5887 resultaten.
Zag je weerstand breken
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
622 ik zag je staan
het groen in blauwe ogen
liet je nietszeggend
over ons gaan
jij stond vooraan
je rode haar was langer
dan wat gangbaar was
we zeiden dat je lachte wat
ze prikten door
met kleine vragen die je
nonchalant terzijde schoof
jouw ongeloof was olie op het vuur
ik zag je weerstand breken
hoorde wanhoop in je stem
je lichaam…
In pijn geboren
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
856 steen
je bent er geen
je hart klopt kunstig
woorden bij elkaar
emoties in een loos gebaar
je frutselt met gevoel
knijpt teksten fijn die
ooit in pijn geboren zijn
de afstand is te groot
om mensen van dichtbij te zien
slechts koelheid geef je bloot
je denken is meer zwart dan wit
nuances maak je dood
je reacties zijn nooit warm rood…
Zwarte humor
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.759 Ik ben tot uw genoegen gekist zoals u ziet
Het aanschouwen van uw opgepoetst leed
Doet mij pijn in het verschroeide kille hart
Hoor de gescheurde doodsklokken luiden
En het gif verstijft in mijn gesprongen aderen
En voor u de hof verlaat gehuld in passende kledij
Voelt de warmte van mijn adem en de steek in uw zij
De beker des onheils rode…
Panta rhei
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
925 I
Het ijs werd weer water
de zee weer woest en ik
danste op de golven
van mijn dromen blauwe nachten
voorbij en in het zoeklicht
van de rode maan
leek het kleine geluk
steeds meer te groeien
als de wilgenroosjes
en de wilde lelies en zelfs
de nachtvlucht van de zwaluw
bleef niet ongezien.…
Lichte nacht
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.735 Ik ben voor de nacht gaan staan
Met mijn lijf vol zonden -
Mijn rode hoofd hing gebonden
In de stralen der maan.
De oneindige hemel geleek
In zijn diepe beminde
Stilte een spiegel - waarin de
Eeuwigheid keek.
Als een kille zee van wijn
Dreef de hemel met stille
Golven - ik wilde mijn lippen optillen
Om te drinken en rein te zijn.…
Valentijntje..
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
4.472 Voor één dag wil ik jouw Valentijntje zijn
Gewoon heerlijk samen bij elkaar
Zonder verplichtingen ben ik er voor je
Voor één dag wil ik jouw Valentijntje zijn
Rode rozen neem ik voor je mee
Strooi de blaadjes zacht over je heen
Voor één dag wil ik jouw Valentijntje zijn
Gewoon heerlijk genieten van het moment
Deze speciale dag met elkaar beleven…
ADEL
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.923 vlaggend weigerend tot overgave
fier, jong en zonder aangezicht
het paard dringt door tot de horizon
blikkerende zwaarden en tumult
begeleiding van gezellen in vol ornaat
vaandels gestreken ondergang
uitstervend in streven naar gelijkheid
waar de trom de dodenmars verstoord
verstoting van het boerse landelijke
in nevelen gehuld en rood…
de werkvrouw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
711 vaak zie ik de werkvrouw schreien
wenend komt zij de kade af
ik sta dan voor het venster
wend dan dra mijn ogen af
zie haar het werkhuis binnen gaan
met een droef en rood gezicht
zie haar te moede ruste staan
in het schemer avondlicht
hoe boent zij niet de boenwas
poetst zij koper, haalt de kachel leeg
slaat met kracht de loper
eerdat…
Regenboog
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
844 Het is penseelkunst van de meester zelf
geschilderd aan het hemelse gewelf,
van diep warm rood naar stralend violet.
Het wonderlijke spel van licht en regen
dat lijkt soms op een goddelijke zegen.
De regenboog, een schitterend palet.…
Waar blijft de lente ?
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.257 Rood en geel gekleurde tulpen
blauwe druifjes en gladiolen
alles zal in bloei weer staan
potten vol met paarse violen.
