Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

Komen en gaan

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 455
Het was een komen en gaan nieuwe taal in nieuwe verhalen de voordeur ging open en dicht leugens staken de kop op als raadsels waarheden verschenen en verdwenen alles kwam terug in herinneringen in het stille voorjaar van jouw verlangen. Trui, trui, trui fluisterde je zachtjes tegen de bruine herfst van mijn bestaan.…
mobar19 april 2026Lees meer >

Joanna Maria Bollaert

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 115
Hij schreef niet over uw dood, maar over uw leven: uw stille goedheid, uw handen die gaven zonder terug te vragen. Bijna achteloos, vermeldt hij dat gij de nieuwe zomerkeuken slechts enkele keren hebt betreden. Daar brak zijn stem… Na drie eeuwen leest men geen begraafinschrijving meer, maar de laatste brief aan een moeder.…

Koeiersdjak en krijgslied

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2
Zuivere schaduw aan het water Als wij, aan de kant van ’t stille water, half gedoken tusschen omgebogen staven, in een koele schaduw rusten, heffen koeien tongen naar de malse bronnen.…
Piewan29 oktober 2026Lees meer >

Herdenken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
Herdenken deed je niet alleen de vierde mei maar telkens als je op een warme zomerdag het kruis voorbij reed op de fiets. Van oorlog wist je niets, maar het pad dat door de duinen sneed gaf stijgend, dalend uitzicht op de dood. Op wat groot en onverzettelijk was: het kruis, de helden in hun graf. Je wist, ze stierven niet alleen voor ’t vaderland…

WEEMOED

poëzie
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.445
Stil, o stille... 'k Voel ze komen Milde weemoedsmelodij, Zachte, wondre weeldestromen Brengen mij gedichtjes bij. Stil, o stille, 'k hoor d'accoorden Klagen door de schemering. 'k Voel geen tranen, 'k weet geen woorden, 'k Vind alleen herinnering.…

Het pad van licht

netgedicht
2.4 met 38 stemmen aantal keer bekeken 619
De tijd vervloeit in eeuwig ritme, als golven dansend op de zee een spiegel toont mij wie ik was, en wie ik ben, in stille vree de wereld draagt haar eeuwig wonder, een kracht die ziel en wezen bindt en in die eenheid vind ik waarheid, een bron die steeds opnieuw begint.…
CB4 december 2025Lees meer >

Paradijs

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.019
De dikke duisternis wiegt me Voorbij de mist, de menigte, een stemmenvloed. Straks kies ik wat ruimer sop, de deining van de stilte waar ik struikel over oud speelgoed. Jeugd... de deugd waarin ik klauwen drijf De prachtprooi die me nooit verliet me ooit verwondde.…

Wees toch niet bang

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 944
Ik schiet pijlen in een donkere duisternis. De naakte waarheid is wat ik van jou mis. Deze waarheid zweeft als een nevel om jou heen. Jouw verdediging rond jouw ziel lijkt wel van steen. Als ik het einde van jouw labyrint heb weten te vinden, dan blijkt dat jij jezelf aan niemand durft te binden. Toch denk ik dat dit ook een leugen is.…
Joost K28 oktober 2003Lees meer >

De nachtzaai

gedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 5.319
Hij brouwt er aan zijn vunzig voer en voedt zijn voze leden met doem en diepe duisternis - als éér zijn ouders deden. Bij valavond moet hij weer uit om deemstering te zaaien; dan dreint hij zijn doordringend lied, vol raven, roeken, kraaien.…
Floor Koedam11 november 2003Lees meer >

Donkere nacht

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 879
Eenaam loop je verder de duisternis in op zoek naar een plaats om te schuilen geen mens die jou ziet huilen wat heeft het leven verder voor een zin? Je bent kapot van alles wat je door moet maken de dag lijkt zo heel ver van je vandaan je hebt de moed niet meer om verder te gaan je verlangt naar een God die over jou zal waken.…
marleen1 december 2002Lees meer >

