25851 resultaten.
Gouden appels
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
519 onzichtbare wonden
liggen onder littekens
die nog verhelen
wat eeuwen overerfd is
als haat geen bron meer kent
van wraak en moord
wordt bloed in wijn veranderd
om het leven te vieren
de aarde is gedrenkt in tweespalt
door hen die liefde vrezen
de boom van kennis wacht
op hen, die vruchten delen…
Verdriet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
581 Waar gaat het met de wereld heen?
Mijn hart doet pijn, mijn handen trillen.
Wanhopig, radeloos, alleen.
Toekomst verloren, hoop vervlogen.
Waar moet het met de wereld heen?
Verdeeldheid zaaien is tranen oogsten.
De onderwerping, is zo gemeen!…
Mijn zoon
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
5.324 Ik voel me zo trots als ik hen zie staan,
En begin van binnen te gloeien,
Mijn twee mannen kijken mij aan,
Dan gaan ze weer verder met stoeien.
Na het eten gaat mijn kleine man naar bed,
Samen brengen we hem naar bedje toe,
Hij maakt met papa nog even pret,
Sjonge, stoeien maakt hem toch wel moe.…
Lieveke
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.277 Nu ben ik wakker en kijk om me heen,
en ik zie ik lig nog alleen.
Toch blijf ik hopen op een dag,
dat je me terug aanstaart met die mooie lach.
Ik hoop ooit je liefde terug te winnen
want jou zal ik steeds blijven beminnen.…
Mijn oppas kindje
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
4.471 Nog lang geen 1 jaar
nu al kunnen staan
je beentjes die al lopen gaan
stap voor stap om de tafel heen
in jouw wereld zo klein
dat alleen voor jou mag zijn
Acht maanden jong
weet je dat
je bent nu al een schat
Je bent nu al een ondeugd
twee donkere oogjes kijken mij aan
vragend, laten wij knuffelen gaan
lekker samen op de bank
eerst…
Modern Times
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
4.585 Dra kijken de kindren weer met die grote
ogen van hun moeders die hen in hun blote
schoot bewaarden en ingetogen wiegden
in sluipend ontluikende moederliefde
een trein Hoop stuwt hun hebberige wil
naar nakende verrukking: het Verlangen
gevangen in een kinderoogpupil
"wie heeft er wat in de kerstboom gehangen?…
voor N.F. negen wetten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
541 zittend op een verweerde bank
lees ik, keer op keer,
een gedicht van weinig woorden
terloops kijk ik op
vier zwarte zwanen staren me aan
niet in staat tot bewegen
versteend door een wurgende angst
het is hun nabijheid die me beklemt
wanhoop maakt zich van me meester
ze sluiten me in
ze zullen verdwijnen
de vijver lonkt
of honger verleidt…
Dichten op mijn laptop
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.892 De lijntjes van de hand dansen op het toetsenbord
Pas voor, strek uit, vermurwen zich en lachen dan
De maantjes in mijn nagels kijken verbaasd toe
De drukte in hun haastig doen
Alsof ze bang zijn het moment een stapje achterop te raken
Springend en wandelend van van de ene tik tot meer
Zo eens een weldadige rust of een geïrriteerde halt…
Eeuwig talent
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.631 ik om me heen
En zie ik ben nogal alleen
Dus zit er niets meer anders op
Ik grijp maar weer eens naar de kop
Van mijn enig eeuwig trouwe vriend
Waardoor ik nooit veel heb verdiend
Maar erg veel zin heeft hij niet meer
Het blijft bij wekelijks een keer
De rest is machteloos geruk
Zo blijf ik toch nog altijd druk…
Een Buitenbeentje
hartenkreet
4.8 met 21 stemmen
1.730 Met een valse glimlach kijken ze me aan,
Ik stort in en word vernederd, de hele dag lang...…
stil zijn lost niets op
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.092 de stilte van de dagen
die we herdenken op vier mei
zij die vielen, zij zijn dood
het tekent ook de angst
angst voor wat nog komen gaat
zie de haat en nijd om je heen
lees de kranten, kijk op straat
is er nog geloof in leven
leven met normen, leven met waarden
het zijn zo van die dingen
om even bij stil te staan
angst voor wat de toekomst…
Il Dono del Cervo
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
571 v=vve6TalWi7Q&feature=related
kijk naar
http://blog.seniorennet.be/riegpoezie/…
De Lente..