Zonnestralen geven warmte weer
als we zitten in de zon
zomaar even op een bankje
of gezellig op een klein balkon.…
de dromer en het dal
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
886 als tienjarige droomde ik van een wereld
met een zwembad vol naakte haremdames
waar het eten naar boven gebracht werd
in automatische boodschappenmandjes
daar werd alleen door automaten gewerkt
alles geregeld door groen en rood licht
weg met oranje en de twijfel en oorlog
alles enen en nullen en helder inzicht
ondertussen het zwembad drooggevallen…
Leven, hou mij bezig!
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
985 Kom, geestrijk leven, kom rode wijn,
zoete drank die werkt als verwacht
en 't harde afscheid zo verzacht.
Kom, stralend leven, kom dan, kom,
gooi mijn roer nog radicaal om.
Glas, portemonnee zijn nu ledig:
Leven, hou mij in godsnaam bezig!…
Kompas
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
764 Bergen voorbij, langs zee en strand,
waar woest de wind waait golven breken,
zoek ik met jou een merkteken
van de route: de houten hand,
of rode verfstreep die het zand,
het vocht, de tijd deden verbleken.
Nooit meer wil ik nog verdwalen,
in kringen gaan.…
Collecte
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
995 als ik over de galerijen loop
en bij de mensen binnenkijk
lijkt het even op de uitverkoop
in deze grote nieuwbouwwijk
bloempotten in alle kleuren
souvenirs uit verre landen
bloemen die de boel opfleuren
echt alles is hier voorhanden
ik zie plastic rode rozen
in een aardewerken vaas
gordijnen van viscose
een hondje zonder baas
enorme…
en vlijt ze loom
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
706 dolt en tolt en
draait de gele kant
naar rood en dwarrelt
neer op bergen dood
je wist het trillen
van de zon
blaast koele wolken
om de vogelzwermen
die vluchten voor de
kentering naar herfstluchten
je bent nog kind
maar in novemberstormen
groeien krachten naar
volwassenheid en raken
we in winterse uithalen de
kleuren van de oogst…
Glassex
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.129 de vlekjes weg tussen haar en mij
ik bleef staan en keek
mijn hartje ging onstuimig te keer
ze tuitte, alsof zoenend, haar lippen
en zei "dit is glassex, meneer"
maar ik hoorde slechts "sex, meneer"
ik knikte en riep "een half uurtje"
wist ik dat ze aan't schoonmaken was
dus niet in voor een avontuurtje
mijn hemel, ze liep rood…
Van oud naar nieuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.011 mag ik
nog even goochelen
op de balans
van oud naar nieuw
de magie weer proeven
van het mirakel tussen ons
jouw ademen in vele
prille lentes morgenstond
de warme zomeravond
dubbel schrijven in genieten
het brandend rood jeukte
morgens wel door de muskieten
wij hebben herfst
geoogst in vele geuren
de kleuren bewaard voor
de…
Een lief gedicht
netgedicht
3.1 met 208 stemmen
15.940 Glijdend trok het donker weg
in vale vlakken uit mijn hoofd
een stem die fluistert zonverdoofd
'Daar komt de liefde, liefde aan'
Mooier nog dan het mooiste lied
Ik pomp en pomp het bloed rondom
om plaats te maken in mijn hart
voor lange linten zwart en rood
Want jij zwiert en zwiert mijn oog voorbij
En mint en mint mijn lijf volkomen
Ik…
Eendjesvoer, ( voor Mare )
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
772 In haar mandje korstjes brood
opwinding kleurt haar wangen rood,
oogjes glansen van driftige spoed,
klamme handjes in haar bonte schoot
vertaalt de sterretjes in haar regenboog.…
Winterse kou...
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
926 De glibberende meerkoet
op het gladde ijs,
de rijp die grassprietjes
naaldwit uitvergroot
De koperwiek die naarstig
voedsel zoekt in bermen
Ganzen op zoek naar
open water passeren
door de lucht in zwermen
Schaatsers blazen
warme ademwolken
in snijdende winterwind,
die wangen rood
laat blossen
De lage zonnestralen
toveren kleuren in…
Natuurverschijnsel ?