Onze vriendschap

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.429
en intenser, tot ze op haar hoogtepunt één werd met de hemelsblauwe lucht Plots verschenen donkere wolken vanuit het niets en zij verhinderden dat de warme zonnestralen hun doel bereikten Na een tijd trokken de wolken langzaam weg maar ondertussen was de zon steeds verder en dieper naar de horizon weggezakt tot uiteindelijk duisternis…
Luk20 januari 2003Lees meer >

Guinevere

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Elke dag bemerk ik weer Dat ik in duisternis verkeer Waarin geen licht zich onderscheidt Want licht, dat was mijn Guinevere. En nu ik steeds haar naam scandeer En louter op geheugen teer Verhevigt zich in mij de strijd Die ik nu strijd voor Guinevere.…

Door de dalen

hartenkreet
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.049
Dan zal ik zonder knots of staf, mijn eigen weg wel vinden, door de dalen van duisternis en dood. Terwijl ik nerveus en angstig in mezelf mompel over tranen en een verloren stad, die ik niet eens meer kan herkennen aan de horizon.…

Vol van genade

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.395
met goudblinkende trompetten staat met wijd gespreide armen gekleed in een laken vol witte rozetten de Beminnelijke Maagd, eeuwig verlicht door een fakkel in elke hand het is haar gelukt een verzonken hek te openen aan de hemelrand zij strijkt met warme honing over een zwartgeblakerde ziel en bevrucht opnieuw de zin die reeds vroeg in duisternis…

Het spiegelend evenbeeld

gedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 11.235
Het is een straatnaam aan een huis, de ogen rode tekens aan een voorhoofd, terend op de gedachte aan gisteren: 'Ik loop in zoveel duisternis dat ik blind ben van vragen. 's Nachts de koele mist van de liefde bij dag de godsdienst van het ademhalen'.…

Vermoord

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 992
( voor Oscar Wilde ) Gevangen in cirkels van haat viel hij in de diepste trechter naar de duisternis, maar het vervloekte bataljon van satan volgde hem tot op de verpulverde lippen, het land van zijn successen stak genadeloos een bajonet in zijn hartstreek.…

JE WILT MIJ HELPEN

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.119
helpen wilt nu ik zo diep in de beroerdigheid zit En ik mij voel als aangeschoten wild dat wenend delft aan haar onderspit Ik weet best dat jij mij helpen tracht dat je mij liefdevol de hand toereikt Ik bemerk dat jij veel geduld betracht als mijn blik jou nu en dan ontwijkt Ik weet zeker dat jij mij helpen zult wanneer ik door de duisternis…
Ton Rijkers24 januari 2011Lees meer >

Glazen tranen

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.342
Dwars door een muur van geweld wisselen woorden van karakter Zijn hand breekt haar glazen tranen op de tafel waar zij ooit aan zaten Harten die vuur vreten maar elkaar niets meer vragen en duisternis verteren in de holte van de waan Stiekem priemen ruwe ogen in onschuldig vlees “ Het is genoeg geweest..!…

Zonnegloed

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
De duisternis is niet begrepen. Het zonnebloed van deze aarde corrumpeert en brengt nog steeds de dood. Kinderen onder de zonnegloed geboren horen vrije vogels in de lucht; één en ongewond is onze ruimte, wij verstrooien de beweging die ons lichaam is. Open ons gekleurde licht, zonder oever en gewicht.…
Gerjo Gerrits19 december 2011Lees meer >

Moordenaar

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.301
De duisternis zou de schuld krijgen. Iedereen zou denken dat buurman Tegen een betonnen paaltje opgereden was. Onverzettelijke objecten Dienen veroordeeld te worden Wegens moord of poging tot moord.…
Ton Bil14 juni 2012Lees meer >

