5051 resultaten.
De kier van het seizoen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 Mistwolken vormen schaduwen
tot aan de ochtendrand tot
ondefinieerbare wezens,
vermomde beelden die mij bezoeken
de kieren van de nacht in het vizier
om zelfstandig de juiste stand te vinden
die alles vastlegt in een keer, die de
angst verkommerd wanneer de mist
de keel schraap van de dageraad
de lokroep van de toenemende zon
ontwaakt…
De dood en de duik!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Als ik naakt een duik doe in het Marnix-zwembad te Amsterdam
fier, fris en frank warm voorgedoucht
ontdaan van stof en stoffelijkheid
denk ik aan mijn dood , mijn sterven
denk ik, zou het zo gaan, zal ik zo vergaan
zo aangenaam, zo warm, zo oerstil, zo behaaglijk
zo lief, zo mooi, zo blauw, zo schoon, zo fijn,
zonder pijn, verdriet, angst…
zichtbaar onzichtbaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
436 hen
diep van binnen echter
voel ik mij leeg
mis ik steeds toch
mijn echte ik nog
niemand hoort 's nachts
mijn schreeuw in stilte
ziet mijn eenzaam lijden
achter de glimlach tranen
ik ben immers een clown
die toch alle dagen lacht
dag voor dag zoek ik zo
een arm om mij heen
iets of iemand steeds
die mijn huilen stopt
die mijn angsten…
Zoals ik?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 houden
Krijg ik niet over mijn lippen
Momenten van stilte
Zoekend naar rust en balanceer
Tussen jouw handen
In deze koude gure plek
Voorzichtig kom ik dichterbij
Magische krachten drijven me verder weg van een oogpunt,
zie de kracht alleen maar groeien
Een onuitputtelijke levensbron
Begint zijn weg door te slaan
Naar een plek waar angst…
Mijn Nederland, mijn NEEderland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Ik merk dat ik toch wel wat somberder word
met zoveel zicht elke dag op Covid-19 gestorvenen
ik merk dat ik meer en meer naar binnen keer
met zoveel onzeker nieuws van onzekere deskundigen
ik merk dat het opgeruimde, opgewekte wel weg is
ondanks het dagelijks ‘huis, tuin en keuken’ opruimen
ik merk dat ik af en toe ook angsten heb, bang…
pluk de dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 om in de vitale menigte
zich telkens vol te lopen
aan het losbandig leven
de volle vrijheid geniet hij
eenzaam maar niet alleen
in het stil luisterend kijken
naar de immer bonte stoet
die de vele maskers draagt
van mensen in maskerade
alles wat hen bezigt ziet hij
van de liefde die bevredigt
tot het verdriet van afscheid
met naast angst…
Nico's kruisweg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Met dromen uit drugs
gehaald, kunstmatig vliegend,
zware tol eisend
Haar geest raakte leeg,
het eenzame kind schreeuwde
somber om zich heen
Waanzincarrousel,
een roes vol nieuwe angsten
en minder verweer
Weer die verkrachter,
weer vijftien en Duits vloekend
in jouw bunkerhart
Verscheurd door trauma's,
geestelijk gevierendeeld,…
de laatste zucht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
567 Jezus
dank dat
ik bij
mijn moeders
sterven mocht
zijn
bijna al
haar kinderen
om haar
heen dat
vond ze
zeker fijn
de dokter
heeft haar
angst en
pijn verzacht
met morfine
rustig naar
de andere
wereld gebracht
mijn broers
waren te
geëmotinoneerd om
het laatste
gebed te
bidden
ik bad
toen Jezus
kom toch
in ons
midden…
Wakkere dichters
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 Angsten worden er gepord of bezworen.
Fossiele plannen worden omgesmolten
in mijn nieuwe smelterij.
Archivarissen slaan gebeurtenissen op
in mijn slapende archieven.
Wat ik me niet meer herinneren wil,
wordt versnipperd in oude molens,
die rusteloos blijven malen.
's Nachts gaat al dat werken dóór.