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
486 Naderende voorjaarsbuien
storten tranen in mijn ogen,
omfloerst met rode randen,
die het zien versluierd,
een natuurverschijnsel?…
Mogadishu
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
560 Bergen komkommers, rode kool en look.
Angstrimpels op je drie-jarige gezicht.
Kom, ventje, houd je maar wat groot.
Je moeder zal zo wel komen.
Maar, de herinneringen aan de dood
uit je vaderland zonder bomen,
met meer verdwaalde kogels dan bruinbrood,
wist geen Cola uit je dromen.…
de Vlinder
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
775 Daar midden op een witte roos
zat een wezentje zo teer en broos,
het had een lijfje rank en klein
de vleugeltjes als kristal zo fijn
en wat een wonderlijk schouwspel bood
zij waren als karneool zo rood
en daar als agaat een rand omheen
het leek werkelijk een edelsteen.…
Herfstlicht
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
717 Hoe kleuren nu de bomen geel en rood
in duizend tinten die je ogen op doen lichten
als bij het lezen van gedichten die je
brengen waar je thuishoort: in nabijheid
van geliefden,van begrip, van tederheid en
langzaam ademhalen.
Laat maar stralen wat
de zon nu nog beschijnen wil.…
In pijn geboren zijn
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
628 steen
je bent er geen
je hart klopt kunstig
woorden bij elkaar
emoties in een loos gebaar
je frutselt met gevoel
knijpt teksten fijn die
ooit in pijn geboren zijn
de afstand is te groot
om mensen van dichtbij te zien
slechts koelheid geef je bloot
je denken is meer zwart dan wit
nuances maak je dood
je reacties zijn nooit warm rood…
Liefde
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
2.409 bos of langs het strand
Liefde
Al die vlinders in je maag
Het is een hele kietelplaag
Liefde
Met die knikkende knieën en zweethanden
Ren je samen langs de bosranden
Liefde
Alle dieren in het bos dansen met je mee
Met anderen of met zijn twee
Liefde
Altijd bij elkaar zijn
Samen krijgt niemand je meer klein
Liefde
De kleur van roze en rood…
Eros op zondag
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
2.103 ja ik neem je mee op een zondag
ergens naar een plekje onder de
donkere sparren onzichtbaar
voor de buitenwereld bestaand
uit vreemden vrienden ouders
God niet te vergeten ons kleed
spreiden we en we rollen al snel
bloot in het jambrood van onze
picknick op jouw borst zie ik
ze lurken aan het sap rode mieren
verstieren jouw zwangerschap…
The Dangling Conversation
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
511 zachtjes waaien klanken
over duinen vang ik woorden
in jouw voetsporen
kleuren treden donker
waar stemmen praten
schep ik water in de nacht
wijl zee mijn enkels drinkt
huilen vissen het verdriet
in het rode licht van de toren
schaduwen flessen op 't zand
rond mijn middel kiemen algen
laatste stukjes huid reizen af
de ochtend vecht…
Onbehouwen wateren des levens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Een bordeaux roden kleed
als eeuwenoude kracht
over eenvoud en macht
Je gespreide vleugels zijn
als de liefdeskrans die
als een omarming om
je mond danst
Wat spreekt is het
vertrouwen
Is als de onbehouwen wateren van
des mens’ oppervlak
waarover woeste winden
stromen als in
dromen van ritmisch ruisend
gras
Het tekort is de
vergankelijkheid…
een kruik vol gedachten
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
815 vermeden
alsof het dwingt tot schrapen
nog verder dan het denken, tot dwars door de wenteling
van werkelijkheid
zoek ik naar ontheffing, terug naar eerste
adem
barsten
vraagtekens uit
in een ander verdwijnen en nesten vol zelfbeelden
in zilte gedichten
wanneer woorden steeds dichter
bij elkaar worden gezet
getatoeëerd
op rode…