5695 resultaten.
Uit het oog, uit het hart...
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
2.165 De achterachterkleinkinderen daarentegen leek het een
goed idee plastieken bloemen te kopen, ze konden jaren mee.…
Meer dan getuigen (2)
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
802 Meer dan getuigen (2)
De bloemen zijn weg; de straat is geveegd.
De kaarsen gedoofd, ze spreiden niet meer hun glans
voor de bar, waar de glazen weer worden geleegd.
Want het leven is leven;
soms stopt het heel even,
maar al snel gaat het verder in haar oude cadans.
En toch.........…
zinloos gelukkig
hartenkreet
3.7 met 24 stemmen
2.007 zonder zin
zinloos
gelukkig zijn
het geklater
van het water
volgt het ritme
van mijn lied
mijn spiegelbeeld
lacht zacht
om een zelf
bedachte grap
de koffiekan
vertel ik
hoe goed
dat ik me voel
hij seint met geur
terug
dat hij begrijpt
wat ik bedoel
het zonlicht
streelt behoedzaam
de blaadjes
van de rozen
hoewel de bloemen…
In memoriam mijzelf.
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.448 mensen droef gelaten
schrijden voort in lange rijen
zij volgen zo eerbiedig stil
wat er nog rest van mij
met houten sier omsloten
vier zwarte raven sleuren
aan het koperen beslag
zij trachten even triest
te lijken als zij die volgen
hun gedachten ingesloten
In steen besloten
beelden zuchten grijs
zij wachten op mijn laatste reis
bloemen…
stompjes schrijven poezie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.059 mijn vingers
zijn al afgebeten
stompjes schrijven poezie
ze kauwen lang
op mijn geweten
slikken doen ze echter niet
mijn teksten blijken
geniaal te zijn alleen
hun geesten weer te klein
ik schrijf met bloed
in ieders hart, dat voelt
vertrouwd en heel apart
ben de blauwe bloem
in het koren, ze maaien maar
die kleur gaat niet verloren…
je lichaam is nog zacht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.021 ik zie je in het lichten
van de morgen
het eerste wolkje adem
van de dag
bloemen staan
bevroren op de ruiten
je glimlach in de spiegel
verrast me dadelijk pas
je lichaam is nog zacht
van warme dromen
gedachten wat verward
het licht is gefluister
stoeit met het duister
van de nacht
onverwacht zie ik je
ontwaken uit het diepe slapen…
Zwarte orchidee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
938 Alaila kom, de bloemen bloeien
hun geuren drijven door de nacht
mystiek en zoet als de stille kracht
die jij in je aderen voelt vloeien
Alaila hoor, de liefdeszee
golft ruisend haar gezangen
in een branding van verlangen
voor jou, mijn zwarte orchidee
Alaila lach, onze verbintenis
breekt al de geheimen open
die je sluimerend beslopen…
WONDEREN GEZIEN
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.078 Ik heb nog bloemen zien bloeien
en de vogels nog weer horen zingen
vissen zien zwemmen in het water
en kinderen vrolijk zien springen.
Ik zag de lucht met al zijn wolken
en daar doorheen soms nog de zon
ik hoorde het ruisen van de bomen
en water opgeslagen in een regenton.…
IJdeltuit
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.157 Denkbeeldige bloemen en planten
zijn er in verschillende variëteiten.
Het meest opvallend is de IJdeltuit.
Deze verschijningsvorm bestaat
bij de gratie van gezichtsbedrog
en imitatie, het is niet wat je ziet.…
Waarover zal ik zingen
gedicht
3.4 met 21 stemmen
10.758 regenjassen over het lover van geboomte
of zal ik van de liefde zingen
Waarover zal ik zingen over vliegmachines
blinkend aluminium in de zon en blauwe lucht
of zal ik zingen over de liefde
Over auto's over steden en historie
of zal ik zingen over de liefde
Over vele vreemde dingen
over de gewone
of zal ik zingen over de liefde
Over bloemen…
Diegene
hartenkreet
4.8 met 20 stemmen
1.726 Ik wil degene zijn
die op je wacht
in de geur van hout en bloemen
als jij de deur opendoet
verlaat en verregend
Ik wil degene zijn
die jou in mijn
warme armen neemt
als een kapel van liefde
waarin je kunt schuilen
Ik wil degene zijn
die jou bemint liefste
geen opsmuk of opmaak is nodig
voor dit gewone wonder
dat het grootste wonder…
Het Licht van `s nachts oog.