Schuilplaats ?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
Nu het najaar zich vernauwt tot in de zandloper van de kilte en verbale duisternis, rukt de kettingwind aan de lage tonen van de maanden als een roofdier zonder hol. Te wonen in voetsporen van de herfstviolen en hun muziek spint draden in een zilver mozaïek tot de stilte zich weer boven ons sluit.…
Pama22 september 2013Lees meer >

het ras van mensen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 504
Het is een ras dat de hemel laat leunen tegen hun achterdeur van duisternis. En de engelen in de hemel vragen verbijsterd aan hun Heer: zijn er nog mensen in dat ras? God zwijgt.…
chris rockan10 februari 2014Lees meer >

Vragen die we onszelf kunnen stellen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 501
De dagen zijn kort en de nachten vol duisternis, ook al is er veel feestverlichting. De armoede is er ondanks onze goede wil, maar nog niet van iedereen. De oorlog duurt verder en de mensen die vluchten weten nog niet hoe het morgen moet. En wij dan maar feesten. Toch is er licht, een kleine waakvlam die we koesteren.…
Adeleyd17 december 2014Lees meer >

De Oude Heer

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 904
In duisternis verging zijn hoop op leven. Bewogen werkend tot op de laatste dag, Verstierf een eens zo innemende lach, Die aan wanhoop weer hoop wist te geven. Oh, oude heer!, Uw geliefden gaan de laatste keer eendachtig aan uw vergane leven schoorvoetend in verdriet aan u voorbij.…

Zoals in het begin

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
Wanneer jij in mijn droom verschijnt dan is de duisternis in mij verlicht zoals jij mijn droom laat leven toen zoals de sluier van jouw gezicht Wanneer jij mijn dag benevelt dan ontwaak ik in mijn ochtendgloren mysterieus door de grondmist me kleuren omlijst als nooit te voren mijn balans door jouw kracht de…

Klink-dicht

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.108
Uw vriendelijk gezicht Schijnt altijd in mijn hart, dat strekt mij voor een licht, Als ’t aardrijk is bedekt met dikke duisternisse. Ei, lach niet, Rozemond: ’k wil wel een proefstuk doen, Roep mij in ’t duister eens en lijd dat ik u zoen: Tien kusjes ik verbeur, zo ik uw lipjes misse.…

Vrede diepgeworteld in het hart

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 665
gestolen in het nachtelijk uur waarin alleen de uil kon kijken toen de vogels lagen te slapen een zwaar vergrijp rijkdom en macht de verleidelijke rode steen afkomstig uit een barre rots die het hart komt binnensluipen een ijskoude hand dwars door je borst de aardse somberheid er vormt zich een ijzige korst het uilskuiken zwicht duisternis…

Goede kracht

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 593
bekoelt Jouw kunst vermorzelt alle donkere gedachten Jouw fenomenale talent geeft doet louter naar liefde en vrede smachten Door jou is mijn ziel herleefd Je bent geboren om de wereld mooi te maken Wanneer ze jou aanschouwen zullen alle gewelddadigheden staken gaan we allemaal spontaan beeldhouwen Zoek de liefde, schitterende vrouw De duisternis…

Ween niet mijn lief.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Ween niet voor wat gestorven is, de kim blijft gericht naar het onvoltooide licht, onttrokken aan de duisternis in een smetteloze vlam, die de menselijke ziel heeft ingericht uit al het as van mensen die ik lief had en werd ontnomen, een gebalsemd hart een drijvende kroon in een gelauwerd bad, hun hoofden gekranst met geurend duizendschoon…
Pama6 mei 2019Lees meer >

Alleen jij speelt met mijn huid

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
Want als de duisternis terugkeert en mij inpakt in haar nevel van kou; kijk ik naar binnen naar mijn dromen, en zijn mijn gedachten alleen voor jou. de belofte van jouw handen brengen blijdschap in mijn bestaan; brengen van buiten terug naar binnen wat warmte waarop ik verder zal kunnen gaan.…