Nachten zijn bedoeld om te slapen.…
ali
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 hij wilde per se hier blijven
wat de regels verboden
die systemen bedachten
een pure wanhoopsdaad
na een bestaan vol angst
waarin te veel al gebeurde
in zijn net begonnen leven
was hem het laatste zetje
over de grens van het leven
dat velen de harten brak
die hij later juist helen wilde
als hij groot was en geleerd
de ogenschijnlijk veilige…
Het beest
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
423 Onzichtbare angst
Houdt mensen gevangen
Ieder in zijn eigen blok
Van glas en steen
Buiten gluurt het beest
Wachtend op zijn volgende vangst
Onzichtbaar en dodelijk
Regeert hij ons leven
Hij neemt levens
Hij neemt banen
Hij neemt kansen op liefde en succes
Zijn hebberigheid kent geen grenzen
We werken aan een wapen…
Opstand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Dat zorgt voor verveling
en angst voor de toekomst
En dat zorgt voor strijd.…
Tranen in stilte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
730 ik kan het niet verdragen dat ik
de vrede van onze kat zou verstoren,
zij slaapt in mijn schoot,
en deze tranen zijn niet gemaakt
van woede,
van angst,
van verdriet,
maar, opbloeiend, in vreugde.
Mijn hart hongert naar leven
dat ik uit de dagboeken alleen
niet aan mijzelf kan geven.…
Hand in hand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Wat na te lezen is hoef ik niet
te onthouden, maar ik moet
zoeken naar de woorden
die zich verstoppen, bange woorden
alsof mijn pen het mes is
onder de snelweg langs ons huis
uit het niets op mijn keel gezet
De avond was al gevallen
Zenuwachtig riep hij om geld
een beginneling, zijn plan
liet zich gladstrijken met kalmte
mijn angst…
ontbreken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 terwijl zij in elkaar worden geslagen
de kinderen naar wie ik buiten staar
striemt de wind mij mijn wangen
voel ik de woedende zweepslagen
waarmee de mannen hen geselen
die ik vol van schrik niet helpen kan
omdat paniek mij in de angst opsluit
harteloos koud en zonder geweten
onbewogen en ongenadig zijn zij
spijkerhard ook en niets ontziend…
Ontmoetingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
563 Een spel van angst en moed.
Moed, dat vurig leven doet.…
De Nachtradio
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
659 over mijn hart dat sneller slaat
zij ademt, huilt, hoopt
met gesloten ogen vraagt zij om liefde
een liefde sterker dan de dood
ik vouw mezelf zorgvuldig op
Mick Jagger en She’s a Rainbow
kleurt lucht in regenbogen
nooit zag hij iemand mooier
dan zijn muzenmeisje
ik breek in duizend stukjes
kamerbreed en puzzelig
voelbaar een grote angst…
BLOEI BIJ OORLOG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Het door Rusland gekwelde
rijk Oekraïne
toont ondanks zwaar lijden
met onafgebroken trots
zijn wiegende graanvelden
het uitgestrekte koren
zwaait goudgeel verlangend
zich te mogen geven
aan omringende grond
en landen van het Westen
damp uit zwaar geschut
geeft de aren kwade reuk
angst voor verderf
en schokkende vragen
doen alle akkers…
Hagelslag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
499 Hij speelde geen patience
maar I don't care
Het lot van kinderen kunnen
we raden
Als angst de drijfveer is
voor gruweldaden
NB: Volgens de politie had hij
op z'n account gezet
"Kids be scared irl" (in real life)…
Zoekend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Twee dingen die we vinden
maar niet kunnen binden
toch wel willen
geen motivatie dus maar op zoek
mijzelf op papier krijgen
maar niet willen lezen in een boek
niet gelezen willen worden
zoals een boek zonder woorden
pijn aan mijn mentale pezen
voelt alsof iedereen mij al heeft gelezen
en ik niet weet wat erin staat
geen motivatie, angst…
BLIJ GEZICHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 De lijder aanvaardt het nabije sterven;
zijn geest drinkt de bos kleine bloemen;
geen angst of verdriet kan dit bederven.