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
750 De zindering van zond en zomerzwoel
Draagt de vlinder van bloem naar berm
Voorts schreden tijd en ruimte, ik bedoel:
Wat is Gods creatie toch vrolijk en ferm.…
Ik heb geen haast
hartenkreet
3.9 met 32 stemmen
1.943 Je hoeft voor mij echt niet opzij te gaan
ik heb geen ongelofelijke haast
ik sta veel liever stil bij alles
wat mij weer dagelijks verbaast
Ik zie de allermooiste dingen
de zon, de bloemen en de bomen
toch blijven het bijzonderheden
waar ik urenlang over kan dromen
De lente is al zomers warm
en echt weer mijn seizoen
ik kan de hele dag…
Golden
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.819 en ook jij
mijn lieve vriendin
bent nu gegaan
ik heb je omringd
met handen en ieder uur
werd betrouwbaar,een bloem
jaar na jaar
steeds weer voorbij
het luisteren naar wat ik zei
alles, zo diep in armen
op stukjes land, goudgehaald
en onder bomen
die nu breken
in stil verzet, getrouw aan het gras
de hoop verloren
wolken leggen…
Dromen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
442 Dromen komen uit zodra
je een landschap in je hart voelt
groeien waarin bloemen groen licht
geven voor waar je hart op doelt
Dromen komen uit zodra
vlinders je buik laten spreken
in woorden die de boventoon
in stilte doorbreken
Dromen komen uit zodra
die blik je beantwoordend gevangen
zet in een ruimte gevuld met
een lucht vol passioneel…
Weet je nog, liefste
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.201 leeg
Bloeide de nacht zonder zin, ijzig
Hunkerden de wortels naar licht,
het droomrood van een teder dagen
Toen kwam jij, liefste
Weet je nog
hoe we dwaalden in het maanlicht
in het zilver van de zee verzonken
zacht vuur uit een dauwkelk dronken
Herinner je je nog
de geheimen die wij elkaar schonken
het lied van je gratie, toen je bloemen…
Eiland
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
782 Ons eiland vol bloemen brokkelde langzaam af.
We hadden het niet eens door.
We bleven maar praten en wandelen, hand in hand,
ook toen er weinig overbleef van het zand.
Het kille water kwam steeds dichterbij
en sloeg uiteindelijk een brede zee
tussen jou en mij.…
Bon voyage
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.653 Haar wilskracht kende weinig grenzen
de pijn verdreef zij met een lach
een schittering had zij in haar ogen
haar liefde sierde elke dag
Zomer schreef zij met vette letters
in het dagboek van haar leven
bloemen fleurden altijd haar huis
door kind of vriend met liefde gegeven
De winter met zijn te korte dagen
verteerde zij niet zo goed
zij…
Residentie
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.918 In de taal van mijn
jeugd aan de andere
kant van de grote
oceaan wonen nog
altijd mijn kinderjaren
waarin mijn moeder ook
nu nog piano speelt in
een kamer vol bloemen
en verhalen over alles
wat ertoe doet in mijn
bestaan.…
Ze huilt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
742 woorden
Ze denkt hardop wat ze wil
Ze lacht
Haar verwart haar blik
Toch weer tranen
Iets wordt haar teveel
Daar dwarrelt ze
In mijn dromen zie ik
Haar zachte voetjes ver
Ver weg van de grond
Ze snikt
Ze treurt om alles
Omdat er iets is, niets is
Omdat niemand komt
Paarse wolken, gouden randjes
Zonnestralen glijden strak
Bloemen…
Aanmoediging
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.791 Voor hen die bijna durven
Als je nu gewoon probeert
Zoals een kind al doende leert
Een keertje vallen en weer opstaan
Drempels nemen en weer verder gaan
Kijken naar een mooie bloem
Lachen om insectgezoem
Spelen met een rode bal
Alsof er nooit een avond komen zal
Snel vergeten als je je bezeert
Elke dag een dag dat je weer leert
En…
maandag wasdag
netgedicht
3.4 met 41 stemmen
3.798 bloeiden de bloemen indertijd
met felle vorst van buiten
in huis binnen op de ruiten
de was ging door zonder respijt
voor het stoepje pal op de sloot
hakte vader het gat met een bijl
rondde dat rillend af met de vijl
waarop ma met teil rap toeschoot
in tijdelijk water werd met de hand
door ma stoer gespoeld en gewrongen
ik werd kijkend…
Paestum
poëzie
4.3 met 12 stemmen
3.804 geen bloem, geen schaduw zijn gebleven
gelijk zij waren op de eerste dag
en elke nacht een ander firmament
vol nieuwe sterren, boven het onveranderd regiment,
de gouden trouw der zuilen;
onaangedaan, en onaandoenlijk voor het huilen
van de hartstocht en haar hoog getij.