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
8.041 Vogeltjes die fluiten in de vroege morgen,
Dauwdruppels vallen naar benee,
Fluitend zonder zorgen,
Doe ik heerlijk met hen mee.
Bloemen beginnen te ontluiken,
Het gras dat weer begint te groeien,
Nieuwe bladeren aan de struiken,
Ik hoor weer koeien loeien.…
Mijn geheime liefde voor jou wordt ongeduldig
hartenkreet
3.7 met 29 stemmen
3.392 We zijn een zweefmolen
Draaiend om elkaar heen
Dwalend in het rond
Met de gedachte aan jou
Mijn geheime liefde voor jou wordt ongeduldig
Het wil naar buiten.…
Jouw seringen.
netgedicht
3.1 met 36 stemmen
2.709 Ik kijk naar het plafond
mijn gedachten gaan de kamer door,
jouw plek in bed is leeg en koud
Hoe lang hou ik dit nog vol
het maakt me langzaam dol
alles om mij heen is leeg
De koffie smaakt niet meer
het fruit wacht
tot jouw hand het weer beroeren gaat
en het wegneemt van de schaal
met herinneringen aan de geur
van jouw seringen…
Het aanzoek
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.198 Mensen kijken hem na, héérlijk !
Mensen, ze zijn zo gauw te choqueren. Hij is zo
anders dan zij. Met hun kleinburgerlijke ideeën
Hij is creatief en vind hen saai.
Onderweg bedenkt hij zich dat het jammer is dat
de zon schijnt.
Maar zijn meisje kon helaas vanavond niet. Als hij
het kerkhof oploopt is het alsof hij thuiskomt.…
Een nieuw Nederland
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 De stilte is indrukwekkend
mensen in rijen achter hekken
op een plein waar een enkel
Geluid van een ambulance
die stilte -zingend- doorklieft
-dat maakt de stilte zo mooi-
Plots een roep, een schreeuw
die duurt en duurt, de gezich-
ten blijven in de plooi, al zie
Ik een enkeling opzij kijken.…
Zon en Maan
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
817 Ik zag je liggen
opgebaard
Was je echt dood
dat kon toch eigenlijk niet
Niet jij
Gisteren leefde je nog
was je nog warm
nu koud
Er lag een dekentje over je heen
alsof je in een bedje lag
Ik haalde het weg
en streelde nog een keer
dat lieve lijfje
dat me zo vaak met knuffels getroost had
De tranen die je van mijn wangen likte…
2017
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
571 Lieve mensen, kijk aandachtig om u heen.
Laat onze waanzin vandaag in vrijheid los.
Laat het wonder van het leven,
niet door wereldnieuws stelen.
Laat het geluk dichtbij u niet ontgaan.
Lang leve de vrede in ons aller hart.
Leve de vrede in de wereld!
Lach ons onbegrijpelijke leven toe!
Relativeer uw onrust en onze smart.…
Hoge bomen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
653 Een hoge boom, als beeld van trots
Hoge bomen, ze kijken op ons neer
Soms heel oud, honderd jaar of meer
Een sterke boom, vast als een rots.
Wij zijn ook wel eens trots in het leven
Denken niet aan mensen om ons heen
En menen,“Wij redden het wel alleen”
En voelen ons ver boven alles verheven.…
vergane glorie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
772 kijkend in de spiegel
ziet hij de jaren
die rimpels trekken
in zijn hoofd en handen
ouder is hij toch
dan hij wenst en weten wil
spreekt hem de reflectie
vergaan is toch de glorie
kijk nu toch hoe sjofel
geforceerd ook de grandeur
van het ooit goddelijke lijf
dat hij zo graag verkocht
voor deze gigolo oud en moe
wiens ogen eens toch…
Licht van de nieuwe morgen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
387 Ik kijk wat om mij
heen en fluit de vogels weg
onder hun steen. Wat kan de
ochtendmens gelukkig zijn
om het kleine dat toch heel
groot kan zijn.
bij het vroege ochtendlicht
plooien de zorgen mijn gezicht.
