer kom jij ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Vogels vertrokken
en vlinders gevlogen,
bloemen bloeien in mijn hart.
Niet geplukt en soms
nog in de knop.
Ik zag er tegenop, maar
nu het blad is op zijn
sterfst trekt de
herfst
zich bescheiden terug.…
Veldboeket
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 Maar hoe de natuur ons verrukt
en hij blij zich bukt en bloemen plukt:
de boter- en de koekoeksbloem.
koolzaad, zuring, de margriet
en de kleine vergeet me niet.…
Wij zijn kindren van ons land.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.750 Bloemen van de waterkant
Ons de hoed versieren.
't Water dreigt, maar krijgt ons niet
Achter onze dijken,
En de verste zeeplas ziet
Onze vlaggen prijken.…
De mist staat in brand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 de zachtmoedige zon zinkt in haar slaapgedicht
rozenbottel rood weerspiegelt in mijmerend water
bloeiende biezen silhouetteren in tranend tegenlicht
witte diezigheid maskeert het avant-gardistisch natuurtheater
natuur geurt de avond vochtig en zwoel
de bloemen hebben hun kelken gesloten
kikkers roepzingen hun partners in de poel
verdwenen…
Nog herfst zon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
770 jij hebt
bloemen bestoven
hun zaden geraapt in
het oogsten van zomers
nog herfst zon
door aangeslagen ramen
jij vouwt rustig de handen
in warme stilte samen
terwijl stofjes dansen
in schuine banen licht
overpeins jij de kansen
waarvoor je bent gezwicht
soms wat gelaten
over zaken die jij
niet hebt kunnen maken
strevend naar evenwicht…
Narcissus
poëzie
3.6 met 5 stemmen
6.773 in het hart van het water vind ik
een jongen dromend tussen bloemen
en alle jongens van de wereld
zingen in het bos ik ben verliefd
en ga jij mij vinden in de hemel
daar zal ik zijn want zelfs de wolken
zijn eenzaam en masturberen met de zon,
huilend in het natte kleed der aarde
de dagen zingen langs de orgels
van wind naar het strand waar…
Het wordt weer lente
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
662 Wat ben ik blij, dus stuur ik dit bericht:
dat vogels weer uitbundig zullen zingen,
dat bloemen je weer overal omringen
en dat weer alles kleur krijgt in het licht.…
Zorro zingt voor de regen
gedicht
3.7 met 15 stemmen
5.550 Waarom open je hier paraplu's
als je daar bloemen kunt openen?
Dorstige zaadjes
wachten op jou
om het donker te verscheuren
en de schaduw te leggen.
Naakte takken,
smeken kachels om nog één dag.
Rivieren
proberen zich de zee te herinneren
en het rood
droogt op handen.…
Afghaanse lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 aangeharkte tuinen
bezweert men het kwade
de mond van een onwaarschijnlijke
eenling geluidloos gesnoeid
daar gaat Kubra
zo langzaam komt ze vooruit
borsten buik en billen krachtig
gepantserd in een kuras
men sist schampert stenigt
Kubra's nieuwe voorjaar
een onverwoestbare lente
van acht minuten lang
ze bloeide, Kubra
als een bloem…
Bestaansrecht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 verrassen
ondanks de moeilijke tijden
misschien juist daarom
Alsof iemand uit zijn
door cellulitis, sinasappelhuid
aangetaste vel kan stappen
Eindelijk al je parten
kan ik zien en delen
De dunschiller glinstert
in jouw steriele hand
vederlicht begint het strelen
Van mijn lippen vallen
druppels sap op de grond
in een oogwenk ontstaan
bloemen…
Leuvenum
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
522 En de wilde trotse bloemen
kleuren van violet naar hemels wit.
Voorjaarszon filterend
door varens en berkenblad.
De bomen hangen hoog en loom
over het zanderige pad.
En 's avonds als je terugkeert,
voor de rode avondgloed,
Hoor je zachte hoge tonen,
vogelzang als laatste groet.…
De crematie.
