5775 resultaten.
Komen en gaan
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
455 Het was een komen en gaan
nieuwe taal in nieuwe verhalen
de voordeur ging open en dicht
leugens staken de kop op als raadsels
waarheden verschenen en verdwenen
alles kwam terug in herinneringen
in het stille voorjaar van jouw verlangen.
Trui, trui, trui
fluisterde je zachtjes
tegen de bruine herfst van mijn bestaan.…
Joanna Maria Bollaert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
115 Hij schreef niet over uw dood,
maar over uw leven:
uw stille goedheid,
uw handen die gaven
zonder terug te vragen.
Bijna achteloos,
vermeldt hij dat gij
de nieuwe zomerkeuken
slechts enkele keren
hebt betreden.
Daar brak zijn stem…
Na drie eeuwen leest men
geen begraafinschrijving meer,
maar de laatste brief
aan een moeder.…
Koeiersdjak en krijgslied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
2 Zuivere schaduw aan het water
Als wij, aan de kant van ’t stille water,
half gedoken tusschen omgebogen staven,
in een koele schaduw rusten,
heffen koeien tongen naar de malse bronnen.…
Herdenken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
639 Herdenken deed je niet alleen de vierde mei
maar telkens als je op een warme zomerdag
het kruis voorbij reed op de fiets.
Van oorlog wist je niets, maar het pad
dat door de duinen sneed gaf stijgend, dalend
uitzicht op de dood. Op wat groot en
onverzettelijk was: het kruis, de helden
in hun graf. Je wist, ze stierven niet alleen
voor ’t vaderland…
WEEMOED
poëzie
3.2 met 16 stemmen
5.445 Stil, o stille... 'k Voel ze komen
Milde weemoedsmelodij,
Zachte, wondre weeldestromen
Brengen mij gedichtjes bij.
Stil, o stille, 'k hoor d'accoorden
Klagen door de schemering.
'k Voel geen tranen, 'k weet geen woorden,
'k Vind alleen herinnering.…
Het pad van licht
netgedicht
2.4 met 38 stemmen
619 De tijd vervloeit in eeuwig ritme, als golven dansend op de zee
een spiegel toont mij wie ik was, en wie ik ben, in stille vree
de wereld draagt haar eeuwig wonder, een kracht die ziel en wezen bindt
en in die eenheid vind ik waarheid, een bron die steeds opnieuw begint.…
Paradijs
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.019 De dikke duisternis wiegt me
Voorbij de mist, de menigte, een stemmenvloed.
Straks kies ik wat ruimer sop,
de deining van de stilte
waar ik struikel over oud speelgoed.
Jeugd... de deugd waarin ik klauwen drijf
De prachtprooi die me nooit verliet
me ooit verwondde.…
Wees toch niet bang
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
944 Ik schiet pijlen in een donkere duisternis.
De naakte waarheid is wat ik van jou mis.
Deze waarheid zweeft als een nevel om jou heen.
Jouw verdediging rond jouw ziel lijkt wel van steen.
Als ik het einde van jouw labyrint heb weten te vinden,
dan blijkt dat jij jezelf aan niemand durft te binden.
Toch denk ik dat dit ook een leugen is.…
De nachtzaai
gedicht
3.4 met 9 stemmen
5.319 Hij brouwt er aan zijn vunzig voer
en voedt zijn voze leden
met doem en diepe duisternis -
als éér zijn ouders deden.
Bij valavond moet hij weer uit
om deemstering te zaaien;
dan dreint hij zijn doordringend lied,
vol raven, roeken, kraaien.…
Donkere nacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
879 Eenaam loop je verder de duisternis in
op zoek naar een plaats om te schuilen
geen mens die jou ziet huilen
wat heeft het leven verder voor een zin?
