inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 1834):

In memoriam mijzelf.

In brons gegoten
klokken galmen luid
mijn ingetogen uitvaart uit

de mensen droef gelaten
schrijden voort in lange rijen
zij volgen zo eerbiedig stil
wat er nog rest van mij
met houten sier omsloten

vier zwarte raven sleuren
aan het koperen beslag
zij trachten even triest
te lijken als zij die volgen
hun gedachten ingesloten

In steen besloten
beelden zuchten grijs
zij wachten op mijn laatste reis

bloemen die kransen
zie ik toch liever dansen
maar de koffietafel achteraf
dan nog liever op mijn graf

Schrijver: Verdano, 14 mrt. 2003


Geplaatst in de categorie: overlijden

2,0 met 6 stemmen 1.097



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)