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.185 je ligt werkelijk keurig opgebaard
beste kostuum is je aangetrokken
donkerblauw; je lievelingskleur, met grijze sokken
familie en vrienden om de kist geschaard
het laatst ritje vangt straks aan
kist wordt reeds door je zonen gesloten
deksel werkelijk overgoten
met bloemen, kleurige linten en harten van cellofaan
afscheid doet pijn voor zo…
Verkenning
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
512 In de wenkende tuin
van 't kasteel Drakesteyn
wandelt peuter Alexander
aan de ouderlijke hand
eigenzinnig maakt hij zich los
speurt zelfstandig
bij verleidelijke bloemen
tussen bomen en struiken
wijdt hier zijn koninkrijk
van verbeeldend ontdekken
maar
daarbuiten roept de wereld
het prinsje wordt meegenomen
naar de woelige verte
speelt…
Weer een jaar
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
594 Waar gisterens en vandagen
niet aan ons leven knagen
Waar oud en nieuw niet bestaan
en strakke lijven nooit vergaan
Bloemen blijven geuren en
Jurkjes niet verkleuren
Aan de slag gij filosofen
Voor mij is het de laatste strofe
PS, levensles:
Zei een steile Calvinist:
"Je ontsnapt pas aan de dood
na je laatste ademstoot
zelden hemel…
Een stukje hemel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
534 je hebt het papier
keurig gevouwen vol
vertrouwen in de enveloppe
ik weet hoe jij
de brieven plakt met het
puntje van je tong mijn schat
uit woorden kan ik je lezen
maar in letters en krullen
voel ik je echte leven
onzichtbaar heb jij
het papier zachtjes gekust
ik proef liefde en warme lust
heb ze allemaal bewaard
de bloemen…
Februarizon
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.394 De populieren werpen met een schoolse nijging
elkaar een bal vol vogelstemmen toe
en héél hoog schildert een onzichtbaar vliegtuig
helblauwe bloemen op helblauwe zijde.
De zon speelt aan mijn voeten als een ernstig kind.…
Licht bewolkt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 vandaag lopen de
sporen niet naar
behoren zij wijken
zover wij kunnen kijken
bloemen reiken
hun mooiste kleuren
maar deinzen als
wij ze willen keuren
zelfs het licht
heeft iets onbestendigs
in licht bewolkt schijnen
lijkt blauw te verdwijnen
mijn woorden raken
jouw snaren verkeerd
laten stilte weer dansen
op vermeende dissonanten…
De klank van thermiek
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
575 ik hoef jou niet
met bloemen te tooien
jij bloeit vol uit de
schoonheid van je huid
opent in een zee
van groen en lacht
jouw speciale kleuren
kust met je fijnste geuren
zelfs de wind kijkt
jou naar de ogen in
het zomers gedogen
van schapenwolkjes wit
scherp contrasteert zon
met donker loof dat
schaduw en koelte oogst
aan de rand…
Juni 2017
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 Er landt een vlinder op mijn blote huid
Het groen zie ik, krioelt weer eens van leven
Een witte bloem wil wat graag nectar geven
Een dikke hommel steekt er nu half uit
Kapoentjes naderen gestaag hun buit
Een dikke vlieg komt neer en hoe bedreven
Er landt een vlinder op mijn blote huid
Oranje is het waar mijn blik op stuit
Tot drie maal toe bezoekt…
Mijn behoeder de duivenvoeder
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
508 honend
op mij neer
ziek en hulpeloos voel
ik hoe veel het
is geweest dat
mijn klein mensenhart
heb moeten
verdragen
en wacht op mijn
behoeder
de duivenvoeder
in hemelvogels
komt hij mij nabij
om mijn ziel
niet murw te laten
worden de Here
is mijn helper
ik zal niet ondergaan
maar leven
in de stijl die
bij mij past
met witte bloemen…
moeke
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
484 ze legt mij zachtjes neer
in een dons van zoete dromen
ze streelt haar vingers op mijn wang
voor tranen die gaan komen
"ik mis je moeke", zeg ik dan
maar ik zie je in de bloemen
ik hoor je in de wolken
die telkens jouw naam vernoemen
ik dwaal in warme nevels
waar ik jouw schaduw vind
droom en zweef nog verder weg
in de schoot van een…
Koninginnehoning
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
558 koninginnehoning
op je tong
je bent door de
wereld van staal veracht
geboomte gevlochten
uit plicht en gewoonte
de schaduw die
je glimlach verbergt
een vogel
in de lucht zwenkt
terug naarwaar
de zon begint te stralen
verbreekt het
zwijgen op
de takken
met een lied
waar kinderen
naar luisteren
gehurkt tussen vlinders
en bloemen…
Einde wintertijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
855 Het is nog even stil, ook
voor de bloemen die als eerste durfden komen.
Een voedselstroom is nu aan 't werk gegaan
en tal van knoppen zwellen.
De vogels houden tot hun tijd de adem in
wij wachten op de eerste klanken.
Maar zien ook mos in het gazon, een stille roep
dat zachte handen eerst daar werken.…
Avond (Glencoe)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 sierlijk boven het droogvallend wier
in de monding van de rivier
zoeken eenden gelaten naar voedsel
op de nerende scheidslijn
van zout en van zoet
de hemel verliest in egale bewolking haar gloed
de wind valt geleidelijk weg
en in de verte vergrijst
een berg in het zwelgende grijs
steeds verder
klein paradijs
tussen al slapende bloemen…