Je bent kapot van alles wat je door moet maken
de dag lijkt zo heel ver van je vandaan
je hebt de moed niet meer om verder te gaan
je verlangt naar een God die over jou zal waken.…
Onze vriendschap
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
4.429 en intenser,
tot ze op haar hoogtepunt
één werd
met de hemelsblauwe lucht
Plots verschenen donkere wolken
vanuit het niets
en zij verhinderden
dat de warme zonnestralen
hun doel bereikten
Na een tijd trokken de wolken langzaam weg
maar ondertussen was de zon
steeds verder en dieper
naar de horizon weggezakt
tot uiteindelijk duisternis…
Guinevere
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.275 Elke dag bemerk ik weer
Dat ik in duisternis verkeer
Waarin geen licht zich onderscheidt
Want licht, dat was mijn Guinevere.
En nu ik steeds haar naam scandeer
En louter op geheugen teer
Verhevigt zich in mij de strijd
Die ik nu strijd voor Guinevere.…
Door de dalen
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
1.049 Dan zal ik zonder knots of staf,
mijn eigen weg wel vinden,
door de dalen van duisternis en dood.
Terwijl ik nerveus en angstig
in mezelf mompel over tranen en een verloren stad,
die ik niet eens meer kan herkennen aan de horizon.…
Vol van genade
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.395 met goudblinkende trompetten
staat met wijd gespreide armen gekleed in een laken vol witte rozetten
de Beminnelijke Maagd, eeuwig verlicht door een fakkel in elke hand
het is haar gelukt een verzonken hek te openen aan de hemelrand
zij strijkt met warme honing over een zwartgeblakerde ziel
en bevrucht opnieuw de zin die reeds vroeg in duisternis…
Het spiegelend evenbeeld
gedicht
4.2 met 20 stemmen
11.235 Het is een straatnaam aan een huis,
de ogen rode tekens aan een voorhoofd,
terend op de gedachte aan gisteren:
'Ik loop in zoveel duisternis
dat ik blind ben van vragen.
's Nachts de koele mist van de liefde
bij dag de godsdienst van het ademhalen'.…
Vermoord
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
992 ( voor Oscar Wilde )
Gevangen in cirkels van haat viel hij in
de diepste trechter naar de duisternis,
maar het vervloekte bataljon van satan
volgde hem tot op de verpulverde lippen,
het land van zijn successen stak genadeloos
een bajonet in zijn hartstreek.…
JE WILT MIJ HELPEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.119 helpen wilt
nu ik zo diep in de beroerdigheid zit
En ik mij voel als aangeschoten wild
dat wenend delft aan haar onderspit
Ik weet best dat jij mij helpen tracht
dat je mij liefdevol de hand toereikt
Ik bemerk dat jij veel geduld betracht
als mijn blik jou nu en dan ontwijkt
Ik weet zeker dat jij mij helpen zult
wanneer ik door de duisternis…
Glazen tranen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.342 Dwars door een muur van geweld
wisselen woorden van karakter
Zijn hand breekt haar glazen tranen
op de tafel
waar zij ooit aan zaten
Harten die vuur vreten
maar elkaar niets meer vragen
en duisternis verteren
in de holte van de waan
Stiekem priemen ruwe ogen
in onschuldig vlees
“ Het is genoeg geweest..!…
Zonnegloed
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
533 De duisternis
is niet begrepen. Het zonnebloed van deze
aarde corrumpeert en brengt nog steeds de dood.
Kinderen onder de zonnegloed geboren horen vrije
vogels in de lucht; één en ongewond is onze ruimte,
wij verstrooien de beweging die ons lichaam is. Open
ons gekleurde licht, zonder oever en gewicht.…
Moordenaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.301 De duisternis zou de schuld krijgen.
Iedereen zou denken dat buurman
Tegen een betonnen paaltje opgereden was.
Onverzettelijke objecten
Dienen veroordeeld te worden
Wegens moord of poging tot moord.…
Schuilplaats ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 Nu het najaar zich vernauwt
tot in de zandloper van de kilte
en verbale duisternis,
rukt de kettingwind aan
de lage tonen van de maanden
als een roofdier zonder hol.