Het korte geluk, dat hier wil opdoemen
stroomt door de sterke voedende nerven
van de boom, die zich levenskracht laat noemen.…
Altruïstische beelden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
358 zachtjes
waak en
bijna droom
begint het
rammelen van
vreemde zaken
zij schuren tegen
elkaar in het traag
verplaatsen over
een ongelijke
vloer die bekrast
wordt met witte
kruimelige strepen
in een koud
vochtige stilte
die door gedrup
van stinkend
rioolwater een
smerige lucht
verspreidden
ik daalde af
op gladde treden
angst…
Boze Baas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
440 van hun erfdeel, maar het zit vast
in steen, in kluizen, en in jouw hoofd
dat ook de dekkingen wil dekken
Een mens moet volwassen worden
en voor zichzelf zorgen
zijn eigen vruchten plukken
al zouden we meer kunnen delen
vertrouwend op wederzijdse hulp
niet alleen op ons eigen karakter
waarin de kiem ligt
de kiem van hebzucht
Onze angst…
niet gehoorde pijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 achter vriendelijk ogende voordeuren,
verbergt zich soms pijnlijke waarheid
in de stilte van gesloten kamers
klinkt fluisteren de gebrokenheid
gezichten glimlachen voor de wereld
ogen vertellen een ander verhaal
de schaduw van huiselijk geweld
werp donkere gloed over jong leven
in elke kamer een verhaal van angst
muren getuigen de onderdrukking…
Het zwaard van damocles
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 ik zag
je ogen
langzaam
opengaan
nerveus
knipperend
ik keek je
hoopvol aan
maar uit jouw
licht ontwijken
kon ik begrijpen
wat de uitslag
al met jou
heeft gedaan
in angst en
onzekerheden
ik heb ze
in de lijnen
van je gezicht
al gelezen
we hadden
samen nog
gebeden al is
dat lang geleden
onzekerheid bleef
als het zwaard…
JE ZAL NIET STERVEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 wie heeft jou zo gevreesd dat zelfs je dode lichaam
hem nog meer angst aanjaagt dan zijn eigen schaduw
waarin hij onophoudelijk het dreunen van
jouw voetstappen hoorde?
waar kan hij nog schuilen nu hij je onzichtbaar
heeft gemaakt en je stem luider dan ooit
zal blijven echoën van noord tot zuid
van west tot oost?…
opgeslokt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 schim geworden
steeds ontglipt het uit mijn hand
ik wankel op een brug van schaduwen
geen vaste grond, geen zeker land
mijn geest cirkelt als gierende vogels
boven een bodem diep en zwart
mijn adem zoekt een spoor van stilte
maar vindt slechts chaos in mijn hart
toch beweegt mijn lijf naar vrijheid
zwemmend, boksend, even licht
tussen angst…
Als op stille vleugels
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
504 tijden van vreugde breken aan
Even is het niet meer zo zwaar
geen angst en beven
het gevoel weer te leven
met en voor elkaar
Een ster wil ik je geven
met al z’n kleuren pracht
geplukt met al mijn liefde
een ster voor jou, zodat jij weer lacht…
Te veel voelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Mijn hart opende zich,
niet in angst, maar onvoorwaardelijk
caritas die zegt:
och arme ziel.
Zo leer ik,
dat empathie geen vloek hoeft te zijn,
maar een brug –
een plaats waar pijn verandert in verbinding,
waar te veel voelen
genoeg wordt
om lief te hebben.…
Garantie
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
223 doorgaans zeer betrouwbare
welingelichte kring
heb ik tussen neus en lippen
in de wandelgang vernomen
dat men hier nog meer dan elders
in de wijvatwateren
van tzums tsunamische tirades
onversneden hiphop smijt
op streetrapbarricades
en dat men in de straten
van Chicago slammen gaat
met federale troepen
puur uit onmacht en uit angst…