Ik word mij langzaam bewust van
de zwaarte van de dag; van wat
mogelijk is, maar vooral niet mag.…
Beeldbuisopera
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
747 ___________________________________
BEELDBUISOPERA
Kom van dat dak af, M Pinokia
't Was ongehoord, uw beeldbuisopera
Ik waarschuw u - zeg ik met Jan - niet meer
Zie wat gebeurt, wees stil, kijk om u heen
En zwijg, stel wijselijk uw oor te leen
U bent geen humanist - hard in de leer!…
GEKOESTERD
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
455 Ik mis mijn sleutelbos
zoek op tafels en aanrecht
nergens te vinden
mijn laatjes herbergen
genoeg vervangende sleutels
maar
het ene ijzertje
dat de achterdeur van de tuin
heen en weer kan laten gaan
heeft zijn dubbelganger niet
lastig
vuilnisbakken en fietsen
langs het tuinpad sjouwen
over de schone keukenvloer
tussen koelkast en fornuis…
We zullen Je nooit Vergeten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
626 De zelfde woorden
De zelfde zinnen
Op de dag, naar je laatste rustplaats
Waar de hemel huilt
De zon ons verlaat
Wil ik het niet denken
maar de waarheid heeft mij niets meer te schenken
Waar je nu bent
vast beter dan hier
Willen wij je nooit vergeten
Waarschijnlijk kijk je op ons neer
als een beschermengel
Wij willen je nooit vergeten…
Het eenzame blaadje
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
507 Hij kijkt eens in het rond,
waar zijn z’n vriendjes heen?
De oude boom bromt:
‘Kijk eens naar de grond,
zie je daar die blaadjes liggen?’
‘O nee, zijn ze gewond?’
‘Nee,’ zegt de boom,
‘dit is zoals het altijd gaat.
Elk blaadje heeft zijn taak gedaan
en valt dan gewoon op straat.’…
ZES MAANDEN OUD?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
800 In de huiskamer ziet
de zuigeling vanuit zijn wieg
soms vertrouwde gestalten
over hem heen buigen
graag méér naar mij kijken
daarom huil ik eens flink
luid getrippel nadert
drie vingers werken snel
lief gemompel troost daarbij
het doosje boven mijn hoofd
laat weer blij zijn wijs horen
tonen strelen zacht
doen de waakzame lakentjes…
De puinhoop die hij achterlaat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
836 Hij laat de zwakste schouders de zwaarste lasten dragen
Hij antwoordt niet op de moeilijkste vragen
Betaal hem genoeg en hij verkoopt zijn ziel
Hij vecht met zijn eigen burgers
en buigt neer voor autoritaire figuren
Nu kijk je naar de puinhoop die hij achterlaat,
met een land verdeeld, met haat, en verraad.…
Podcast der contra-antipoden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
170 Ze bestaan nog steeds
kijk om u heen en luister
naar de podcast van infloeënzers
en hun contra-antipoden
winnie the potter & harry poet
en hun queeste naar de bizarre
goudencirkelredenerende
haagse kringentaal hanterende
hermetisch dichte en plenaire
volzinnen prevelende feeks
Niets nieuws onder de volle maan
en de verre horizon?…
Versteende dromen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
22 als de waarheid woorden verlangt
ik mag kijken naar de zon en de maan
en hen als echt bestempelen
Misschien is er helemaal niets
Jij mag een bezoeker noemen hoe je wilt
in de taal van je hart of je geest
of beiden
ik kan en wil daar niet aan rommelen
Er is niet eens een echo om te begraven
Stiltes voeden het ondraaglijke
woorden voelen…