Te wonen in voetsporen van de
herfstviolen en hun muziek spint
draden in een zilver mozaïek tot
de stilte zich weer boven ons sluit.…
het ras van mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Het is een ras dat de hemel laat leunen
tegen hun achterdeur van duisternis.
En de engelen in de hemel vragen
verbijsterd aan hun Heer:
zijn er nog mensen in dat ras?
God zwijgt.…
Vragen die we onszelf kunnen stellen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
501 De dagen zijn kort en
de nachten vol duisternis, ook al is er
veel feestverlichting. De armoede is er
ondanks onze goede wil, maar nog niet
van iedereen. De oorlog duurt verder en
de mensen die vluchten weten nog
niet hoe het morgen moet. En wij dan
maar feesten. Toch is er licht, een kleine
waakvlam die we koesteren.…
De Oude Heer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
904 In duisternis verging zijn hoop op leven.
Bewogen werkend tot op de laatste dag,
Verstierf een eens zo innemende lach,
Die aan wanhoop weer hoop wist te geven.
Oh, oude heer!,
Uw geliefden gaan de laatste keer
eendachtig aan uw vergane leven
schoorvoetend in verdriet aan u voorbij.…
Zoals in het begin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
524 Wanneer jij in mijn droom verschijnt
dan is de duisternis in mij verlicht
zoals jij mijn droom laat leven
toen zoals de sluier van jouw gezicht
Wanneer jij mijn dag benevelt
dan ontwaak ik in mijn ochtendgloren
mysterieus door de grondmist
me kleuren omlijst als nooit te voren
mijn balans door jouw kracht
de…
Klink-dicht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.108 Uw vriendelijk gezicht
Schijnt altijd in mijn hart, dat strekt mij voor een licht,
Als ’t aardrijk is bedekt met dikke duisternisse.
Ei, lach niet, Rozemond: ’k wil wel een proefstuk doen,
Roep mij in ’t duister eens en lijd dat ik u zoen:
Tien kusjes ik verbeur, zo ik uw lipjes misse.…
Vrede diepgeworteld in het hart
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
665 gestolen
in het nachtelijk uur
waarin alleen de uil kon kijken
toen de vogels lagen te slapen
een zwaar vergrijp
rijkdom en macht de verleidelijke rode steen
afkomstig uit een barre rots
die het hart komt binnensluipen
een ijskoude hand dwars door je borst
de aardse somberheid
er vormt zich een ijzige korst
het uilskuiken zwicht
duisternis…
Goede kracht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
593 bekoelt
Jouw kunst vermorzelt alle donkere gedachten
Jouw fenomenale talent geeft
doet louter naar liefde en vrede smachten
Door jou is mijn ziel herleefd
Je bent geboren om de wereld mooi te maken
Wanneer ze jou aanschouwen
zullen alle gewelddadigheden staken
gaan we allemaal spontaan beeldhouwen
Zoek de liefde, schitterende vrouw
De duisternis…
Ween niet mijn lief.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 Ween niet voor wat gestorven is,
de kim blijft gericht naar het
onvoltooide licht, onttrokken aan
de duisternis in een smetteloze vlam,
die de menselijke ziel heeft ingericht
uit al het as van mensen die ik lief had
en werd ontnomen, een gebalsemd hart
een drijvende kroon in een gelauwerd bad,
hun hoofden gekranst met geurend
duizendschoon…
Alleen jij speelt met mijn huid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
430 Want als de duisternis terugkeert
en mij inpakt in haar nevel van kou;
kijk ik naar binnen naar mijn dromen,
en zijn mijn gedachten alleen voor jou.
de belofte van jouw handen brengen
blijdschap in mijn bestaan; brengen
van buiten terug naar binnen wat warmte
waarop ik verder zal kunnen gaan.…