Dertig eeuwen dreven in een regen voorbij.…
de dood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
2.070 de bloemen zijn verleden tijd,
niemand die zich erom bekommerd.
ik zie je nog een biertje drinken,
als een ets op mijn netvlies
en die glimlach als een vrouw je aankeek.
maar nu waait een koude wind langs mijn rug,
als ik je naam zie.
het zit onder het stof en wat planten.
was je maar hier,
dan vertelde ik je over mijn dromen.…
Zondag
gedicht
3.2 met 25 stemmen
14.168 Spreeuwen kwetteren dat het lente is
de tuinmeubelen tevoorschijn gehaald
en in de zon gaan zitten kijken naar de mieren
die een autostrada aanleggen op ons terras
Later, binnen, het strijklicht over de anemonen
rose en paars gloeiend in de lenteavond
ik dacht: God is een natuurkundige formule
die het licht over de bloemen breken laat
Nog…
Bloesem
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
998 De vlier draagt een gordijn van witte bloemen
Dat zacht bewogen door de lentewind
Een keur van honingzoekers aan zich bindt
Die hogelijk haar zoete nectar roemen
De meidoorn heeft dit jaar haar bloei verzwegen
En 't bijenvolk heeft haar dus niet gemoeid
Omdat haar bloesemkleed is uitgeroeid
Door snijdend koude wind en kille regen
Toch biedt…
ik distel je met handen
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
876 ik heb altijd de kant gezocht om
de mooiste bloemen te ontlopen
groeide met hun bloeien op
al heb ik ze nooit willen kopen
ik zocht prikkers
vreemde vogels aan de rand
hun onkruid tierde welig, ze
staken me hun stekels in de hand
ik heb de steen geraapt
die jouw eeuwen lag te baren
generaties zijn voorbij gegaan
omdat ze je niet konden…
Verlaine sterft
poëzie
3.3 met 50 stemmen
23.602 Een kamer, een tafel, een bed,
grillige bloemen van ijs
waaieren wit aan het raam -
de nacht staat over Parijs.
Een oud man weet zich alleen,
geen hand die de zijne vindt;
zelfs niet eens de goede troost
van een enkel glas absinth.…
Eens heb ik de dalende zon gevraagd
poëzie
4.0 met 27 stemmen
3.604 Eens hield ik de goudene uren te goed
voor klachten,
eens vulde ik de levende, heldere dag
met bloemen en blijheid en liederen zoet -
maar ach! - maar ach! -
Nu zullen zich vullen zo nacht als dag
met bange gezangen en droef geklag -
en lang - lang - lang zijn de uren der nachten!…
altijd weer Eden
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.289 Je lichaam drukt
de wezenlijkste liefde uit
en in je ogen ontluiken
de meest hemelsblauwe bloemen.
Ik zou je bij mij moeten schrijven
maar ik weet de beeldspraak niet:
Je sijpelt door mijn land
als een beek van dunne woorden,
helder maar spaarzaam
maar helder maar zelden.…